Lucas 20
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs BKJ
1 Tu dza, catiꞌ niꞌ rusëdnëꞌ bunách Jesús ga nac nchil gdauꞌ, len rguíxjöꞌë didzaꞌ dxiꞌa, guladxinëꞌ ga naꞌ zoëꞌ yuguꞌ bxuz uná bëꞌ len bönniꞌ gdauꞌ tuꞌsëdi, len bönniꞌ gul tuꞌzejniꞌi,
1 E aconteceu que, em um daqueles dias, enquanto ele ensinava o povo no templo, e pregava o evangelho, os principais sacerdotes e os escribas vieram a ele com os anciãos,
2 atiꞌ tëꞌ Jesús:
2 e falaram-lhe, dizendo: Dize-nos, com que autoridade fazes tu essas coisas? Ou quem é que te deu tal autoridade?
3 Bubiꞌë didzaꞌ Jesús, rëꞌ lequëꞌ:
3 E, respondendo ele, disse-lhes: Eu também vos perguntarei uma coisa, respondam-me:
4 ¿Nuzxa bsölaꞌ Juan buquilëꞌ bunách nis? ¿Naruꞌ Dios, o bunách?
4 O batismo de João, era do céu ou dos homens?
5 Glun xtídzaꞌquëꞌ laꞌ légaczëꞌ bönniꞌ gdauꞌ naꞌ, taꞌnë́ꞌ:
5 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se nós dissermos: Do céu, ele nos dirá: Por que então não crestes?
6 Chquiꞌ guiëruꞌ‑nëꞌ: Gulasölëꞌë lëꞌ bönniꞌ, luladxiꞌ rëꞌu guiöj bunách lu yödz ni, le nö́zgaccznëꞌ bëꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios Juan naꞌ.
6 Mas, e se nós dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará, porque eles estão convencidos que João era um profeta.
7 Niꞌr gulubiꞌë didzaꞌ, taꞌnë́ꞌ:
7 E eles responderam que não podiam dizer de onde era.
8 Niꞌr Jesús rëꞌ lequëꞌ:
8 E Jesus lhes disse: Tampouco eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
9 Niꞌr laꞌ gzu lautëꞌ Jesús ruíꞌlenëꞌ bunách nacuáꞌ niꞌ didzaꞌ, runëꞌ lsaquiꞌ, rnëꞌ:
9 Então, ele começou a falar ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, e arrendou-a a uns lavradores, e foi para uma terra distante por muito tempo.
10 Catiꞌ bdxin dza luchibëꞌ laꞌ yël naꞌ, bsölëꞌë tuëꞌ bönniꞌ gbaz queëꞌ ga naꞌ nacuꞌë huen dxin naꞌ quië siꞌë uláz queëꞌ qui le luziꞌë, san glundëꞌ lëꞌ ziꞌ huen dxin naꞌ, len gulusölëꞌë lëꞌ caꞌz.
10 E, no devido tempo, enviou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no embora vazio.
11 Leyúbl bsölëꞌë yetúëꞌ gbaz queëꞌ, atiꞌ lequëꞌ glundëꞌ lëꞌ caꞌ ziꞌ, len gluꞌë döꞌ queëꞌ, atiꞌ gulusölëꞌë lëꞌ caꞌz.
11 E novamente ele enviou outro servo; e eles também o espancaram, e o insultaram e o mandaram embora vazio.
12 Leyúbl bsölëꞌë quequëꞌ bönniꞌ bunn gbaz queëꞌ, atiꞌ guludxíëꞌ caꞌ lëꞌ huëꞌ, len gulubijëꞌ lëꞌ niꞌl laꞌ yël naꞌ.
12 E ele enviou novamente um terceiro; e eles também feriram a este, e o expulsaram.
13 ’Niꞌr gzaꞌ ladxëꞌë xani laꞌ yël naꞌ, gnëꞌ: “¿Nacx guntsaꞌ? Gsölaꞌa quequëꞌ zxiꞌnczaꞌ nadxiꞌidaꞌ‑biꞌ. Catiꞌ laꞌléꞌinëꞌ‑biꞌ, nazx caꞌ lunëꞌ‑biꞌ ba laꞌn.”
