Atos 10
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs ARC
1 Zoëꞌ Cesarea bönniꞌ lëꞌ Cornelio, nacuꞌë lu nëꞌë tu gayuꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l, nazíꞌ laquëꞌ Bönniꞌ Italia Rjaquëꞌ Gdil‑l.
1 E havia em Cesareia um varão por nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Rej ladxëꞌë Dios Cornelio naꞌ len rádxinëꞌ Lëꞌ, atiꞌ nungac lëꞌ tsazxö́n yúguꞌtë bunách nacuáꞌ lidxëꞌ. Dumí zian runödzjëꞌ le raclen bunách yechiꞌ, len rulídzteczëꞌ Dios.
2 piedoso e temente a Deus, com toda a sua casa, o qual fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Gdu rdöd xhuö bléꞌinëꞌ Cornelio ca tu lu yël bëchcál, ryaziëꞌ ga zoëꞌ gbaz laꞌy queëꞌ Dios, len rëꞌ lëꞌ:
3 Este, quase à hora nona do dia, viu claramente numa visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e dizia: Cornélio!
4 Gúdxinëꞌ Cornelio. Buyúëꞌ gbaz laꞌy naꞌ, len gudxëꞌ lëꞌ:
4 Este, fixando os olhos nele e muito atemorizado, disse: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus.
5 Naꞌa, gsö́laꞌcuꞌ‑nëꞌ bönniꞌ tsjaquëꞌ yödz Jope tsajlidzquëꞌ bönniꞌ lëꞌ Simón, zoa yetú lëꞌ Pedro.
5 Agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Bönniꞌ ni zoëꞌ lidxëꞌ bönniꞌ runëꞌ tsahuiꞌ guid zxa bëdx. Bönniꞌ ni, lëzcaꞌ lëꞌ Simón, atiꞌ zoa lidxëꞌ raꞌ nis zxön. Pedro naꞌ guiëꞌ liꞌ le ral‑laꞌ gunuꞌ.
6 Este está com um certo Simão, curtidor, que tem a sua casa junto do mar. Ele te dirá o que deves fazer.
7 Catiꞌ chbuzë́ꞌë gbaz laꞌy naꞌ bë́ꞌlenëꞌ lëꞌ didzaꞌ, bulidzëꞌ‑biꞌ Cornelio chopbiꞌ biꞌi huen dxin queëꞌ len tuëꞌ bönniꞌ rijëꞌ gdil‑l rej ladxëꞌë Dios, dzaguëꞌ bunách nacuáꞌ lidxëꞌ Cornelio.
7 E, retirando-se o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus criados e a um piedoso soldado dos que estavam ao seu serviço.
8 Catiꞌ budx gdíxjöiꞌnëꞌ lequëꞌ yúguꞌtë le guc, bsölëꞌë lequëꞌ yödz Jope.
8 E, havendo-lhes contado tudo, os enviou a Jope.
9 Dza buróp, tsal niꞌ yuꞌuquëꞌ nöz, len taꞌdxinëꞌ gal‑laꞌ ga dë Jope naꞌ, laꞌ niꞌz grenëꞌ Pedro cjuꞌu quië ulidzëꞌ Dios, niꞌ nac gdu huagbídz.
9 E, no dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao terraço para orar, quase à hora sexta.
10 Laꞌ naꞌz rdunëꞌ Pedro len guꞌnnëꞌ gahuëꞌ, san tsal niꞌ tuꞌpë́ꞌë queëꞌ, bléꞌinëꞌ le nac ca tu lu yël bëchcál.
10 E, tendo fome, quis comer; e, enquanto lhe preparavam, sobreveio-lhe um arrebatamento de sentidos,
11 Bléꞌinëꞌ nayálj luzxbá len ruhuö́tj ga zoëꞌ tu le nac ca lariꞌ guitsaꞌ zxön, nagaꞌ idáp laꞌa.
11 e viu o céu aberto e que descia um vaso, como se fosse um grande lençol atado pelas quatro pontas, vindo para a terra,
