Lucas 22

Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Catiꞌ chzoa gdxin lni catiꞌ tahuëꞌ yöt xtil cunazíꞌ xnëꞌi, nazíꞌ lei Pascua lni naꞌ,
1 A Festa dos Pães sem Fermento, também chamada de Páscoa, se aproximava.
2 guludubëꞌ yuguꞌ bxuz uná bëꞌ len bönniꞌ gdauꞌ tuꞌsëdi. Taꞌzú taꞌböꞌë ludöddëꞌ Jesús, san cutu gulazáquiꞌnëꞌ le tádxinëꞌ bunách.
2 Os principais sacerdotes e mestres da lei tramavam uma forma de matar Jesus, mas tinham medo da reação do povo.
3 Niꞌr yajtság Judas Satanás tuꞌ xöhuiꞌ. Judas lëꞌ caꞌ Iscariote, len nababëꞌ idxínnutëꞌ gbaz nasölëꞌë Cristo.
3 Então Satanás entrou em Judas Iscariotes, um dos Doze,
4 Gyijëꞌ Judas naꞌ, yjë́ꞌlenëꞌ didzaꞌ yuguꞌ bxuz uná bëꞌ len bönniꞌ dë lu naꞌquëꞌ qui gdauꞌ, nacx gunëꞌ quië udödëꞌ Jesús lu naꞌquëꞌ.
4 e ele foi aos principais sacerdotes e aos capitães da guarda do templo para combinar a melhor maneira de lhes entregar Jesus.
5 Guludzijnëꞌ bönniꞌ gdauꞌ naꞌ, len gulazíꞌ lu naꞌquëꞌ lunödzjëꞌ queëꞌ dumí.
5 Eles ficaram muito satisfeitos e lhe prometeram dinheiro.
6 Rdzag ladxëꞌë Judas, atiꞌ rzu rböꞌë udödëꞌ Jesús lu naꞌquëꞌ bagachiꞌz.
6 Judas concordou e começou a procurar uma oportunidade de trair Jesus, para que o prendessem quando as multidões não estivessem por perto.
7 Bdxin dza naꞌ tahuëꞌ yöt xtil cunazíꞌ xnëꞌi, catiꞌ ral‑laꞌ ludöddëꞌ‑baꞌ böꞌcuꞌ zxilaꞌ tahuëꞌ xtsöꞌ Lni Pascua.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento, quando o cordeiro pascal era sacrificado.
8 Bsölëꞌë Pedro len Juan, Jesús, rnëꞌ:
8 Jesus mandou Pedro e João na frente e disse: “Vão e preparem a refeição da Páscoa, para que a comamos juntos”.
9 Tëꞌ Lëꞌ:
9 “Onde o senhor quer que a preparemos?”, perguntaram.
10 Rëꞌ lequëꞌ Jesús, rnëꞌ:
10 Ele respondeu: “Logo que vocês entrarem em Jerusalém, um homem carregando uma vasilha de água virá ao seu encontro. Sigam-no. Na casa onde ele entrar,
11 Gul‑guië́ꞌ xan yuꞌu naꞌ: “Bönniꞌ Usëdi rëꞌ liꞌ: ¿Gazx zoa yuꞌu lni ga gágulenaꞌ yuguꞌ bönniꞌ usë́d quiaꞌ xtsöꞌ Lni Pascua?”
11 digam ao dono: ‘O Mestre pergunta: Onde fica o aposento no qual comerei a refeição da Páscoa com meus discípulos?’.
