Atos 10
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs NAA
1 Zoëꞌ Cesarea bönniꞌ lëꞌ Cornelio, nacuꞌë lu nëꞌë tu gayuꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l, nazíꞌ laquëꞌ Bönniꞌ Italia Rjaquëꞌ Gdil‑l.
1 Em Cesareia morava um homem chamado Cornélio, que era centurião de uma companhia do exército chamada Italiana.
2 Rej ladxëꞌë Dios Cornelio naꞌ len rádxinëꞌ Lëꞌ, atiꞌ nungac lëꞌ tsazxö́n yúguꞌtë bunách nacuáꞌ lidxëꞌ. Dumí zian runödzjëꞌ le raclen bunách yechiꞌ, len rulídzteczëꞌ Dios.
2 Era piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, fazendo muitas esmolas ao povo e orando sempre a Deus.
3 Gdu rdöd xhuö bléꞌinëꞌ Cornelio ca tu lu yël bëchcál, ryaziëꞌ ga zoëꞌ gbaz laꞌy queëꞌ Dios, len rëꞌ lëꞌ:
3 Um dia, por volta das três horas da tarde, durante uma visão, esse homem viu claramente um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:
4 Gúdxinëꞌ Cornelio. Buyúëꞌ gbaz laꞌy naꞌ, len gudxëꞌ lëꞌ:
4 — Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: — O que é, Senhor? E o anjo lhe disse: — As suas orações e as suas esmolas subiram para memória diante de Deus.
5 Naꞌa, gsö́laꞌcuꞌ‑nëꞌ bönniꞌ tsjaquëꞌ yödz Jope tsajlidzquëꞌ bönniꞌ lëꞌ Simón, zoa yetú lëꞌ Pedro.
5 Agora envie mensageiros a Jope e mande chamar Simão, que também é chamado de Pedro.
6 Bönniꞌ ni zoëꞌ lidxëꞌ bönniꞌ runëꞌ tsahuiꞌ guid zxa bëdx. Bönniꞌ ni, lëzcaꞌ lëꞌ Simón, atiꞌ zoa lidxëꞌ raꞌ nis zxön. Pedro naꞌ guiëꞌ liꞌ le ral‑laꞌ gunuꞌ.
6 Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.
7 Catiꞌ chbuzë́ꞌë gbaz laꞌy naꞌ bë́ꞌlenëꞌ lëꞌ didzaꞌ, bulidzëꞌ‑biꞌ Cornelio chopbiꞌ biꞌi huen dxin queëꞌ len tuëꞌ bönniꞌ rijëꞌ gdil‑l rej ladxëꞌë Dios, dzaguëꞌ bunách nacuáꞌ lidxëꞌ Cornelio.
7 Logo que o anjo que lhe falava se retirou, Cornélio chamou dois dos seus servos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço
8 Catiꞌ budx gdíxjöiꞌnëꞌ lequëꞌ yúguꞌtë le guc, bsölëꞌë lequëꞌ yödz Jope.
8 e, depois de lhes explicar tudo, mandou que fossem a Jope.
9 Dza buróp, tsal niꞌ yuꞌuquëꞌ nöz, len taꞌdxinëꞌ gal‑laꞌ ga dë Jope naꞌ, laꞌ niꞌz grenëꞌ Pedro cjuꞌu quië ulidzëꞌ Dios, niꞌ nac gdu huagbídz.
9 No dia seguinte, enquanto eles viajavam e já estavam perto da cidade de Jope, Pedro subiu ao terraço, por volta do meio-dia, a fim de orar.
10 Laꞌ naꞌz rdunëꞌ Pedro len guꞌnnëꞌ gahuëꞌ, san tsal niꞌ tuꞌpë́ꞌë queëꞌ, bléꞌinëꞌ le nac ca tu lu yël bëchcál.
10 Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase.
