Lucas 19
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs ARIB
1 Niꞌr gyaziëꞌ Jesús Jericó, rdödëꞌ lu yödz naꞌ.
1 Tendo Jesus entrado em Jericó, ia atravessando a cidade.
2 Niꞌ zoëꞌ bönniꞌ lëꞌ Zaqueo, bönniꞌ blau ladjquëꞌ bönniꞌ uquízxj len dë yöl‑laꞌ tsahuiꞌ queëꞌ.
2 Havia ali um homem chamado Zaqueu, o qual era chefe de publicanos e era rico.
3 Ruiꞌ ladxëꞌë gléꞌinëꞌ Jesús bönniꞌ ni, san cutu guc queëꞌ le nacuáꞌ niꞌ bunách zian, len naquëꞌ ga rëꞌdauꞌz.
3 Este procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque era de pequena estatura.
4 Niꞌr jaréluꞌë yajnörëꞌ laugac bunách zian naꞌ, atiꞌ yajchenëꞌ lu yag quië gac gléꞌinëꞌ Jesús, le ral‑laꞌ tödëꞌ niꞌ.
4 E correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque havia de passar por ali.
5 Catiꞌ bdxinëꞌ niꞌ Jesús, bchis lahuëꞌ ruyúëꞌ ga naꞌ dxiëꞌ Zaqueo naꞌ, len rëꞌ lëꞌ:
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa; porque importa que eu fique hoje em tua casa.
6 Niꞌr laꞌ bötjtëꞌ lu yag Zaqueo, atiꞌ lu yöl‑laꞌ rudziji queëꞌ bchëꞌë Jesús lidxëꞌ.
6 Desceu, pois, a toda a pressa, e o recebeu com alegria.
7 Catiꞌ gulaleꞌi lë ni bunách nacuáꞌ niꞌ, gulazú lauquëꞌ taꞌnë́ꞌ queëꞌ yúguꞌtëꞌ, taꞌnë́ꞌ:
7 Ao verem isso, todos murmuravam, dizendo: Entrou para ser hóspede de um homem pecador.
8 Niꞌr gzuinëꞌ Zaqueo, len rëꞌ Xanruꞌ:
8 Zaqueu, porém, levantando-se, disse ao Senhor: Eis aqui, Senhor, dou aos pobres metade dos meus bens; e se em alguma coisa tenho defraudado alguém, eu lho restituo quadruplicado.
9 Jesús rëꞌ lëꞌ:
9 Disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Bidaꞌ nedaꞌ, Bönniꞌ Nuhuöaquëꞌ Gdu Bunách, dudiljaꞌ len dusláꞌ nup nanitgac.
10 Porque o Filho do homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Tsal niꞌ taꞌyönnëꞌ didzaꞌ ni ruꞌë Jesús, rëꞌ lequëꞌ le runëꞌ lsaquiꞌ, le chzoa laꞌdxinëꞌ Jerusalén, atiꞌ táquinëꞌ chzoatë glaꞌ lahui le rna bëꞌë Dios.
11 Ouvindo eles isso, prosseguiu Jesus, e contou uma parábola, visto estar ele perto de Jerusalém, e pensarem eles que o reino de Deus se havia de manifestar imediatamente.
12 Cni rnëꞌ Jesús:
12 Disse pois: Certo homem nobre partiu para uma terra longínqua, a fim de tomar posse de um reino e depois voltar.
13 Catiꞌ chzoa tsijëꞌ niꞌ bulidzëꞌ chiëꞌ bönniꞌ huen dxin queëꞌ, len bëꞌë qui queëquëꞌ tu cöꞌ hueaj dumí, rëꞌ lequëꞌ: “Gul‑quiljlen dumí ni tsal huödaꞌ.”
13 E chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Cutaꞌléꞌinëꞌ lëꞌ dxiꞌa bönniꞌ uládz queëꞌ, atiꞌ gulasölëꞌë ga niꞌ tsijëꞌ yuguꞌ gbaz quequëꞌ, laꞌnë́ꞌ: “Cutu rë́ꞌnituꞌ gna béꞌinëꞌ netuꞌ bönniꞌ ni.”
14 Mas os seus concidadãos odiavam-no, e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 Niꞌr gzxiꞌ lu nëꞌë yöl‑laꞌ uná bëꞌ, atiꞌ budxinëꞌ ladzëꞌ. Niꞌ gna béꞌinëꞌ nu tsajlídz yuguꞌ bönniꞌ huen dxin naꞌ budödëꞌ lu naꞌquëꞌ dumí naꞌ, quië gnöznëꞌ gacaꞌx guluguíljlenëꞌ lei tu tuquëꞌ.
15 E sucedeu que, ao voltar ele, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar aqueles servos a quem entregara o dinheiro, a fim de saber como cada um havia negociado.
