João 4
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs NVI
1 Gulayönnëꞌ bönniꞌ gdauꞌ fariseo ca naꞌ daꞌgac Jesús zianr bunách ca daꞌgac Juan, atiꞌ ruquilëꞌ caꞌ nis zianr bunách ca ruquilëꞌ nis Juan.
1 Os fariseus ouviram falar que Jesus estava fazendo e batizando mais discípulos do que João,
2 Cutu ruquilëꞌ bunách nis Jesúscz, san tuꞌquilëꞌ bunách nis bönniꞌ usë́d queëꞌ.
2 embora não fosse Jesus quem batizasse, mas os seus discípulos.
3 Catiꞌ gúquibeꞌinëꞌ lë ni Jesús, buzë́ꞌë luyú Judea, zijëꞌ leyúbl luyú Galilea.
3 Quando o Senhor ficou sabendo disso, saiu da Judéia e voltou uma vez mais à Galiléia.
4 Ga niꞌ zijëꞌ, run bayúdx tödëꞌ luyú Samaria.
4 Era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Cni guc, bdxinëꞌ Jesús tu yödzdauꞌ luyú Samaria, nazíꞌ lei Sicar, gal‑laꞌ ga dë yu naꞌ bunödzjëꞌ Jacob queëbiꞌ José queëꞌ dza niꞌtë.
5 Assim, chegou a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Latj naꞌ zoa tu yeru nis nachöꞌnëꞌ ga rëꞌ Jacobo naꞌ. Catiꞌ bdxinëꞌ niꞌ Jesús, gröꞌë raꞌ yeru nis naꞌ le yajxáquiꞌnëꞌ yuꞌë nöz. Guc gdu huagbídz.
6 Havia ali o poço de Jacó. Jesus, cansado da viagem, sentou-se à beira do poço. Isto se deu por volta do meio-dia.
7 Niꞌr bdxinnu niꞌ ngul Samaria quië siꞌnu nis. Jesús rëꞌ‑nu:
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: "Dê-me um pouco de água".
8 Tuzëꞌ zoëꞌ Jesús le chzjaquëꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ lu yödz zajxiꞌquëꞌ le lahuëꞌ.
8 ( Os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida. )
9 Niꞌr rënu Jesús ngul Samaria naꞌ, rnanu:
9 A mulher samaritana lhe perguntou: "Como o senhor, sendo judeu, pede a mim, uma samaritana, água para beber? " ( Pois os judeus não se dão bem com os samaritanos. )
10 Bubiꞌë didzaꞌ Jesús, rëꞌ‑nu:
10 Jesus lhe respondeu: "Se você conhecesse o dom de Deus e quem lhe está pedindo água, você lhe teria pedido e ele lhe teria dado água viva".
11 Niꞌr rënu Lëꞌ ngul naꞌ, rnanu:
11 Disse a mulher: "O senhor não tem com que tirar a água, e o poço é fundo. Onde pode conseguir essa água viva?
12 ¿Naruꞌ náctërtsuꞌ Liꞌ zxön ca xuzruꞌ gul gdöd Jacob, bönniꞌ niꞌ bennëꞌ queëtuꞌ yeru nis ni, ga ni gzxiꞌë nis guꞌë, len gliꞌjbiꞌ caꞌ zxiꞌnëꞌ, len glëꞌjbaꞌ caꞌ böaꞌ bëdx queëꞌ?
12 Acaso o senhor é maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, bem como seus filhos e seu gado? "
13 Bubiꞌë didzaꞌ Jesús, rëꞌ‑nu:
13 Jesus respondeu: "Quem beber desta água terá sede outra vez,
14 san nu guiꞌj nis naꞌ unödzjaꞌ nedaꞌ, cutur gbidx icj ládxiꞌdauꞌhuëꞌ, le unödzjaꞌ queëꞌ nis naꞌ gac lu icj ládxiꞌdauꞌhuëꞌ ca tu ga ralj nis, le güiꞌ queëꞌ yöl‑laꞌ naꞌbán gdu.
14 mas quem beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der se tornará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna".
15 Niꞌr rënu Lëꞌ ngul naꞌ, rnanu:
15 A mulher lhe disse: "Senhor, dê-me dessa água, para que eu não tenha mais sede, nem precise voltar aqui para tirar água".
