Atos 28

Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Catiꞌ chbulatuꞌ yúguꞌtëtuꞌ, gnö́zituꞌ nazíꞌ lei Malta luyú bidx ga naꞌ zoatuꞌ.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Lu yöl‑laꞌ dxiꞌi ladxiꞌ quequëꞌ glunëꞌ netuꞌ ba laꞌn bönniꞌ xidzaꞌ nacuꞌë luyú bidx naꞌ. Gulabequëꞌ guiꞌ, atiꞌ gululidzëꞌ netuꞌ yúguꞌtëtuꞌ dutsëꞌi cuintuꞌ, le ral guiöj len runtsca ziag.
2 Os indígenas usaram conosco de não pouca humanidade; pois acenderam uma fogueira e nos recolheram a todos por causa da chuva que caía, e por causa do frio.
3 Niꞌr gúchëꞌë tsalén huag zxisi bidxdauꞌ Pablo, len catiꞌ gluꞌë lei lu guiꞌ, brujbaꞌ ladjl zxisi naꞌ tubaꞌ bël sniaꞌ, rzxundjbaꞌ böchla qui guiꞌ naꞌ, atiꞌ yajtiꞌnbaꞌ yen nëꞌë Pablo.
3 Ora havendo Paulo ajuntado e posto sobre o fogo um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, apegou-se-lhe à mão.
4 Catiꞌ gulaléꞌinëꞌ bël naꞌ bönniꞌ xidzaꞌ naꞌ, nálaꞌbaꞌ yen nëꞌë Pablo, glëꞌ tuëꞌ yetúëꞌ:
4 Quando os indígenas viram o réptil pendente da mão dele, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, pois, embora salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Butít nëꞌë Pablo, busládzuꞌë‑baꞌ bël sniaꞌ naꞌ. Yajxóatëbaꞌ lu guiꞌ, atiꞌ lëꞌ cutu bi guc queëꞌ.
5 Mas ele, sacudindo o réptil no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Tuꞌyúëꞌ Pablo bönniꞌ xidzaꞌ nacuꞌë niꞌ, bat cal cöꞌë gui, o tsöꞌtëꞌ gatiëꞌ. Niꞌr catiꞌ chgdzey taꞌbözëꞌ, len gulaléꞌinëꞌ cutu bi rac queëꞌ, yetú le gláquinëꞌ, atiꞌ gulanë́ꞌ naquëꞌ dioscz.
6 Eles, porém, esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado muito tempo e vendo que nada de anormal lhe sucedia, mudaram de parecer e diziam que era um deus.
7 Latj niꞌz dë xyuëꞌ Publio, bönniꞌ blau qui luyú bidx naꞌ, atiꞌ benëꞌ netuꞌ ba laꞌn bönniꞌ ni. Lu yöl‑laꞌ dxiꞌi ladxiꞌ queëꞌ gluꞌë netuꞌ lidxëꞌ gdu tsonn dza.
7 Ora, nos arredores daquele lugar havia umas terras que pertenciam ao homem principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou bondosamente por três dias.
8 Dza naꞌ dëꞌ réꞌinëꞌ xuzëꞌ Publio naꞌ, yuꞌë tu xla len réꞌinëꞌ guidz rön. Gyaziëꞌ Pablo zajyúëꞌ lëꞌ, atiꞌ gdöd bulidzëꞌ Dios, niꞌr bxoa nëꞌë bönniꞌ huëꞌ naꞌ, len bunëꞌ lëꞌ.
8 Aconteceu estar de cama, enfermo de febre e disenteria, o pai de Públio; Paulo foi visitá-lo, e havendo orado, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Le benëꞌ lë ni Pablo, lëzcaꞌ guladxín ga zoëꞌ nup teꞌi, nacuáꞌ luyú bidx niꞌ, atiꞌ guluhuöaquëꞌ.
9 Feito isto, vinham também os demais enfermos da ilha, e eram curados;
10 Glunëꞌ netuꞌ ba laꞌn bönniꞌ ni, zian le glunëꞌ queëtuꞌ. Catiꞌ chzoa uzaꞌtuꞌ luyú niꞌ, gulunödzjëꞌ queëtuꞌ yuguꞌ le naquínituꞌ.
10 e estes nos distinguiram com muitas honras; e, ao embarcarmos, puseram a bordo as coisas que nos eram necessárias.
11 Catiꞌ chguc tsonn beoꞌ zoatuꞌ niꞌ, niꞌr grentuꞌ tu lëꞌi barco qui yödz Alejandría, le bugáꞌn luyú bidx naꞌ yuguꞌ beoꞌ ziag. Barco ni daꞌgac tslaꞌa lahuil bdauꞌ yag lëgac Cástor len Pólux, dios cuach quegac bunách Alejandría naꞌ.
