Lucas 19
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs VC
1 Niꞌr gyaziëꞌ Jesús Jericó, rdödëꞌ lu yödz naꞌ.
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 Niꞌ zoëꞌ bönniꞌ lëꞌ Zaqueo, bönniꞌ blau ladjquëꞌ bönniꞌ uquízxj len dë yöl‑laꞌ tsahuiꞌ queëꞌ.
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 Ruiꞌ ladxëꞌë gléꞌinëꞌ Jesús bönniꞌ ni, san cutu guc queëꞌ le nacuáꞌ niꞌ bunách zian, len naquëꞌ ga rëꞌdauꞌz.
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 Niꞌr jaréluꞌë yajnörëꞌ laugac bunách zian naꞌ, atiꞌ yajchenëꞌ lu yag quië gac gléꞌinëꞌ Jesús, le ral‑laꞌ tödëꞌ niꞌ.
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 Catiꞌ bdxinëꞌ niꞌ Jesús, bchis lahuëꞌ ruyúëꞌ ga naꞌ dxiëꞌ Zaqueo naꞌ, len rëꞌ lëꞌ:
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 Niꞌr laꞌ bötjtëꞌ lu yag Zaqueo, atiꞌ lu yöl‑laꞌ rudziji queëꞌ bchëꞌë Jesús lidxëꞌ.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 Catiꞌ gulaleꞌi lë ni bunách nacuáꞌ niꞌ, gulazú lauquëꞌ taꞌnë́ꞌ queëꞌ yúguꞌtëꞌ, taꞌnë́ꞌ:
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 Niꞌr gzuinëꞌ Zaqueo, len rëꞌ Xanruꞌ:
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 Jesús rëꞌ lëꞌ:
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Bidaꞌ nedaꞌ, Bönniꞌ Nuhuöaquëꞌ Gdu Bunách, dudiljaꞌ len dusláꞌ nup nanitgac.
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 Tsal niꞌ taꞌyönnëꞌ didzaꞌ ni ruꞌë Jesús, rëꞌ lequëꞌ le runëꞌ lsaquiꞌ, le chzoa laꞌdxinëꞌ Jerusalén, atiꞌ táquinëꞌ chzoatë glaꞌ lahui le rna bëꞌë Dios.
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 Cni rnëꞌ Jesús:
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 Catiꞌ chzoa tsijëꞌ niꞌ bulidzëꞌ chiëꞌ bönniꞌ huen dxin queëꞌ, len bëꞌë qui queëquëꞌ tu cöꞌ hueaj dumí, rëꞌ lequëꞌ: “Gul‑quiljlen dumí ni tsal huödaꞌ.”
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 Cutaꞌléꞌinëꞌ lëꞌ dxiꞌa bönniꞌ uládz queëꞌ, atiꞌ gulasölëꞌë ga niꞌ tsijëꞌ yuguꞌ gbaz quequëꞌ, laꞌnë́ꞌ: “Cutu rë́ꞌnituꞌ gna béꞌinëꞌ netuꞌ bönniꞌ ni.”
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 Niꞌr gzxiꞌ lu nëꞌë yöl‑laꞌ uná bëꞌ, atiꞌ budxinëꞌ ladzëꞌ. Niꞌ gna béꞌinëꞌ nu tsajlídz yuguꞌ bönniꞌ huen dxin naꞌ budödëꞌ lu naꞌquëꞌ dumí naꞌ, quië gnöznëꞌ gacaꞌx guluguíljlenëꞌ lei tu tuquëꞌ.
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 Catiꞌ bdxinëꞌ lahuëꞌ bönniꞌ ziꞌal naꞌ, rnëꞌ: “Xan, tu cöꞌ dumí quiuꞌ naꞌ chben icji yechí cöꞌ caꞌ.”