16 Jesús rëꞌ‑nu:
16 Ele lhe disse: "Vá, chame o seu marido e volte".
17 Bubiꞌinu didzaꞌ ngul naꞌ, rënu Lëꞌ:
17 "Não tenho marido", respondeu ela. Disse-lhe Jesus: "Você falou corretamente, dizendo que não tem marido.
18 le chgzóalenuꞌ gayuꞌ bönniꞌ, atiꞌ bönniꞌ naꞌ zóalenuꞌ‑nëꞌ naꞌa, cutu naquëꞌ bönniꞌ quiuꞌ. Didzaꞌ ni ruꞌu, ca nacz rnauꞌ.
18 O fato é que você já teve cinco; e o homem com quem agora vive não é seu marido. O que você acabou de dizer é verdade".
19 Niꞌr rënu Lëꞌ ngul naꞌ, rnanu:
19 Disse a mulher: "Senhor, vejo que é profeta.
20 Gulayíj ládxiꞌquëꞌ Dios xuz xtauꞌruꞌ lu guiꞌa ni, san rnaliꞌ lbiꞌiliꞌ Jerusalén nac ga ral‑laꞌ laꞌyíj ládxiꞌgac Dios bunách.
20 Nossos antepassados adoraram neste monte, mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde se deve adorar".
21 Jesús rëꞌ‑nu:
21 Jesus declarou: "Creia em mim, mulher: está próxima a hora em que vocês não adorarão o Pai nem neste monte, nem em Jerusalém.
22 Lbiꞌiliꞌ rej ládxiꞌliꞌ Nu cu núnbëꞌliꞌ, san netuꞌ núnbëꞌtuꞌ Nu naꞌ rej ládxiꞌtuꞌ, le benëꞌ queëꞌ Dios glaꞌ lahui yöl‑laꞌ ruslá niꞌa quequëꞌ bönniꞌ judío.
22 Vocês, samaritanos, adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, pois a salvação vem dos judeus.
23 Naꞌa, zaꞌ dza, len chrdxin dza naꞌ, catiꞌ nup le nactë taꞌyíj ládxiꞌgac Dios, laꞌyíj ládxiꞌquëꞌ Lëꞌ, zóalenëꞌ lequëꞌ Dios Böꞌ Laꞌy len le nac gdutë li, le rëꞌnnëꞌ Dios Xuz lacquëꞌ queëꞌ bönniꞌ laꞌyíj ládxiꞌquëꞌ Lëꞌ cni.
23 No entanto, está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. São estes os adoradores que o Pai procura.
24 Dios naquëꞌ Böꞌ, atiꞌ nup taꞌyíj ládxiꞌgac Lëꞌ, run bayúdx laꞌyíj ládxiꞌquëꞌ Lëꞌ, zóalenëꞌ lequëꞌ Dios Böꞌ Laꞌy len le nac gdutë li.
24 Deus é espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade".
25 Niꞌr rënu Lëꞌ ngul naꞌ, rnanu:
25 Disse a mulher: "Eu sei que o Messias ( chamado Cristo ) está para vir. Quando ele vier, explicará tudo para nós".
26 Jesús rëꞌ‑nu:
26 Então Jesus declarou: "Eu sou o Messias! Eu, que estou falando com você".
27 Ractë cni guludxinëꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ Jesús, atiꞌ gulubannëꞌ le ruíꞌlenëꞌ‑nu ngul didzaꞌ, san cutu burúguinëꞌ gnabnëꞌ Lëꞌ nitúëꞌ, cugnë́ꞌ: “¿Bizxa rnabnuꞌ lënu?” o: “¿Bizxa didzaꞌ ruíꞌlenuꞌ‑nu?”
27 Naquele momento os seus discípulos voltaram e ficaram surpresos ao encontrá-lo conversando com uma mulher. Mas ninguém perguntou: "Que queres saber? " ou: "Por que estás conversando com ela? "
28 Niꞌr bucaꞌnnu niꞌ xchöꞌnu ngul naꞌ, atiꞌ böajnu laꞌ yödz, zjödxnu nup nacuáꞌ niꞌ,
28 Então, deixando o seu cântaro, a mulher voltou à cidade e disse ao povo:
29 rnanu:
29 "Venham ver um homem que me disse tudo o que tenho feito. Será que ele não é o Cristo? "
30 Niꞌr gularúj bunách yödz naꞌ, guladxinëꞌ ga zoëꞌ Jesús.
30 Então saíram da cidade e foram para onde ele estava.
31 Tsal niꞌ zhuöjnu ngul naꞌ, glunëꞌ bayúdx bönniꞌ usë́d queëꞌ Jesús, tëꞌ Lëꞌ:
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com ele: "Mestre, come alguma coisa".