11 Passados três meses, partimos em um navio de Alexandria que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 Gzaꞌ niꞌ barco naꞌ, atiꞌ bdxin yödz Siracusa, ga niꞌ bugaꞌntuꞌ tsonn dza.
12 E chegando a Siracusa, ficamos ali três dias;
13 Buzaꞌtuꞌ niꞌ, atiꞌ gdödtuꞌ tslaꞌl luyú niꞌ, len bdxintuꞌ yödz Regio. Catiꞌ zaꞌ reníꞌ yetú dza, le reycj böꞌ zaꞌ zacaꞌ ga rdöd gbidz beoꞌ ziag, buzaꞌtuꞌ niꞌ, atiꞌ dza buróp naꞌ bdxíntëtuꞌ yödz Puteoli.
13 donde, costeando, viemos a Régio; e, soprando no dia seguinte o vento sul, chegamos em dois dias a Putéoli,
14 Lu yödz naꞌ yajxácaꞌtuꞌ bö́chiꞌruꞌ taꞌyejlëꞌë Cristo, atiꞌ glátaꞌyuëꞌ lautuꞌ ugáꞌnlentuꞌ lequëꞌ gdu xunuꞌ dza. Catiꞌ bzaꞌa dza naꞌ buzaꞌtuꞌ niꞌ quië tseajtuꞌ Roma, rzëꞌi níꞌatuꞌ.
14 onde, achando alguns irmãos, fomos convidados a ficar com eles sete dias; e depois nos dirigimos a Roma.
15 Chgulayönnëꞌ bö́chiꞌruꞌ nacuꞌë Roma chzoa gdxintuꞌ niꞌ, atiꞌ gularujëꞌ duxíꞌgal‑laꞌquëꞌ netuꞌ. Guladxinëꞌ tu yödzdauꞌ nazíꞌ lei Yëꞌy Qui Apio. Yelaꞌquëꞌ guladxinëꞌ tu latj nazíꞌ lei Tsonn Yuꞌu Quequëꞌ Bönniꞌ Yuꞌuquëꞌ Nöz. Catiꞌ bléꞌinëꞌ lequëꞌ Pablo, bdip ladxëꞌë len gudxëꞌ Dios: “Xclenuꞌ.”
15 Ora, os irmãos da lá, havendo recebido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, quando os viu, deu graças a Deus e cobrou ânimo.
16 Catiꞌ bdxintuꞌ Roma, bönniꞌ naꞌ nacuꞌë lu nëꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l, bchëꞌë bönniꞌ naꞌ nadzunquëꞌ, atiꞌ budödëꞌ lequëꞌ lu nëꞌë bönniꞌ blau nacuꞌë lu nëꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l, atiꞌ bëꞌë Pablo latj soëꞌ queëzëꞌ, zóalenëꞌ lëꞌ tu bönniꞌ rijëꞌ gdil‑l ruyúëꞌ lëꞌ.
16 Quando chegamos a Roma, {o centurião entregou os presos ao general do exército, mas,} a Paulo se lhe permitiu morar à parte, com o soldado que o guardava.
17 Catiꞌ chgdöd tsonn dza, bulidzëꞌ Pablo yuguꞌ bönniꞌ blau quequëꞌ bönniꞌ judío nacuꞌë Roma. Catiꞌ chguludubëꞌ ga naꞌ zoëꞌ Pablo, lëꞌ gudxëꞌ lequëꞌ:
17 Passados três dias, ele convocou os principais dentre os judeus; e reunidos eles, disse-lhes: Varões irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo, ou contra os ritos paternos, vim contudo preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos;
18 Niꞌr catiꞌ chgulanabi yudxnëꞌ nedaꞌ bönniꞌ Roma, glëꞌnnëꞌ lusanëꞌ nedaꞌ, le gláquibeꞌinëꞌ cutu nabagaꞌa zxguiaꞌ gatiaꞌ.
18 os quais, havendo-me interrogado, queriam soltar-me, por não haver em mim crime algum que merecesse a morte.
19 Guladáꞌbaguëꞌë nup naꞌ glëꞌni lusán nedaꞌ bönniꞌ judío niꞌ, atiꞌ ben bayúdx gnabaꞌ tsijaꞌ lahuëꞌ César ga cuequi xbeynëꞌ nedaꞌ, len clëg quië uquíaꞌ bunách uládz queëruꞌ.
