Lucas 6
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs ARIB
1 Catiꞌ nac tu dza laꞌy quequëꞌ bönniꞌ judío, rdödëꞌ Jesús gap dë yöl zxoaꞌ xtil, atiꞌ taꞌleycjëꞌ deu ga dxia zxoaꞌ xtil bönniꞌ usë́d queëꞌ. Taꞌzxúbiꞌni naꞌquëꞌ lei len tahuëꞌ.
1 E sucedeu que, num dia de sábado, passava Jesus pelas searas; e seus discípulos iam colhendo espigas e, debulhando-as com as mãos, as comiam.
2 Niꞌr gulanabnëꞌ lequëꞌ bönniꞌ gdauꞌ fariseo, taꞌnë́ꞌ:
2 Alguns dos fariseus, porém, perguntaram; Por que estais fazendo o que não é lícito fazer nos sábados?
3 Bubiꞌë didzaꞌ Jesús, rëꞌ lequëꞌ:
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Nem ao menos tendes lido o que fez Davi quando teve fome, ele e seus companheiros?
4 Gyaziëꞌ lu yuꞌu queëꞌ Dios len gzxiꞌë yöt xtil tuꞌcuꞌë lahuëꞌ Dios, lë naꞌ cutu ral‑laꞌ gáguruꞌ, san tuz bxuz dë latj lahuëꞌ, atiꞌ gdahuëꞌ lei David len bëꞌë caꞌ quegac nup nacuaꞌlen lëꞌ.
4 Como entrou na casa de Deus, tomou os pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão só aos sacerdotes, e deles comeu e deu também aos companheiros?
5 Niꞌr gudxëꞌ lequëꞌ Jesús, rnëꞌ:
5 Também lhes disse: O Filho do homem é Senhor do sábado.
6 Catiꞌ nac yetú dza laꞌy quequëꞌ bönniꞌ judío, gyaziëꞌ Jesús lu yuꞌu ga tuꞌdubëꞌ tuꞌsëdëꞌ queëꞌ Dios len busëdnëꞌ nup nacuáꞌ niꞌ. Zoëꞌ caꞌ niꞌ bönniꞌ narequiꞌ nëꞌë yubél.
6 Ainda em outro sábado entrou na sinagoga, e pôs-se a ensinar. Estava ali um homem que tinha a mão direita atrofiada.
7 Tuꞌyúëꞌ Jesús bönniꞌ gdauꞌ tuꞌsëdi len yuguꞌ bönniꞌ gdauꞌ fariseo quië laꞌléꞌinëꞌ chquiꞌ unëꞌ lëꞌ catiꞌ nac dza laꞌy quequëꞌ quië ludzölnëꞌ nacx luquíëꞌ Lëꞌ.
7 E os escribas e os fariseus observavam-no, para ver se curaria em dia de sábado, para acharem de que o acusar.
8 Ráquibeꞌinëꞌ Jesús le taꞌzáꞌ ládxiꞌquëꞌ, atiꞌ gudxëꞌ bönniꞌ naꞌ narequiꞌ nëꞌë, rnëꞌ:
8 Mas ele, conhecendo-lhes os pensamentos, disse ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te, e fica em pé aqui no maio. E ele, levantando-se, ficou em pé.
9 Niꞌr gudxëꞌ yuguꞌ bönniꞌ gdauꞌ naꞌ Jesús, rnëꞌ:
9 Disse-lhes, então, Jesus: Eu vos pergunto: É lícito no sábado fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida, ou tirá-la?
