João 4
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs BKJ
1 Gulayönnëꞌ bönniꞌ gdauꞌ fariseo ca naꞌ daꞌgac Jesús zianr bunách ca daꞌgac Juan, atiꞌ ruquilëꞌ caꞌ nis zianr bunách ca ruquilëꞌ nis Juan.
1 Portanto, quando o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João,
2 Cutu ruquilëꞌ bunách nis Jesúscz, san tuꞌquilëꞌ bunách nis bönniꞌ usë́d queëꞌ.
2 (embora o próprio Jesus não tenha batizado, mas os seus discípulos),
3 Catiꞌ gúquibeꞌinëꞌ lë ni Jesús, buzë́ꞌë luyú Judea, zijëꞌ leyúbl luyú Galilea.
3 ele deixou a Judeia, e partiu novamente para a Galileia.
4 Ga niꞌ zijëꞌ, run bayúdx tödëꞌ luyú Samaria.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Cni guc, bdxinëꞌ Jesús tu yödzdauꞌ luyú Samaria, nazíꞌ lei Sicar, gal‑laꞌ ga dë yu naꞌ bunödzjëꞌ Jacob queëbiꞌ José queëꞌ dza niꞌtë.
5 Então ele chega a uma cidade de Samaria, que é chamada Sicar, perto das terras que Jacó deu a seu filho José.
6 Latj naꞌ zoa tu yeru nis nachöꞌnëꞌ ga rëꞌ Jacobo naꞌ. Catiꞌ bdxinëꞌ niꞌ Jesús, gröꞌë raꞌ yeru nis naꞌ le yajxáquiꞌnëꞌ yuꞌë nöz. Guc gdu huagbídz.
6 Ora, o poço de Jacó estava ali. Jesus, pois, cansado da sua viagem, assentou-se assim junto do poço, e era cerca da hora sexta.
7 Niꞌr bdxinnu niꞌ ngul Samaria quië siꞌnu nis. Jesús rëꞌ‑nu:
7 Então veio uma mulher de Samaria para tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Tuzëꞌ zoëꞌ Jesús le chzjaquëꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ lu yödz zajxiꞌquëꞌ le lahuëꞌ.
8 (Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimento).
9 Niꞌr rënu Jesús ngul Samaria naꞌ, rnanu:
9 Então, disse-lhe a mulher samaritana: Como é que tu, sendo um judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher de Samaria? Porque os judeus não se relacionam com os samaritanos.
10 Bubiꞌë didzaꞌ Jesús, rëꞌ‑nu:
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus, e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Niꞌr rënu Lëꞌ ngul naꞌ, rnanu:
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 ¿Naruꞌ náctërtsuꞌ Liꞌ zxön ca xuzruꞌ gul gdöd Jacob, bönniꞌ niꞌ bennëꞌ queëtuꞌ yeru nis ni, ga ni gzxiꞌë nis guꞌë, len gliꞌjbiꞌ caꞌ zxiꞌnëꞌ, len glëꞌjbaꞌ caꞌ böaꞌ bëdx queëꞌ?
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Bubiꞌë didzaꞌ Jesús, rëꞌ‑nu:
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água terá sede novamente;
14 san nu guiꞌj nis naꞌ unödzjaꞌ nedaꞌ, cutur gbidx icj ládxiꞌdauꞌhuëꞌ, le unödzjaꞌ queëꞌ nis naꞌ gac lu icj ládxiꞌdauꞌhuëꞌ ca tu ga ralj nis, le güiꞌ queëꞌ yöl‑laꞌ naꞌbán gdu.
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, mas a água que eu lhe der, se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 Niꞌr rënu Lëꞌ ngul naꞌ, rnanu:
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que eu não tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 Jesús rëꞌ‑nu:
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Bubiꞌinu didzaꞌ ngul naꞌ, rënu Lëꞌ:
17 A mulher respondeu e disse: Eu não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Tu disseste bem: Eu não tenho marido;
18 le chgzóalenuꞌ gayuꞌ bönniꞌ, atiꞌ bönniꞌ naꞌ zóalenuꞌ‑nëꞌ naꞌa, cutu naquëꞌ bönniꞌ quiuꞌ. Didzaꞌ ni ruꞌu, ca nacz rnauꞌ.
18 porque tu tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Niꞌr rënu Lëꞌ ngul naꞌ, rnanu:
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, Eu vejo que tu és um profeta.
20 Gulayíj ládxiꞌquëꞌ Dios xuz xtauꞌruꞌ lu guiꞌa ni, san rnaliꞌ lbiꞌiliꞌ Jerusalén nac ga ral‑laꞌ laꞌyíj ládxiꞌgac Dios bunách.
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde o homem deve adorar.
