Lucas 6
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs ARA
1 Catiꞌ nac tu dza laꞌy quequëꞌ bönniꞌ judío, rdödëꞌ Jesús gap dë yöl zxoaꞌ xtil, atiꞌ taꞌleycjëꞌ deu ga dxia zxoaꞌ xtil bönniꞌ usë́d queëꞌ. Taꞌzxúbiꞌni naꞌquëꞌ lei len tahuëꞌ.
1 Aconteceu que, num sábado, passando Jesus pelas searas, os seus discípulos colhiam e comiam espigas, debulhando-as com as mãos.
2 Niꞌr gulanabnëꞌ lequëꞌ bönniꞌ gdauꞌ fariseo, taꞌnë́ꞌ:
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito aos sábados?
3 Bubiꞌë didzaꞌ Jesús, rëꞌ lequëꞌ:
3 Respondeu-lhes Jesus: Nem ao menos tendes lido o que fez Davi, quando teve fome, ele e seus companheiros?
4 Gyaziëꞌ lu yuꞌu queëꞌ Dios len gzxiꞌë yöt xtil tuꞌcuꞌë lahuëꞌ Dios, lë naꞌ cutu ral‑laꞌ gáguruꞌ, san tuz bxuz dë latj lahuëꞌ, atiꞌ gdahuëꞌ lei David len bëꞌë caꞌ quegac nup nacuaꞌlen lëꞌ.
4 Como entrou na casa de Deus, tomou, e comeu os pães da proposição, e os deu aos que com ele estavam, pães que não lhes era lícito comer, mas exclusivamente aos sacerdotes?
5 Niꞌr gudxëꞌ lequëꞌ Jesús, rnëꞌ:
5 E acrescentou-lhes: O Filho do Homem é senhor do sábado.
6 Catiꞌ nac yetú dza laꞌy quequëꞌ bönniꞌ judío, gyaziëꞌ Jesús lu yuꞌu ga tuꞌdubëꞌ tuꞌsëdëꞌ queëꞌ Dios len busëdnëꞌ nup nacuáꞌ niꞌ. Zoëꞌ caꞌ niꞌ bönniꞌ narequiꞌ nëꞌë yubél.
6 Sucedeu que, em outro sábado, entrou ele na sinagoga e ensinava. Ora, achava-se ali um homem cuja mão direita estava ressequida.
7 Tuꞌyúëꞌ Jesús bönniꞌ gdauꞌ tuꞌsëdi len yuguꞌ bönniꞌ gdauꞌ fariseo quië laꞌléꞌinëꞌ chquiꞌ unëꞌ lëꞌ catiꞌ nac dza laꞌy quequëꞌ quië ludzölnëꞌ nacx luquíëꞌ Lëꞌ.
7 Os escribas e os fariseus observavam-no, procurando ver se ele faria uma cura no sábado, a fim de acharem de que o acusar.
8 Ráquibeꞌinëꞌ Jesús le taꞌzáꞌ ládxiꞌquëꞌ, atiꞌ gudxëꞌ bönniꞌ naꞌ narequiꞌ nëꞌë, rnëꞌ:
8 Mas ele, conhecendo-lhes os pensamentos, disse ao homem da mão ressequida: Levanta-te e vem para o meio; e ele, levantando-se, permaneceu de pé.
9 Niꞌr gudxëꞌ yuguꞌ bönniꞌ gdauꞌ naꞌ Jesús, rnëꞌ:
9 Então, disse Jesus a eles: Que vos parece? É lícito, no sábado, fazer o bem ou o mal? Salvar a vida ou deixá-la perecer?