10 Niꞌr buyúëꞌ Jesús yúguꞌtë bönniꞌ naꞌ nacuꞌë gdu cuitiëꞌ, atiꞌ gudxëꞌ bönniꞌ huëꞌ naꞌ:
10 E olhando para todos em redor, disse ao homem: Estende a tua mão. Ele assim o fez, e a mão lhe foi restabelecida.
11 Niꞌr gulaleynëꞌ bönniꞌ gdauꞌ naꞌ, atiꞌ glun xtídzaꞌquëꞌ laꞌ légaczëꞌ nacx bi lunëꞌ queëꞌ Jesús.
11 Mas eles se encheram de furor; e uns com os outros conferenciam sobre o que fariam a Jesus.
12 Dza niꞌ gyijëꞌ Jesús ga nac tu lu guíꞌadauꞌ. Niꞌ bulidzëꞌ Dios, atiꞌ gdu yël bë́ꞌlenëꞌ Dios didzaꞌ.
12 Naqueles dias retirou-se para o monte a fim de orar; e passou a noite toda em oração a Deus.
13 Catiꞌ zaꞌ reníꞌ, bulidzëꞌ bönniꞌ daꞌquëꞌ Lëꞌ, atiꞌ gröëꞌ chinnuëꞌ quië lacquëꞌ gbaz queëꞌ.
13 Depois do amanhecer, chamou seus discípulos, e escolheu doze dentre eles, aos quais deu também o nome de apóstolos:
14 Bulidzëꞌ
14 Simão, ao qual também chamou Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 Mateo,
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 Judas, (böchëꞌë Jacobo),
16 Judas, filho de Tiago; e Judas Iscariotes, que veio a ser o traidor.
17 Bö́tjlenëꞌ bönniꞌ gbaz queëꞌ naꞌ Jesús lu guíꞌadauꞌ naꞌ, atiꞌ guladxinëꞌ tu ga nac lachiꞌ, ga niꞌ nacuꞌë zianr caꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ, nacuaꞌlen lequëꞌ bunách zian narujgac yúguꞌtë yödz luyú Judea len yödz Jerusalén, len yuguꞌ yödzdauꞌ dëgac raꞌ nis zxön ga naꞌ nacuáꞌ yödz Tiro len Sidón. Guladxín niꞌ bunách ni quië luzë́ nagquëꞌ xtidzëꞌë Jesús, len luhuöaquëꞌ lu guidzhuë́ꞌ qui queëquëꞌ.
17 E Jesus, descendo com eles, parou num lugar plano, onde havia não só grande número de seus discípulos, mas também grande multidão do povo, de toda a Judéia e Jerusalém, e do litoral de Tiro e de Sidom, que tinham vindo para ouvi-lo e serem curados das suas doenças;
18 Guluhuöaquëꞌ caꞌ bönniꞌ niꞌ taꞌzacaꞌ taꞌguiꞌë lu naꞌgac böꞌ xöhuiꞌ.
18 e os que eram atormentados por espíritos imundos ficavam curados.
19 Yúguꞌtë bunách zian naꞌ tuiꞌ ládxiꞌgac laꞌgán Jesús le ruúnëꞌ yúguꞌtëꞌ len yöl‑laꞌ huac queëꞌ.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe; porque saía dele poder que curava a todos.
20 Niꞌr buyúëꞌ Jesús bönniꞌ usë́d queëꞌ nacuꞌë niꞌ, len gudxëꞌ lequëꞌ:
20 Então, levantando ele os olhos para os seus discípulos, dizia: Bem-aventurados vós, os pobres, porque vosso é o reino de Deus.
21 ’Bicaꞌ ba lbiꞌiliꞌ rdunliꞌ naꞌa, le huöljliꞌ.
21 Bem-aventurados vós, que agora tendes fome, porque sereis fartos. Bem-aventurados vós, que agora chorais, porque haveis de rir.
22 ’Bicaꞌ ba lbiꞌiliꞌ, le zaꞌ dza catiꞌ culaꞌleꞌi lbiꞌiliꞌ dxiꞌa bunách len lubíj lbiꞌiliꞌ ga nacuáꞌ len laꞌnë́ ziꞌ queëliꞌ, len lucáꞌn caꞌz le nazíꞌ laliꞌ ca tu le nac xöhuiꞌ le daꞌliꞌ nedaꞌ, Bönniꞌ Nuhuöaquëꞌ Gdu Bunách.
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem, e quando vos expulsarem da sua companhia, e vos injuriarem, e rejeitarem o vosso nome como indigno, por causa do Filho do homem.
23 Gul‑zíꞌ xbey dza naꞌ len gul‑dziji, le nac zxön le gaqui queëliꞌ yehuaꞌ yubá. Lëzcaꞌ cni glunëꞌ xuz xtauꞌgac bunách ni quequëꞌ bönniꞌ gluꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios.
23 Regozijai-vos nesse dia e exultai, porque eis que é grande o vosso galardão no céu; pois assim faziam os seus pais aos profetas.
24 ’Bicaꞌ bayechiꞌ lbiꞌiliꞌ, dë yöl‑laꞌ tsahuiꞌ queëliꞌ, le chdë le ruziꞌliꞌ xbey.
24 Mas ai de vós que sois ricos! porque já recebestes a vossa consolação.
25 ’Bicaꞌ bayechiꞌ lbiꞌiliꞌ nuhuö́lj nadzë́ꞌiliꞌ naꞌa, le huadunliꞌ.
25 Ai de vós, os que agora estais fartos! porque tereis fome. Ai de vós, os que agora rides! porque vos lamentareis e chorareis.
26 ’Bicaꞌ bayechiꞌ lbiꞌiliꞌ taꞌnë́ dxiꞌa queëliꞌ yúguꞌtë bunách. Lëzcaꞌ cni glunëꞌ xuz xtauꞌliꞌ, gulanë́ꞌ dxiꞌa quequëꞌ bönniꞌ gulazíꞌ yëꞌë, gulanë́ꞌ nacquëꞌ bönniꞌ tuꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios.
