Atos 10

Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Zoëꞌ Cesarea bönniꞌ lëꞌ Cornelio, nacuꞌë lu nëꞌë tu gayuꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l, nazíꞌ laquëꞌ Bönniꞌ Italia Rjaquëꞌ Gdil‑l.
1 Um homem em Cesaréia, por nome Cornélio, centurião da corte chamada italiana,
2 Rej ladxëꞌë Dios Cornelio naꞌ len rádxinëꞌ Lëꞌ, atiꞌ nungac lëꞌ tsazxö́n yúguꞌtë bunách nacuáꞌ lidxëꞌ. Dumí zian runödzjëꞌ le raclen bunách yechiꞌ, len rulídzteczëꞌ Dios.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, e que fazia muitas esmolas ao povo e de contínuo orava a Deus,
3 Gdu rdöd xhuö bléꞌinëꞌ Cornelio ca tu lu yël bëchcál, ryaziëꞌ ga zoëꞌ gbaz laꞌy queëꞌ Dios, len rëꞌ lëꞌ:
3 cerca da hora nona do dia, viu claramente em visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e lhe dizia: Cornélio!
4 Gúdxinëꞌ Cornelio. Buyúëꞌ gbaz laꞌy naꞌ, len gudxëꞌ lëꞌ:
4 Este, fitando nele os olhos e atemorizado, perguntou: Que é, Senhor? O anjo respondeu-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Naꞌa, gsö́laꞌcuꞌ‑nëꞌ bönniꞌ tsjaquëꞌ yödz Jope tsajlidzquëꞌ bönniꞌ lëꞌ Simón, zoa yetú lëꞌ Pedro.
5 agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro;
6 Bönniꞌ ni zoëꞌ lidxëꞌ bönniꞌ runëꞌ tsahuiꞌ guid zxa bëdx. Bönniꞌ ni, lëzcaꞌ lëꞌ Simón, atiꞌ zoa lidxëꞌ raꞌ nis zxön. Pedro naꞌ guiëꞌ liꞌ le ral‑laꞌ gunuꞌ.
6 este se acha hospedado com um certo Simão, curtidor, cuja casa fica à beira-mar. {Ele te dirá o que deves fazer.}
7 Catiꞌ chbuzë́ꞌë gbaz laꞌy naꞌ bë́ꞌlenëꞌ lëꞌ didzaꞌ, bulidzëꞌ‑biꞌ Cornelio chopbiꞌ biꞌi huen dxin queëꞌ len tuëꞌ bönniꞌ rijëꞌ gdil‑l rej ladxëꞌë Dios, dzaguëꞌ bunách nacuáꞌ lidxëꞌ Cornelio.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, Cornélio chamou dois dos seus domésticos e um piedoso soldado dos que estavam a seu serviço;
8 Catiꞌ budx gdíxjöiꞌnëꞌ lequëꞌ yúguꞌtë le guc, bsölëꞌë lequëꞌ yödz Jope.
8 e, havendo contado tudo, os enviou a Jope.
9 Dza buróp, tsal niꞌ yuꞌuquëꞌ nöz, len taꞌdxinëꞌ gal‑laꞌ ga dë Jope naꞌ, laꞌ niꞌz grenëꞌ Pedro cjuꞌu quië ulidzëꞌ Dios, niꞌ nac gdu huagbídz.
9 No dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado para orar, cerca de hora sexta.
10 Laꞌ naꞌz rdunëꞌ Pedro len guꞌnnëꞌ gahuëꞌ, san tsal niꞌ tuꞌpë́ꞌë queëꞌ, bléꞌinëꞌ le nac ca tu lu yël bëchcál.
10 E tendo fome, quis comer; mas enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase,
11 Bléꞌinëꞌ nayálj luzxbá len ruhuö́tj ga zoëꞌ tu le nac ca lariꞌ guitsaꞌ zxön, nagaꞌ idáp laꞌa.
11 e via o céu aberto e um objeto descendo, como se fosse um grande lençol, sendo baixado pelas quatro pontas sobre a terra,
12 Lahui lariꞌ naꞌ dxiacbaꞌ böaꞌ guixiꞌ gzaꞌa nacuáꞌ tap niꞌa naꞌcbaꞌ, len böaꞌ taꞌyj lëꞌcbaꞌ lyu, len böaꞌ zoa xilcbaꞌ.
12 no qual havia de todos os quadrúpedes e répteis da terra e aves do céu.
