Lucas 20
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs NTLH
1 Tu dza, catiꞌ niꞌ rusëdnëꞌ bunách Jesús ga nac nchil gdauꞌ, len rguíxjöꞌë didzaꞌ dxiꞌa, guladxinëꞌ ga naꞌ zoëꞌ yuguꞌ bxuz uná bëꞌ len bönniꞌ gdauꞌ tuꞌsëdi, len bönniꞌ gul tuꞌzejniꞌi,
1 Certo dia, Jesus estava no pátio do Templo ensinando o povo e anunciando o evangelho . Então chegaram ali alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei, junto com alguns líderes do povo,
2 atiꞌ tëꞌ Jesús:
2 e perguntaram: — Diga para nós: com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
3 Bubiꞌë didzaꞌ Jesús, rëꞌ lequëꞌ:
3 Jesus respondeu:
4 ¿Nuzxa bsölaꞌ Juan buquilëꞌ bunách nis? ¿Naruꞌ Dios, o bunách?
4 Quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
5 Glun xtídzaꞌquëꞌ laꞌ légaczëꞌ bönniꞌ gdauꞌ naꞌ, taꞌnë́ꞌ:
5 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — O que é que vamos dizer? Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
6 Chquiꞌ guiëruꞌ‑nëꞌ: Gulasölëꞌë lëꞌ bönniꞌ, luladxiꞌ rëꞌu guiöj bunách lu yödz ni, le nö́zgaccznëꞌ bëꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios Juan naꞌ.
6 Mas, se dissermos que foram pessoas, esta multidão vai nos apedrejar, pois eles acham que João era profeta .
7 Niꞌr gulubiꞌë didzaꞌ, taꞌnë́ꞌ:
7 Por isso responderam: — Nós não sabemos quem deu autoridade a João para batizar.
8 Niꞌr Jesús rëꞌ lequëꞌ:
8 Jesus disse:
9 Niꞌr laꞌ gzu lautëꞌ Jesús ruíꞌlenëꞌ bunách nacuáꞌ niꞌ didzaꞌ, runëꞌ lsaquiꞌ, rnëꞌ:
9 Depois Jesus contou esta parábola para o povo:
10 Catiꞌ bdxin dza luchibëꞌ laꞌ yël naꞌ, bsölëꞌë tuëꞌ bönniꞌ gbaz queëꞌ ga naꞌ nacuꞌë huen dxin naꞌ quië siꞌë uláz queëꞌ qui le luziꞌë, san glundëꞌ lëꞌ ziꞌ huen dxin naꞌ, len gulusölëꞌë lëꞌ caꞌz.
10 Quando chegou o tempo da colheita, ele mandou um empregado para receber a sua parte. Mas os lavradores bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
11 Leyúbl bsölëꞌë yetúëꞌ gbaz queëꞌ, atiꞌ lequëꞌ glundëꞌ lëꞌ caꞌ ziꞌ, len gluꞌë döꞌ queëꞌ, atiꞌ gulusölëꞌë lëꞌ caꞌz.
11 O dono mandou outro empregado, mas eles também bateram nele, depois o trataram de modo vergonhoso e o mandaram de volta sem nada.
12 Leyúbl bsölëꞌë quequëꞌ bönniꞌ bunn gbaz queëꞌ, atiꞌ guludxíëꞌ caꞌ lëꞌ huëꞌ, len gulubijëꞌ lëꞌ niꞌl laꞌ yël naꞌ.
12 Então ele enviou um terceiro empregado, mas os lavradores também bateram nele e o expulsaram.
13 ’Niꞌr gzaꞌ ladxëꞌë xani laꞌ yël naꞌ, gnëꞌ: “¿Nacx guntsaꞌ? Gsölaꞌa quequëꞌ zxiꞌnczaꞌ nadxiꞌidaꞌ‑biꞌ. Catiꞌ laꞌléꞌinëꞌ‑biꞌ, nazx caꞌ lunëꞌ‑biꞌ ba laꞌn.”
13 Aí o dono da plantação pensou: “O que vou fazer? Já sei: vou mandar o meu filho querido. Tenho certeza de que vão respeitá-lo.”
14 Niꞌr, catiꞌ gulaléꞌinëꞌ‑biꞌ huen dxin naꞌ, glun xtídzaꞌquëꞌ laꞌ légaczëꞌ, taꞌnë́ꞌ: “Biꞌi ni gaqui queëbiꞌ laꞌ yël ni. Gul‑dá, gdö́diruꞌ‑biꞌ, quië gaqui queëruꞌ le ral‑laꞌ gaqui queëbiꞌ.”