12 Lahui lariꞌ naꞌ dxiacbaꞌ böaꞌ guixiꞌ gzaꞌa nacuáꞌ tap niꞌa naꞌcbaꞌ, len böaꞌ taꞌyj lëꞌcbaꞌ lyu, len böaꞌ zoa xilcbaꞌ.
12 no qual havia de todos os animais quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Niꞌr byönnëꞌ chiꞌi nu rë lëꞌ:
13 E foi-lhe dirigida uma voz: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Bubiꞌë didzaꞌ Pedro, rnëꞌ:
14 Mas Pedro disse: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Le buróp lzu byönnëꞌ chiꞌi nu naꞌ gudx lëꞌ:
15 E segunda vez lhe disse a voz: Não faças tu comum ao que Deus purificou.
16 Tsonn lzu guc cni, atiꞌ niꞌr laꞌ buëptë luzxbá lariꞌ zxön naꞌ.
16 E aconteceu isto por três vezes; e o vaso tornou a recolher-se no céu.
17 Tsal niꞌ röꞌë baguíꞌi Pedro, rzaꞌ ladxëꞌë bizxa rëꞌni gna lë naꞌ bléꞌinëꞌ ca tu lu yël bëchcál, guladxinëꞌ raꞌ yuꞌu bönniꞌ naꞌ nasölëꞌë lequëꞌ Cornelio, taꞌnabëꞌ gazx zoa lidxëꞌ Simón naꞌ.
17 E, estando Pedro duvidando entre si acerca do que seria aquela visão que tinha visto, eis que os varões que foram enviados por Cornélio pararam à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Catiꞌ guladxinëꞌ niꞌ, gululidzëꞌ nup nacuáꞌ yuꞌu naꞌ, len gulanabnëꞌ lequëꞌ chquiꞌ zoëꞌ niꞌ bönniꞌ lëꞌ Simón, zoa yetú lëꞌ Pedro.
18 E, chamando, perguntaram se Simão, que tinha por sobrenome Pedro, morava ali.
19 Tsal niꞌ rzaꞌ ladxëꞌë Pedro ca nac lë naꞌ bléꞌinëꞌ, gudxëꞌ lëꞌ Dios Böꞌ Laꞌy, gnëꞌ:
19 E, pensando Pedro naquela visão, disse-lhe o Espírito: Eis que três varões te buscam.
20 Gyasch naꞌa. Bötj zxan yuꞌu. Cutu gac chop ladxuꞌu tséajlenuꞌ lequëꞌ, le nasölaꞌa lequëꞌ nedaꞌ.
20 Levanta-te, pois, e desce, e vai com eles, não duvidando; porque eu os enviei.
21 Niꞌr bötjëꞌ Pedro zxan yuꞌu ga naꞌ nacuꞌë bönniꞌ naꞌ nasölëꞌë Cornelio, len gudxëꞌ lequëꞌ:
21 E, descendo Pedro para junto dos varões que lhe foram enviados por Cornélio, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que estais aqui?
22 Gulubiꞌë didzaꞌ, tëꞌ lëꞌ:
22 E eles disseram: Cornélio, o centurião, varão justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação dos judeus, foi avisado por um santo anjo para que te chamasse a sua casa e ouvisse as tuas palavras.
23 Niꞌr gluꞌë lequëꞌ lu yuꞌu Pedro len bëꞌë ga laꞌcuꞌë. Catiꞌ zaꞌ reníꞌ yetú dza, gyasëꞌ Pedro, atiꞌ gyéajlenëꞌ lequëꞌ. Glunëꞌ lëꞌ tsazxö́n laꞌquëꞌ bö́chiꞌruꞌ nacuꞌë Jope naꞌ.
23 Então, chamando-os para dentro, os recebeu em casa. No dia seguinte, foi Pedro com eles, e foram com ele alguns irmãos de Jope.
24 Dza bunn niꞌ, guladxinëꞌ Cesarea. Chzoëꞌ rbözëꞌ lequëꞌ Cornelio, len chnutubëꞌ lidxëꞌ yuguꞌ diꞌa dza queëꞌ, len yuguꞌ böchiꞌ lzëꞌë nadxiꞌirnëꞌ.
24 E, no dia imediato, chegaram a Cesareia. E Cornélio os estava esperando, tendo já convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Catiꞌ gyaziëꞌ Pedro löꞌa, brujëꞌ yuꞌu Cornelio, yajtsaguëꞌ lëꞌ. Byechuëꞌ xniꞌë Pedro len gyij ladxëꞌë lëꞌ ca runruꞌ queëꞌ Dioscz.