16 Catiꞌ bdxinëꞌ lahuëꞌ bönniꞌ ziꞌal naꞌ, rnëꞌ: “Xan, tu cöꞌ dumí quiuꞌ naꞌ chben icji yechí cöꞌ caꞌ.”
16 Apresentou-se, pois, o primeiro, e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Xanëꞌ naꞌ rëꞌ lëꞌ: “Dxiꞌa benuꞌ. Nacuꞌ huen dxin tsahuiꞌ. Le dxíꞌadauꞌ bugunuꞌ dxin latiꞌz naꞌ gutaꞌ lu naꞌu, naꞌa, gunaꞌ ga gna béꞌinuꞌ chi yödz.”
17 Respondeu-lhe o senhor: Bem está, servo bom! porque no mínimo foste fiel, sobre dez cidades terás autoridade.
18 Niꞌr bdxinëꞌ lahuëꞌ yetúëꞌ bönniꞌ huen dxin naꞌ, rnëꞌ: “Xan, tu cöꞌ dumí quiuꞌ naꞌ chben icji yegayuꞌ cöꞌ caꞌ.”
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Xanëꞌ naꞌ rëꞌ caꞌ lëꞌ: “Gna béꞌinuꞌ gayuꞌ yödz.”
19 A este também respondeu: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 Niꞌr bdxinëꞌ lahuëꞌ yetúëꞌ, rnëꞌ: “Xan, ni dë tu cöꞌ dumí quiuꞌ naꞌ. Ben chiꞌa lei, butuldaꞌ lei lariꞌ,
20 E veio outro, dizendo: Senhor, eis aqui a tua mina, que guardei num lenço;
21 le rádxidaꞌ liꞌ, le nacuꞌ bönniꞌ bizxj. Runuꞌ ca naꞌ taꞌná bunách: Ruziꞌu le cutu bzuꞌ, len rlapuꞌ ga cutu guzuꞌ.”
21 pois tinha medo de ti, porque és homem severo; tomas o que não puseste, e ceifas o que não semeaste.
22 Niꞌr xanëꞌ naꞌ rëꞌ lëꞌ: “Nacuꞌ huen dxin cunác tsahuiꞌ. Niꞌa qui didzaꞌ bëꞌu cuequi xbeydaꞌ liꞌ. Ráquibeꞌinuꞌ nacaꞌ bönniꞌ bizxj, len ruziꞌa le cutu bzoaꞌ, len rlapaꞌ ga cutu guzaꞌ.
22 Disse-lhe o Senhor: Servo mau! pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem severo, que tomo o que não pus, e ceifo o que não semeei;
23 Naꞌa, ¿bizx quië cutu yajlúꞌu dumí quiaꞌ naꞌ ga gun icji, quië catiꞌ huödaꞌ, uziꞌa lei gdu len icji?”
23 por que, pois, não puseste o meu dinheiro no barco? então vindo eu, o teria retirado com os juros.
24 Niꞌr rëꞌ nup nacuáꞌ niꞌ: “Gul‑cúa lu nëꞌë dumí naꞌ, atiꞌ gul‑güíꞌ queëꞌ bönniꞌ naꞌ dë queëꞌ chi cöꞌ dumí.”
24 E disse aos que estavam ali: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem as dez minas.
25 Lequëꞌ tëꞌ lëꞌ: “Xan, chdë queëꞌ chi cöꞌ dumí.”
25 Responderam-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.
26 Niꞌr bubiꞌë didzaꞌ xanquëꞌ, rnëꞌ: “Rëpaꞌ lbiꞌiliꞌ: Nu rugún dxiꞌa dxin le dauꞌ dë lu nëꞌi, luzxöni ládxiꞌgac lëꞌ yelatiꞌ, san nu curugún dxiꞌa dxin le dauꞌ dë lu nëꞌi, lubíj lu nëꞌi lë naꞌ gutaꞌ lu nëꞌi.
26 Pois eu vos digo que a todo o que tem, dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
27 Ca nac quequëꞌ bönniꞌ niꞌ cutaꞌléꞌinëꞌ nedaꞌ dxiꞌa, len cutu glëꞌnnëꞌ gna béꞌidaꞌ lequëꞌ, gul‑tsajxíꞌ lequëꞌ djaquëꞌ ni, len gul‑dödi lequëꞌ lahuaꞌ ni.”
27 Quanto, porém, àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Catiꞌ budx gnëꞌ cni Jesús, buguel‑lëꞌë xnözëꞌ, zijëꞌ zacaꞌ Jerusalén.
28 Tendo Jesus assim falado, ia caminhando adiante deles, subindo para Jerusalém.
29 Catiꞌ guladxinëꞌ gal‑laꞌ ga nacuáꞌ yödz Betfagé len yödz Betania, ga nac lu guíꞌadauꞌ nazíꞌ lei Guiꞌa Ga Röꞌgac Yag Olivo, bsölëꞌë Jesús chopëꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ,
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto do monte que se chama das Oliveiras, enviou dois dos discípulos,
30 rëꞌ lequëꞌ:
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte, e aí, ao entrar, achareis preso um jumentinho em que ninguém jamais montou; desprendei-o e trazei-o.