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
15 Gulubijëꞌ‑biꞌ niꞌl laꞌ yël naꞌ, guludöddëꞌ‑biꞌ.
15 — Então eles jogaram o filho para fora da plantação e o mataram. Aí Jesus perguntou:
16 Guidëꞌ len gdöddëꞌ yuguꞌ huen dxin naꞌ, atiꞌ udödëꞌ laꞌ yël queëꞌ lu naꞌgac bunách yubl.
16 Ele virá, matará aqueles homens e dará a plantação a outros lavradores. Então as pessoas que estavam ouvindo disseram: — Que Deus não permita que isso aconteça!
17 Niꞌr buyúëꞌ lequëꞌ Jesús, rnëꞌ:
17 Mas Jesus olhou bem para eles e disse:
18 Nútiꞌtëz nu gbix lahui guiöj ni, quitsj nu naꞌ, atiꞌ nu bönniꞌ tsajbagaꞌ lëꞌ guiöj ni, uzxúzxj lëꞌ.
18 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
19 Laꞌ dza niꞌz, gulazú gulaböꞌë laꞌzönëꞌ Jesús yuguꞌ bxuz uná bëꞌ len bönniꞌ gdauꞌ tuꞌsëdi, le táquibeꞌinëꞌ gnëꞌ quequëꞌ lë naꞌ benëꞌ lsaquiꞌ, san gládxinëꞌ bunách zian nacuáꞌ niꞌ.
19 Os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes sabiam que era contra eles que Jesus havia contado essa parábola e queriam prendê-lo ali mesmo, porém tinham medo do povo.
20 Niꞌr guluyutsquëꞌ Jesús, len gulasölëꞌë bönniꞌ lubijëꞌ Lëꞌ didzaꞌ, luluíꞌ cuinquëꞌ ca bönniꞌ tsahuiꞌ, quië lunëꞌ ga bi gnëꞌ Jesús, quië gac ludödëꞌ Lëꞌ lu nëꞌë bönniꞌ rna béꞌinëꞌ lequëꞌ.
20 Então começaram a vigiar Jesus. Pagaram alguns homens para fazerem perguntas a ele. Eles deviam fingir que eram sinceros e procurar conseguir alguma prova contra Jesus. Assim os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes teriam uma desculpa para o prender e entregar nas mãos do Governador romano.
21 Quië lunëꞌ cni, gulanabnëꞌ Jesús, taꞌnë́ꞌ:
21 Esses homens perguntaram: — Mestre, sabemos que aquilo que o senhor diz e ensina é certo. Sabemos também que o senhor não julga pela aparência e ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige.
22 Gdixjöiꞌ netuꞌ. ¿Naruꞌ run bayúdx quizxj laztuꞌ queëꞌ César, bönniꞌ Roma rna bëꞌë, o cutu?
22 Diga: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
23 Ráquibeꞌinëꞌ Jesús le tëꞌnnëꞌ lunëꞌ queëꞌ, atiꞌ rëꞌ lequëꞌ:
23 Mas Jesus percebeu a má intenção deles e disse:
24 Gul‑luiꞌitsquiꞌ nedaꞌ tu dumí rda. ¿Nuzxa lahui daꞌ lëꞌi ni, len nuzxa lei nayúj ni?
24 — Tragam aqui uma moeda. De quem são o nome e a cara que estão gravados nela? — São do Imperador! — responderam eles.
25 Niꞌr Jesús rëꞌ lequëꞌ:
25 Então Jesus disse:
26 Cutu guc lunëꞌ bi gnëꞌ Jesús quië gac luquíëꞌ Lëꞌ laugac bunách zian naꞌ, san gulubannëꞌ ca nac didzaꞌ bubiꞌë, atiꞌ guluséyj rúꞌaquëꞌ.
26 Eles não puderam conseguir nenhuma prova contra Jesus diante do povo. Por isso ficaram calados, admirados com a resposta dele.
27 Niꞌr guladxinëꞌ bönniꞌ gdauꞌ saduceo, nup naꞌ taꞌná cutu lubán nup chnatgac, atiꞌ gulanabnëꞌ Jesús,
27 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus
28 taꞌnë́ꞌ:
28 e disseram: — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte
29 Gulacuaꞌbiꞌ gadx biꞌi bönniꞌ naccbiꞌ bö́chiꞌbiꞌ, atiꞌ biꞌi ziꞌal naꞌ butság náꞌlenbiꞌ biꞌi ngul, len gutbiꞌ, cuzoabiꞌ biꞌi queëbiꞌ.
29 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
30 Niꞌr butság náꞌlenbiꞌ‑nu ngul naꞌ biꞌi buróp naꞌ, atiꞌ gutbiꞌ caꞌ biꞌi ni, cuzoabiꞌ biꞌi queëbiꞌ.
30 Então o segundo casou com a viúva,
31 Butság náꞌlenbiꞌ‑nu biꞌi bunn naꞌ, atiꞌ laꞌ tuz ca glunbiꞌ igádxtëbiꞌ, len glatbiꞌ, cuzoabiꞌ biꞌi quecbiꞌ.
31 e depois, o terceiro. E assim a mesma coisa aconteceu com os sete irmãos, isto é, todos morreram sem deixar filhos.