21 Jesús rëꞌ‑nu:
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Lbiꞌiliꞌ rej ládxiꞌliꞌ Nu cu núnbëꞌliꞌ, san netuꞌ núnbëꞌtuꞌ Nu naꞌ rej ládxiꞌtuꞌ, le benëꞌ queëꞌ Dios glaꞌ lahui yöl‑laꞌ ruslá niꞌa quequëꞌ bönniꞌ judío.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação é dos judeus.
23 Naꞌa, zaꞌ dza, len chrdxin dza naꞌ, catiꞌ nup le nactë taꞌyíj ládxiꞌgac Dios, laꞌyíj ládxiꞌquëꞌ Lëꞌ, zóalenëꞌ lequëꞌ Dios Böꞌ Laꞌy len le nac gdutë li, le rëꞌnnëꞌ Dios Xuz lacquëꞌ queëꞌ bönniꞌ laꞌyíj ládxiꞌquëꞌ Lëꞌ cni.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais para adorá-lo.
24 Dios naquëꞌ Böꞌ, atiꞌ nup taꞌyíj ládxiꞌgac Lëꞌ, run bayúdx laꞌyíj ládxiꞌquëꞌ Lëꞌ, zóalenëꞌ lequëꞌ Dios Böꞌ Laꞌy len le nac gdutë li.
24 Deus é um Espírito, e os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Niꞌr rënu Lëꞌ ngul naꞌ, rnanu:
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que vem o Messias, que se chama o Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Jesús rëꞌ‑nu:
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, o que fala contigo.
27 Ractë cni guludxinëꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ Jesús, atiꞌ gulubannëꞌ le ruíꞌlenëꞌ‑nu ngul didzaꞌ, san cutu burúguinëꞌ gnabnëꞌ Lëꞌ nitúëꞌ, cugnë́ꞌ: “¿Bizxa rnabnuꞌ lënu?” o: “¿Bizxa didzaꞌ ruíꞌlenuꞌ‑nu?”
27 E nisto vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que ele estivesse falando com a mulher; todavia, nenhum homem lhe disse: O que tu procuras? Ou: Por que tu falas com ela?
28 Niꞌr bucaꞌnnu niꞌ xchöꞌnu ngul naꞌ, atiꞌ böajnu laꞌ yödz, zjödxnu nup nacuáꞌ niꞌ,
28 A mulher então, deixou o seu cântaro, e foi no caminho da cidade, e disse aos homens:
29 rnanu:
29 Vinde, vede um homem que me disse todas as coisas que eu tenho feito; não é este o Cristo?
30 Niꞌr gularúj bunách yödz naꞌ, guladxinëꞌ ga zoëꞌ Jesús.
30 Então, eles saíram da cidade e foram até ele.
31 Tsal niꞌ zhuöjnu ngul naꞌ, glunëꞌ bayúdx bönniꞌ usë́d queëꞌ Jesús, tëꞌ Lëꞌ:
31 Enquanto isso os seus discípulos lhe suplicavam, dizendo: Mestre, come.
32 Jesús rëꞌ lequëꞌ:
32 Mas ele lhes disse: Eu tenho um alimento para comer, que vós não conheceis.
33 Niꞌr gulanabi lzaꞌquëꞌ tuëꞌ yetúëꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ, taꞌnë́ꞌ:
33 Portanto, os discípulos diziam uns aos outros: Acaso algum homem lhe trouxe algo de comer?
34 Niꞌr Jesús rëꞌ lequëꞌ:
34 Jesus disse-lhes: O meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Cni rnaliꞌ lbiꞌiliꞌ: “Yetáp beoꞌ huadxín dza lapruꞌ.” Nedaꞌ rëpaꞌ lbiꞌiliꞌ: Gul‑chís lauliꞌ uyuliꞌ bunách nacgac ca gap naduzgac, le chnabidxgac quië tsajlapruꞌ.
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses, e então virá a colheita? Eis que eu vos digo: Levantai os vossos olhos, e vede os campos, porque eles já estão brancos para a colheita.
36 Bönniꞌ naꞌ rlapëꞌ rziꞌë lazxjëꞌ, atiꞌ lë naꞌ rlapëꞌ bönniꞌ naꞌ, nac quië gataꞌ quegac bunách yöl‑laꞌ naꞌbán gdu, quië gac ludziji tsazxö́n nu raz len nu rlap.
36 E o que ceifa recebe salário, e ajunta fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa possam juntamente se regozijar.
37 Nac gdutë li lë naꞌ rna cni: “Tu nu raz, len yetú nu rlap.”
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 Nedaꞌ bsölaꞌa lbiꞌiliꞌ tsajlapliꞌ ga cutu guzliꞌ. Glun dxin glaz bunách yubl, atiꞌ lbiꞌiliꞌ ruziꞌliꞌ xbey dxin naꞌ nunquëꞌ.
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros homens trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Gulayejlëꞌë Jesús zian bunách Samaria nacuáꞌ yödz Sicar naꞌ niꞌa qui xtídzaꞌnu ngul naꞌ, bennu lnaꞌ lau queëꞌ, gnanu: “Gudxëꞌ nedaꞌ yúguꞌtë le chnunaꞌ.”