10 Niꞌr buyúëꞌ Jesús yúguꞌtë bönniꞌ naꞌ nacuꞌë gdu cuitiëꞌ, atiꞌ gudxëꞌ bönniꞌ huëꞌ naꞌ:
10 E, fitando todos ao redor, disse ao homem: Estende a mão. Ele assim o fez, e a mão lhe foi restaurada.
11 Niꞌr gulaleynëꞌ bönniꞌ gdauꞌ naꞌ, atiꞌ glun xtídzaꞌquëꞌ laꞌ légaczëꞌ nacx bi lunëꞌ queëꞌ Jesús.
11 Mas eles se encheram de furor e discutiam entre si quanto ao que fariam a Jesus.
12 Dza niꞌ gyijëꞌ Jesús ga nac tu lu guíꞌadauꞌ. Niꞌ bulidzëꞌ Dios, atiꞌ gdu yël bë́ꞌlenëꞌ Dios didzaꞌ.
12 Naqueles dias, retirou-se para o monte, a fim de orar, e passou a noite orando a Deus.
13 Catiꞌ zaꞌ reníꞌ, bulidzëꞌ bönniꞌ daꞌquëꞌ Lëꞌ, atiꞌ gröëꞌ chinnuëꞌ quië lacquëꞌ gbaz queëꞌ.
13 E, quando amanheceu, chamou a si os seus discípulos e escolheu doze dentre eles, aos quais deu também o nome de apóstolos:
14 Bulidzëꞌ
14 Simão, a quem acrescentou o nome de Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 Mateo,
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 Judas, (böchëꞌë Jacobo),
16 Judas, filho de Tiago, e Judas Iscariotes, que se tornou traidor.
17 Bö́tjlenëꞌ bönniꞌ gbaz queëꞌ naꞌ Jesús lu guíꞌadauꞌ naꞌ, atiꞌ guladxinëꞌ tu ga nac lachiꞌ, ga niꞌ nacuꞌë zianr caꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ, nacuaꞌlen lequëꞌ bunách zian narujgac yúguꞌtë yödz luyú Judea len yödz Jerusalén, len yuguꞌ yödzdauꞌ dëgac raꞌ nis zxön ga naꞌ nacuáꞌ yödz Tiro len Sidón. Guladxín niꞌ bunách ni quië luzë́ nagquëꞌ xtidzëꞌë Jesús, len luhuöaquëꞌ lu guidzhuë́ꞌ qui queëquëꞌ.
17 E, descendo com eles, parou numa planura onde se encontravam muitos discípulos seus e grande multidão do povo, de toda a Judeia, de Jerusalém e do litoral de Tiro e de Sidom,
18 Guluhuöaquëꞌ caꞌ bönniꞌ niꞌ taꞌzacaꞌ taꞌguiꞌë lu naꞌgac böꞌ xöhuiꞌ.
18 que vieram para o ouvirem e serem curados de suas enfermidades; também os atormentados por espíritos imundos eram curados.
19 Yúguꞌtë bunách zian naꞌ tuiꞌ ládxiꞌgac laꞌgán Jesús le ruúnëꞌ yúguꞌtëꞌ len yöl‑laꞌ huac queëꞌ.
19 E todos da multidão procuravam tocá-lo, porque dele saía poder; e curava todos.
20 Niꞌr buyúëꞌ Jesús bönniꞌ usë́d queëꞌ nacuꞌë niꞌ, len gudxëꞌ lequëꞌ:
20 Então, olhando ele para os seus discípulos, disse-lhes:
21 ’Bicaꞌ ba lbiꞌiliꞌ rdunliꞌ naꞌa, le huöljliꞌ.
21 Bem-aventurados vós, os que agora tendes fome, porque sereis fartos.
22 ’Bicaꞌ ba lbiꞌiliꞌ, le zaꞌ dza catiꞌ culaꞌleꞌi lbiꞌiliꞌ dxiꞌa bunách len lubíj lbiꞌiliꞌ ga nacuáꞌ len laꞌnë́ ziꞌ queëliꞌ, len lucáꞌn caꞌz le nazíꞌ laliꞌ ca tu le nac xöhuiꞌ le daꞌliꞌ nedaꞌ, Bönniꞌ Nuhuöaquëꞌ Gdu Bunách.
