2 Coríntios 2
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs ARA
1 Qui lë ni naꞌ bëꞌ ladxaꞌa cu guidteaꞌ queëliꞌ leyúbl, cui gunaꞌ ga huíꞌniliꞌ.
1 Isto deliberei por mim mesmo: não voltar a encontrar-me convosco em tristeza.
2 Chquiꞌ gunaꞌ nedaꞌ ga huíꞌniliꞌ, ¿nuzxa caz gun ga udzijdaꞌ nedaꞌ? ¿Naruꞌ guntsaꞌ ga huiꞌni nu ral‑laꞌ gun ga udzijdaꞌ nedaꞌ?
2 Porque, se eu vos entristeço, quem me alegrará, senão aquele que está entristecido por mim mesmo?
3 Qui lë ni naꞌ buzujaꞌ queëliꞌ lu guich ziꞌal. Cutu guꞌndaꞌ guidaꞌ ga zoaliꞌ, cui gunliꞌ ga huiꞌndaꞌ, le ral‑laꞌ gunliꞌ lbiꞌiczliꞌ ga udzijdaꞌ nedaꞌ. Le ruzxöni ladxaꞌa lbiꞌiliꞌ, nözdaꞌ udzíjiliꞌ yúguꞌtëliꞌ chquiꞌ udzijdaꞌ nedaꞌ.
3 E isto escrevi para que, quando for, não tenha tristeza da parte daqueles que deveriam alegrar-me, confiando em todos vós de que a minha alegria é também a vossa.
4 Catiꞌ niꞌ buzujaꞌ queëliꞌ lu guich lë naꞌ, gsë́bitsqui ladxaꞌa, len buíꞌnitsqui ladxaꞌa ga bdxintë grödxaꞌ. Buzujaꞌ cni lu guich, clëg quië gunaꞌ ga huíꞌniliꞌ san quië gnö́ziliꞌ ca nadxíꞌitsquidaꞌ lbiꞌiliꞌ.
4 Porque, no meio de muitos sofrimentos e angústias de coração, vos escrevi, com muitas lágrimas, não para que ficásseis entristecidos, mas para que conhecêsseis o amor que vos consagro em grande medida.
5 Chquiꞌ zoëꞌ niꞌ bönniꞌ naꞌ bushuiꞌnnëꞌ rëꞌu, clëg nedaꞌz bushuiꞌnnëꞌ, san yúguꞌtëliꞌ lbiꞌiliꞌ bushuiꞌnnëꞌ latiꞌ. Rniaꞌ: Latiꞌ, cui töd bëꞌi gchugu bëꞌa queëꞌ bönniꞌ naꞌ.
5 Ora, se alguém causou tristeza, não o fez apenas a mim, mas, para que eu não seja demasiadamente áspero, digo que em parte a todos vós;
6 Tscatiꞌ gaz zxguiaꞌ chbenliꞌ queëꞌ bönniꞌ naꞌ yelatiꞌz cunuhuöátëliꞌ.
6 basta-lhe a punição pela maioria.
7 Naꞌa, ral‑laꞌ unít lauliꞌ bönniꞌ naꞌ len utipliꞌ ladxëꞌë, cui töd bëꞌi huiꞌnnëꞌ len cui gac tsaz chop ladxëꞌë.
7 De modo que deveis, pelo contrário, perdoar-lhe e confortá-lo, para que não seja o mesmo consumido por excessiva tristeza.
8 Qui lë ni naꞌ rátaꞌyuaꞌ lauliꞌ gunliꞌ le gac bëꞌ nadxiꞌiliꞌ‑nëꞌ gdu ládxiꞌliꞌ.
8 Pelo que vos rogo que confirmeis para com ele o vosso amor.
9 Qui lë ni naꞌ caꞌ buzujaꞌ queëliꞌ lu guich lë naꞌ. Guꞌndaꞌ siꞌ bëꞌa lbiꞌiliꞌ quië gnözdaꞌ chquiꞌ rúnteczliꞌ ca rna xtidzaꞌa.