25 E aconteceu que, entrando Pedro, saiu Cornélio a recebê-lo e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Pedro buchisëꞌ lëꞌ, len gudxëꞌ lëꞌ:
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Niꞌ tuiꞌzëꞌ caꞌ didzaꞌ, gyaztëꞌ yuꞌu Pedro, len yajxaquëꞌë nudubgac niꞌ bunách zian.
27 E, falando com ele, entrou e achou muitos que ali se haviam ajuntado.
28 Niꞌr gudxëꞌ lequëꞌ Pedro, rnëꞌ:
28 E disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um varão judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem chame comum ou imundo.
29 Qui lë ni naꞌ catiꞌ bulidzliꞌ nedaꞌ, laꞌ bidteaꞌ, len cutu guc chop ladxaꞌa. Rnabaꞌ naꞌa, ¿bizx quië naꞌ bulidzliꞌ nedaꞌ?
29 Pelo que, sendo chamado, vim sem contradizer. Pergunto, pois: por que razão mandastes chamar-me?
30 Niꞌr bubiꞌë didzaꞌ Cornelio, gnëꞌ:
30 E disse Cornélio: Há quatro dias estava eu em jejum até esta hora, orando em minha casa à hora nona.
31 Cni gudxbiꞌ nedaꞌ: “Cornelio. Dios ryönnëꞌ le rulidzuꞌ‑nëꞌ, len nöznëꞌ ca runuꞌ, ráclenuꞌ bunách yechiꞌ.
31 E eis que diante de mim se apresentou um varão com vestes resplandecentes e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Naꞌa, gsöluꞌu lu yödz Jope nu tsajlídz bönniꞌ lëꞌ Simón, zoa yetú lëꞌ Pedro. Bönniꞌ ni zoëꞌ lidxëꞌ bönniꞌ runëꞌ tsahuiꞌ guid zxa bëdx, len lëꞌ caꞌ Simón. Zoa raꞌ nis zxön lidxëꞌ bönniꞌ ni. Catiꞌ gdxinëꞌ ga zuꞌ Pedro naꞌ, güíꞌlenëꞌ liꞌ didzaꞌ.”
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar Simão, o que tem por sobrenome Pedro; este está em casa de Simão, curtidor, junto do mar, e ele, vindo, te falará.
33 Cni guc, laꞌ bsö́laꞌteaꞌ nu tsajtílj liꞌ, atiꞌ dxiꞌa benuꞌ biduꞌ ga zoatuꞌ ni. Qui lë ni naꞌ zoatuꞌ ni yúguꞌtëtuꞌ, nudubtuꞌ lahuëꞌ Dios quië uzë́ nagtuꞌ yúguꞌtë le gna béꞌinëꞌ liꞌ Dios guiꞌu netuꞌ.
33 E logo mandei chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora, pois, estamos todos presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto por Deus te é mandado.
34 Niꞌr gzu lahuëꞌ Pedro ruꞌë didzaꞌ, rnëꞌ:
34 E, abrindo Pedro a boca, disse: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Rdzag ladxëꞌë bunách gdutë yödzlyú Dios, nup naꞌ tadxi Lëꞌ len tun le nac dxiꞌa.
35 mas que lhe é agradável aquele que, em qualquer nação, o teme e faz o que é justo.
36 Bsölëꞌë xtidzëꞌë Dios ga nacuáꞌ bunách Israel, len bsölëꞌë nu ben lban qui didzaꞌ dxiꞌa, le run ga rac dxiꞌa quegac bunách, lë naꞌ bdxin queëruꞌ lu nëꞌë Jesucristo. Lëczëꞌ naquëꞌ Xanruꞌ yúguꞌtëruꞌ.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo (este é o Senhor de todos),
37 Lbiꞌiczliꞌ nö́ziliꞌ lë naꞌ guc luyú Judea, le gzu lau guc luyú Galilea gdöd benëꞌ lban Juan quië laꞌdíl bunách nis.
37 esta palavra, vós bem sabeis, veio por toda a Judeia, começando pela Galileia, depois do batismo que João pregou;
38 Nö́ziliꞌ ca benëꞌ Dios le guc queëꞌ Jesús, bönniꞌ Nazaret. Bsölëꞌë queëꞌ Dios Böꞌ Laꞌy len yöl‑laꞌ huac queëꞌ. Nö́ziliꞌ ca naꞌ gdëꞌ Jesús, runëꞌ le nac dxiꞌa, len ruúnëꞌ yúguꞌtë nup gulazacaꞌ gulaguíꞌi lu naꞌ tuꞌ xöhuiꞌ. Cni benëꞌ, le gzóalenëꞌ Lëꞌ Dios.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com virtude; o qual andou fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele.