12 Niꞌr uluiꞌinëꞌ lbiꞌiliꞌ tu yuꞌu zxön xtsaꞌ ga niꞌ chnabáꞌa. Gul‑páꞌ niꞌ le gáguruꞌ.
12 Ele os levará a uma sala grande no andar superior, que já estará arrumada. Preparem ali a refeição”.
13 Niꞌr yjaquëꞌ len yajxácaꞌquëꞌ ca naꞌ chgudxëꞌ lequëꞌ Jesús, atiꞌ gulupë́ꞌë niꞌ le lahuëꞌ xtsöꞌ Lni Pascua.
13 Eles foram e encontraram tudo como Jesus tinha dito, e ali prepararam a refeição da Páscoa.
14 Catiꞌ bdxin dzöꞌ naꞌ, gröꞌë Jesús ga lahuëꞌ, atiꞌ gulabö́ꞌlenëꞌ Lëꞌ tsazxö́n gbaz queëꞌ naꞌ.
14 Quando chegou a hora, Jesus e seus apóstolos tomaram lugar à mesa.
15 Niꞌr Jesús rëꞌ lequëꞌ:
15 Jesus disse: “Estava ansioso para comer a refeição da Páscoa com vocês antes do meu sofrimento.
16 Rëpaꞌ lbiꞌiliꞌ: Cutur gahuaꞌ lë ni catiꞌ gdxinr dza gac le ruluíꞌz xtsöꞌ ni ga niꞌ rna bëꞌë Dios.
16 Pois eu lhes digo agora que não voltarei a comê-la até que ela se cumpra no reino de Deus”.
17 Gdel‑lëꞌë zxígaꞌdauꞌ len gudxëꞌ Dios: “Xclenuꞌ.” Niꞌr rëꞌ lequëꞌ:
17 Então tomou um cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois, disse: “Tomem isto e partilhem entre vocês.
18 le rëpaꞌ lbiꞌiliꞌ: Cutur guiꞌjaꞌ xisi uva catiꞌ gdxinr le rna bëꞌë Dios.
18 Pois não beberei vinho outra vez até que venha o reino de Deus”.
19 Niꞌr gdel‑lëꞌë yöt xtil len gudxëꞌ Dios: “Xclenuꞌ.” Gdöd niꞌ buzxuzxjëꞌ lei len bëꞌë qui queëquëꞌ, rnëꞌ:
19 Tomou o pão e agradeceu a Deus. Depois, partiu-o e o deu aos discípulos, dizendo: “Este é o meu corpo, entregue por vocês. Façam isto em memória de mim”.
20 Catiꞌ budx glahuëꞌ, lëzcaꞌ cni bëꞌë didzaꞌ qui zxígaꞌdauꞌ naꞌ, rnëꞌ:
20 Depois da ceia, Jesus tomou o cálice de vinho e disse: “Este é o cálice da nova aliança, confirmada com o meu sangue, que é derramado como sacrifício por vocês.
21 ’Naꞌa, röꞌë rágulenëꞌ nedaꞌ tsazxö́n bönniꞌ naꞌ udödëꞌ nedaꞌ lu naꞌgac bunách.
21 “Mas aqui, partilhando da mesa conosco, está o homem que vai me trair.
22 Le nactë huayijaꞌ ga ludöddëꞌ nedaꞌ, Bönniꞌ Nuhuöaquëꞌ Gdu Bunách, gac quiaꞌ ca naꞌ nayúj lu guich laꞌy ca ral‑laꞌ gac quiaꞌ, san bicaꞌ bayechiꞌ bönniꞌ naꞌ udödëꞌ nedaꞌ.
22 Pois foi determinado que o Filho do Homem deve morrer. Mas que aflição espera aquele que o trair!”
23 Niꞌr gulazú lauquëꞌ taꞌnabnëꞌ Lëꞌ tu tuëꞌ, taꞌnë́ꞌ:
23 Os discípulos perguntavam uns aos outros qual deles faria uma coisa dessas.
24 Niꞌr gluꞌë didzaꞌ laꞌ légaczëꞌ núzxalquëꞌ gdél‑liꞌnëꞌ latj blau.
24 Depois, começaram a discutir entre si qual deles era o mais importante.
25 Jesús gudxëꞌ lequëꞌ:
25 Jesus lhes disse: “Neste mundo, os reis e os grandes homens exercem poder sobre o povo e, no entanto, são chamados de seus benfeitores.
26 Lbiꞌiliꞌ cutu ral‑laꞌ gunliꞌ cni, san nu nac blau ladjliꞌ ral‑laꞌ gac ca nu nac cuídiꞌtër, atiꞌ nu rna bëꞌ ral‑laꞌ gac ca nu run dxin qui lzëꞌi.
26 Entre vocês, porém, será diferente. Que o maior entre vocês ocupe a posição inferior, e o líder seja o servo.
27 ¿Nuzxal naꞌ nacr blau, nu naꞌ röꞌ ragu, o nu rupáꞌ laꞌ huagu? ¿Naruꞌ clëg nu naꞌ röꞌ ragu nacr blau? Nedaꞌ zóalenaꞌ lbiꞌiliꞌ ca nu rupáꞌ laꞌ huagu.
27 Quem é mais importante, o que está à mesa ou o que serve? Não é aquele que está à mesa? Mas não aqui! Pois eu estou entre vocês como quem serve.
28 ’Lbiꞌiliꞌ ni gzóalenliꞌ nedaꞌ catiꞌ niꞌ bi guc quiaꞌ, yuguꞌ le gulazíꞌ bëꞌ nedaꞌ.
28 “Vocês permaneceram comigo durante meu tempo de provação.