22 Bem-aventurados sois quando os homens vos odiarem e quando vos expulsarem da sua companhia, vos injuriarem e rejeitarem o vosso nome como indigno, por causa do Filho do Homem.
23 Gul‑zíꞌ xbey dza naꞌ len gul‑dziji, le nac zxön le gaqui queëliꞌ yehuaꞌ yubá. Lëzcaꞌ cni glunëꞌ xuz xtauꞌgac bunách ni quequëꞌ bönniꞌ gluꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios.
23 Regozijai-vos naquele dia e exultai, porque grande é o vosso galardão no céu; pois dessa forma procederam seus pais com os profetas.
24 ’Bicaꞌ bayechiꞌ lbiꞌiliꞌ, dë yöl‑laꞌ tsahuiꞌ queëliꞌ, le chdë le ruziꞌliꞌ xbey.
24 Mas ai de vós, os ricos! Porque tendes a vossa consolação.
25 ’Bicaꞌ bayechiꞌ lbiꞌiliꞌ nuhuö́lj nadzë́ꞌiliꞌ naꞌa, le huadunliꞌ.
25 Ai de vós, os que estais agora fartos! Porque vireis a ter fome.
26 ’Bicaꞌ bayechiꞌ lbiꞌiliꞌ taꞌnë́ dxiꞌa queëliꞌ yúguꞌtë bunách. Lëzcaꞌ cni glunëꞌ xuz xtauꞌliꞌ, gulanë́ꞌ dxiꞌa quequëꞌ bönniꞌ gulazíꞌ yëꞌë, gulanë́ꞌ nacquëꞌ bönniꞌ tuꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios.
26 Ai de vós, quando todos vos louvarem! Porque assim procederam seus pais com os falsos profetas.
27 Gnëꞌ caꞌ Jesús:
27 Digo-vos, porém, a vós outros que me ouvis: amai os vossos inimigos, fazei o bem aos que vos odeiam;
28 Gul‑náb lahuëꞌ Dios gac dxiꞌa quegac nup tuaꞌ döꞌ queëliꞌ len gul‑lidzëꞌ Dios gnábiliꞌ‑nëꞌ gáclenëꞌ nup taꞌnë́ ziꞌ queëliꞌ.
28 bendizei aos que vos maldizem, orai pelos que vos caluniam.
29 Chquiꞌ nu capaꞌ tslaꞌa xaguꞌ, bzë yetsláꞌa caꞌ xaguꞌ. Chquiꞌ nu cua lariꞌ naxóa cudzuꞌu, bëꞌ latj cua caꞌ zxauꞌ.
29 Ao que te bate numa face, oferece-lhe também a outra; e, ao que tirar a tua capa, deixa-o levar também a túnica;
30 Nútiꞌtëz nu bi gnab le dë quiuꞌ, bnödzj qui, atiꞌ nu cua le naqui quiuꞌ, cutu unabuꞌ lei.
30 dá a todo o que te pede; e, se alguém levar o que é teu, não entres em demanda.
31 Ca rë́ꞌniliꞌ lun queëliꞌ bunách, lëzcaꞌ cni gul‑gún quequëꞌ.
31 Como quereis que os homens vos façam, assim fazei-o vós também a eles.
32 ’Chquiꞌ nadxiꞌizliꞌ nup nadxiꞌigac lbiꞌiliꞌ, ¿bizxa yöl‑laꞌ ba gdél‑liꞌliꞌ? Lëzcaꞌ cni tunëꞌ bönniꞌ dul‑laꞌ, taꞌdxiꞌinëꞌ nup nadxiꞌigac lequëꞌ.