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 Xanëꞌ naꞌ rëꞌ lëꞌ: “Dxiꞌa benuꞌ. Nacuꞌ huen dxin tsahuiꞌ. Le dxíꞌadauꞌ bugunuꞌ dxin latiꞌz naꞌ gutaꞌ lu naꞌu, naꞌa, gunaꞌ ga gna béꞌinuꞌ chi yödz.”
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 Niꞌr bdxinëꞌ lahuëꞌ yetúëꞌ bönniꞌ huen dxin naꞌ, rnëꞌ: “Xan, tu cöꞌ dumí quiuꞌ naꞌ chben icji yegayuꞌ cöꞌ caꞌ.”
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 Xanëꞌ naꞌ rëꞌ caꞌ lëꞌ: “Gna béꞌinuꞌ gayuꞌ yödz.”
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 Niꞌr bdxinëꞌ lahuëꞌ yetúëꞌ, rnëꞌ: “Xan, ni dë tu cöꞌ dumí quiuꞌ naꞌ. Ben chiꞌa lei, butuldaꞌ lei lariꞌ,
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 le rádxidaꞌ liꞌ, le nacuꞌ bönniꞌ bizxj. Runuꞌ ca naꞌ taꞌná bunách: Ruziꞌu le cutu bzuꞌ, len rlapuꞌ ga cutu guzuꞌ.”
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 Niꞌr xanëꞌ naꞌ rëꞌ lëꞌ: “Nacuꞌ huen dxin cunác tsahuiꞌ. Niꞌa qui didzaꞌ bëꞌu cuequi xbeydaꞌ liꞌ. Ráquibeꞌinuꞌ nacaꞌ bönniꞌ bizxj, len ruziꞌa le cutu bzoaꞌ, len rlapaꞌ ga cutu guzaꞌ.
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 Naꞌa, ¿bizx quië cutu yajlúꞌu dumí quiaꞌ naꞌ ga gun icji, quië catiꞌ huödaꞌ, uziꞌa lei gdu len icji?”
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 Niꞌr rëꞌ nup nacuáꞌ niꞌ: “Gul‑cúa lu nëꞌë dumí naꞌ, atiꞌ gul‑güíꞌ queëꞌ bönniꞌ naꞌ dë queëꞌ chi cöꞌ dumí.”
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 Lequëꞌ tëꞌ lëꞌ: “Xan, chdë queëꞌ chi cöꞌ dumí.”
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 Niꞌr bubiꞌë didzaꞌ xanquëꞌ, rnëꞌ: “Rëpaꞌ lbiꞌiliꞌ: Nu rugún dxiꞌa dxin le dauꞌ dë lu nëꞌi, luzxöni ládxiꞌgac lëꞌ yelatiꞌ, san nu curugún dxiꞌa dxin le dauꞌ dë lu nëꞌi, lubíj lu nëꞌi lë naꞌ gutaꞌ lu nëꞌi.
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 Ca nac quequëꞌ bönniꞌ niꞌ cutaꞌléꞌinëꞌ nedaꞌ dxiꞌa, len cutu glëꞌnnëꞌ gna béꞌidaꞌ lequëꞌ, gul‑tsajxíꞌ lequëꞌ djaquëꞌ ni, len gul‑dödi lequëꞌ lahuaꞌ ni.”
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 Catiꞌ budx gnëꞌ cni Jesús, buguel‑lëꞌë xnözëꞌ, zijëꞌ zacaꞌ Jerusalén.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 Catiꞌ guladxinëꞌ gal‑laꞌ ga nacuáꞌ yödz Betfagé len yödz Betania, ga nac lu guíꞌadauꞌ nazíꞌ lei Guiꞌa Ga Röꞌgac Yag Olivo, bsölëꞌë Jesús chopëꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ,
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 rëꞌ lequëꞌ:
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 Chquiꞌ zoa nu gnabi lbiꞌiliꞌ, gna: “¿Bizx quië rsedxliꞌ‑baꞌ?”, ubiꞌiliꞌ didzaꞌ cni gnaliꞌ: “Xanruꞌ rquinnëꞌ‑baꞌ.”