31 Chquiꞌ zoa nu gnabi lbiꞌiliꞌ, gna: “¿Bizx quië rsedxliꞌ‑baꞌ?”, ubiꞌiliꞌ didzaꞌ cni gnaliꞌ: “Xanruꞌ rquinnëꞌ‑baꞌ.”
31 Se alguém vos perguntar: Por que o desprendeis? respondereis assim: O Senhor precisa dele.
32 Zjaquëꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ naꞌ nasölëꞌë, atiꞌ yajxácaꞌquëꞌ‑baꞌ ca naꞌ chgudxëꞌ lequëꞌ Jesús.
32 Partiram, pois, os que tinham sido enviados, e acharam conforme lhes dissera.
33 Catiꞌ gulasedxëꞌ‑baꞌ búrrodauꞌ naꞌ, bönniꞌ xanbaꞌ tëꞌ lequëꞌ:
33 Enquanto desprendiam o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: Por que desprendeis o jumentinho?
34 Gulubiꞌë didzaꞌ, taꞌnë́ꞌ:
34 Responderam eles: O Senhor precisa dele.
35 Gulachë́ꞌë‑baꞌ ga naꞌ zoëꞌ Jesús. Catiꞌ chgulaxóëꞌ yuguꞌ lariꞌ tslaꞌa quequëꞌ cúdzuꞌbaꞌ búrrodauꞌ naꞌ, guludxíëꞌ Jesús cúdzuꞌbaꞌ lahui lariꞌ naꞌ.
35 Trouxeram-no, pois, a Jesus e, lançando os seus mantos sobre o jumentinho, fizeram que Jesus montasse.
36 Gap ral‑laꞌ tödëꞌ Jesús, gulachiljëꞌ lariꞌ quequëꞌ laꞌ nöz.
36 E, enquanto ele ia passando, outros estendiam no caminho os seus mantos.
37 Catiꞌ chguladxinëꞌ gal‑laꞌ ga zoa ldinn qui Guiꞌa Ga Röꞌgac Yag Olivo, lu yöl‑laꞌ rudziji quequëꞌ gulazú lauquëꞌ yúguꞌtë bönniꞌ daꞌquëꞌ Jesús, tuꞌë zidzj didzaꞌ, taꞌguꞌë Dios yöl‑laꞌ ba, niꞌa quegac yöl‑laꞌ huac zxön gulaléꞌinëꞌ benëꞌ Jesús.
37 Quando já ia chegando à descida do Monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinha visto,
38 Taꞌnë́ꞌ:
38 dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Niꞌr tëꞌ Jesús bönniꞌ gdauꞌ fariseo nútsaꞌquëꞌ ladj bunách zian niꞌ, taꞌnë́ꞌ:
39 Nisso, disseram-lhe alguns dos fariseus dentre a multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Bubiꞌë didzaꞌ Jesús, rëꞌ lequëꞌ:
40 Ao que ele respondeu: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras clamarão.
41 Catiꞌ bdxinëꞌ gal‑laꞌ raꞌ yödz naꞌ, len rléꞌinëꞌ lei, rbödxëꞌ qui Jesús,
41 E quando chegou perto e viu a cidade, chorou sobre ela,
42 rnëꞌ:
42 dizendo: Ah! se tu conhecesses, ao menos neste dia, o que te poderia trazer a paz! mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Hualaꞌdxín queëliꞌ dza catiꞌ laꞌbequi zöꞌö gdu zbiꞌil ga zoaliꞌ nup cutaꞌleꞌi lbiꞌiliꞌ dxiꞌa, len laꞌgúꞌu lbiꞌiliꞌ liꞌaj, atiꞌ yúguꞌtë latj gdu zbiꞌil lúnlenëꞌ lbiꞌiliꞌ gdil‑l.
43 Porque dias virão sobre ti em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te apertarão de todos os lados,
44 Luquindjëꞌ zöꞌö run chiꞌi yödz queëliꞌ, len ludödcdëꞌ nup nacuáꞌ lu yödz ni. Cutu ugáꞌn guiöj lahui lzëꞌi. Yúguꞌtë lë ni gac queëliꞌ le cutu gúquibeꞌiliꞌ dza bidëꞌ Dios duyúëꞌ lbiꞌiliꞌ.
44 e te derribarão, a ti e aos teus filhos que dentro de ti estiverem; e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Niꞌr gyaziëꞌ Jesús löꞌa gdauꞌ, len gzu lahuëꞌ rubijëꞌ niꞌl yúguꞌtë nup tutiꞌ, len nup taꞌu ga nac löꞌa gdauꞌ.
45 Então, entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Rëꞌ lequëꞌ:
46 dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa será casa de oração; vós, porém, a fizestes covil de salteadores.
47 Yuguꞌ dza rusëdnëꞌ Jesús bunách ga nac nchil gdauꞌ, atiꞌ gulazú gulaböꞌë ludöddëꞌ Lëꞌ yuguꞌ bxuz uná bëꞌ, len bönniꞌ gdauꞌ tuꞌsëdi, len yuguꞌ bönniꞌ blau qui lu yödz.
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo;
48 Cutu guludzölnëꞌ nacx ludöddëꞌ Lëꞌ, le tuꞌzë́ naggac xtidzëꞌë gdu ládxiꞌgac yúguꞌtë bunách.
48 mas não achavam meio de o fazer; porque todo o povo ficava enlevado ao ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.