Lucas 22

Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Catiꞌ chzoa gdxin lni catiꞌ tahuëꞌ yöt xtil cunazíꞌ xnëꞌi, nazíꞌ lei Pascua lni naꞌ,
1 Aproximava-se a festa dos pães ázimos, que se chama a páscoa.
2 guludubëꞌ yuguꞌ bxuz uná bëꞌ len bönniꞌ gdauꞌ tuꞌsëdi. Taꞌzú taꞌböꞌë ludöddëꞌ Jesús, san cutu gulazáquiꞌnëꞌ le tádxinëꞌ bunách.
2 E os principais sacerdotes e os escribas andavam procurando um modo de o matar; pois temiam o povo.
3 Niꞌr yajtság Judas Satanás tuꞌ xöhuiꞌ. Judas lëꞌ caꞌ Iscariote, len nababëꞌ idxínnutëꞌ gbaz nasölëꞌë Cristo.
3 Entrou então Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, que era um dos doze;
4 Gyijëꞌ Judas naꞌ, yjë́ꞌlenëꞌ didzaꞌ yuguꞌ bxuz uná bëꞌ len bönniꞌ dë lu naꞌquëꞌ qui gdauꞌ, nacx gunëꞌ quië udödëꞌ Jesús lu naꞌquëꞌ.
4 e foi ele tratar com os principais sacerdotes e com os capitães de como lho entregaria.
5 Guludzijnëꞌ bönniꞌ gdauꞌ naꞌ, len gulazíꞌ lu naꞌquëꞌ lunödzjëꞌ queëꞌ dumí.
5 Eles se alegraram com isso, e convieram em lhe dar dinheiro.
6 Rdzag ladxëꞌë Judas, atiꞌ rzu rböꞌë udödëꞌ Jesús lu naꞌquëꞌ bagachiꞌz.
6 E ele concordou, e buscava ocasião para lho entregar sem alvoroço.
7 Bdxin dza naꞌ tahuëꞌ yöt xtil cunazíꞌ xnëꞌi, catiꞌ ral‑laꞌ ludöddëꞌ‑baꞌ böꞌcuꞌ zxilaꞌ tahuëꞌ xtsöꞌ Lni Pascua.
7 Ora, chegou o dia dos pães ázimos, em que se devia imolar a páscoa;
8 Bsölëꞌë Pedro len Juan, Jesús, rnëꞌ:
8 e Jesus enviou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que a comamos.
9 Tëꞌ Lëꞌ:
9 Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?
10 Rëꞌ lequëꞌ Jesús, rnëꞌ:
10 Respondeu-lhes: Quando entrardes na cidade, sair-vos-á ao encontro um homem, levando um cântaro de água; segui-o até a casa em que ele entrar.
11 Gul‑guië́ꞌ xan yuꞌu naꞌ: “Bönniꞌ Usëdi rëꞌ liꞌ: ¿Gazx zoa yuꞌu lni ga gágulenaꞌ yuguꞌ bönniꞌ usë́d quiaꞌ xtsöꞌ Lni Pascua?”
