Atos 28

Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Catiꞌ chbulatuꞌ yúguꞌtëtuꞌ, gnö́zituꞌ nazíꞌ lei Malta luyú bidx ga naꞌ zoatuꞌ.
1 Uma vez em terra, verificamos que a ilha se chamava Malta.
2 Lu yöl‑laꞌ dxiꞌi ladxiꞌ quequëꞌ glunëꞌ netuꞌ ba laꞌn bönniꞌ xidzaꞌ nacuꞌë luyú bidx naꞌ. Gulabequëꞌ guiꞌ, atiꞌ gululidzëꞌ netuꞌ yúguꞌtëtuꞌ dutsëꞌi cuintuꞌ, le ral guiöj len runtsca ziag.
2 Os nativos nos trataram com singular humanidade, porque, acendendo uma fogueira, acolheram a todos nós por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Niꞌr gúchëꞌë tsalén huag zxisi bidxdauꞌ Pablo, len catiꞌ gluꞌë lei lu guiꞌ, brujbaꞌ ladjl zxisi naꞌ tubaꞌ bël sniaꞌ, rzxundjbaꞌ böchla qui guiꞌ naꞌ, atiꞌ yajtiꞌnbaꞌ yen nëꞌë Pablo.
3 Tendo Paulo ajuntado e atirado à fogueira um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se na mão dele.
4 Catiꞌ gulaléꞌinëꞌ bël naꞌ bönniꞌ xidzaꞌ naꞌ, nálaꞌbaꞌ yen nëꞌë Pablo, glëꞌ tuëꞌ yetúëꞌ:
4 Quando os nativos viram a víbora pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: — Certamente este homem é assassino, porque, salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Butít nëꞌë Pablo, busládzuꞌë‑baꞌ bël sniaꞌ naꞌ. Yajxóatëbaꞌ lu guiꞌ, atiꞌ lëꞌ cutu bi guc queëꞌ.
5 Porém ele, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Tuꞌyúëꞌ Pablo bönniꞌ xidzaꞌ nacuꞌë niꞌ, bat cal cöꞌë gui, o tsöꞌtëꞌ gatiëꞌ. Niꞌr catiꞌ chgdzey taꞌbözëꞌ, len gulaléꞌinëꞌ cutu bi rac queëꞌ, yetú le gláquinëꞌ, atiꞌ gulanë́ꞌ naquëꞌ dioscz.
6 Mas eles esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente. Depois de muito esperar, vendo que nada de anormal lhe acontecia, mudando de opinião, diziam que ele era um deus.
7 Latj niꞌz dë xyuëꞌ Publio, bönniꞌ blau qui luyú bidx naꞌ, atiꞌ benëꞌ netuꞌ ba laꞌn bönniꞌ ni. Lu yöl‑laꞌ dxiꞌi ladxiꞌ queëꞌ gluꞌë netuꞌ lidxëꞌ gdu tsonn dza.
7 Perto daquele lugar havia um sítio que pertencia ao homem principal da ilha, chamado Públio, o qual nos recebeu e hospedou com muita bondade durante três dias.
8 Dza naꞌ dëꞌ réꞌinëꞌ xuzëꞌ Publio naꞌ, yuꞌë tu xla len réꞌinëꞌ guidz rön. Gyaziëꞌ Pablo zajyúëꞌ lëꞌ, atiꞌ gdöd bulidzëꞌ Dios, niꞌr bxoa nëꞌë bönniꞌ huëꞌ naꞌ, len bunëꞌ lëꞌ.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava enfermo de disenteria, ardendo em febre. Paulo foi visitá-lo e, orando, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Le benëꞌ lë ni Pablo, lëzcaꞌ guladxín ga zoëꞌ nup teꞌi, nacuáꞌ luyú bidx niꞌ, atiꞌ guluhuöaquëꞌ.
9 À vista deste acontecimento, os demais enfermos da ilha vieram e foram curados,
10 Glunëꞌ netuꞌ ba laꞌn bönniꞌ ni, zian le glunëꞌ queëtuꞌ. Catiꞌ chzoa uzaꞌtuꞌ luyú niꞌ, gulunödzjëꞌ queëtuꞌ yuguꞌ le naquínituꞌ.
10 os quais nos distinguiram com muitas honrarias; e, tendo nós de prosseguir viagem, nos puseram a bordo tudo o que era necessário.
11 Catiꞌ chguc tsonn beoꞌ zoatuꞌ niꞌ, niꞌr grentuꞌ tu lëꞌi barco qui yödz Alejandría, le bugáꞌn luyú bidx naꞌ yuguꞌ beoꞌ ziag. Barco ni daꞌgac tslaꞌa lahuil bdauꞌ yag lëgac Cástor len Pólux, dios cuach quegac bunách Alejandría naꞌ.