29 Qui lë ni naꞌ udödaꞌ lu naꞌliꞌ tu ga gna bëꞌliꞌ, ca naꞌ benëꞌ Xuzaꞌ, budödëꞌ lu naꞌa ga gna bëꞌa nedaꞌ.
29 E, assim como meu Pai me concedeu um reino, eu agora lhes concedo o direito de
30 Cni gunaꞌ quië gac cöꞌliꞌ, guiꞌj gágulenliꞌ nedaꞌ ga niꞌ gna bëꞌa, atiꞌ cöꞌliꞌ xlatjczliꞌ ga cuequi xbeyliꞌ idxinnu cöꞌ zxiꞌn xsoëꞌ Israel.
30 comer e beber à minha mesa, em meu reino. Vocês se sentarão em tronos e julgarão as doze tribos de Israel”.
31 Gnëꞌ caꞌ cni Xanruꞌ:
31 Então o Senhor disse: “Simão, Simão, Satanás pediu para peneirar cada um de vocês como trigo.
32 san chbulidzaꞌ‑nëꞌ Dios gnabdaꞌ Lëꞌ gáclenëꞌ liꞌ, cui udx udú yöl‑laꞌ rejlëꞌ quiuꞌ nedaꞌ. Naꞌa, catiꞌ huöacuꞌ quiaꞌ, btip ládxiꞌquëꞌ böchiꞌ lzaꞌu.
32 Contudo, supliquei em oração por você, Simão, para que sua fé não vacile. Portanto, quando tiver se arrependido e voltado para mim, fortaleça seus irmãos”.
33 Pedro rëꞌ Lëꞌ:
33 Pedro disse: “Senhor, estou pronto a ir para a prisão, e até a morrer ao seu lado”.
34 Jesús rëꞌ lëꞌ:
34 Jesus, porém, respondeu: “Pedro, vou lhe dizer uma coisa: hoje, antes que o galo cante, você negará três vezes que me conhece”.
35 Gnabnëꞌ lequëꞌ Jesús, rnëꞌ:
35 Em seguida, Jesus lhes perguntou: “Quando eu os enviei para anunciar as boas-novas sem dinheiro, sem bolsa de viagem e sem sandálias extras, alguma coisa lhes faltou?”. “Não”, responderam eles.
36 Niꞌr rëꞌ lequëꞌ:
36 Então ele disse: “Agora, porém, peguem dinheiro e uma bolsa de viagem. E, se não tiverem uma espada, vendam sua capa e comprem uma.
37 Rëpaꞌ lbiꞌiliꞌ: Run bayúdx gac quiaꞌ lë naꞌ nayúj lu guich laꞌy, rna: “Glunëꞌ queëꞌ ca tunëꞌ quegac nup tuaꞌ döꞌ”, le lutság yúguꞌtë le nayujgac lu guich ca ral‑laꞌ gac quiaꞌ.
37 Pois é necessário que se cumpra esta profecia a meu respeito: ‘Ele foi contado entre os rebeldes’. Sim, tudo que os profetas escreveram a meu respeito se cumprirá”.
38 Niꞌr lequëꞌ taꞌnë́ꞌ:
38 Eles responderam: “Senhor, temos aqui duas espadas”. “É suficiente”, disse ele.
39 Niꞌr brujëꞌ Jesús len ca runczëꞌ zijëꞌ lu Guiꞌa Ga Röꞌgac Yag Olivo, atiꞌ zjáclenëꞌ Lëꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ.
39 Então, acompanhado de seus discípulos, Jesus foi, como de costume, ao monte das Oliveiras.
40 Catiꞌ guladxinëꞌ niꞌ, rëꞌ lequëꞌ Jesús, rnëꞌ:
40 Ao chegar, disse: “Orem para que vocês não cedam à tentação”.
41 Niꞌr gzëꞌë ga naꞌ nacuꞌë Jesús, gdödëꞌ yelatiꞌ tsca ga rdxin guiöj r‑ruꞌnruꞌ, atiꞌ niꞌ buzechu zxibëꞌ rulidzëꞌ Dios.
41 Afastou-se a uma distância como de um arremesso de pedra, ajoelhou-se e orou:
42 Rnëꞌ:
42 “Pai, se queres, afasta de mim este cálice. Contudo, que seja feita a tua vontade, e não a minha”.