26 Ai de vós, quando todos os homens vos louvarem! porque assim faziam os seus pais aos falsos profetas.
27 Gnëꞌ caꞌ Jesús:
27 Mas a vós que ouvis, digo: Amai a vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam,
28 Gul‑náb lahuëꞌ Dios gac dxiꞌa quegac nup tuaꞌ döꞌ queëliꞌ len gul‑lidzëꞌ Dios gnábiliꞌ‑nëꞌ gáclenëꞌ nup taꞌnë́ ziꞌ queëliꞌ.
28 bendizei aos que vos maldizem, e orai pelos que vos caluniam.
29 Chquiꞌ nu capaꞌ tslaꞌa xaguꞌ, bzë yetsláꞌa caꞌ xaguꞌ. Chquiꞌ nu cua lariꞌ naxóa cudzuꞌu, bëꞌ latj cua caꞌ zxauꞌ.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra; e ao que te houver tirado a capa, não lhe negues também a túnica.
30 Nútiꞌtëz nu bi gnab le dë quiuꞌ, bnödzj qui, atiꞌ nu cua le naqui quiuꞌ, cutu unabuꞌ lei.
30 Dá a todo o que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho reclames.
31 Ca rë́ꞌniliꞌ lun queëliꞌ bunách, lëzcaꞌ cni gul‑gún quequëꞌ.
31 Assim como quereis que os homens vos façam, do mesmo modo lhes fazei vós também.
32 ’Chquiꞌ nadxiꞌizliꞌ nup nadxiꞌigac lbiꞌiliꞌ, ¿bizxa yöl‑laꞌ ba gdél‑liꞌliꞌ? Lëzcaꞌ cni tunëꞌ bönniꞌ dul‑laꞌ, taꞌdxiꞌinëꞌ nup nadxiꞌigac lequëꞌ.
32 Se amardes aos que vos amam, que mérito há nisso? Pois também os pecadores amam aos que os amam.
33 Chquiꞌ runliꞌ le nac dxiꞌa quegacz nup tun dxiꞌa queëliꞌ, ¿bizxa yöl‑laꞌ ba gdél‑liꞌliꞌ? Lëzcaꞌ cni tunëꞌ bönniꞌ dul‑laꞌ.
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, que mérito há nisso? Também os pecadores fazem o mesmo.
34 Chquiꞌ runödzjliꞌ quegac nup runliꞌ löz lubíꞌi queëliꞌ, ¿bizxa yöl‑laꞌ ba gdél‑liꞌliꞌ? Lëzcaꞌ cni tunëꞌ bönniꞌ dul‑laꞌ, tuꞌnödzjëꞌ quegac nup tun dul‑laꞌ, le tunëꞌ löz lubíꞌi quequëꞌ lë naꞌ gulunödzjëꞌ.
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais receber, que mérito há nisso? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 Nedaꞌ rëpaꞌ lbiꞌiliꞌ: Gul‑dxíꞌi nup cutaꞌleꞌi lbiꞌiliꞌ dxiꞌa len gul‑gún le nac dxiꞌa. Gul‑nö́dzj quegac bunách zal‑laꞌ cutu runliꞌ löz nu ubíꞌi queëliꞌ. Chquiꞌ cni gunliꞌ, zxön nac le gataꞌ queëliꞌ, atiꞌ gacliꞌ zxiꞌnczëꞌ Dios, Nu nactër blau, le runëꞌ Lëꞌ le nac dxiꞌa quegac bunách cutaꞌdzág ládxiꞌgac len quegac bunách tuaꞌdöꞌ.
35 Amai, porém a vossos inimigos, fazei bem e emprestai, nunca desanimado; e grande será a vossa recompensa, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é benigno até para com os integrantes e maus.
36 Gul‑huechiꞌ ladxiꞌ bunách ca naꞌ runëꞌ Xuzliꞌ Dios, ruhuechiꞌ ladxëꞌë yúguꞌtë bunách.
36 Sede misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 Gnëꞌ caꞌ Jesús:
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados.
38 Gul‑nö́dzj qui lzaꞌliꞌ, atiꞌ Dios gunnëꞌ queëliꞌ. Lunödzjëꞌ queëliꞌ le lurixëꞌ len tu guiꞌn rbixi le nac gdu, le naguír, len naguí gazxj ga rëꞌ, len zoatsca gba. Ca nac le rurixliꞌ, laꞌ caꞌz urixëꞌ caꞌ queëliꞌ Dios.
38 Dai, e ser-vos-á dado; boa medida, recalcada, sacudida e transbordando vos deitarão no regaço; porque com a mesma medida com que medis, vos medirão a vós.