39 Naꞌa, netuꞌ runtuꞌ lnaꞌ lau qui yúguꞌtë lë naꞌ benëꞌ Jesús luyú Judea len lu yödz Jerusalén, len ca naꞌ guc, guludöddëꞌ Jesús, guludë́ꞌë Lëꞌ lëꞌi yag cruz.
39 E nós somos testemunhas de todas as coisas que fez, tanto na terra da Judeia como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Niꞌr Dios buspanëꞌ Lëꞌ catiꞌ guc tsonn dza natiëꞌ, len benëꞌ ga buluíꞌ lahuëꞌ ga zoatuꞌ netuꞌ.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e fez que se manifestasse,
41 Cutu buluíꞌ lahuëꞌ laugac yúguꞌtë bunách, san lautuꞌ netuꞌ buluíꞌ lahuëꞌ. Dios gröëꞌ netuꞌ dza niꞌtë quië guntuꞌ lnaꞌ lau queëꞌ Jesús, atiꞌ güiꞌ gdágulentuꞌ Lëꞌ tsazxö́n gdöd bubanëꞌ lu yöl‑laꞌ gut.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós que comemos e bebemos juntamente com ele, depois que ressuscitou dos mortos.
42 Gna béꞌinëꞌ netuꞌ Dios guntuꞌ lban laugac bunách, atiꞌ runtuꞌ lnaꞌ lau queëꞌ Cristo, naquëꞌ Nu buzoaczëꞌ Dios quië cuequi xbeynëꞌ nup nabangac len nup chnatgac.
42 E nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Lëzcaꞌ glunëꞌ lnaꞌ lau queëꞌ Jesús yúguꞌtë bönniꞌ gluꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios, gulanë́ꞌ: “Yúguꞌtë nup laꞌyejlëꞌ Lëꞌ, Dios unít lahuëꞌ dul‑laꞌ nabágaꞌquëꞌ niꞌa qui le benëꞌ Lëꞌ.”
43 A este dão testemunho todos os profetas, de que todos os que nele creem receberão o perdão dos pecados pelo seu nome.
44 Niꞌ ruiꞌzëꞌ cni didzaꞌ Pedro, laꞌ bdxintëꞌ Dios Böꞌ Laꞌy, dusóalenëꞌ lequëꞌ, yúguꞌtë nup niꞌ taꞌyöni lban runëꞌ Pedro.
44 E, dizendo Pedro ainda estas palavras, caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Gulanáꞌ badxëꞌ bönniꞌ judío taꞌyejlëꞌë Cristo, nup naꞌ guladxín niꞌ tsazxö́n len Pedro, le dusóalenëꞌ bunách niꞌ cunacgac judío Dios Böꞌ Laꞌy, nasölëꞌë Lëꞌ Dios Xuz.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que o dom do Espírito Santo se derramasse também sobre os gentios.
46 Cni glunëꞌ le gulayönnëꞌ tuꞌë didzaꞌ yubl, len tunëꞌ Dios zxön bönniꞌ gzaꞌa naꞌ.
46 Porque os ouviam falar em línguas e magnificar a Deus.
47 Niꞌr bëꞌë didzaꞌ Pedro, gnëꞌ:
47 Respondeu, então, Pedro: Pode alguém, porventura, recusar a água, para que não sejam batizados estes que também receberam, como nós, o Espírito Santo?
48 Gna bëꞌë Pedro laꞌdilëꞌ nis le nazíꞌ lu naꞌquëꞌ lëꞌ Xanruꞌ Jesús. Niꞌr glátaꞌyuëꞌ lahuëꞌ Pedro bönniꞌ niꞌ ugáꞌnlenëꞌ lequëꞌ ca chop tsonn dza.
48 E mandou que fossem batizados em nome do Senhor. Então, rogaram-lhe que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.