11 Bléꞌinëꞌ nayálj luzxbá len ruhuö́tj ga zoëꞌ tu le nac ca lariꞌ guitsaꞌ zxön, nagaꞌ idáp laꞌa.
11 Viu o céu aberto e um objeto como se fosse um grande lençol, que descia do céu e era baixado à terra pelas quatro pontas,
12 Lahui lariꞌ naꞌ dxiacbaꞌ böaꞌ guixiꞌ gzaꞌa nacuáꞌ tap niꞌa naꞌcbaꞌ, len böaꞌ taꞌyj lëꞌcbaꞌ lyu, len böaꞌ zoa xilcbaꞌ.
12 contendo todo tipo de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Niꞌr byönnëꞌ chiꞌi nu rë lëꞌ:
13 E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele:
14 Bubiꞌë didzaꞌ Pedro, rnëꞌ:
14 Mas Pedro respondeu: — De modo nenhum, Senhor! Porque nunca comi nada que fosse impuro ou imundo.
15 Le buróp lzu byönnëꞌ chiꞌi nu naꞌ gudx lëꞌ:
15 Pela segunda vez, a voz lhe falou:
16 Tsonn lzu guc cni, atiꞌ niꞌr laꞌ buëptë luzxbá lariꞌ zxön naꞌ.
16 Isso aconteceu três vezes, e, em seguida, aquele objeto foi levado de volta para o céu.
17 Tsal niꞌ röꞌë baguíꞌi Pedro, rzaꞌ ladxëꞌë bizxa rëꞌni gna lë naꞌ bléꞌinëꞌ ca tu lu yël bëchcál, guladxinëꞌ raꞌ yuꞌu bönniꞌ naꞌ nasölëꞌë lequëꞌ Cornelio, taꞌnabëꞌ gazx zoa lidxëꞌ Simón naꞌ.
17 Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta.
18 Catiꞌ guladxinëꞌ niꞌ, gululidzëꞌ nup nacuáꞌ yuꞌu naꞌ, len gulanabnëꞌ lequëꞌ chquiꞌ zoëꞌ niꞌ bönniꞌ lëꞌ Simón, zoa yetú lëꞌ Pedro.
18 Chamando, perguntaram se ali estava hospedado Simão, que também é chamado de Pedro.
19 Tsal niꞌ rzaꞌ ladxëꞌë Pedro ca nac lë naꞌ bléꞌinëꞌ, gudxëꞌ lëꞌ Dios Böꞌ Laꞌy, gnëꞌ:
19 Enquanto Pedro meditava a respeito da visão, o Espírito lhe disse: — Estão aí três homens à sua procura.
20 Gyasch naꞌa. Bötj zxan yuꞌu. Cutu gac chop ladxuꞌu tséajlenuꞌ lequëꞌ, le nasölaꞌa lequëꞌ nedaꞌ.
20 Portanto, levante-se, desça e vá com eles, sem hesitar; porque eu os enviei.
21 Niꞌr bötjëꞌ Pedro zxan yuꞌu ga naꞌ nacuꞌë bönniꞌ naꞌ nasölëꞌë Cornelio, len gudxëꞌ lequëꞌ:
21 Então Pedro desceu e disse àqueles homens: — Eu sou a pessoa que vocês estão procurando. O que os traz até aqui?
22 Gulubiꞌë didzaꞌ, tëꞌ lëꞌ:
22 Então disseram: — O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo a mandar chamar você para a casa dele e ouvir o que você tem a dizer.
23 Niꞌr gluꞌë lequëꞌ lu yuꞌu Pedro len bëꞌë ga laꞌcuꞌë. Catiꞌ zaꞌ reníꞌ yetú dza, gyasëꞌ Pedro, atiꞌ gyéajlenëꞌ lequëꞌ. Glunëꞌ lëꞌ tsazxö́n laꞌquëꞌ bö́chiꞌruꞌ nacuꞌë Jope naꞌ.
23 Pedro, então, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, Pedro se aprontou e foi com eles. Também alguns irmãos dos que moravam em Jope foram com ele.
24 Dza bunn niꞌ, guladxinëꞌ Cesarea. Chzoëꞌ rbözëꞌ lequëꞌ Cornelio, len chnutubëꞌ lidxëꞌ yuguꞌ diꞌa dza queëꞌ, len yuguꞌ böchiꞌ lzëꞌë nadxiꞌirnëꞌ.
24 No dia seguinte, Pedro chegou a Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido os seus parentes e os amigos mais íntimos.
25 Catiꞌ gyaziëꞌ Pedro löꞌa, brujëꞌ yuꞌu Cornelio, yajtsaguëꞌ lëꞌ. Byechuëꞌ xniꞌë Pedro len gyij ladxëꞌë lëꞌ ca runruꞌ queëꞌ Dioscz.