11 E direis ao dono da casa: O Mestre manda perguntar-te: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
12 Niꞌr uluiꞌinëꞌ lbiꞌiliꞌ tu yuꞌu zxön xtsaꞌ ga niꞌ chnabáꞌa. Gul‑páꞌ niꞌ le gáguruꞌ.
12 Então ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado; aí fazei os preparativos.
13 Niꞌr yjaquëꞌ len yajxácaꞌquëꞌ ca naꞌ chgudxëꞌ lequëꞌ Jesús, atiꞌ gulupë́ꞌë niꞌ le lahuëꞌ xtsöꞌ Lni Pascua.
13 Foram, pois, e acharam tudo como lhes dissera e prepararam a páscoa.
14 Catiꞌ bdxin dzöꞌ naꞌ, gröꞌë Jesús ga lahuëꞌ, atiꞌ gulabö́ꞌlenëꞌ Lëꞌ tsazxö́n gbaz queëꞌ naꞌ.
14 E, chegada a hora, pôs-se Jesus à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Niꞌr Jesús rëꞌ lequëꞌ:
15 E disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta páscoa, antes da minha paixão;
16 Rëpaꞌ lbiꞌiliꞌ: Cutur gahuaꞌ lë ni catiꞌ gdxinr dza gac le ruluíꞌz xtsöꞌ ni ga niꞌ rna bëꞌë Dios.
16 pois vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 Gdel‑lëꞌë zxígaꞌdauꞌ len gudxëꞌ Dios: “Xclenuꞌ.” Niꞌr rëꞌ lequëꞌ:
17 Então havendo recebido um cálice, e tendo dado graças, disse: Tomai-o, e reparti-o entre vós;
18 le rëpaꞌ lbiꞌiliꞌ: Cutur guiꞌjaꞌ xisi uva catiꞌ gdxinr le rna bëꞌë Dios.
18 porque vos digo que desde agora não mais beberei do fruto da videira, até que venha o reino de Deus.
19 Niꞌr gdel‑lëꞌë yöt xtil len gudxëꞌ Dios: “Xclenuꞌ.” Gdöd niꞌ buzxuzxjëꞌ lei len bëꞌë qui queëquëꞌ, rnëꞌ:
19 E tomando pão, e havendo dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Catiꞌ budx glahuëꞌ, lëzcaꞌ cni bëꞌë didzaꞌ qui zxígaꞌdauꞌ naꞌ, rnëꞌ:
20 Semelhantemente, depois da ceia, tomou o cálice, dizendo: Este cálice é o novo pacto em meu sangue, que é derramado por vós.
21 ’Naꞌa, röꞌë rágulenëꞌ nedaꞌ tsazxö́n bönniꞌ naꞌ udödëꞌ nedaꞌ lu naꞌgac bunách.
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 Le nactë huayijaꞌ ga ludöddëꞌ nedaꞌ, Bönniꞌ Nuhuöaquëꞌ Gdu Bunách, gac quiaꞌ ca naꞌ nayúj lu guich laꞌy ca ral‑laꞌ gac quiaꞌ, san bicaꞌ bayechiꞌ bönniꞌ naꞌ udödëꞌ nedaꞌ.
22 Porque, na verdade, o Filho do homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!
23 Niꞌr gulazú lauquëꞌ taꞌnabnëꞌ Lëꞌ tu tuëꞌ, taꞌnë́ꞌ:
23 Então eles começaram a perguntar entre si qual deles o que ia fazer isso.
24 Niꞌr gluꞌë didzaꞌ laꞌ légaczëꞌ núzxalquëꞌ gdél‑liꞌnëꞌ latj blau.
24 Levantou-se também entre eles contenda, sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Jesús gudxëꞌ lequëꞌ:
25 Ao que Jesus lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que sobre eles exercem autoridade são chamados benfeitores.
26 Lbiꞌiliꞌ cutu ral‑laꞌ gunliꞌ cni, san nu nac blau ladjliꞌ ral‑laꞌ gac ca nu nac cuídiꞌtër, atiꞌ nu rna bëꞌ ral‑laꞌ gac ca nu run dxin qui lzëꞌi.
26 Mas vós não sereis assim; antes o maior entre vós seja como o mais novo; e quem governa como quem serve.
27 ¿Nuzxal naꞌ nacr blau, nu naꞌ röꞌ ragu, o nu rupáꞌ laꞌ huagu? ¿Naruꞌ clëg nu naꞌ röꞌ ragu nacr blau? Nedaꞌ zóalenaꞌ lbiꞌiliꞌ ca nu rupáꞌ laꞌ huagu.
27 Pois qual é maior, quem está à mesa, ou quem serve? porventura não é quem está à mesa? Eu, porém, estou entre vós como quem serve.
28 ’Lbiꞌiliꞌ ni gzóalenliꞌ nedaꞌ catiꞌ niꞌ bi guc quiaꞌ, yuguꞌ le gulazíꞌ bëꞌ nedaꞌ.