32 Se amais os que vos amam, qual é a vossa recompensa? Porque até os pecadores amam aos que os amam.
33 Chquiꞌ runliꞌ le nac dxiꞌa quegacz nup tun dxiꞌa queëliꞌ, ¿bizxa yöl‑laꞌ ba gdél‑liꞌliꞌ? Lëzcaꞌ cni tunëꞌ bönniꞌ dul‑laꞌ.
33 Se fizerdes o bem aos que vos fazem o bem, qual é a vossa recompensa? Até os pecadores fazem isso.
34 Chquiꞌ runödzjliꞌ quegac nup runliꞌ löz lubíꞌi queëliꞌ, ¿bizxa yöl‑laꞌ ba gdél‑liꞌliꞌ? Lëzcaꞌ cni tunëꞌ bönniꞌ dul‑laꞌ, tuꞌnödzjëꞌ quegac nup tun dul‑laꞌ, le tunëꞌ löz lubíꞌi quequëꞌ lë naꞌ gulunödzjëꞌ.
34 E, se emprestais àqueles de quem esperais receber, qual é a vossa recompensa? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 Nedaꞌ rëpaꞌ lbiꞌiliꞌ: Gul‑dxíꞌi nup cutaꞌleꞌi lbiꞌiliꞌ dxiꞌa len gul‑gún le nac dxiꞌa. Gul‑nö́dzj quegac bunách zal‑laꞌ cutu runliꞌ löz nu ubíꞌi queëliꞌ. Chquiꞌ cni gunliꞌ, zxön nac le gataꞌ queëliꞌ, atiꞌ gacliꞌ zxiꞌnczëꞌ Dios, Nu nactër blau, le runëꞌ Lëꞌ le nac dxiꞌa quegac bunách cutaꞌdzág ládxiꞌgac len quegac bunách tuaꞌdöꞌ.
35 Amai, porém, os vossos inimigos, fazei o bem e emprestai, sem esperar nenhuma paga; será grande o vosso galardão, e sereis filhos do Altíssimo. Pois ele é benigno até para com os ingratos e maus.
36 Gul‑huechiꞌ ladxiꞌ bunách ca naꞌ runëꞌ Xuzliꞌ Dios, ruhuechiꞌ ladxëꞌë yúguꞌtë bunách.
36 Sede misericordiosos, como também é misericordioso vosso Pai.
37 Gnëꞌ caꞌ Jesús:
37 Não julgueis e não sereis julgados; não condeneis e não sereis condenados; perdoai e sereis perdoados;
38 Gul‑nö́dzj qui lzaꞌliꞌ, atiꞌ Dios gunnëꞌ queëliꞌ. Lunödzjëꞌ queëliꞌ le lurixëꞌ len tu guiꞌn rbixi le nac gdu, le naguír, len naguí gazxj ga rëꞌ, len zoatsca gba. Ca nac le rurixliꞌ, laꞌ caꞌz urixëꞌ caꞌ queëliꞌ Dios.
38 dai, e dar-se-vos-á; boa medida, recalcada, sacudida, transbordante, generosamente vos darão; porque com a medida com que tiverdes medido vos medirão também.
39 Benëꞌ lsaquiꞌ Jesús, rëꞌ lequëꞌ:
39 Propôs-lhes também uma parábola: Pode, porventura, um cego guiar a outro cego? Não cairão ambos no barranco?
40 Cutu caꞌ gacrëꞌ blau bönniꞌ usë́d ca nu rusëdi lëꞌ, san catiꞌ udx gzëdëꞌ bönniꞌ naꞌ, gaquëꞌ ca nac nu naꞌ rusëdi lëꞌ.
40 O discípulo não está acima do seu mestre; todo aquele, porém, que for bem-instruído será como o seu mestre.
41 ’¿Bizx quië ruyúꞌ bëbdauꞌ yuꞌu yöj lahuëꞌ böchiꞌ lzaꞌu, len cutu rléꞌinuꞌ le zxön yuꞌu yöj lauꞌ liꞌ?
