Atos 28
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs VC
1 Catiꞌ chbulatuꞌ yúguꞌtëtuꞌ, gnö́zituꞌ nazíꞌ lei Malta luyú bidx ga naꞌ zoatuꞌ.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Lu yöl‑laꞌ dxiꞌi ladxiꞌ quequëꞌ glunëꞌ netuꞌ ba laꞌn bönniꞌ xidzaꞌ nacuꞌë luyú bidx naꞌ. Gulabequëꞌ guiꞌ, atiꞌ gululidzëꞌ netuꞌ yúguꞌtëtuꞌ dutsëꞌi cuintuꞌ, le ral guiöj len runtsca ziag.
2 Os indígenas trataram-nos com extraordinária benevolência. Acenderam uma grande fogueira e em torno dela nos recolheram, em vista da chuva que caía e do frio que fazia.
3 Niꞌr gúchëꞌë tsalén huag zxisi bidxdauꞌ Pablo, len catiꞌ gluꞌë lei lu guiꞌ, brujbaꞌ ladjl zxisi naꞌ tubaꞌ bël sniaꞌ, rzxundjbaꞌ böchla qui guiꞌ naꞌ, atiꞌ yajtiꞌnbaꞌ yen nëꞌë Pablo.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e o pôs na fogueira. Nisto uma víbora, que fugira ao fogo, mordeu-lhe a mão.
4 Catiꞌ gulaléꞌinëꞌ bël naꞌ bönniꞌ xidzaꞌ naꞌ, nálaꞌbaꞌ yen nëꞌë Pablo, glëꞌ tuëꞌ yetúëꞌ:
4 Quando os indígenas viram a serpente pendendo da sua mão, diziam uns aos outros: Sem dúvida, este homem é homicida, pois, tendo escapado ao mar, a justiça não o deixa viver.
5 Butít nëꞌë Pablo, busládzuꞌë‑baꞌ bël sniaꞌ naꞌ. Yajxóatëbaꞌ lu guiꞌ, atiꞌ lëꞌ cutu bi guc queëꞌ.
5 Ele, porém, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal algum.
6 Tuꞌyúëꞌ Pablo bönniꞌ xidzaꞌ nacuꞌë niꞌ, bat cal cöꞌë gui, o tsöꞌtëꞌ gatiëꞌ. Niꞌr catiꞌ chgdzey taꞌbözëꞌ, len gulaléꞌinëꞌ cutu bi rac queëꞌ, yetú le gláquinëꞌ, atiꞌ gulanë́ꞌ naquëꞌ dioscz.
6 Julgavam os indígenas que ele viesse a inchar, e que subitamente caísse morto. Mas, depois de esperarem muito tempo, vendo que não lhe acontecia mal nenhum, mudaram de parecer e disseram: Ele é um deus.
7 Latj niꞌz dë xyuëꞌ Publio, bönniꞌ blau qui luyú bidx naꞌ, atiꞌ benëꞌ netuꞌ ba laꞌn bönniꞌ ni. Lu yöl‑laꞌ dxiꞌi ladxiꞌ queëꞌ gluꞌë netuꞌ lidxëꞌ gdu tsonn dza.
7 Havia na vizinhança sítios pertencentes ao principal da ilha, chamado Públio. Este homem nos hospedou por três dias em sua casa, tratando-nos bem.
8 Dza naꞌ dëꞌ réꞌinëꞌ xuzëꞌ Publio naꞌ, yuꞌë tu xla len réꞌinëꞌ guidz rön. Gyaziëꞌ Pablo zajyúëꞌ lëꞌ, atiꞌ gdöd bulidzëꞌ Dios, niꞌr bxoa nëꞌë bönniꞌ huëꞌ naꞌ, len bunëꞌ lëꞌ.
8 Ora, o pai desse Públio achava-se acamado com febre e sofrendo de disenteria. Paulo foi visitá-lo e, orando e impondo-lhe as mãos, sarou-o.
9 Le benëꞌ lë ni Pablo, lëzcaꞌ guladxín ga zoëꞌ nup teꞌi, nacuáꞌ luyú bidx niꞌ, atiꞌ guluhuöaquëꞌ.
9 Depois desse fato, vieram ter com ele todos os habitantes da ilha que se achavam doentes, e foram curados. Tiveram assim conosco toda sorte de considerações e,
10 Glunëꞌ netuꞌ ba laꞌn bönniꞌ ni, zian le glunëꞌ queëtuꞌ. Catiꞌ chzoa uzaꞌtuꞌ luyú niꞌ, gulunödzjëꞌ queëtuꞌ yuguꞌ le naquínituꞌ.
10 quando estávamos para navegar, proveram-nos do que era necessário.
11 Catiꞌ chguc tsonn beoꞌ zoatuꞌ niꞌ, niꞌr grentuꞌ tu lëꞌi barco qui yödz Alejandría, le bugáꞌn luyú bidx naꞌ yuguꞌ beoꞌ ziag. Barco ni daꞌgac tslaꞌa lahuil bdauꞌ yag lëgac Cástor len Pólux, dios cuach quegac bunách Alejandría naꞌ.