13 Niꞌr byönnëꞌ chiꞌi nu rë lëꞌ:
13 E uma voz lhe disse: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Bubiꞌë didzaꞌ Pedro, rnëꞌ:
14 Mas Pedro respondeu: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Le buróp lzu byönnëꞌ chiꞌi nu naꞌ gudx lëꞌ:
15 Pela segunda vez lhe falou a voz: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
16 Tsonn lzu guc cni, atiꞌ niꞌr laꞌ buëptë luzxbá lariꞌ zxön naꞌ.
16 Sucedeu isto por três vezes; e logo foi o objeto recolhido ao céu.
17 Tsal niꞌ röꞌë baguíꞌi Pedro, rzaꞌ ladxëꞌë bizxa rëꞌni gna lë naꞌ bléꞌinëꞌ ca tu lu yël bëchcál, guladxinëꞌ raꞌ yuꞌu bönniꞌ naꞌ nasölëꞌë lequëꞌ Cornelio, taꞌnabëꞌ gazx zoa lidxëꞌ Simón naꞌ.
17 Enquanto Pedro refletia, perplexo, sobre o que seria a visão que tivera, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam à porta.
18 Catiꞌ guladxinëꞌ niꞌ, gululidzëꞌ nup nacuáꞌ yuꞌu naꞌ, len gulanabnëꞌ lequëꞌ chquiꞌ zoëꞌ niꞌ bönniꞌ lëꞌ Simón, zoa yetú lëꞌ Pedro.
18 E, chamando, indagavam se ali estava hospedado Simão, que tinha por sobrenome Pedro.
19 Tsal niꞌ rzaꞌ ladxëꞌë Pedro ca nac lë naꞌ bléꞌinëꞌ, gudxëꞌ lëꞌ Dios Böꞌ Laꞌy, gnëꞌ:
19 Estando Pedro ainda a meditar sobre a visão, o Espírito lhe disse: Eis que dois homens te procuram.
20 Gyasch naꞌa. Bötj zxan yuꞌu. Cutu gac chop ladxuꞌu tséajlenuꞌ lequëꞌ, le nasölaꞌa lequëꞌ nedaꞌ.
20 Levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu tos enviei.
21 Niꞌr bötjëꞌ Pedro zxan yuꞌu ga naꞌ nacuꞌë bönniꞌ naꞌ nasölëꞌë Cornelio, len gudxëꞌ lequëꞌ:
21 E descendo Pedro ao encontro desses homens, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que viestes?
22 Gulubiꞌë didzaꞌ, tëꞌ lëꞌ:
22 Eles responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação judaica, foi avisado por um santo anjo para te chamar à sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Niꞌr gluꞌë lequëꞌ lu yuꞌu Pedro len bëꞌë ga laꞌcuꞌë. Catiꞌ zaꞌ reníꞌ yetú dza, gyasëꞌ Pedro, atiꞌ gyéajlenëꞌ lequëꞌ. Glunëꞌ lëꞌ tsazxö́n laꞌquëꞌ bö́chiꞌruꞌ nacuꞌë Jope naꞌ.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, os hospedou. No dia seguinte levantou-se e partiu com eles, e alguns irmãos, dentre os de Jope, o acompanharam.
24 Dza bunn niꞌ, guladxinëꞌ Cesarea. Chzoëꞌ rbözëꞌ lequëꞌ Cornelio, len chnutubëꞌ lidxëꞌ yuguꞌ diꞌa dza queëꞌ, len yuguꞌ böchiꞌ lzëꞌë nadxiꞌirnëꞌ.
24 No outro dia entrou em Cesaréia. E Cornélio os esperava, tendo reunido os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Catiꞌ gyaziëꞌ Pedro löꞌa, brujëꞌ yuꞌu Cornelio, yajtsaguëꞌ lëꞌ. Byechuëꞌ xniꞌë Pedro len gyij ladxëꞌë lëꞌ ca runruꞌ queëꞌ Dioscz.