32 Jesús rëꞌ lequëꞌ:
32 Mas ele lhes disse: "Tenho algo para comer que vocês não conhecem".
33 Niꞌr gulanabi lzaꞌquëꞌ tuëꞌ yetúëꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ, taꞌnë́ꞌ:
33 Então os seus discípulos disseram uns aos outros: "Será que alguém lhe trouxe comida? "
34 Niꞌr Jesús rëꞌ lequëꞌ:
34 Disse Jesus: "A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou e concluir a sua obra.
35 Cni rnaliꞌ lbiꞌiliꞌ: “Yetáp beoꞌ huadxín dza lapruꞌ.” Nedaꞌ rëpaꞌ lbiꞌiliꞌ: Gul‑chís lauliꞌ uyuliꞌ bunách nacgac ca gap naduzgac, le chnabidxgac quië tsajlapruꞌ.
35 Vocês não dizem: ‘Daqui a quatro meses haverá a colheita’? Eu lhes digo: Abram os olhos e vejam os campos! Eles estão maduros para a colheita.
36 Bönniꞌ naꞌ rlapëꞌ rziꞌë lazxjëꞌ, atiꞌ lë naꞌ rlapëꞌ bönniꞌ naꞌ, nac quië gataꞌ quegac bunách yöl‑laꞌ naꞌbán gdu, quië gac ludziji tsazxö́n nu raz len nu rlap.
36 Aquele que colhe já recebe o seu salário e colhe fruto para a vida eterna, de forma que se alegram juntos o que semeia e o que colhe.
37 Nac gdutë li lë naꞌ rna cni: “Tu nu raz, len yetú nu rlap.”
37 Assim é verdadeiro o ditado: ‘Um semeia, e outro colhe’.
38 Nedaꞌ bsölaꞌa lbiꞌiliꞌ tsajlapliꞌ ga cutu guzliꞌ. Glun dxin glaz bunách yubl, atiꞌ lbiꞌiliꞌ ruziꞌliꞌ xbey dxin naꞌ nunquëꞌ.
38 Eu os enviei para colherem o que vocês não cultivaram. Outros realizaram o trabalho árduo, e vocês vieram a usufruir do trabalho deles".
39 Gulayejlëꞌë Jesús zian bunách Samaria nacuáꞌ yödz Sicar naꞌ niꞌa qui xtídzaꞌnu ngul naꞌ, bennu lnaꞌ lau queëꞌ, gnanu: “Gudxëꞌ nedaꞌ yúguꞌtë le chnunaꞌ.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele por causa do seguinte testemunho dado pela mulher: "Ele me disse tudo o que tenho feito".
40 Catiꞌ guladxinëꞌ bönniꞌ Samaria ga niꞌ zoëꞌ Jesús, glátaꞌyuëꞌ lahuëꞌ ugáꞌnlenëꞌ lequëꞌ. Yechóp dza bugaꞌnëꞌ niꞌ Jesús.
40 Assim, quando se aproximaram dele, os samaritanos insistiram em que ficasse com eles, e ele ficou dois dias.
41 Cni guc, gulayejlëꞌë Lëꞌ ziántërëꞌ caꞌ bönniꞌ niꞌ niꞌa qui didzaꞌ bëꞌë Jesús.
41 E por causa da sua palavra, muitos outros creram.
42 Niꞌr glëꞌ‑nu ngul naꞌ bönniꞌ niꞌ, taꞌnë́ꞌ:
42 E disseram à mulher: "Agora cremos não somente por causa do que você disse, pois nós mesmos o ouvimos e sabemos que este é realmente o Salvador do mundo".
43 Yechóp dza caꞌ, buzë́ꞌë Jesús luyú Samaria, zijëꞌ luyú Galilea.
43 Depois daqueles dois dias, ele partiu para a Galiléia.
44 Cni benëꞌ, le gdíxjöꞌë Lëczëꞌ Jesús, gnëꞌ: “Cutu tun ba laꞌn bönniꞌ ruꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios, bunách uládz queëꞌ.”