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 Zjaquëꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ naꞌ nasölëꞌë, atiꞌ yajxácaꞌquëꞌ‑baꞌ ca naꞌ chgudxëꞌ lequëꞌ Jesús.
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Catiꞌ gulasedxëꞌ‑baꞌ búrrodauꞌ naꞌ, bönniꞌ xanbaꞌ tëꞌ lequëꞌ:
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 Gulubiꞌë didzaꞌ, taꞌnë́ꞌ:
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Gulachë́ꞌë‑baꞌ ga naꞌ zoëꞌ Jesús. Catiꞌ chgulaxóëꞌ yuguꞌ lariꞌ tslaꞌa quequëꞌ cúdzuꞌbaꞌ búrrodauꞌ naꞌ, guludxíëꞌ Jesús cúdzuꞌbaꞌ lahui lariꞌ naꞌ.
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 Gap ral‑laꞌ tödëꞌ Jesús, gulachiljëꞌ lariꞌ quequëꞌ laꞌ nöz.
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 Catiꞌ chguladxinëꞌ gal‑laꞌ ga zoa ldinn qui Guiꞌa Ga Röꞌgac Yag Olivo, lu yöl‑laꞌ rudziji quequëꞌ gulazú lauquëꞌ yúguꞌtë bönniꞌ daꞌquëꞌ Jesús, tuꞌë zidzj didzaꞌ, taꞌguꞌë Dios yöl‑laꞌ ba, niꞌa quegac yöl‑laꞌ huac zxön gulaléꞌinëꞌ benëꞌ Jesús.
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 Taꞌnë́ꞌ:
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 Niꞌr tëꞌ Jesús bönniꞌ gdauꞌ fariseo nútsaꞌquëꞌ ladj bunách zian niꞌ, taꞌnë́ꞌ:
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Bubiꞌë didzaꞌ Jesús, rëꞌ lequëꞌ:
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 Catiꞌ bdxinëꞌ gal‑laꞌ raꞌ yödz naꞌ, len rléꞌinëꞌ lei, rbödxëꞌ qui Jesús,
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 rnëꞌ:
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 Hualaꞌdxín queëliꞌ dza catiꞌ laꞌbequi zöꞌö gdu zbiꞌil ga zoaliꞌ nup cutaꞌleꞌi lbiꞌiliꞌ dxiꞌa, len laꞌgúꞌu lbiꞌiliꞌ liꞌaj, atiꞌ yúguꞌtë latj gdu zbiꞌil lúnlenëꞌ lbiꞌiliꞌ gdil‑l.
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 Luquindjëꞌ zöꞌö run chiꞌi yödz queëliꞌ, len ludödcdëꞌ nup nacuáꞌ lu yödz ni. Cutu ugáꞌn guiöj lahui lzëꞌi. Yúguꞌtë lë ni gac queëliꞌ le cutu gúquibeꞌiliꞌ dza bidëꞌ Dios duyúëꞌ lbiꞌiliꞌ.
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 Niꞌr gyaziëꞌ Jesús löꞌa gdauꞌ, len gzu lahuëꞌ rubijëꞌ niꞌl yúguꞌtë nup tutiꞌ, len nup taꞌu ga nac löꞌa gdauꞌ.
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 Rëꞌ lequëꞌ:
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 Yuguꞌ dza rusëdnëꞌ Jesús bunách ga nac nchil gdauꞌ, atiꞌ gulazú gulaböꞌë ludöddëꞌ Lëꞌ yuguꞌ bxuz uná bëꞌ, len bönniꞌ gdauꞌ tuꞌsëdi, len yuguꞌ bönniꞌ blau qui lu yödz.
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 Cutu guludzölnëꞌ nacx ludöddëꞌ Lëꞌ, le tuꞌzë́ naggac xtidzëꞌë gdu ládxiꞌgac yúguꞌtë bunách.
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.