25 Quando Pedro ia entrar, veio-lhe Cornélio ao encontro e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Pedro buchisëꞌ lëꞌ, len gudxëꞌ lëꞌ:
26 Mas Pedro o ergueu, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Niꞌ tuiꞌzëꞌ caꞌ didzaꞌ, gyaztëꞌ yuꞌu Pedro, len yajxaquëꞌë nudubgac niꞌ bunách zian.
27 E conversando com ele, entrou e achou muitos reunidos,
28 Niꞌr gudxëꞌ lequëꞌ Pedro, rnëꞌ:
28 e disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem devo chamar comum ou imundo;
29 Qui lë ni naꞌ catiꞌ bulidzliꞌ nedaꞌ, laꞌ bidteaꞌ, len cutu guc chop ladxaꞌa. Rnabaꞌ naꞌa, ¿bizx quië naꞌ bulidzliꞌ nedaꞌ?
29 pelo que, sendo chamado, vim sem objeção. Pergunto pois: Por que razão mandastes chamar-me?
30 Niꞌr bubiꞌë didzaꞌ Cornelio, gnëꞌ:
30 Então disse Cornélio: Faz agora quatro dias que eu estava orando em minha casa à hora nona, e eis que diante de mim se apresentou um homem com vestiduras resplandecentes,
31 Cni gudxbiꞌ nedaꞌ: “Cornelio. Dios ryönnëꞌ le rulidzuꞌ‑nëꞌ, len nöznëꞌ ca runuꞌ, ráclenuꞌ bunách yechiꞌ.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Naꞌa, gsöluꞌu lu yödz Jope nu tsajlídz bönniꞌ lëꞌ Simón, zoa yetú lëꞌ Pedro. Bönniꞌ ni zoëꞌ lidxëꞌ bönniꞌ runëꞌ tsahuiꞌ guid zxa bëdx, len lëꞌ caꞌ Simón. Zoa raꞌ nis zxön lidxëꞌ bönniꞌ ni. Catiꞌ gdxinëꞌ ga zuꞌ Pedro naꞌ, güíꞌlenëꞌ liꞌ didzaꞌ.”
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro; ele está hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Cni guc, laꞌ bsö́laꞌteaꞌ nu tsajtílj liꞌ, atiꞌ dxiꞌa benuꞌ biduꞌ ga zoatuꞌ ni. Qui lë ni naꞌ zoatuꞌ ni yúguꞌtëtuꞌ, nudubtuꞌ lahuëꞌ Dios quië uzë́ nagtuꞌ yúguꞌtë le gna béꞌinëꞌ liꞌ Dios guiꞌu netuꞌ.
33 Portanto mandei logo chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora pois estamos todos aqui presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto te foi ordenado pelo Senhor.
34 Niꞌr gzu lahuëꞌ Pedro ruꞌë didzaꞌ, rnëꞌ:
34 Então Pedro, tomando a palavra, disse: Na verdade reconheço que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Rdzag ladxëꞌë bunách gdutë yödzlyú Dios, nup naꞌ tadxi Lëꞌ len tun le nac dxiꞌa.
35 mas que lhe é aceitável aquele que, em qualquer nação, o teme e pratica o que é justo.
36 Bsölëꞌë xtidzëꞌë Dios ga nacuáꞌ bunách Israel, len bsölëꞌë nu ben lban qui didzaꞌ dxiꞌa, le run ga rac dxiꞌa quegac bunách, lë naꞌ bdxin queëruꞌ lu nëꞌë Jesucristo. Lëczëꞌ naquëꞌ Xanruꞌ yúguꞌtëruꞌ.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo {este é o Senhor de todos}.
37 Lbiꞌiczliꞌ nö́ziliꞌ lë naꞌ guc luyú Judea, le gzu lau guc luyú Galilea gdöd benëꞌ lban Juan quië laꞌdíl bunách nis.
37 esta palavra, vós bem sabeis, foi proclamada por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou,
38 Nö́ziliꞌ ca benëꞌ Dios le guc queëꞌ Jesús, bönniꞌ Nazaret. Bsölëꞌë queëꞌ Dios Böꞌ Laꞌy len yöl‑laꞌ huac queëꞌ. Nö́ziliꞌ ca naꞌ gdëꞌ Jesús, runëꞌ le nac dxiꞌa, len ruúnëꞌ yúguꞌtë nup gulazacaꞌ gulaguíꞌi lu naꞌ tuꞌ xöhuiꞌ. Cni benëꞌ, le gzóalenëꞌ Lëꞌ Dios.