13 Então, disse o senhor da vinha: O que eu farei? Enviarei o meu filho amado; talvez, vendo-o, o respeitem.
14 Niꞌr, catiꞌ gulaléꞌinëꞌ‑biꞌ huen dxin naꞌ, glun xtídzaꞌquëꞌ laꞌ légaczëꞌ, taꞌnë́ꞌ: “Biꞌi ni gaqui queëbiꞌ laꞌ yël ni. Gul‑dá, gdö́diruꞌ‑biꞌ, quië gaqui queëruꞌ le ral‑laꞌ gaqui queëbiꞌ.”
14 Mas, vendo-o os lavradores, eles arrazoaram entre si dizendo: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Gulubijëꞌ‑biꞌ niꞌl laꞌ yël naꞌ, guludöddëꞌ‑biꞌ.
15 Assim, eles lançaram-no fora da vinha, e o mataram. O que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 Guidëꞌ len gdöddëꞌ yuguꞌ huen dxin naꞌ, atiꞌ udödëꞌ laꞌ yël queëꞌ lu naꞌgac bunách yubl.
16 Ele virá e destruirá esses lavradores, e dará a vinha a outros. E, ouvindo eles isso, disseram: Deus o proíba!
17 Niꞌr buyúëꞌ lequëꞌ Jesús, rnëꞌ:
17 E ele observando-os, disse: Então, o que é isto que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa se tornou a cabeça de esquina?
18 Nútiꞌtëz nu gbix lahui guiöj ni, quitsj nu naꞌ, atiꞌ nu bönniꞌ tsajbagaꞌ lëꞌ guiöj ni, uzxúzxj lëꞌ.
18 Qualquer que cair sobre aquela pedra será despedaçado, mas naquele em que ela cair, ela triturará ao pó.
19 Laꞌ dza niꞌz, gulazú gulaböꞌë laꞌzönëꞌ Jesús yuguꞌ bxuz uná bëꞌ len bönniꞌ gdauꞌ tuꞌsëdi, le táquibeꞌinëꞌ gnëꞌ quequëꞌ lë naꞌ benëꞌ lsaquiꞌ, san gládxinëꞌ bunách zian nacuáꞌ niꞌ.
19 E os principais sacerdotes e os escribas procuraram lançar mão dele naquela mesma hora, mas eles temiam o povo; pois perceberam que ele tinha falado a parábola contra eles.
20 Niꞌr guluyutsquëꞌ Jesús, len gulasölëꞌë bönniꞌ lubijëꞌ Lëꞌ didzaꞌ, luluíꞌ cuinquëꞌ ca bönniꞌ tsahuiꞌ, quië lunëꞌ ga bi gnëꞌ Jesús, quië gac ludödëꞌ Lëꞌ lu nëꞌë bönniꞌ rna béꞌinëꞌ lequëꞌ.
20 E, eles vigiando-o, enviaram espiões, os quais se fingiam de homens justos, para o apanharem em alguma palavra, e o entregarem ao poder e à autoridade do governador.
21 Quië lunëꞌ cni, gulanabnëꞌ Jesús, taꞌnë́ꞌ:
21 E eles perguntaram-lhe, dizendo: Mestre, nós sabemos que tu falas e ensinas retamente, e que não fazes acepção de pessoas, mas ensinas o caminho de Deus verdadeiramente;
22 Gdixjöiꞌ netuꞌ. ¿Naruꞌ run bayúdx quizxj laztuꞌ queëꞌ César, bönniꞌ Roma rna bëꞌë, o cutu?
22 é lícito dar tributo a César ou não?