43 Niꞌr buluíꞌ lahuëꞌ gbaz laꞌy queëꞌ Dios, zëꞌë yehuaꞌ yubá, atiꞌ butipëꞌ ladxëꞌë Jesús.
43 Então apareceu um anjo do céu, que o fortalecia.
44 Lu yöl‑laꞌ rsëbi ladxiꞌ queëꞌ, gdu ladxëꞌë bulidzëꞌ Dios Jesús, atiꞌ guc ca rön rabaꞌ luyú nis yös queëꞌ.
44 Ele orou com ainda mais fervor, e sua angústia era tanta que seu suor caía na terra como gotas de sangue.
45 Catiꞌ budx bulidzëꞌ Dios, gyasëꞌ len böjëꞌ ga naꞌ nacuꞌë bönniꞌ usë́d queëꞌ, atiꞌ duxaquëꞌë lequëꞌ tasiëꞌ niꞌa qui yöl‑laꞌ ruhuiꞌni quequëꞌ.
45 Por fim, ele se levantou, voltou aos discípulos e os encontrou dormindo, exaustos de tristeza.
46 Niꞌr Jesús rëꞌ lequëꞌ:
46 “Por que vocês dormem?”, perguntou ele. “Levantem-se e orem para que não cedam à tentação.”
47 Tsal niꞌ ruꞌë didzaꞌ Jesús, laꞌ guladxintëꞌ niꞌ bönniꞌ zian, dzaguëꞌ lequëꞌ Judas, bönniꞌ naꞌ nababëꞌ idxinnuëꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ Jesús, atiꞌ nanörëꞌ lauquëꞌ bönniꞌ zian naꞌ. Gbiguëꞌë ga zoëꞌ Jesús quië utság lahuëꞌ Lëꞌ.
47 Enquanto Jesus ainda falava, chegou uma multidão conduzida por Judas, um dos Doze. Ele se aproximou de Jesus e o cumprimentou com um beijo.
48 Niꞌr Jesús rëꞌ lëꞌ:
48 Jesus, porém, lhe disse: “Judas, com um beijo você trai o Filho do Homem?”.
49 Catiꞌ gulaléꞌinëꞌ ca naꞌ rac queëꞌ Jesús bönniꞌ naꞌ nacuáꞌlenëꞌ Lëꞌ, tëꞌ Lëꞌ:
49 Quando aqueles que estavam com Jesus viram o que ia acontecer, disseram: “Senhor, devemos lutar? Trouxemos as espadas!”.
50 Tuëꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ Jesús benëꞌ huëꞌ guid naguëꞌ bönniꞌ huen dxin queëꞌ bxuz blau. Burixëꞌ guid naguëꞌ yubél.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha direita.
51 Jesús rnëꞌ:
51 Mas Jesus disse: “Basta!”. E, tocando a orelha do homem, curou-o.
52 Niꞌr rëꞌ yuguꞌ bxuz uná bëꞌ len bönniꞌ dë lu naꞌquëꞌ qui gdauꞌ len bönniꞌ gul tuꞌzejniꞌi, bönniꞌ naꞌ cutaꞌléꞌinëꞌ Lëꞌ dxiꞌa, rnëꞌ:
52 Então Jesus se dirigiu aos principais sacerdotes, aos capitães da guarda do templo e aos líderes do povo que tinham vindo buscá-lo: “Por acaso sou um revolucionário perigoso para que venham me prender com espadas e pedaços de pau?
53 Yuguꞌ dza gzóalenczaꞌ lbiꞌiliꞌ nchil gdauꞌ, atiꞌ cutu bi benliꞌ quiaꞌ, san naꞌa chbdxin dza queëliꞌ, nac dza dë lu nëꞌi nu naꞌ zoa latj chul.
53 Por que não me prenderam no templo? Todos os dias eu estava ali, ensinando. Mas esta é a hora de vocês, o tempo em que reina o poder das trevas”.
54 Niꞌr gulazönëꞌ Jesús len gulachë́ꞌë Lëꞌ ga naꞌ tuꞌschinëꞌ Lëꞌ lidxëꞌ bxuz blau. Pedro nahuëꞌ Jesús ziꞌtuꞌ ziꞌtuꞌz.
54 Então eles o prenderam e o levaram à casa do sumo sacerdote. Pedro o seguiu de longe.
55 Catiꞌ chgulabequiëꞌ guiꞌ löꞌa lidxëꞌ bxuz blau niꞌa nëꞌë bxuz blau naꞌ, gulaböꞌë gdu zbiꞌil raꞌ guiꞌ naꞌ, atiꞌ Pedro grö́ꞌlenëꞌ lequëꞌ tsazxö́n.
55 Os guardas acenderam uma fogueira no meio do pátio e sentaram-se em volta, e Pedro sentou-se com eles.
56 Catiꞌ bléꞌibiꞌ‑nëꞌ Pedro tubiꞌ biꞌi ngul huen dxin, niꞌ röꞌzëꞌ raꞌ guiꞌ, buyubiꞌ lëꞌ, rnabiꞌ:
56 Uma criada o notou à luz da fogueira e começou a olhar fixamente para ele. Por fim, disse: “Este homem era um dos seguidores de Jesus!”.