9 E foi por isso também que vos escrevi, para ter prova de que, em tudo, sois obedientes.
10 Catiꞌ nu runít lauliꞌ lbiꞌiliꞌ, nedaꞌ caꞌ runít lahuaꞌ nu naꞌ. Catiꞌ nu runít lahuaꞌ, chquiꞌ bi ben nu naꞌ runít lahuaꞌ, runaꞌ cni uláz queëꞌ Cristo quië gac bi uziꞌliꞌ xbey.
10 A quem perdoais alguma coisa, também eu perdoo; porque, de fato, o que tenho perdoado (se alguma coisa tenho perdoado), por causa de vós o fiz na presença de Cristo;
11 Cni runaꞌ, cui saquiꞌ Satanás tuꞌ xöhuiꞌ uxícj rëꞌu, le chnö́ziruꞌ yuguꞌ le rëꞌni gun queëruꞌ.
11 para que Satanás não alcance vantagem sobre nós, pois não lhe ignoramos os desígnios.
12 Catiꞌ bdxinaꞌ lu yödz Troas quië gunaꞌ lban qui didzaꞌ dxiꞌa queëꞌ Cristo, benntsquëꞌ nedaꞌ latj Xanruꞌ gunaꞌ lban niꞌ.
12 Ora, quando cheguei a Trôade para pregar o evangelho de Cristo, e uma porta se me abriu no Senhor,
13 Zal‑laꞌ guc cni, gröꞌa baguíꞌi le cutu yajxacaꞌa‑biꞌ niꞌ biꞌi bö́chiꞌruꞌ Tito. Qui lë ni naꞌ buzáꞌlenaꞌ bunách niꞌ, gyijaꞌ luyú Macedonia.
13 não tive, contudo, tranquilidade no meu espírito, porque não encontrei o meu irmão Tito; por isso, despedindo-me deles, parti para a Macedônia.
14 Xclenëꞌ Dios, rchë́ꞌteczëꞌ rëꞌu ca tu le nac bëꞌ bdél‑liꞌnëꞌ Cristo yöl‑laꞌ ruslá queëruꞌ. Dios rugunëꞌ dxin rëꞌu quië ruluꞌë lahui ca gac lunbëꞌ Cristo bunách. Le nacruꞌ nac ca tu le rlaꞌ zxix, le rguis gátiꞌtëz.
14 Graças, porém, a Deus, que, em Cristo, sempre nos conduz em triunfo e, por meio de nós, manifesta em todo lugar a fragrância do seu conhecimento.
15 Nacruꞌ ca tu nör rlaꞌ zxix, le ruzéguiꞌë Cristo lahuëꞌ Dios, len le rguisiëꞌ laugac nup nulagac len nup nanitgac.
15 Porque nós somos para com Deus o bom perfume de Cristo, tanto nos que são salvos como nos que se perdem.
16 Laugac nup naꞌ nanitgac nacruꞌ ca tu le rlaꞌ zgut le nac bëꞌ latiëꞌ, san laugac nup naꞌ nulagac nacruꞌ ca tu le rlaꞌ zxix le nac bëꞌ gbánteczruꞌ. ¿Nuzxa caz nac lsacaꞌ gun cni?
16 Para com estes, cheiro de morte para morte; para com aqueles, aroma de vida para vida. Quem, porém, é suficiente para estas coisas?
17 Cutu runtuꞌ ca tun zian bunách tuꞌgún dxin xtidzëꞌë Dios ca tu le tutiꞌ len taꞌu bunách, san le nasölëꞌë netuꞌ Dios, gdu ládxiꞌtuꞌ ruiꞌtuꞌ didzaꞌ lahuëꞌ Lëꞌ le nactuꞌ tuz len Cristo.
17 Porque nós não estamos, como tantos outros, mercadejando a palavra de Deus; antes, em Cristo é que falamos na presença de Deus, com sinceridade e da parte do próprio Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.