38 concernente a Jesus de Nazaré, como Deus o ungiu com o Espírito Santo e com poder; o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do Diabo, porque Deus era com ele.
39 Naꞌa, netuꞌ runtuꞌ lnaꞌ lau qui yúguꞌtë lë naꞌ benëꞌ Jesús luyú Judea len lu yödz Jerusalén, len ca naꞌ guc, guludöddëꞌ Jesús, guludë́ꞌë Lëꞌ lëꞌi yag cruz.
39 Nós somos testemunhas de tudo quanto fez, tanto na terra dos judeus como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Niꞌr Dios buspanëꞌ Lëꞌ catiꞌ guc tsonn dza natiëꞌ, len benëꞌ ga buluíꞌ lahuëꞌ ga zoatuꞌ netuꞌ.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e lhe concedeu que se manifestasse,
41 Cutu buluíꞌ lahuëꞌ laugac yúguꞌtë bunách, san lautuꞌ netuꞌ buluíꞌ lahuëꞌ. Dios gröëꞌ netuꞌ dza niꞌtë quië guntuꞌ lnaꞌ lau queëꞌ Jesús, atiꞌ güiꞌ gdágulentuꞌ Lëꞌ tsazxö́n gdöd bubanëꞌ lu yöl‑laꞌ gut.
41 não a todo povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Gna béꞌinëꞌ netuꞌ Dios guntuꞌ lban laugac bunách, atiꞌ runtuꞌ lnaꞌ lau queëꞌ Cristo, naquëꞌ Nu buzoaczëꞌ Dios quië cuequi xbeynëꞌ nup nabangac len nup chnatgac.
42 Este nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Lëzcaꞌ glunëꞌ lnaꞌ lau queëꞌ Jesús yúguꞌtë bönniꞌ gluꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios, gulanë́ꞌ: “Yúguꞌtë nup laꞌyejlëꞌ Lëꞌ, Dios unít lahuëꞌ dul‑laꞌ nabágaꞌquëꞌ niꞌa qui le benëꞌ Lëꞌ.”
43 A ele todos os profetas dão testemunho de que todo o que nele crê receberá a remissão dos pecados pelo seu nome.
44 Niꞌ ruiꞌzëꞌ cni didzaꞌ Pedro, laꞌ bdxintëꞌ Dios Böꞌ Laꞌy, dusóalenëꞌ lequëꞌ, yúguꞌtë nup niꞌ taꞌyöni lban runëꞌ Pedro.
44 Enquanto Pedro ainda dizia estas coisas, desceu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Gulanáꞌ badxëꞌ bönniꞌ judío taꞌyejlëꞌë Cristo, nup naꞌ guladxín niꞌ tsazxö́n len Pedro, le dusóalenëꞌ bunách niꞌ cunacgac judío Dios Böꞌ Laꞌy, nasölëꞌë Lëꞌ Dios Xuz.
45 Os crentes que eram de circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que também sobre os gentios se derramasse o dom do Espírito Santo;
46 Cni glunëꞌ le gulayönnëꞌ tuꞌë didzaꞌ yubl, len tunëꞌ Dios zxön bönniꞌ gzaꞌa naꞌ.
46 porque os ouviam falar línguas e magnificar a Deus.
47 Niꞌr bëꞌë didzaꞌ Pedro, gnëꞌ:
47 Respondeu então Pedro: Pode alguém porventura recusar a água para que não sejam batizados estes que também, como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Gna bëꞌë Pedro laꞌdilëꞌ nis le nazíꞌ lu naꞌquëꞌ lëꞌ Xanruꞌ Jesús. Niꞌr glátaꞌyuëꞌ lahuëꞌ Pedro bönniꞌ niꞌ ugáꞌnlenëꞌ lequëꞌ ca chop tsonn dza.
48 Mandou, pois, que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe rogaram que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.