11 Três meses depois, embarcamos num navio de Alexandria, que tinha passado o inverno na ilha. O navio tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Gzaꞌ niꞌ barco naꞌ, atiꞌ bdxin yödz Siracusa, ga niꞌ bugaꞌntuꞌ tsonn dza.
12 Chegando a Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Buzaꞌtuꞌ niꞌ, atiꞌ gdödtuꞌ tslaꞌl luyú niꞌ, len bdxintuꞌ yödz Regio. Catiꞌ zaꞌ reníꞌ yetú dza, le reycj böꞌ zaꞌ zacaꞌ ga rdöd gbidz beoꞌ ziag, buzaꞌtuꞌ niꞌ, atiꞌ dza buróp naꞌ bdxíntëtuꞌ yödz Puteoli.
13 Dali, navegando ao longo da costa, chegamos a Régio. No dia seguinte começou a soprar o vento sul e, em dois dias, chegamos a Putéoli,
14 Lu yödz naꞌ yajxácaꞌtuꞌ bö́chiꞌruꞌ taꞌyejlëꞌë Cristo, atiꞌ glátaꞌyuëꞌ lautuꞌ ugáꞌnlentuꞌ lequëꞌ gdu xunuꞌ dza. Catiꞌ bzaꞌa dza naꞌ buzaꞌtuꞌ niꞌ quië tseajtuꞌ Roma, rzëꞌi níꞌatuꞌ.
14 onde encontramos alguns irmãos que nos pediram que ficássemos com eles sete dias; e foi assim que nos dirigimos a Roma.
15 Chgulayönnëꞌ bö́chiꞌruꞌ nacuꞌë Roma chzoa gdxintuꞌ niꞌ, atiꞌ gularujëꞌ duxíꞌgal‑laꞌquëꞌ netuꞌ. Guladxinëꞌ tu yödzdauꞌ nazíꞌ lei Yëꞌy Qui Apio. Yelaꞌquëꞌ guladxinëꞌ tu latj nazíꞌ lei Tsonn Yuꞌu Quequëꞌ Bönniꞌ Yuꞌuquëꞌ Nöz. Catiꞌ bléꞌinëꞌ lequëꞌ Pablo, bdip ladxëꞌë len gudxëꞌ Dios: “Xclenuꞌ.”
15 Tendo ali os irmãos ouvido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a Praça de Ápio e as Três Vendas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se mais animado.
16 Catiꞌ bdxintuꞌ Roma, bönniꞌ naꞌ nacuꞌë lu nëꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l, bchëꞌë bönniꞌ naꞌ nadzunquëꞌ, atiꞌ budödëꞌ lequëꞌ lu nëꞌë bönniꞌ blau nacuꞌë lu nëꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l, atiꞌ bëꞌë Pablo latj soëꞌ queëzëꞌ, zóalenëꞌ lëꞌ tu bönniꞌ rijëꞌ gdil‑l ruyúëꞌ lëꞌ.
16 Uma vez em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, tendo em sua companhia o soldado que o guardava.
17 Catiꞌ chgdöd tsonn dza, bulidzëꞌ Pablo yuguꞌ bönniꞌ blau quequëꞌ bönniꞌ judío nacuꞌë Roma. Catiꞌ chguludubëꞌ ga naꞌ zoëꞌ Pablo, lëꞌ gudxëꞌ lequëꞌ:
17 Três dias depois, ele convocou os principais dos judeus. Quando estavam reunidos, Paulo disse: — Meus irmãos, apesar de nada ter feito contra o povo ou contra os costumes paternos, vim preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos.
18 Niꞌr catiꞌ chgulanabi yudxnëꞌ nedaꞌ bönniꞌ Roma, glëꞌnnëꞌ lusanëꞌ nedaꞌ, le gláquibeꞌinëꞌ cutu nabagaꞌa zxguiaꞌ gatiaꞌ.
18 Estes, depois de me interrogarem, quiseram soltar-me, porque não encontraram em mim nenhum crime passível de morte.
19 Guladáꞌbaguëꞌë nup naꞌ glëꞌni lusán nedaꞌ bönniꞌ judío niꞌ, atiꞌ ben bayúdx gnabaꞌ tsijaꞌ lahuëꞌ César ga cuequi xbeynëꞌ nedaꞌ, len clëg quië uquíaꞌ bunách uládz queëruꞌ.
19 Diante da oposição dos judeus, fui obrigado a apelar para César, não tendo eu, porém, nada de que acusar o meu povo.
20 Qui lë ni naꞌ bulidzaꞌ lbiꞌiliꞌ quië gléꞌidaꞌ lbiꞌiliꞌ len güíꞌlenaꞌ lbiꞌiliꞌ didzaꞌ, le nágaꞌa du guia ni le runaꞌ löz le runruꞌ löz rëꞌu, bunách Israel, gactë lë naꞌ gzxiꞌ lu nëꞌë Dios gataꞌ queëruꞌ.