25 Quando Pedro estava por entrar, Cornélio foi ao seu encontro e, prostrando-se aos pés dele, o adorou.
26 Pedro buchisëꞌ lëꞌ, len gudxëꞌ lëꞌ:
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: — Levante-se, porque eu também sou apenas um homem.
27 Niꞌ tuiꞌzëꞌ caꞌ didzaꞌ, gyaztëꞌ yuꞌu Pedro, len yajxaquëꞌë nudubgac niꞌ bunách zian.
27 Falando com ele, Pedro entrou, encontrando muitos reunidos ali,
28 Niꞌr gudxëꞌ lequëꞌ Pedro, rnëꞌ:
28 a quem se dirigiu, dizendo: — Vocês bem sabem que um judeu está proibido de se juntar a um gentio ou de entrar na casa dele. Mas Deus me mostrou que não devo considerar ninguém impuro ou imundo.
29 Qui lë ni naꞌ catiꞌ bulidzliꞌ nedaꞌ, laꞌ bidteaꞌ, len cutu guc chop ladxaꞌa. Rnabaꞌ naꞌa, ¿bizx quië naꞌ bulidzliꞌ nedaꞌ?
29 Por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. E agora pergunto: Por que motivo vocês mandaram me chamar?
30 Niꞌr bubiꞌë didzaꞌ Cornelio, gnëꞌ:
30 Cornélio respondeu: — Faz hoje quatro dias que, mais ou menos por esta hora, às três da tarde, eu estava orando em minha casa. De repente, se apresentou diante de mim um homem vestido com roupas resplandecentes
31 Cni gudxbiꞌ nedaꞌ: “Cornelio. Dios ryönnëꞌ le rulidzuꞌ‑nëꞌ, len nöznëꞌ ca runuꞌ, ráclenuꞌ bunách yechiꞌ.
31 que disse: “Cornélio, a sua oração foi ouvida e as suas esmolas foram lembradas na presença de Deus.
32 Naꞌa, gsöluꞌu lu yödz Jope nu tsajlídz bönniꞌ lëꞌ Simón, zoa yetú lëꞌ Pedro. Bönniꞌ ni zoëꞌ lidxëꞌ bönniꞌ runëꞌ tsahuiꞌ guid zxa bëdx, len lëꞌ caꞌ Simón. Zoa raꞌ nis zxön lidxëꞌ bönniꞌ ni. Catiꞌ gdxinëꞌ ga zuꞌ Pedro naꞌ, güíꞌlenëꞌ liꞌ didzaꞌ.”
32 Envie, pois, alguém a Jope e mande chamar Simão, que também é chamado de Pedro; ele está hospedado na casa de Simão, curtidor, à beira-mar.”
33 Cni guc, laꞌ bsö́laꞌteaꞌ nu tsajtílj liꞌ, atiꞌ dxiꞌa benuꞌ biduꞌ ga zoatuꞌ ni. Qui lë ni naꞌ zoatuꞌ ni yúguꞌtëtuꞌ, nudubtuꞌ lahuëꞌ Dios quië uzë́ nagtuꞌ yúguꞌtë le gna béꞌinëꞌ liꞌ Dios guiꞌu netuꞌ.
33 Portanto, sem demora, mandei chamá-lo, e você fez muito bem em vir. Agora estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que o Senhor ordenou a você.
34 Niꞌr gzu lahuëꞌ Pedro ruꞌë didzaꞌ, rnëꞌ:
34 Então Pedro começou a falar. Ele disse: — Reconheço por verdade que Deus não trata as pessoas com parcialidade;
35 Rdzag ladxëꞌë bunách gdutë yödzlyú Dios, nup naꞌ tadxi Lëꞌ len tun le nac dxiꞌa.
35 pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.
36 Bsölëꞌë xtidzëꞌë Dios ga nacuáꞌ bunách Israel, len bsölëꞌë nu ben lban qui didzaꞌ dxiꞌa, le run ga rac dxiꞌa quegac bunách, lë naꞌ bdxin queëruꞌ lu nëꞌë Jesucristo. Lëczëꞌ naquëꞌ Xanruꞌ yúguꞌtëruꞌ.