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificou: Ele me disse tudo que eu tenho feito.
40 Catiꞌ guladxinëꞌ bönniꞌ Samaria ga niꞌ zoëꞌ Jesús, glátaꞌyuëꞌ lahuëꞌ ugáꞌnlenëꞌ lequëꞌ. Yechóp dza bugaꞌnëꞌ niꞌ Jesús.
40 Assim então os samaritanos foram até ele, e pediram-lhe que ficasse com eles; e ele ficou ali dois dias.
41 Cni guc, gulayejlëꞌë Lëꞌ ziántërëꞌ caꞌ bönniꞌ niꞌ niꞌa qui didzaꞌ bëꞌë Jesús.
41 E muitos mais creram por causa da sua própria palavra;
42 Niꞌr glëꞌ‑nu ngul naꞌ bönniꞌ niꞌ, taꞌnë́ꞌ:
42 e diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos; porque nós mesmos o temos ouvido, e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Yechóp dza caꞌ, buzë́ꞌë Jesús luyú Samaria, zijëꞌ luyú Galilea.
43 Ora, após os dois dias, ele partiu de lá, e foi para a Galileia.
44 Cni benëꞌ, le gdíxjöꞌë Lëczëꞌ Jesús, gnëꞌ: “Cutu tun ba laꞌn bönniꞌ ruꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios, bunách uládz queëꞌ.”
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Catiꞌ bdxinëꞌ Jesús luyú Galilea, glunëꞌ Lëꞌ ba laꞌn bönniꞌ Galilea naꞌ le yjaquëꞌ caꞌ Jerusalén catiꞌ guc Lni Pascua len gulaléꞌinëꞌ le benëꞌ niꞌ Jesús.
45 Então, quando ele chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles foram à festa.
46 Niꞌr böjëꞌ Jesús yödz Caná luyú Galilea, ga niꞌ benëꞌ ga böac xisi uva nis. Lu yödz Capernaum naꞌ zoëꞌ bönniꞌ dë lu nëꞌë uláz queëꞌ bönniꞌ rna bëꞌë, atiꞌ réꞌibiꞌ biꞌi bönniꞌ queëꞌ bönniꞌ naꞌ dë lu nëꞌë.
46 Assim Jesus veio novamente a Caná da Galileia, onde ele da água fizera vinho. E havia ali um nobre, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Catiꞌ byönnëꞌ bönniꞌ ni chbuzë́ꞌë Jesús luyú Judea len budxinëꞌ luyú Galilea naꞌ, niꞌr gyijëꞌ ga naꞌ zoëꞌ Jesús, len gútaꞌyuëꞌ lahuëꞌ guidëꞌ lidxëꞌ, duhuenëꞌ‑biꞌ biꞌi bönniꞌ queëꞌ naꞌ, le chraqui gatbiꞌ.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe para descer e curar o seu filho, porque ele já estava à morte.
48 Niꞌr Jesús rëꞌ lëꞌ:
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e maravilhas, não crereis.
49 Niꞌr gudxëꞌ Jesús bönniꞌ naꞌ dë lu nëꞌë uláz queëꞌ bönniꞌ rna bëꞌë, rnëꞌ:
49 O nobre disse-lhe: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Niꞌr Jesús rëꞌ lëꞌ:
50 Disse-lhe Jesus: Vai pelo teu caminho, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse, e ele foi em seu caminho.
51 Tsal niꞌ yuꞌë nöz zhuöjëꞌ, duxíꞌgal‑laꞌquëꞌ lëꞌ bönniꞌ huen dxin queëꞌ atiꞌ gulaguíxjöiꞌnëꞌ lëꞌ, taꞌnë́ꞌ:
51 E, enquanto ele descia, saíram-lhe ao encontro os seus servos e lhe contaram dizendo: O teu filho vive.
52 Gnabnëꞌ lequëꞌ bat cal gzu lau ruhuöác ládxiꞌbiꞌ. Tëꞌ lëꞌ:
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora ele começara a melhorar; e disseram-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Niꞌr gúquibeꞌinëꞌ xuzbiꞌ biꞌi naꞌ, böacbiꞌ catiꞌ niꞌ bë́ꞌlenëꞌ lëꞌ didzaꞌ Jesús, gudxëꞌ lëꞌ: “Nabanbiꞌ biꞌi quiuꞌ.” Qui lë ni naꞌ gyejlëꞌë Jesús atiꞌ gulayejlëꞌ caꞌ Lëꞌ bunách nacuáꞌ lidxëꞌ.
53 Assim o pai reconheceu que foi na mesma hora em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Yöl‑laꞌ huac ni nac le buróp benëꞌ Jesús catiꞌ niꞌ zoëꞌ luyú Galilea, gdöd buzë́ꞌë luyú Judea.
54 Este foi o segundo milagre que Jesus fez, quando ele ia da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.