23 Ráquibeꞌinëꞌ Jesús le tëꞌnnëꞌ lunëꞌ queëꞌ, atiꞌ rëꞌ lequëꞌ:
23 Mas, ele percebendo a sua astúcia, disse-lhes: Por que vós me tentais?
24 Gul‑luiꞌitsquiꞌ nedaꞌ tu dumí rda. ¿Nuzxa lahui daꞌ lëꞌi ni, len nuzxa lei nayúj ni?
24 Mostrai-me uma moeda. De quem é a imagem e a inscrição? E, eles respondendo, disseram: De César.
25 Niꞌr Jesús rëꞌ lequëꞌ:
25 E ele lhes disse: Dai, pois, a César as coisas que são de César, e a Deus as coisas que são de Deus.
26 Cutu guc lunëꞌ bi gnëꞌ Jesús quië gac luquíëꞌ Lëꞌ laugac bunách zian naꞌ, san gulubannëꞌ ca nac didzaꞌ bubiꞌë, atiꞌ guluséyj rúꞌaquëꞌ.
26 E eles não puderam tomá-lo em suas palavras diante do povo; e eles maravilhados da sua resposta, calaram-se.
27 Niꞌr guladxinëꞌ bönniꞌ gdauꞌ saduceo, nup naꞌ taꞌná cutu lubán nup chnatgac, atiꞌ gulanabnëꞌ Jesús,
27 Então, chegaram-se a ele alguns dos saduceus, que negam haver ressurreição, e eles perguntaram-lhe,
28 taꞌnë́ꞌ:
28 dizendo: Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de um homem, tendo esposa, e ele não deixasse filhos, seu irmão tomasse a esposa dele, e levantasse descendência a seu irmão.
29 Gulacuaꞌbiꞌ gadx biꞌi bönniꞌ naccbiꞌ bö́chiꞌbiꞌ, atiꞌ biꞌi ziꞌal naꞌ butság náꞌlenbiꞌ biꞌi ngul, len gutbiꞌ, cuzoabiꞌ biꞌi queëbiꞌ.
29 Houve, pois, sete irmãos; e o primeiro tomou uma mulher, e morreu sem filhos.
30 Niꞌr butság náꞌlenbiꞌ‑nu ngul naꞌ biꞌi buróp naꞌ, atiꞌ gutbiꞌ caꞌ biꞌi ni, cuzoabiꞌ biꞌi queëbiꞌ.
30 E o segundo a tomou como esposa, e morreu sem filhos.
31 Butság náꞌlenbiꞌ‑nu biꞌi bunn naꞌ, atiꞌ laꞌ tuz ca glunbiꞌ igádxtëbiꞌ, len glatbiꞌ, cuzoabiꞌ biꞌi quecbiꞌ.
31 E o terceiro a tomou, e semelhantemente também os sete, e eles não tiveram filhos e morreram.
32 Ga budxtë, gutnu caꞌ ngul naꞌ.
32 E depois de todos, a mulher também morreu.
33 Naꞌa, catiꞌ lubán nup chnatgac, ¿núzxalbiꞌ gáquinu queëbiꞌ ngul naꞌ, le gulutság náꞌlenbiꞌ‑nu igádxtëbiꞌ?
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será a mulher? Pois os sete a tiveram por esposa.
34 Niꞌr bubiꞌë didzaꞌ Jesús, rëꞌ lequëꞌ:
34 E, Jesus respondendo, disse-lhes: Os filhos deste mundo casam-se, e dão-se em casamento;
35 Naꞌa, nup nacgac lsacaꞌ lubán lu yöl‑laꞌ gut len tsajcuáꞌ yödzlyú ziꞌa gataꞌ, cutu lunëꞌ yöl‑laꞌ rzoalen ngul len cutu lutság naꞌquëꞌ.
35 mas os que são considerados dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dos mortos, não se casam, nem se dão em casamento;
36 Cni gac, le cutur latiëꞌ, san lacquëꞌ ca nacquëꞌ gbaz laꞌy queëꞌ Dios, len lacquëꞌ zxiꞌnëꞌ Dios, nup naꞌ lubán lu yöl‑laꞌ gut.
