João 4

Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Gulayönnëꞌ bönniꞌ gdauꞌ fariseo ca naꞌ daꞌgac Jesús zianr bunách ca daꞌgac Juan, atiꞌ ruquilëꞌ caꞌ nis zianr bunách ca ruquilëꞌ nis Juan.
1 E, quando o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Cutu ruquilëꞌ bunách nis Jesúscz, san tuꞌquilëꞌ bunách nis bönniꞌ usë́d queëꞌ.
2 (ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos),
3 Catiꞌ gúquibeꞌinëꞌ lë ni Jesús, buzë́ꞌë luyú Judea, zijëꞌ leyúbl luyú Galilea.
3 deixou a Judeia e foi outra vez para a Galileia.
4 Ga niꞌ zijëꞌ, run bayúdx tödëꞌ luyú Samaria.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Cni guc, bdxinëꞌ Jesús tu yödzdauꞌ luyú Samaria, nazíꞌ lei Sicar, gal‑laꞌ ga dë yu naꞌ bunödzjëꞌ Jacob queëbiꞌ José queëꞌ dza niꞌtë.
5 Foi, pois, a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Latj naꞌ zoa tu yeru nis nachöꞌnëꞌ ga rëꞌ Jacobo naꞌ. Catiꞌ bdxinëꞌ niꞌ Jesús, gröꞌë raꞌ yeru nis naꞌ le yajxáquiꞌnëꞌ yuꞌë nöz. Guc gdu huagbídz.
6 E estava ali a fonte de Jacó. Jesus, pois, cansado do caminho, assentou-se assim junto da fonte. Era isso quase à hora sexta.
7 Niꞌr bdxinnu niꞌ ngul Samaria quië siꞌnu nis. Jesús rëꞌ‑nu:
7 Veio uma mulher de Samaria tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Tuzëꞌ zoëꞌ Jesús le chzjaquëꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ lu yödz zajxiꞌquëꞌ le lahuëꞌ.
8 Porque os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Niꞌr rënu Jesús ngul Samaria naꞌ, rnanu:
9 Disse-lhe, pois, a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se comunicam com os samaritanos)?
10 Bubiꞌë didzaꞌ Jesús, rëꞌ‑nu:
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Niꞌr rënu Lëꞌ ngul naꞌ, rnanu:
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 ¿Naruꞌ náctërtsuꞌ Liꞌ zxön ca xuzruꞌ gul gdöd Jacob, bönniꞌ niꞌ bennëꞌ queëtuꞌ yeru nis ni, ga ni gzxiꞌë nis guꞌë, len gliꞌjbiꞌ caꞌ zxiꞌnëꞌ, len glëꞌjbaꞌ caꞌ böaꞌ bëdx queëꞌ?
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, bebendo ele próprio dele, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Bubiꞌë didzaꞌ Jesús, rëꞌ‑nu:
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água tornará a ter sede,
14 san nu guiꞌj nis naꞌ unödzjaꞌ nedaꞌ, cutur gbidx icj ládxiꞌdauꞌhuëꞌ, le unödzjaꞌ queëꞌ nis naꞌ gac lu icj ládxiꞌdauꞌhuëꞌ ca tu ga ralj nis, le güiꞌ queëꞌ yöl‑laꞌ naꞌbán gdu.
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, porque a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 Niꞌr rënu Lëꞌ ngul naꞌ, rnanu:
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 Jesús rëꞌ‑nu:
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Bubiꞌinu didzaꞌ ngul naꞌ, rënu Lëꞌ:
17 A mulher respondeu e disse: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido,
18 le chgzóalenuꞌ gayuꞌ bönniꞌ, atiꞌ bönniꞌ naꞌ zóalenuꞌ‑nëꞌ naꞌa, cutu naquëꞌ bönniꞌ quiuꞌ. Didzaꞌ ni ruꞌu, ca nacz rnauꞌ.
18 porque tiveste cinco maridos e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Niꞌr rënu Lëꞌ ngul naꞌ, rnanu:
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Gulayíj ládxiꞌquëꞌ Dios xuz xtauꞌruꞌ lu guiꞌa ni, san rnaliꞌ lbiꞌiliꞌ Jerusalén nac ga ral‑laꞌ laꞌyíj ládxiꞌgac Dios bunách.
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde se deve adorar.
21 Jesús rëꞌ‑nu:
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me que a hora vem em que nem neste monte nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Lbiꞌiliꞌ rej ládxiꞌliꞌ Nu cu núnbëꞌliꞌ, san netuꞌ núnbëꞌtuꞌ Nu naꞌ rej ládxiꞌtuꞌ, le benëꞌ queëꞌ Dios glaꞌ lahui yöl‑laꞌ ruslá niꞌa quequëꞌ bönniꞌ judío.