19 Mas opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, não tendo, contudo, nada de que acusar a minha nação.
20 Qui lë ni naꞌ bulidzaꞌ lbiꞌiliꞌ quië gléꞌidaꞌ lbiꞌiliꞌ len güíꞌlenaꞌ lbiꞌiliꞌ didzaꞌ, le nágaꞌa du guia ni le runaꞌ löz le runruꞌ löz rëꞌu, bunách Israel, gactë lë naꞌ gzxiꞌ lu nëꞌë Dios gataꞌ queëruꞌ.
20 Por esta causa, pois, vos convidei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou preso com esta cadeia.
21 Niꞌr lequëꞌ glëꞌ Pablo:
21 Mas eles lhe disseram: Nem recebemos da Judéia cartas a teu respeito, nem veio aqui irmão algum que contasse ou dissesse mal de ti.
22 Naꞌa, rë́ꞌnituꞌ yö́nituꞌ xtidzuꞌu, le rguindj icjuꞌ, le chnö́zituꞌ yúguꞌtë latj taꞌnë́ bunách quegac nup taꞌdáꞌ didzaꞌ cub ni.
22 No entanto bem quiséramos ouvir de ti o que pensas; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda parte é impugnada.
23 Cni guc, guludxíëꞌ bëꞌ tu dza, atiꞌ dza naꞌ guladxinëꞌ ga naꞌ zoëꞌ Pablo zianëꞌ. Gzu lahuëꞌ Pablo zildauꞌ atiꞌ niꞌ gúliꞌni buzéjniꞌnëꞌ lequëꞌ len busálj laꞌnëꞌ le rna bëꞌë Dios. Guꞌnnëꞌ uluiꞌinëꞌ lequëꞌ nac gdutë li lban runëꞌ queëꞌ Jesús. Quië gunëꞌ cni bugunëꞌ dxin le rna bëꞌ zxba queëꞌ Moisés lencaꞌ le gulanë́ꞌ bönniꞌ gluꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios.
23 Havendo-lhe eles marcado um dia, muitos foram ter com ele à sua morada, aos quais desde a manhã até a noite explicava com bom testemunho o reino de Deus e procurava persuadí-los acerca de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas.
24 Gulazíꞌ lu naꞌquëꞌ didzaꞌ bëꞌë Pablo laꞌquëꞌ, san yelaꞌquëꞌ cutu caꞌ gulayejlëꞌë.
24 Uns criam nas suas palavras, mas outros as rejeitavam.
25 Le gularujëꞌ chopl, gulazú lauquëꞌ tuꞌzë́ꞌë niꞌ, atiꞌ gudxëꞌ lequëꞌ Pablo, rnëꞌ:
25 E estando discordes entre si, retiraram-se, havendo Paulo dito esta palavra: Bem falou o Espírito Santo aos vossos pais pelo profeta Isaías,
26 Gyeaj laugac bunách niꞌ, yjödx lequëꞌ:
26 dizendo: Vai a este povo e dize: Ouvindo, ouvireis, e de maneira nenhuma entendereis; e vendo, vereis, e de maneira nenhuma percebereis.
27 Bönniꞌ ni chnazíd icj ládxiꞌdauꞌquëꞌ
27 Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardamente, e fecharam os olhos; para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração nem se convertam e eu os cure.
28 Naꞌa, ral‑laꞌ gnö́ziliꞌ lë ni. Dios rsölëꞌë netuꞌ laugac bunách gzaꞌa quië lulá, atiꞌ lequëꞌ laꞌyönnëꞌ.
28 Seja-vos pois notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles ouvirão.
29 Catiꞌ budx bëꞌë didzaꞌ ni Pablo, gularujëꞌ bönniꞌ judío, taꞌdil‑ltsca didzëꞌë laꞌ légaczëꞌ.
29 {E, havendo ele dito isto, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.}
30 Gdu chop iz bugaꞌnëꞌ niꞌ Pablo, zoëꞌ lu yuꞌu ga naꞌ rguizxjëꞌ, atiꞌ benëꞌ ba laꞌn yúguꞌtë nup duyugac Lëꞌ.
30 E morou dois anos inteiros na casa que alugara, e recebia a todos os que o visitavam,
31 Lu yöl‑laꞌ rugu ladxiꞌ benëꞌ lban ca rna bëꞌë Dios. Busëdnëꞌ bunách ca nac queëꞌ Xanruꞌ Jesucristo, atiꞌ nutu nu buzagaꞌ xnözëꞌ. Caꞌ nac.
31 pregando o reino de Deus e ensinando as coisas concernentes ao Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade, sem impedimento algum.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.