11 Ao termo de três meses, embarcamos num navio de Alexandria, que havia passado o inverno na ilha. Este navio levava por insígnias os Dióscuros.
12 Gzaꞌ niꞌ barco naꞌ, atiꞌ bdxin yödz Siracusa, ga niꞌ bugaꞌntuꞌ tsonn dza.
12 Fizemos escala em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Buzaꞌtuꞌ niꞌ, atiꞌ gdödtuꞌ tslaꞌl luyú niꞌ, len bdxintuꞌ yödz Regio. Catiꞌ zaꞌ reníꞌ yetú dza, le reycj böꞌ zaꞌ zacaꞌ ga rdöd gbidz beoꞌ ziag, buzaꞌtuꞌ niꞌ, atiꞌ dza buróp naꞌ bdxíntëtuꞌ yödz Puteoli.
13 De lá, seguindo a costa, atingimos Régio. No dia seguinte, soprava o vento sul e chegamos em dois dias a Pozzuoli.
14 Lu yödz naꞌ yajxácaꞌtuꞌ bö́chiꞌruꞌ taꞌyejlëꞌë Cristo, atiꞌ glátaꞌyuëꞌ lautuꞌ ugáꞌnlentuꞌ lequëꞌ gdu xunuꞌ dza. Catiꞌ bzaꞌa dza naꞌ buzaꞌtuꞌ niꞌ quië tseajtuꞌ Roma, rzëꞌi níꞌatuꞌ.
14 Ali encontramos irmãos que nos rogaram que ficássemos na sua companhia sete dias. Em seguida, nos dirigimos a Roma.
15 Chgulayönnëꞌ bö́chiꞌruꞌ nacuꞌë Roma chzoa gdxintuꞌ niꞌ, atiꞌ gularujëꞌ duxíꞌgal‑laꞌquëꞌ netuꞌ. Guladxinëꞌ tu yödzdauꞌ nazíꞌ lei Yëꞌy Qui Apio. Yelaꞌquëꞌ guladxinëꞌ tu latj nazíꞌ lei Tsonn Yuꞌu Quequëꞌ Bönniꞌ Yuꞌuquëꞌ Nöz. Catiꞌ bléꞌinëꞌ lequëꞌ Pablo, bdip ladxëꞌë len gudxëꞌ Dios: “Xclenuꞌ.”
15 Os irmãos de Roma foram informados de nossa chegada e vieram ao nosso encontro até o Foro de Ápio e as Três Tavernas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e se sentiu animado.
16 Catiꞌ bdxintuꞌ Roma, bönniꞌ naꞌ nacuꞌë lu nëꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l, bchëꞌë bönniꞌ naꞌ nadzunquëꞌ, atiꞌ budödëꞌ lequëꞌ lu nëꞌë bönniꞌ blau nacuꞌë lu nëꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l, atiꞌ bëꞌë Pablo latj soëꞌ queëzëꞌ, zóalenëꞌ lëꞌ tu bönniꞌ rijëꞌ gdil‑l ruyúëꞌ lëꞌ.
16 Chegados que fomos a Roma, foi concedida licença a Paulo para que ficasse em casa própria com um soldado que o guardava.
17 Catiꞌ chgdöd tsonn dza, bulidzëꞌ Pablo yuguꞌ bönniꞌ blau quequëꞌ bönniꞌ judío nacuꞌë Roma. Catiꞌ chguludubëꞌ ga naꞌ zoëꞌ Pablo, lëꞌ gudxëꞌ lequëꞌ:
17 Três dias depois, Paulo convocou os judeus mais notáveis. Estando reunidos, disse-lhes: Irmãos, sem cometer nada contra o povo nem contra os costumes de nossos pais, fui preso em Jerusalém e entregue nas mãos dos romanos.
18 Niꞌr catiꞌ chgulanabi yudxnëꞌ nedaꞌ bönniꞌ Roma, glëꞌnnëꞌ lusanëꞌ nedaꞌ, le gláquibeꞌinëꞌ cutu nabagaꞌa zxguiaꞌ gatiaꞌ.
18 Estes, depois de terem instruído o meu processo, quiseram soltar-me, visto não achar em mim crime algum que merecesse morte.
19 Guladáꞌbaguëꞌë nup naꞌ glëꞌni lusán nedaꞌ bönniꞌ judío niꞌ, atiꞌ ben bayúdx gnabaꞌ tsijaꞌ lahuëꞌ César ga cuequi xbeynëꞌ nedaꞌ, len clëg quië uquíaꞌ bunách uládz queëruꞌ.
19 Mas, opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, sem intentar contudo acusar de alguma coisa a minha nação.