22 Vós adorais o que não sabeis; nós adoramos o que sabemos porque a salvação vem dos judeus.
23 Naꞌa, zaꞌ dza, len chrdxin dza naꞌ, catiꞌ nup le nactë taꞌyíj ládxiꞌgac Dios, laꞌyíj ládxiꞌquëꞌ Lëꞌ, zóalenëꞌ lequëꞌ Dios Böꞌ Laꞌy len le nac gdutë li, le rëꞌnnëꞌ Dios Xuz lacquëꞌ queëꞌ bönniꞌ laꞌyíj ládxiꞌquëꞌ Lëꞌ cni.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 Dios naquëꞌ Böꞌ, atiꞌ nup taꞌyíj ládxiꞌgac Lëꞌ, run bayúdx laꞌyíj ládxiꞌquëꞌ Lëꞌ, zóalenëꞌ lequëꞌ Dios Böꞌ Laꞌy len le nac gdutë li.
24 Deus é Espírito, e importa que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Niꞌr rënu Lëꞌ ngul naꞌ, rnanu:
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que o Messias (que se chama o Cristo) vem; quando ele vier, nos anunciará tudo.
26 Jesús rëꞌ‑nu:
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Ractë cni guludxinëꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ Jesús, atiꞌ gulubannëꞌ le ruíꞌlenëꞌ‑nu ngul didzaꞌ, san cutu burúguinëꞌ gnabnëꞌ Lëꞌ nitúëꞌ, cugnë́ꞌ: “¿Bizxa rnabnuꞌ lënu?” o: “¿Bizxa didzaꞌ ruíꞌlenuꞌ‑nu?”
27 E nisso vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? ou: Por que falas com ela?
28 Niꞌr bucaꞌnnu niꞌ xchöꞌnu ngul naꞌ, atiꞌ böajnu laꞌ yödz, zjödxnu nup nacuáꞌ niꞌ,
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, e foi à cidade, e disse àqueles homens:
29 rnanu:
29 Vinde e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito; porventura, não é este o Cristo?
30 Niꞌr gularúj bunách yödz naꞌ, guladxinëꞌ ga zoëꞌ Jesús.
30 Saíram, pois, da cidade e foram ter com ele.
31 Tsal niꞌ zhuöjnu ngul naꞌ, glunëꞌ bayúdx bönniꞌ usë́d queëꞌ Jesús, tëꞌ Lëꞌ:
31 E, entretanto, os seus discípulos lhe rogaram, dizendo: Rabi, come.
32 Jesús rëꞌ lequëꞌ:
32 Porém ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Niꞌr gulanabi lzaꞌquëꞌ tuëꞌ yetúëꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ, taꞌnë́ꞌ:
33 Então, os discípulos diziam uns aos outros: Trouxe-lhe, porventura, alguém de comer?
34 Niꞌr Jesús rëꞌ lequëꞌ:
34 Jesus disse-lhes: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 Cni rnaliꞌ lbiꞌiliꞌ: “Yetáp beoꞌ huadxín dza lapruꞌ.” Nedaꞌ rëpaꞌ lbiꞌiliꞌ: Gul‑chís lauliꞌ uyuliꞌ bunách nacgac ca gap naduzgac, le chnabidxgac quië tsajlapruꞌ.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Eis que eu vos digo: levantai os vossos olhos e vede as terras, que já estão brancas para a ceifa.
36 Bönniꞌ naꞌ rlapëꞌ rziꞌë lazxjëꞌ, atiꞌ lë naꞌ rlapëꞌ bönniꞌ naꞌ, nac quië gataꞌ quegac bunách yöl‑laꞌ naꞌbán gdu, quië gac ludziji tsazxö́n nu raz len nu rlap.
36 E o que ceifa recebe galardão e ajunta fruto para a vida eterna, para que, assim o que semeia como o que ceifa, ambos se regozijem.
37 Nac gdutë li lë naꞌ rna cni: “Tu nu raz, len yetú nu rlap.”
37 Porque nisso é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 Nedaꞌ bsölaꞌa lbiꞌiliꞌ tsajlapliꞌ ga cutu guzliꞌ. Glun dxin glaz bunách yubl, atiꞌ lbiꞌiliꞌ ruziꞌliꞌ xbey dxin naꞌ nunquëꞌ.
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Gulayejlëꞌë Jesús zian bunách Samaria nacuáꞌ yödz Sicar naꞌ niꞌa qui xtídzaꞌnu ngul naꞌ, bennu lnaꞌ lau queëꞌ, gnanu: “Gudxëꞌ nedaꞌ yúguꞌtë le chnunaꞌ.”