32 Ga budxtë, gutnu caꞌ ngul naꞌ.
32 Depois a mulher também morreu.
33 Naꞌa, catiꞌ lubán nup chnatgac, ¿núzxalbiꞌ gáquinu queëbiꞌ ngul naꞌ, le gulutság náꞌlenbiꞌ‑nu igádxtëbiꞌ?
33 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
34 Niꞌr bubiꞌë didzaꞌ Jesús, rëꞌ lequëꞌ:
34 Jesus respondeu:
35 Naꞌa, nup nacgac lsacaꞌ lubán lu yöl‑laꞌ gut len tsajcuáꞌ yödzlyú ziꞌa gataꞌ, cutu lunëꞌ yöl‑laꞌ rzoalen ngul len cutu lutság naꞌquëꞌ.
35 Mas as pessoas que merecem alcançar a ressurreição e a vida futura não vão casar lá,
36 Cni gac, le cutur latiëꞌ, san lacquëꞌ ca nacquëꞌ gbaz laꞌy queëꞌ Dios, len lacquëꞌ zxiꞌnëꞌ Dios, nup naꞌ lubán lu yöl‑laꞌ gut.
36 pois serão como os anjos e não poderão morrer. Serão filhos de Deus porque ressuscitaram.
37 Ca naꞌ ral‑laꞌ lubán nup chnatgac, ruluiꞌinëꞌ rëꞌu Moiséscz ga naꞌ nayúj lu guich ca nac qui yag yötsiꞌ regui, ga niꞌ ruꞌë didzaꞌ Xanruꞌ, rnëꞌ naquëꞌ Dios queëꞌ Abraham, len Dios queëꞌ Isaac, len Dios queëꞌ Jacob.
37 E Moisés mostra claramente que os mortos serão ressuscitados. Quando fala do espinheiro que estava em fogo, ele escreve que o Senhor é “o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.”
38 Dios naquëꞌ Dios, clëg quegac nup natgac tsaz, san quegac nup nabangac, le nabangac lahuëꞌ Lëꞌ yúguꞌtë bunách, zal‑laꞌ glat luyú ni.
38 Isso mostra que Deus é Deus dos vivos e não dos mortos, pois para ele todos estão vivos.
39 Niꞌr gulubiꞌë didzaꞌ laꞌquëꞌ bönniꞌ gdauꞌ usëdi, taꞌnë́ꞌ:
39 Aí alguns mestres da Lei disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Cutur gulurúguinëꞌ laꞌnabnëꞌ Lëꞌ didzaꞌ.
40 E não tinham coragem de lhe fazer mais perguntas.
41 Niꞌr Jesús rëꞌ lequëꞌ:
41 Em seguida Jesus perguntou a eles:
42 Davidcz bëꞌë didzaꞌ le nayúj lu guich laꞌy ga nayujgac salmo, rna:
42 Pois o próprio Davi diz assim no livro de Salmos:
43 Catiꞌ gunraꞌ ga luzechu zxibgac lauꞌ nup taꞌdáꞌbagaꞌ Liꞌ.”
43 até que eu ponha os seus inimigos
44 Davidcz naꞌ gnëꞌ queëꞌ naquëꞌ Xanëꞌ. ¿Nacxcz nac, rnaliꞌ lbiꞌiliꞌ naquëꞌ zxiꞌnëꞌ?
44 Se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
45 Tsal niꞌ tuꞌzë́ naggac Jesús yúguꞌtë bunách nacuáꞌ niꞌ, rëꞌ yuguꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ:
45 O povo todo estava escutando, e Jesus disse aos discípulos:
46 ―Gul‑gún chiꞌi cuinliꞌ quequëꞌ bönniꞌ gdauꞌ tuꞌsëdi, le taꞌdzág ládxiꞌquëꞌ taꞌdë́ꞌ nácuquëꞌ lariꞌ tunn, len tëꞌnnëꞌ lulídz lequëꞌ zxön bunách gap nac lu yëꞌy, len taꞌdzág ládxiꞌquëꞌ caꞌ taꞌböꞌë latj blau gap tuꞌdubëꞌ tuꞌsëdëꞌ queëꞌ Dios, len gap taꞌböꞌë tahuëꞌ.
46 — Cuidado com os
47 Taꞌgǘëꞌ lidxcnu ngul uzëbdauꞌ, len quië luluíꞌ tsahuiꞌ cuinquëꞌ, xtsey tuꞌlidzëꞌ Dios. Yuguꞌ bönniꞌ ni, szxö́nitër gunëꞌ Dios ga laꞌzacaꞌ laꞌguiꞌë.
47 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçar, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.