41 Por que vês tu o argueiro no olho de teu irmão, porém não reparas na trave que está no teu próprio?
42 ¿Naruꞌ huactsa guiꞌu‑nëꞌ böchiꞌ lzaꞌu: “Böchaꞌa, benn latj cuijaꞌ bëbdauꞌ yuꞌu yöj lauꞌ”, len cutu rléꞌinuꞌ le zxön yuꞌu yöj lauꞌ liꞌ? Liꞌ, bönniꞌ ruluíꞌz tsahuiꞌ cuinuꞌ. Gleaj ziꞌal le zxön yuꞌu yöj lauꞌ liꞌ, atiꞌ niꞌr gléꞌinuꞌ dxiꞌa quië cuijuꞌ bëbdauꞌ yuꞌu yöj lahuëꞌ böchiꞌ lzaꞌu.
42 Como poderás dizer a teu irmão: Deixa, irmão, que eu tire o argueiro do teu olho, não vendo tu mesmo a trave que está no teu? Hipócrita, tira primeiro a trave do teu olho e, então, verás claramente para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 Gnëꞌ caꞌ Jesús:
43 Não há árvore boa que dê mau fruto; nem tampouco árvore má que dê bom fruto.
44 Cni nac, le rbia yag nac bëꞌ ca nac yag naꞌ. Cutu ruchibruꞌ le rbia yag higo lu yag yötsiꞌ, len clëg lu bsequiꞌ yötsiꞌ cutu ruchibruꞌ le rbia lba uva.
44 Porquanto cada árvore é conhecida pelo seu próprio fruto. Porque não se colhem figos de espinheiros, nem dos abrolhos se vindimam uvas.
45 Didzaꞌ dxiꞌa ruꞌë bönniꞌ dxiꞌa le yuꞌu icj ládxiꞌdauꞌhuëꞌ le nac dxiꞌa, atiꞌ didzaꞌ xöhuiꞌ ruꞌë bönniꞌ xöhuiꞌ le yuꞌu icj ládxiꞌdauꞌhuëꞌ le xöhuiꞌ. Rnë rúꞌaruꞌ ca nac le yuꞌu icj ládxiꞌdauꞌruꞌ.
45 O homem bom do bom tesouro do coração tira o bem, e o mau do mau tesouro tira o mal; porque a boca fala do que está cheio o coração.
46 Gnëꞌ caꞌ Jesús:
46 Por que me chamais Senhor, Senhor, e não fazeis o que vos mando?
47 Uluiꞌidaꞌ lbiꞌiliꞌ ca nac nu naꞌ zaꞌ quiaꞌ len ryöni xtidzaꞌa len run ca rna béꞌidaꞌ lei.
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante.
48 Nu ni nac ca bönniꞌ, catiꞌ benëꞌ lidxëꞌ, ga rëꞌ bchöꞌnëꞌ len bdxiëꞌ xlibi yuꞌu ga nac lu guiöj. Catiꞌ bötj gbaꞌu, bchöꞌn cuit yuꞌu naꞌ, san cutu guc uquíndj lei, le nulíb ga nac lu guiöj.
48 É semelhante a um homem que, edificando uma casa, cavou, abriu profunda vala e lançou o alicerce sobre a rocha; e, vindo a enchente, arrojou-se o rio contra aquela casa e não a pôde abalar, por ter sido bem-construída.
49 Naꞌa, nu ryöni xtidzaꞌa len cutu run ca rna béꞌidaꞌ lei, nu ni nac ca bönniꞌ benëꞌ lidxëꞌ ga nac lu yu caꞌz, cutu nunëꞌ xlibi. Catiꞌ bchöꞌn cuit yuꞌu naꞌ gbaꞌu, laꞌ bguindjtë, atiꞌ gbix dëra zöꞌö qui.
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre a terra sem alicerces, e, arrojando-se o rio contra ela, logo desabou; e aconteceu que foi grande a ruína daquela casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.