20 Foi por isto que pedi para vê-los e para falar com vocês; porque é pela esperança de Israel que estou preso com esta corrente.
21 Niꞌr lequëꞌ glëꞌ Pablo:
21 Então eles lhe disseram: — Nós não recebemos da Judeia nenhuma carta que falasse a respeito de você. Também não veio qualquer dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse algo de mau a seu respeito.
22 Naꞌa, rë́ꞌnituꞌ yö́nituꞌ xtidzuꞌu, le rguindj icjuꞌ, le chnö́zituꞌ yúguꞌtë latj taꞌnë́ bunách quegac nup taꞌdáꞌ didzaꞌ cub ni.
22 Mas gostaríamos de ouvir o que você pensa, porque sabemos que em todos os lugares essa seita é contestada.
23 Cni guc, guludxíëꞌ bëꞌ tu dza, atiꞌ dza naꞌ guladxinëꞌ ga naꞌ zoëꞌ Pablo zianëꞌ. Gzu lahuëꞌ Pablo zildauꞌ atiꞌ niꞌ gúliꞌni buzéjniꞌnëꞌ lequëꞌ len busálj laꞌnëꞌ le rna bëꞌë Dios. Guꞌnnëꞌ uluiꞌinëꞌ lequëꞌ nac gdutë li lban runëꞌ queëꞌ Jesús. Quië gunëꞌ cni bugunëꞌ dxin le rna bëꞌ zxba queëꞌ Moisés lencaꞌ le gulanë́ꞌ bönniꞌ gluꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios.
23 Tendo eles marcado um dia, foram em grande número ao encontro de Paulo no lugar onde ele residia. Então, desde a manhã até a tarde, lhes fez uma exposição em testemunho do Reino de Deus, procurando persuadi-los a respeito de Jesus, tanto pela Lei de Moisés como pelos Profetas.
24 Gulazíꞌ lu naꞌquëꞌ didzaꞌ bëꞌë Pablo laꞌquëꞌ, san yelaꞌquëꞌ cutu caꞌ gulayejlëꞌë.
24 Houve alguns que ficaram persuadidos pelo que Paulo dizia; outros, porém, continuaram incrédulos.
25 Le gularujëꞌ chopl, gulazú lauquëꞌ tuꞌzë́ꞌë niꞌ, atiꞌ gudxëꞌ lequëꞌ Pablo, rnëꞌ:
25 E, havendo discordância entre eles, começaram a ir embora. Mas, antes que saíssem, Paulo disse estas palavras: — Bem falou o Espírito Santo aos pais de vocês, por meio do profeta Isaías, quando disse:
26 Gyeaj laugac bunách niꞌ, yjödx lequëꞌ:
26 “Vá a este povo e diga: Ouvindo, vocês ouvirão e de modo nenhum entenderão; vendo, vocês verão e de modo nenhum perceberão.
27 Bönniꞌ ni chnazíd icj ládxiꞌdauꞌquëꞌ
27 Porque o coração deste povo está endurecido; ouviram com os ouvidos tapados e fecharam os olhos; para não acontecer que vejam com os olhos, ouçam com os ouvidos, entendam com o coração, se convertam e sejam por mim curados.”
28 Naꞌa, ral‑laꞌ gnö́ziliꞌ lë ni. Dios rsölëꞌë netuꞌ laugac bunách gzaꞌa quië lulá, atiꞌ lequëꞌ laꞌyönnëꞌ.
28 E Paulo concluiu: — Portanto, fiquem sabendo que esta salvação que Deus oferece foi enviada aos gentios. E eles a ouvirão.
29 Catiꞌ budx bëꞌë didzaꞌ ni Pablo, gularujëꞌ bönniꞌ judío, taꞌdil‑ltsca didzëꞌë laꞌ légaczëꞌ.
29 [Ditas estas palavras, os judeus foram embora, tendo entre si grande discussão.]
30 Gdu chop iz bugaꞌnëꞌ niꞌ Pablo, zoëꞌ lu yuꞌu ga naꞌ rguizxjëꞌ, atiꞌ benëꞌ ba laꞌn yúguꞌtë nup duyugac Lëꞌ.
30 Durante dois anos, Paulo permaneceu na sua própria casa, que tinha alugado, onde recebia todos os que o procuravam.
31 Lu yöl‑laꞌ rugu ladxiꞌ benëꞌ lban ca rna bëꞌë Dios. Busëdnëꞌ bunách ca nac queëꞌ Xanruꞌ Jesucristo, atiꞌ nutu nu buzagaꞌ xnözëꞌ. Caꞌ nac.
31 Pregava o Reino de Deus, e, com toda a ousadia, ensinava as coisas referentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.