44 ( Jesus tinha afirmado que nenhum profeta tem honra em sua própria terra. )
45 Catiꞌ bdxinëꞌ Jesús luyú Galilea, glunëꞌ Lëꞌ ba laꞌn bönniꞌ Galilea naꞌ le yjaquëꞌ caꞌ Jerusalén catiꞌ guc Lni Pascua len gulaléꞌinëꞌ le benëꞌ niꞌ Jesús.
45 Quando chegou à Galiléia, os galileus deram-lhe boas-vindas. Eles tinham visto tudo o que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa da Páscoa, pois também haviam estado lá.
46 Niꞌr böjëꞌ Jesús yödz Caná luyú Galilea, ga niꞌ benëꞌ ga böac xisi uva nis. Lu yödz Capernaum naꞌ zoëꞌ bönniꞌ dë lu nëꞌë uláz queëꞌ bönniꞌ rna bëꞌë, atiꞌ réꞌibiꞌ biꞌi bönniꞌ queëꞌ bönniꞌ naꞌ dë lu nëꞌë.
46 Mais uma vez, ele visitou Caná da Galiléia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Catiꞌ byönnëꞌ bönniꞌ ni chbuzë́ꞌë Jesús luyú Judea len budxinëꞌ luyú Galilea naꞌ, niꞌr gyijëꞌ ga naꞌ zoëꞌ Jesús, len gútaꞌyuëꞌ lahuëꞌ guidëꞌ lidxëꞌ, duhuenëꞌ‑biꞌ biꞌi bönniꞌ queëꞌ naꞌ, le chraqui gatbiꞌ.
47 Quando ele ouviu falar que Jesus tinha chegado à Galiléia, vindo da Judéia, procurou-o e suplicou-lhe que fosse curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Niꞌr Jesús rëꞌ lëꞌ:
48 Disse-lhe Jesus: "Se vocês não virem sinais e maravilhas, nunca crerão".
49 Niꞌr gudxëꞌ Jesús bönniꞌ naꞌ dë lu nëꞌë uláz queëꞌ bönniꞌ rna bëꞌë, rnëꞌ:
49 O oficial do rei disse: "Senhor, vem, antes que o meu filho morra".
50 Niꞌr Jesús rëꞌ lëꞌ:
50 Jesus respondeu: "Pode ir. O seu filho continuará vivo". O homem confiou na palavra de Jesus e partiu.
51 Tsal niꞌ yuꞌë nöz zhuöjëꞌ, duxíꞌgal‑laꞌquëꞌ lëꞌ bönniꞌ huen dxin queëꞌ atiꞌ gulaguíxjöiꞌnëꞌ lëꞌ, taꞌnë́ꞌ:
51 Estando ele ainda a caminho, seus servos vieram ao seu encontro com notícias de que o menino estava vivo.
52 Gnabnëꞌ lequëꞌ bat cal gzu lau ruhuöác ládxiꞌbiꞌ. Tëꞌ lëꞌ:
52 Quando perguntou a que horas o seu filho tinha melhorado, eles lhe disseram: "A febre o deixou ontem, à uma hora da tarde".
53 Niꞌr gúquibeꞌinëꞌ xuzbiꞌ biꞌi naꞌ, böacbiꞌ catiꞌ niꞌ bë́ꞌlenëꞌ lëꞌ didzaꞌ Jesús, gudxëꞌ lëꞌ: “Nabanbiꞌ biꞌi quiuꞌ.” Qui lë ni naꞌ gyejlëꞌë Jesús atiꞌ gulayejlëꞌ caꞌ Lëꞌ bunách nacuáꞌ lidxëꞌ.
53 Então o pai percebeu que aquela fora exatamente a hora em que Jesus lhe dissera: "O seu filho continuará vivo". Assim, creram ele e todos os de sua casa.
54 Yöl‑laꞌ huac ni nac le buróp benëꞌ Jesús catiꞌ niꞌ zoëꞌ luyú Galilea, gdöd buzë́ꞌë luyú Judea.
54 Esse foi o segundo sinal miraculoso que Jesus realizou, depois que veio da Judéia para a Galiléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.