36 nem podem mais morrer; porque são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Ca naꞌ ral‑laꞌ lubán nup chnatgac, ruluiꞌinëꞌ rëꞌu Moiséscz ga naꞌ nayúj lu guich ca nac qui yag yötsiꞌ regui, ga niꞌ ruꞌë didzaꞌ Xanruꞌ, rnëꞌ naquëꞌ Dios queëꞌ Abraham, len Dios queëꞌ Isaac, len Dios queëꞌ Jacob.
37 Agora que os mortos hão de ressuscitar, até Moisés o mostrou no arbusto, quando ele chamou ao Senhor Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Dios naquëꞌ Dios, clëg quegac nup natgac tsaz, san quegac nup nabangac, le nabangac lahuëꞌ Lëꞌ yúguꞌtë bunách, zal‑laꞌ glat luyú ni.
38 Porque ele não é Deus de mortos, mas de vivos; porque todos vivem para ele.
39 Niꞌr gulubiꞌë didzaꞌ laꞌquëꞌ bönniꞌ gdauꞌ usëdi, taꞌnë́ꞌ:
39 Então, alguns dos escribas disseram, respondendo-lhe: Mestre, tu dissestes bem.
40 Cutur gulurúguinëꞌ laꞌnabnëꞌ Lëꞌ didzaꞌ.
40 E depois disso, eles não ousaram perguntar-lhe questão nenhuma.
41 Niꞌr Jesús rëꞌ lequëꞌ:
41 E ele lhes disse: Como eles dizem que Cristo é filho de Davi?
42 Davidcz bëꞌë didzaꞌ le nayúj lu guich laꞌy ga nayujgac salmo, rna:
42 E o próprio Davi disse no livro dos Salmos: O SENHOR disse ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 Catiꞌ gunraꞌ ga luzechu zxibgac lauꞌ nup taꞌdáꞌbagaꞌ Liꞌ.”
43 até que eu faça dos teus inimigos teu escabelo.
44 Davidcz naꞌ gnëꞌ queëꞌ naquëꞌ Xanëꞌ. ¿Nacxcz nac, rnaliꞌ lbiꞌiliꞌ naquëꞌ zxiꞌnëꞌ?
44 Portanto, se Davi mesmo lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
45 Tsal niꞌ tuꞌzë́ naggac Jesús yúguꞌtë bunách nacuáꞌ niꞌ, rëꞌ yuguꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ:
45 Então, ouvindo-o todo o povo, ele disse aos seus discípulos:
46 ―Gul‑gún chiꞌi cuinliꞌ quequëꞌ bönniꞌ gdauꞌ tuꞌsëdi, le taꞌdzág ládxiꞌquëꞌ taꞌdë́ꞌ nácuquëꞌ lariꞌ tunn, len tëꞌnnëꞌ lulídz lequëꞌ zxön bunách gap nac lu yëꞌy, len taꞌdzág ládxiꞌquëꞌ caꞌ taꞌböꞌë latj blau gap tuꞌdubëꞌ tuꞌsëdëꞌ queëꞌ Dios, len gap taꞌböꞌë tahuëꞌ.
46 Cuidado com os escribas, que querem andar com vestes compridas, e amam saudações nos mercados, e os principais assentos nas sinagogas, e os principais lugares nos banquetes;
47 Taꞌgǘëꞌ lidxcnu ngul uzëbdauꞌ, len quië luluíꞌ tsahuiꞌ cuinquëꞌ, xtsey tuꞌlidzëꞌ Dios. Yuguꞌ bönniꞌ ni, szxö́nitër gunëꞌ Dios ga laꞌzacaꞌ laꞌguiꞌë.
47 que devoram as casas das viúvas, e, por aparência, fazem longas orações; estes receberão maior condenação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.