20 Qui lë ni naꞌ bulidzaꞌ lbiꞌiliꞌ quië gléꞌidaꞌ lbiꞌiliꞌ len güíꞌlenaꞌ lbiꞌiliꞌ didzaꞌ, le nágaꞌa du guia ni le runaꞌ löz le runruꞌ löz rëꞌu, bunách Israel, gactë lë naꞌ gzxiꞌ lu nëꞌë Dios gataꞌ queëruꞌ.
20 Por esse motivo, mandei chamar-vos, para vos ver e falar convosco. Porquanto, pela esperança de Israel, é que estou preso com esta corrente.
21 Niꞌr lequëꞌ glëꞌ Pablo:
21 Responderam-lhe eles: Não temos recebido carta alguma da Judéia, que fale em ti, nem de lá tem vindo irmão algum que nos dissesse ou falasse mal de ti.
22 Naꞌa, rë́ꞌnituꞌ yö́nituꞌ xtidzuꞌu, le rguindj icjuꞌ, le chnö́zituꞌ yúguꞌtë latj taꞌnë́ bunách quegac nup taꞌdáꞌ didzaꞌ cub ni.
22 Quiséramos, porém, que tu mesmo nos dissesses o que pensas, pois o que nós sabemos dessa seita é que em toda parte lhe fazem oposição.
23 Cni guc, guludxíëꞌ bëꞌ tu dza, atiꞌ dza naꞌ guladxinëꞌ ga naꞌ zoëꞌ Pablo zianëꞌ. Gzu lahuëꞌ Pablo zildauꞌ atiꞌ niꞌ gúliꞌni buzéjniꞌnëꞌ lequëꞌ len busálj laꞌnëꞌ le rna bëꞌë Dios. Guꞌnnëꞌ uluiꞌinëꞌ lequëꞌ nac gdutë li lban runëꞌ queëꞌ Jesús. Quië gunëꞌ cni bugunëꞌ dxin le rna bëꞌ zxba queëꞌ Moisés lencaꞌ le gulanë́ꞌ bönniꞌ gluꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios.
23 Marcaram um dia e muitos foram procurá-lo no albergue onde se achava hospedado. A entrevista durou desde a manhã até a tarde. Paulo expôs-lhes o Reino de Deus e apresentou, sempre de novo, testemunhos destinados a convencê-los a respeito de Jesus, baseando-se na Lei de Moisés e nos profetas.
24 Gulazíꞌ lu naꞌquëꞌ didzaꞌ bëꞌë Pablo laꞌquëꞌ, san yelaꞌquëꞌ cutu caꞌ gulayejlëꞌë.
24 Alguns se persuadiram pelas suas palavras, outros não acreditaram.
25 Le gularujëꞌ chopl, gulazú lauquëꞌ tuꞌzë́ꞌë niꞌ, atiꞌ gudxëꞌ lequëꞌ Pablo, rnëꞌ:
25 Não estando concordes entre si, retiraram-se, enquanto Paulo lhes fazia esta reflexão: Bem falou o Espírito Santo pelo profeta Isaías a vossos pais, dizendo:
26 Gyeaj laugac bunách niꞌ, yjödx lequëꞌ:
26 Vai a este povo e dize-lhes: Com vossos ouvidos ouvireis, sem compreender. Com vossos olhos olhareis, sem enxergar.
27 Bönniꞌ ni chnazíd icj ládxiꞌdauꞌquëꞌ
27 Coração obstinado o deste povo, ouvido duro, olhos fechados, para não verem com a vista, nem ouvirem com o ouvido, nem entenderem com o coração, e se converterem e eu os curar {Is 6,9s.}.
28 Naꞌa, ral‑laꞌ gnö́ziliꞌ lë ni. Dios rsölëꞌë netuꞌ laugac bunách gzaꞌa quië lulá, atiꞌ lequëꞌ laꞌyönnëꞌ.
28 Ficai, pois, sabendo que aos gentios é enviada agora esta salvação de Deus; e eles a ouvirão.
29 Catiꞌ budx bëꞌë didzaꞌ ni Pablo, gularujëꞌ bönniꞌ judío, taꞌdil‑ltsca didzëꞌë laꞌ légaczëꞌ.
29 {Havendo dito isso, saíram dali os judeus, discutindo animosamente entre si.}
30 Gdu chop iz bugaꞌnëꞌ niꞌ Pablo, zoëꞌ lu yuꞌu ga naꞌ rguizxjëꞌ, atiꞌ benëꞌ ba laꞌn yúguꞌtë nup duyugac Lëꞌ.
30 Paulo permaneceu por dois anos inteiros no aposento alugado, e recebia a todos os que vinham procurá-lo.
31 Lu yöl‑laꞌ rugu ladxiꞌ benëꞌ lban ca rna bëꞌë Dios. Busëdnëꞌ bunách ca nac queëꞌ Xanruꞌ Jesucristo, atiꞌ nutu nu buzagaꞌ xnözëꞌ. Caꞌ nac.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava as coisas a respeito do Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade e sem proibição.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.