28 Mas vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas provações;
29 Qui lë ni naꞌ udödaꞌ lu naꞌliꞌ tu ga gna bëꞌliꞌ, ca naꞌ benëꞌ Xuzaꞌ, budödëꞌ lu naꞌa ga gna bëꞌa nedaꞌ.
29 e assim como meu Pai me conferiu domínio, eu vo-lo confiro a vós;
30 Cni gunaꞌ quië gac cöꞌliꞌ, guiꞌj gágulenliꞌ nedaꞌ ga niꞌ gna bëꞌa, atiꞌ cöꞌliꞌ xlatjczliꞌ ga cuequi xbeyliꞌ idxinnu cöꞌ zxiꞌn xsoëꞌ Israel.
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos senteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 Gnëꞌ caꞌ cni Xanruꞌ:
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo;
32 san chbulidzaꞌ‑nëꞌ Dios gnabdaꞌ Lëꞌ gáclenëꞌ liꞌ, cui udx udú yöl‑laꞌ rejlëꞌ quiuꞌ nedaꞌ. Naꞌa, catiꞌ huöacuꞌ quiaꞌ, btip ládxiꞌquëꞌ böchiꞌ lzaꞌu.
32 mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, fortalece teus irmãos.
33 Pedro rëꞌ Lëꞌ:
33 Respondeu-lhe Pedro: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.
34 Jesús rëꞌ lëꞌ:
34 Tornou-lhe Jesus: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes tenhas negado que me conheces.
35 Gnabnëꞌ lequëꞌ Jesús, rnëꞌ:
35 E perguntou-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje, ou alparcas, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Niꞌr rëꞌ lequëꞌ:
36 Disse-lhes pois: Mas agora, quem tiver bolsa, tome-a, como também o alforje; e quem não tiver espada, venda o seu manto e compre-a.
37 Rëpaꞌ lbiꞌiliꞌ: Run bayúdx gac quiaꞌ lë naꞌ nayúj lu guich laꞌy, rna: “Glunëꞌ queëꞌ ca tunëꞌ quegac nup tuaꞌ döꞌ”, le lutság yúguꞌtë le nayujgac lu guich ca ral‑laꞌ gac quiaꞌ.
37 Porquanto vos digo que importa que se cumpra em mim isto que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Pois o que me diz respeito tem seu cumprimento.
38 Niꞌr lequëꞌ taꞌnë́ꞌ:
38 Disseram eles: Senhor, eis aqui duas espadas. Respondeu-lhes: Basta.
39 Niꞌr brujëꞌ Jesús len ca runczëꞌ zijëꞌ lu Guiꞌa Ga Röꞌgac Yag Olivo, atiꞌ zjáclenëꞌ Lëꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ.
39 Então saiu e, segundo o seu costume, foi para o Monte das Oliveiras; e os discípulos o seguiam.
40 Catiꞌ guladxinëꞌ niꞌ, rëꞌ lequëꞌ Jesús, rnëꞌ:
40 Quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Niꞌr gzëꞌë ga naꞌ nacuꞌë Jesús, gdödëꞌ yelatiꞌ tsca ga rdxin guiöj r‑ruꞌnruꞌ, atiꞌ niꞌ buzechu zxibëꞌ rulidzëꞌ Dios.
41 E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e pondo-se de joelhos, orava,
42 Rnëꞌ:
42 dizendo: Pai, se queres afasta de mim este cálice; todavia não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Niꞌr buluíꞌ lahuëꞌ gbaz laꞌy queëꞌ Dios, zëꞌë yehuaꞌ yubá, atiꞌ butipëꞌ ladxëꞌë Jesús.
43 Então lhe apareceu um anjo do céu, que o confortava.
44 Lu yöl‑laꞌ rsëbi ladxiꞌ queëꞌ, gdu ladxëꞌë bulidzëꞌ Dios Jesús, atiꞌ guc ca rön rabaꞌ luyú nis yös queëꞌ.
44 E, posto em agonia, orava mais intensamente; e o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue, que caíam sobre o chão.
