Hebreus 4
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs ARA
1 Naꞌa, tsal ni nagáꞌn queëruꞌ le gzxiꞌ lu nëꞌë Dios quië gac tsazruꞌ latj queëꞌ ga uzíꞌ ládxiꞌruꞌ, ral‑laꞌ gádxiruꞌ qui nadxi unitliꞌ latj tsazliꞌ niꞌ.
1 Temamos, portanto, que, sendo-nos deixada a promessa de entrar no descanso de Deus, suceda parecer que algum de vós tenha falhado.
2 Byö́niruꞌ rëꞌu didzaꞌ dxiꞌa ca naꞌ gulayönnëꞌ lequëꞌ, san lequëꞌ cutu guluziꞌë xbey didzaꞌ naꞌ gulayönnëꞌ, le cutu gulayejlëꞌë Dios catiꞌ gulayönnëꞌ lei.
2 Porque também a nós foram anunciadas as boas-novas, como se deu com eles; mas a palavra que ouviram não lhes aproveitou, visto não ter sido acompanhada pela fé naqueles que a ouviram.
3 Rëꞌu ni réjlëꞌruꞌ Dios, atiꞌ tsazruꞌ latj queëꞌ ga uzíꞌ ládxiꞌruꞌ. Rac ca naꞌ gnëꞌ Dios:
3 Nós, porém, que cremos, entramos no descanso, conforme Deus tem dito: Assim, jurei na minha ira: Não entrarão no meu descanso. Embora, certamente, as obras estivessem concluídas desde a fundação do mundo.
4 Nayúj lu guich laꞌy ga ruiꞌ didzaꞌ ca nac qui dza bugádx, rna: “Buzíꞌ ladxëꞌë Dios dza bugádx yuguꞌ lu dxin benëꞌ.”
4 Porque, em certo lugar, assim disse, no tocante ao sétimo dia: E descansou Deus, no sétimo dia, de todas as obras que fizera.
5 Ga yubl rna: “Cutu laꞌyaziëꞌ ga luzíꞌ ládxiꞌquëꞌ tsazxö́n len nedaꞌ.”
5 E novamente, no mesmo lugar: Não entrarão no meu descanso.
6 Nup niꞌ, ziꞌal gulayöni didzaꞌ dxiꞌa, cutu gulayáz niꞌ le cutu glun ca rna xtidzëꞌë Dios. Qui lë ni naꞌ, ral‑laꞌ laꞌyáz niꞌ bunách yubl.
6 Visto, portanto, que resta entrarem alguns nele e que, por causa da desobediência, não entraram aqueles aos quais anteriormente foram anunciadas as boas-novas,
7 Qui lë ni naꞌ caꞌ, Dios buluꞌë tu dza yubl, gnëꞌ: “Naꞌa dza.” Cni nac, catiꞌ chgdöd iz zian, bëꞌë didzaꞌ Dios lu ruꞌë David, ca naꞌ nayúj lu guich laꞌy, rna:
7 de novo, determina certo dia, Hoje, falando por Davi, muito tempo depois, segundo antes fora declarado: Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais o vosso coração.
8 Laꞌnaruꞌ benëꞌ Josué ga guluzíꞌ ládxiꞌquëꞌ, cutu bëꞌë didzaꞌ Dios gdöd niꞌ qui yetúr dza catiꞌ nu uzíꞌ ládxiꞌlen Lëꞌ.
8 Ora, se Josué lhes houvesse dado descanso, não falaria, posteriormente, a respeito de outro dia.
9 Qui lë ni naꞌ, nagáꞌn quegac bunách queëꞌ Dios latj laꞌdél‑liꞌnëꞌ ga luzíꞌ ládxiꞌquëꞌ.
9 Portanto, resta um repouso para o povo de Deus.
10 Nup laꞌyáz ga luzíꞌ ládxiꞌgac tsazxö́n len Dios, luzíꞌ ládxiꞌquëꞌ lu dxin tunëꞌ, ca naꞌ buzíꞌ ladxëꞌë Dios yuguꞌ lu dxin benëꞌ Lëꞌ.