36 Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Lbiꞌiczliꞌ nö́ziliꞌ lë naꞌ guc luyú Judea, le gzu lau guc luyú Galilea gdöd benëꞌ lban Juan quië laꞌdíl bunách nis.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a Judeia, tendo começado na Galileia depois do batismo que João pregou,
38 Nö́ziliꞌ ca benëꞌ Dios le guc queëꞌ Jesús, bönniꞌ Nazaret. Bsölëꞌë queëꞌ Dios Böꞌ Laꞌy len yöl‑laꞌ huac queëꞌ. Nö́ziliꞌ ca naꞌ gdëꞌ Jesús, runëꞌ le nac dxiꞌa, len ruúnëꞌ yúguꞌtë nup gulazacaꞌ gulaguíꞌi lu naꞌ tuꞌ xöhuiꞌ. Cni benëꞌ, le gzóalenëꞌ Lëꞌ Dios.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder. Jesus andou por toda parte, fazendo o bem e curando todos os oprimidos do diabo, porque Deus estava com ele.
39 Naꞌa, netuꞌ runtuꞌ lnaꞌ lau qui yúguꞌtë lë naꞌ benëꞌ Jesús luyú Judea len lu yödz Jerusalén, len ca naꞌ guc, guludöddëꞌ Jesús, guludë́ꞌë Lëꞌ lëꞌi yag cruz.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Depois eles o mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Niꞌr Dios buspanëꞌ Lëꞌ catiꞌ guc tsonn dza natiëꞌ, len benëꞌ ga buluíꞌ lahuëꞌ ga zoatuꞌ netuꞌ.
40 Mas Deus o ressuscitou no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,
41 Cutu buluíꞌ lahuëꞌ laugac yúguꞌtë bunách, san lautuꞌ netuꞌ buluíꞌ lahuëꞌ. Dios gröëꞌ netuꞌ dza niꞌtë quië guntuꞌ lnaꞌ lau queëꞌ Jesús, atiꞌ güiꞌ gdágulentuꞌ Lëꞌ tsazxö́n gdöd bubanëꞌ lu yöl‑laꞌ gut.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Gna béꞌinëꞌ netuꞌ Dios guntuꞌ lban laugac bunách, atiꞌ runtuꞌ lnaꞌ lau queëꞌ Cristo, naquëꞌ Nu buzoaczëꞌ Dios quië cuequi xbeynëꞌ nup nabangac len nup chnatgac.
42 Jesus nos mandou pregar ao povo e testemunhar que ele foi constituído por Deus como Juiz de vivos e de mortos.
43 Lëzcaꞌ glunëꞌ lnaꞌ lau queëꞌ Jesús yúguꞌtë bönniꞌ gluꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios, gulanë́ꞌ: “Yúguꞌtë nup laꞌyejlëꞌ Lëꞌ, Dios unít lahuëꞌ dul‑laꞌ nabágaꞌquëꞌ niꞌa qui le benëꞌ Lëꞌ.”
43 Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio do seu nome, todo o que nele crê recebe remissão dos pecados.
44 Niꞌ ruiꞌzëꞌ cni didzaꞌ Pedro, laꞌ bdxintëꞌ Dios Böꞌ Laꞌy, dusóalenëꞌ lequëꞌ, yúguꞌtë nup niꞌ taꞌyöni lban runëꞌ Pedro.
44 Enquanto Pedro falava estas palavras, o Espírito Santo caiu sobre todos os que ouviam a mensagem.
45 Gulanáꞌ badxëꞌ bönniꞌ judío taꞌyejlëꞌë Cristo, nup naꞌ guladxín niꞌ tsazxö́n len Pedro, le dusóalenëꞌ bunách niꞌ cunacgac judío Dios Böꞌ Laꞌy, nasölëꞌë Lëꞌ Dios Xuz.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo.
46 Cni glunëꞌ le gulayönnëꞌ tuꞌë didzaꞌ yubl, len tunëꞌ Dios zxön bönniꞌ gzaꞌa naꞌ.
46 Pois eles os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então Pedro disse:
47 Niꞌr bëꞌë didzaꞌ Pedro, gnëꞌ:
47 — Será que alguém poderia recusar a água e impedir que sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Gna bëꞌë Pedro laꞌdilëꞌ nis le nazíꞌ lu naꞌquëꞌ lëꞌ Xanruꞌ Jesús. Niꞌr glátaꞌyuëꞌ lahuëꞌ Pedro bönniꞌ niꞌ ugáꞌnlenëꞌ lequëꞌ ca chop tsonn dza.
48 E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.