45 Catiꞌ budx bulidzëꞌ Dios, gyasëꞌ len böjëꞌ ga naꞌ nacuꞌë bönniꞌ usë́d queëꞌ, atiꞌ duxaquëꞌë lequëꞌ tasiëꞌ niꞌa qui yöl‑laꞌ ruhuiꞌni quequëꞌ.
45 Depois, levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e achou-os dormindo de tristeza;
46 Niꞌr Jesús rëꞌ lequëꞌ:
46 e disse-lhes: Por que estais dormindo? Lenvantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 Tsal niꞌ ruꞌë didzaꞌ Jesús, laꞌ guladxintëꞌ niꞌ bönniꞌ zian, dzaguëꞌ lequëꞌ Judas, bönniꞌ naꞌ nababëꞌ idxinnuëꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ Jesús, atiꞌ nanörëꞌ lauquëꞌ bönniꞌ zian naꞌ. Gbiguëꞌë ga zoëꞌ Jesús quië utság lahuëꞌ Lëꞌ.
47 E estando ele ainda a falar, eis que surgiu uma multidão; e aquele que se chamava Judas, um dos doze, ia adiante dela, e chegou-se a Jesus para o beijar.
48 Niꞌr Jesús rëꞌ lëꞌ:
48 Jesus, porém, lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do homem?
49 Catiꞌ gulaléꞌinëꞌ ca naꞌ rac queëꞌ Jesús bönniꞌ naꞌ nacuáꞌlenëꞌ Lëꞌ, tëꞌ Lëꞌ:
49 Quando os que estavam com ele viram o que ia suceder, disseram: Senhor, feri-los-emos a espada?
50 Tuëꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ Jesús benëꞌ huëꞌ guid naguëꞌ bönniꞌ huen dxin queëꞌ bxuz blau. Burixëꞌ guid naguëꞌ yubél.
50 Então um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a orelha direita.
51 Jesús rnëꞌ:
51 Mas Jesus disse: Deixei-os; basta. E tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Niꞌr rëꞌ yuguꞌ bxuz uná bëꞌ len bönniꞌ dë lu naꞌquëꞌ qui gdauꞌ len bönniꞌ gul tuꞌzejniꞌi, bönniꞌ naꞌ cutaꞌléꞌinëꞌ Lëꞌ dxiꞌa, rnëꞌ:
52 Então disse Jesus aos principais sacerdotes, oficiais do templo e anciãos, que tinham ido contra ele: Saístes, como a um salteador, com espadas e varapaus?
53 Yuguꞌ dza gzóalenczaꞌ lbiꞌiliꞌ nchil gdauꞌ, atiꞌ cutu bi benliꞌ quiaꞌ, san naꞌa chbdxin dza queëliꞌ, nac dza dë lu nëꞌi nu naꞌ zoa latj chul.
53 Todos os dias estava eu convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Niꞌr gulazönëꞌ Jesús len gulachë́ꞌë Lëꞌ ga naꞌ tuꞌschinëꞌ Lëꞌ lidxëꞌ bxuz blau. Pedro nahuëꞌ Jesús ziꞌtuꞌ ziꞌtuꞌz.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o introduziram na casa do sumo sacerdote; e Pedro seguia-o de longe.
55 Catiꞌ chgulabequiëꞌ guiꞌ löꞌa lidxëꞌ bxuz blau niꞌa nëꞌë bxuz blau naꞌ, gulaböꞌë gdu zbiꞌil raꞌ guiꞌ naꞌ, atiꞌ Pedro grö́ꞌlenëꞌ lequëꞌ tsazxö́n.