10 Porque aquele que entrou no descanso de Deus, também ele mesmo descansou de suas obras, como Deus das suas.
11 Qui lë ni naꞌ, ral‑laꞌ güiꞌ ládxiꞌruꞌ tsazruꞌ ga niꞌ uzíꞌ ládxiꞌlenruꞌ‑nëꞌ Dios. Cutu ral‑laꞌ táꞌbagaꞌruꞌ xtidzëꞌë ca naꞌ glun nup niꞌ cutu gulayejlëꞌ Dios, len cutu gulayáz niꞌ.
11 Esforcemo-nos, pois, por entrar naquele descanso, a fim de que ninguém caia, segundo o mesmo exemplo de desobediência.
12 Bancz nac xtidzëꞌë Dios len napcz yöl‑laꞌ huac. Rchugur ga rëꞌ ca guia tuchiꞌ natuchiꞌ grop ruiꞌi. Rchugu rdxin ga taꞌdzág böꞌ nacczruꞌ len le zoa lu icj ládxiꞌdauꞌruꞌ, lencaꞌ röxj ga rdxintë lu dxit lu bin. Run ga nac bëꞌ le rbequi icjruꞌ len le rzaꞌ ládxiꞌruꞌ.
12 Porque a palavra de Deus é viva, e eficaz, e mais cortante do que qualquer espada de dois gumes, e penetra até ao ponto de dividir alma e espírito, juntas e medulas, e é apta para discernir os pensamentos e propósitos do coração.
13 Cutu bi gac ucáchiꞌruꞌ ga cugác gléꞌinëꞌ lei Dios. Yúguꞌtë le nunczëꞌ Dios naláꞌ lahui len narúj ga lnaꞌ lahuëꞌ Dios. Lahuëꞌ Lëꞌ run bayúdx quíxjöꞌruꞌ le nunruꞌ.
13 E não há criatura que não seja manifesta na sua presença; pelo contrário, todas as coisas estão descobertas e patentes aos olhos daquele a quem temos de prestar contas.
14 Zoa queëruꞌ tu bxuz blau, náctërëꞌ zxön, Nu naꞌ gdöd niꞌ yehuaꞌ yubá, Jesús, Zxiꞌnëꞌ Dios. Qui lë ni naꞌ ral‑laꞌ ugaꞌnruꞌ tsutsu ca nac le nazíꞌ lu naꞌruꞌ.
14 Tendo, pois, a Jesus, o Filho de Deus, como grande sumo sacerdote que penetrou os céus, conservemos firmes a nossa confissão.
15 Zoa queëruꞌ tu bxuz blau, Nu gac huechiꞌ ladxiꞌ rëꞌu ca nacgac le rac queëruꞌ, le gzxiꞌ bëꞌ Lëczëꞌ tuꞌ xöhuiꞌ gdutë ca naꞌ rziꞌ bëꞌ rëꞌu tuꞌ xöhuiꞌ naꞌ, san cutu bi dul‑laꞌ benëꞌ Lëꞌ.
15 Porque não temos sumo sacerdote que não possa compadecer-se das nossas fraquezas; antes, foi ele tentado em todas as coisas, à nossa semelhança, mas sem pecado.
16 Qui lë ni naꞌ, gdu ládxiꞌruꞌ ral‑laꞌ gbígaꞌruꞌ gal‑laꞌ ga röꞌë rna bëꞌë Dios, Nu ruzáꞌ ladxiꞌ queëruꞌ, gnabruꞌ lahuëꞌ huechiꞌ ladxëꞌë rëꞌu len uzáꞌ ladxëꞌë queëruꞌ, gáclenëꞌ rëꞌu catiꞌ bi rac queëruꞌ.
16 Acheguemo-nos, portanto, confiadamente, junto ao trono da graça, a fim de recebermos misericórdia e acharmos graça para socorro em ocasião oportuna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.