39 E muitos dos samaritanos daquela cidade creram nele, pela palavra da mulher, que testificou: Disse-me tudo quanto tenho feito.
40 Catiꞌ guladxinëꞌ bönniꞌ Samaria ga niꞌ zoëꞌ Jesús, glátaꞌyuëꞌ lahuëꞌ ugáꞌnlenëꞌ lequëꞌ. Yechóp dza bugaꞌnëꞌ niꞌ Jesús.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Cni guc, gulayejlëꞌë Lëꞌ ziántërëꞌ caꞌ bönniꞌ niꞌ niꞌa qui didzaꞌ bëꞌë Jesús.
41 E muitos mais creram nele, por causa da sua palavra.
42 Niꞌr glëꞌ‑nu ngul naꞌ bönniꞌ niꞌ, taꞌnë́ꞌ:
42 E diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos, porque nós mesmos o temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Yechóp dza caꞌ, buzë́ꞌë Jesús luyú Samaria, zijëꞌ luyú Galilea.
43 E, dois dias depois, partiu dali e foi para a Galileia.
44 Cni benëꞌ, le gdíxjöꞌë Lëczëꞌ Jesús, gnëꞌ: “Cutu tun ba laꞌn bönniꞌ ruꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios, bunách uládz queëꞌ.”
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria pátria.
45 Catiꞌ bdxinëꞌ Jesús luyú Galilea, glunëꞌ Lëꞌ ba laꞌn bönniꞌ Galilea naꞌ le yjaquëꞌ caꞌ Jerusalén catiꞌ guc Lni Pascua len gulaléꞌinëꞌ le benëꞌ niꞌ Jesús.
45 Chegando, pois, à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles tinham ido à festa.
46 Niꞌr böjëꞌ Jesús yödz Caná luyú Galilea, ga niꞌ benëꞌ ga böac xisi uva nis. Lu yödz Capernaum naꞌ zoëꞌ bönniꞌ dë lu nëꞌë uláz queëꞌ bönniꞌ rna bëꞌë, atiꞌ réꞌibiꞌ biꞌi bönniꞌ queëꞌ bönniꞌ naꞌ dë lu nëꞌë.
46 Segunda vez foi Jesus a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Catiꞌ byönnëꞌ bönniꞌ ni chbuzë́ꞌë Jesús luyú Judea len budxinëꞌ luyú Galilea naꞌ, niꞌr gyijëꞌ ga naꞌ zoëꞌ Jesús, len gútaꞌyuëꞌ lahuëꞌ guidëꞌ lidxëꞌ, duhuenëꞌ‑biꞌ biꞌi bönniꞌ queëꞌ naꞌ, le chraqui gatbiꞌ.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e rogou-lhe que descesse e curasse o seu filho, porque já estava à morte.
48 Niꞌr Jesús rëꞌ lëꞌ:
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e milagres, não crereis.
49 Niꞌr gudxëꞌ Jesús bönniꞌ naꞌ dë lu nëꞌë uláz queëꞌ bönniꞌ rna bëꞌë, rnëꞌ:
49 Disse-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Niꞌr Jesús rëꞌ lëꞌ:
50 Disse-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse e foi-se.
51 Tsal niꞌ yuꞌë nöz zhuöjëꞌ, duxíꞌgal‑laꞌquëꞌ lëꞌ bönniꞌ huen dxin queëꞌ atiꞌ gulaguíxjöiꞌnëꞌ lëꞌ, taꞌnë́ꞌ:
51 E, descendo ele logo, saíram- lhe ao encontro os seus servos e lhe anunciaram, dizendo: O teu filho vive.
52 Gnabnëꞌ lequëꞌ bat cal gzu lau ruhuöác ládxiꞌbiꞌ. Tëꞌ lëꞌ:
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora se achara melhor; e disseram-lhe: Ontem, às sete horas, a febre o deixou.
53 Niꞌr gúquibeꞌinëꞌ xuzbiꞌ biꞌi naꞌ, böacbiꞌ catiꞌ niꞌ bë́ꞌlenëꞌ lëꞌ didzaꞌ Jesús, gudxëꞌ lëꞌ: “Nabanbiꞌ biꞌi quiuꞌ.” Qui lë ni naꞌ gyejlëꞌë Jesús atiꞌ gulayejlëꞌ caꞌ Lëꞌ bunách nacuáꞌ lidxëꞌ.
53 Entendeu, pois, o pai que era aquela hora a mesma em que Jesus lhe disse: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Yöl‑laꞌ huac ni nac le buróp benëꞌ Jesús catiꞌ niꞌ zoëꞌ luyú Galilea, gdöd buzë́ꞌë luyú Judea.
54 Jesus fez este segundo milagre quando ia da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.