55 E tendo eles acendido fogo no meio do pátio e havendo-se sentado à roda, sentou-se Pedro entre eles.
56 Catiꞌ bléꞌibiꞌ‑nëꞌ Pedro tubiꞌ biꞌi ngul huen dxin, niꞌ röꞌzëꞌ raꞌ guiꞌ, buyubiꞌ lëꞌ, rnabiꞌ:
56 — ausente —
57 Gdáꞌbaguëꞌë Pedro, rnëꞌ:
57 Mas Pedro o negou, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Yelatiꞌ gdzey bléꞌinëꞌ Pedro yetúëꞌ bönniꞌ, atiꞌ rnëꞌ:
58 Daí a pouco, outro o viu, e disse: Tu também és um deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.
59 Yelatiꞌz gdzey, gnëꞌ yetúëꞌ bönniꞌ:
59 E, tendo passado quase uma hora, outro afirmava, dizendo: Certamente este também estava com ele, pois é galileu.
60 Niꞌr Pedro gnëꞌ:
60 Mas Pedro respondeu: Homem, não sei o que dizes. E imediatamente estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Niꞌr bueycjëꞌ Xanruꞌ ruyúëꞌ Pedro, atiꞌ yajneynëꞌ Pedro xtidzëꞌë Xanruꞌ, ca naꞌ gudxëꞌ lëꞌ: “Ziꞌal cödxbaꞌ zxiꞌn druz naꞌa, liꞌ chgdáꞌbaguꞌu tsonn lzu, gnauꞌ cutu núnbëꞌu nedaꞌ.”
61 Virando-se o Senhor, olhou para Pedro; e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe havia dito: Hoje, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
62 Burujëꞌ niꞌl Pedro atiꞌ röncz grödxëꞌ.
62 E, havendo saído, chorou amargamente.
63 Gulutitjëꞌ Jesús bönniꞌ naꞌ zönquëꞌ Lëꞌ, atiꞌ gulaguinëꞌ Lëꞌ.
63 Os homens que detinham Jesus zombavam dele, e feriam-no;
64 Niꞌr guluseyjëꞌ lahuëꞌ Jesús, atiꞌ gulagapëꞌë lahuëꞌ len gulanabnëꞌ Lëꞌ, taꞌnë́ꞌ:
64 e, vendando-lhe os olhos, perguntavam, dizendo: Profetiza, quem foi que te bateu?
65 Zianr caꞌ gulanë́ꞌ queëꞌ le gluꞌë döꞌ queëꞌ.
65 E, blasfemando, diziam muitas outras coisas contra ele.
66 Catiꞌ chzaꞌ reníꞌ dza naꞌ, guludubëꞌ bönniꞌ gul tuꞌzéjniꞌnëꞌ bunách judío len yuguꞌ bxuz uná bëꞌ len bönniꞌ gdauꞌ tuꞌsëdi, atiꞌ gulachë́ꞌë Jesús lauquëꞌ bönniꞌ gdauꞌ taꞌbequi xbey, atiꞌ niꞌ gulanabnëꞌ Lëꞌ,
66 Logo que amanheceu reuniu-se a assembléia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziam ao sinédrio deles, onde lhe disseram:
67 taꞌnë́ꞌ:
67 Se tu és o Cristo, dize-no-lo. Replicou-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não o crereis;
68 len chquiꞌ unabdaꞌ lbiꞌiliꞌ tu didzaꞌ, cutu ubiꞌiliꞌ didzaꞌ, len cutu usanliꞌ nedaꞌ.
68 e se eu vos interrogar, de modo algum me respondereis.
69 Naꞌa su lau, nedaꞌ, Bönniꞌ Nuhuöaquëꞌ Gdu Bunách, cöꞌa cuit lëꞌë yubél Dios, náptërëꞌ yöl‑laꞌ uná bëꞌ.
69 Mas desde agora estará assentado o Filho do homem à mão direita do poder de Deus.
70 Gulanabnëꞌ Lëꞌ yúguꞌtëꞌ, taꞌnë́ꞌ:
70 Ao que perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu-lhes: Vós dizeis que eu sou.
71 Niꞌr taꞌnë́ꞌ:
71 Então disseram: Por que ainda temos necessidade de testemunho? pois nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.