39 Benëꞌ lsaquiꞌ Jesús, rëꞌ lequëꞌ:
39 E propôs-lhes também uma parábola: Pode porventura um cego guiar outro cego? não cairão ambos no barranco?
40 Cutu caꞌ gacrëꞌ blau bönniꞌ usë́d ca nu rusëdi lëꞌ, san catiꞌ udx gzëdëꞌ bönniꞌ naꞌ, gaquëꞌ ca nac nu naꞌ rusëdi lëꞌ.
40 Não é o discípulo mais do que o seu mestre; mas todo o que for bem instruído será como o seu mestre.
41 ’¿Bizx quië ruyúꞌ bëbdauꞌ yuꞌu yöj lahuëꞌ böchiꞌ lzaꞌu, len cutu rléꞌinuꞌ le zxön yuꞌu yöj lauꞌ liꞌ?
41 Por que vês o argueiro no olho de teu irmão, e não reparas na trave que está no teu próprio olho?
42 ¿Naruꞌ huactsa guiꞌu‑nëꞌ böchiꞌ lzaꞌu: “Böchaꞌa, benn latj cuijaꞌ bëbdauꞌ yuꞌu yöj lauꞌ”, len cutu rléꞌinuꞌ le zxön yuꞌu yöj lauꞌ liꞌ? Liꞌ, bönniꞌ ruluíꞌz tsahuiꞌ cuinuꞌ. Gleaj ziꞌal le zxön yuꞌu yöj lauꞌ liꞌ, atiꞌ niꞌr gléꞌinuꞌ dxiꞌa quië cuijuꞌ bëbdauꞌ yuꞌu yöj lahuëꞌ böchiꞌ lzaꞌu.
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o argueiro que está no teu olho, não vendo tu mesmo a trave que está no teu? Hipócrita! tira primeiro a trave do teu olho; e então verás bem para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 Gnëꞌ caꞌ Jesús:
43 Porque não há árvore boa que dê mau fruto nem tampouco árvore má que dê bom fruto.
44 Cni nac, le rbia yag nac bëꞌ ca nac yag naꞌ. Cutu ruchibruꞌ le rbia yag higo lu yag yötsiꞌ, len clëg lu bsequiꞌ yötsiꞌ cutu ruchibruꞌ le rbia lba uva.
44 Porque cada árvore se conhece pelo seu próprio fruto; pois dos espinheiros não se colhem figos, nem dos abrolhos se vindimam uvas.
45 Didzaꞌ dxiꞌa ruꞌë bönniꞌ dxiꞌa le yuꞌu icj ládxiꞌdauꞌhuëꞌ le nac dxiꞌa, atiꞌ didzaꞌ xöhuiꞌ ruꞌë bönniꞌ xöhuiꞌ le yuꞌu icj ládxiꞌdauꞌhuëꞌ le xöhuiꞌ. Rnë rúꞌaruꞌ ca nac le yuꞌu icj ládxiꞌdauꞌruꞌ.
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o bem; e o homem mau, do seu mau tesouro tira o mal; pois do que há em abundância no coração, disso fala a boca.
46 Gnëꞌ caꞌ Jesús:
46 E por que me chamais: Senhor, Senhor, e não fazeis o que eu vos digo?
47 Uluiꞌidaꞌ lbiꞌiliꞌ ca nac nu naꞌ zaꞌ quiaꞌ len ryöni xtidzaꞌa len run ca rna béꞌidaꞌ lei.
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante:
48 Nu ni nac ca bönniꞌ, catiꞌ benëꞌ lidxëꞌ, ga rëꞌ bchöꞌnëꞌ len bdxiëꞌ xlibi yuꞌu ga nac lu guiöj. Catiꞌ bötj gbaꞌu, bchöꞌn cuit yuꞌu naꞌ, san cutu guc uquíndj lei, le nulíb ga nac lu guiöj.
48 É semelhante ao homem que, edificando uma casa, cavou, abriu profunda vala, e pôs os alicerces sobre a rocha; e vindo a enchente, bateu com ímpeto a torrente naquela casa, e não a pôde abalar, porque tinha sido bem edificada.
49 Naꞌa, nu ryöni xtidzaꞌa len cutu run ca rna béꞌidaꞌ lei, nu ni nac ca bönniꞌ benëꞌ lidxëꞌ ga nac lu yu caꞌz, cutu nunëꞌ xlibi. Catiꞌ bchöꞌn cuit yuꞌu naꞌ gbaꞌu, laꞌ bguindjtë, atiꞌ gbix dëra zöꞌö qui.
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre terra, sem alicerces, na qual bateu com ímpeto a torrente, e logo caiu; e foi grande a ruína daquela casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.