57 Gdáꞌbaguëꞌë Pedro, rnëꞌ:
57 Mas Pedro negou, dizendo: “Mulher, eu nem o conheço!”.
58 Yelatiꞌ gdzey bléꞌinëꞌ Pedro yetúëꞌ bönniꞌ, atiꞌ rnëꞌ:
58 Pouco depois, um homem olhou para ele e disse: “Você também é um deles!”. “Não sou!”, retrucou Pedro.
59 Yelatiꞌz gdzey, gnëꞌ yetúëꞌ bönniꞌ:
59 Cerca de uma hora mais tarde, outro homem afirmou: “Com certeza esse aí também estava com ele, pois também é galileu!”.
60 Niꞌr Pedro gnëꞌ:
60 Pedro, porém, respondeu: “Homem, eu não sei do que você está falando”. E, no mesmo instante, o galo cantou.
61 Niꞌr bueycjëꞌ Xanruꞌ ruyúëꞌ Pedro, atiꞌ yajneynëꞌ Pedro xtidzëꞌë Xanruꞌ, ca naꞌ gudxëꞌ lëꞌ: “Ziꞌal cödxbaꞌ zxiꞌn druz naꞌa, liꞌ chgdáꞌbaguꞌu tsonn lzu, gnauꞌ cutu núnbëꞌu nedaꞌ.”
61 Então o Senhor se voltou e olhou para Pedro. E Pedro se lembrou das palavras dele: “Hoje, antes que o galo cante, você me negará três vezes”.
62 Burujëꞌ niꞌl Pedro atiꞌ röncz grödxëꞌ.
62 E Pedro saiu dali, chorando amargamente.
63 Gulutitjëꞌ Jesús bönniꞌ naꞌ zönquëꞌ Lëꞌ, atiꞌ gulaguinëꞌ Lëꞌ.
63 Os guardas encarregados de Jesus começaram a zombar dele e a bater nele.
64 Niꞌr guluseyjëꞌ lahuëꞌ Jesús, atiꞌ gulagapëꞌë lahuëꞌ len gulanabnëꞌ Lëꞌ, taꞌnë́ꞌ:
64 Vendaram seus olhos e diziam: “Profetize para nós! Quem foi que lhe bateu desta vez?”.
65 Zianr caꞌ gulanë́ꞌ queëꞌ le gluꞌë döꞌ queëꞌ.
65 E o insultavam de muitas outras maneiras.
66 Catiꞌ chzaꞌ reníꞌ dza naꞌ, guludubëꞌ bönniꞌ gul tuꞌzéjniꞌnëꞌ bunách judío len yuguꞌ bxuz uná bëꞌ len bönniꞌ gdauꞌ tuꞌsëdi, atiꞌ gulachë́ꞌë Jesús lauquëꞌ bönniꞌ gdauꞌ taꞌbequi xbey, atiꞌ niꞌ gulanabnëꞌ Lëꞌ,
66 Ao amanhecer, todos os líderes do povo se reuniram, incluindo os principais sacerdotes e os mestres da lei. Jesus foi conduzido à presença desse conselho,
67 taꞌnë́ꞌ:
67 e eles perguntaram: “Diga-nos, você é o Cristo?”. Jesus respondeu: “Se eu lhes disser, de modo algum acreditarão em mim.
68 len chquiꞌ unabdaꞌ lbiꞌiliꞌ tu didzaꞌ, cutu ubiꞌiliꞌ didzaꞌ, len cutu usanliꞌ nedaꞌ.
68 E, se eu lhes fizer uma pergunta, não responderão.
69 Naꞌa su lau, nedaꞌ, Bönniꞌ Nuhuöaquëꞌ Gdu Bunách, cöꞌa cuit lëꞌë yubél Dios, náptërëꞌ yöl‑laꞌ uná bëꞌ.
69 Mas, de agora em diante, o Filho do Homem se sentará à direita do Deus Poderoso”.
70 Gulanabnëꞌ Lëꞌ yúguꞌtëꞌ, taꞌnë́ꞌ:
70 Todos gritaram: “Então você afirma que é o Filho de Deus?”. E ele respondeu: “Vocês dizem que eu sou”.
71 Niꞌr taꞌnë́ꞌ:
71 “Que necessidade temos de outras testemunhas?”, disseram eles. “Nós mesmos o ouvimos de sua boca!”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.