1 Coríntios 2
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs VC
1 Cni guc, böchiꞌ lzaꞌadauꞌ, catiꞌ bdxinaꞌ queëliꞌ. Benaꞌ lban lauliꞌ qui xtidzëꞌë Dios, clëg len yöl‑laꞌ rejniꞌi quiaꞌ, len cutu bëꞌa didzaꞌ lu yöl‑laꞌ rac szxöni quiaꞌ.
1 Também eu, quando fui ter convosco, irmãos, não fui com o prestígio da eloqüência nem da sabedoria anunciar-vos o testemunho de Deus.
2 Catiꞌ niꞌ gzóalenaꞌ lbiꞌiliꞌ, bëꞌ ladxaꞌa cuguꞌa didzaꞌ qui le yubl, san tuz ca nac queëꞌ Jesucristo bëꞌa didzaꞌ, ca naꞌ gdëꞌë lëꞌi yag cruz.
2 Julguei não dever saber coisa alguma entre vós, senão Jesus Cristo, e Jesus Cristo crucificado.
3 Gzóalenaꞌ lbiꞌiliꞌ lu yöl‑laꞌ rcuidiꞌ quiaꞌ, atiꞌ lu yöl‑laꞌ radxi quiaꞌ gzxiztscaꞌ.
3 Eu me apresentei em vosso meio num estado de fraqueza, de desassossego e de temor.
4 Bë́ꞌlenaꞌ lbiꞌiliꞌ didzaꞌ len benaꞌ lban qui xtidzëꞌë Dios, clëg ca tuiꞌ didzaꞌ bunách lu yöl‑laꞌ rac szxöni quegacz, san gzóalenëꞌ nedaꞌ Dios Böꞌ Laꞌy, atiꞌ gzoalen nedaꞌ yöl‑laꞌ huac queëꞌ Dios, le guc bëꞌ nac gdutë li didzaꞌ bëꞌa.
4 A minha palavra e a minha pregação longe estavam da eloqüência persuasiva da sabedoria; eram, antes, uma demonstração do Espírito e do poder divino,
5 Cni benaꞌ quië gac tséjlëꞌliꞌ Dios, clëg le byö́niliꞌ yöl‑laꞌ rac szxöni quegac bunách, san le bléꞌiliꞌ yöl‑laꞌ huac queëczëꞌ Dios.
5 para que vossa fé não se baseasse na sabedoria dos homens, mas no poder de Deus.
6 Ruiꞌtuꞌ didzaꞌ lu yöl‑laꞌ rac szxöni laugac nup chnacr gdu ca taꞌyejlëꞌ Dios. Yöl‑laꞌ rac szxöni ni cutu nac ca le napgac bunách yödzlyú ni, len cutu nac ca le napquëꞌ bönniꞌ taꞌná bëꞌë dza ni zoaruꞌ naꞌa, nup naꞌ taꞌnítcz.
6 Entretanto, o que pregamos entre os perfeitos é uma sabedoria, porém não a sabedoria deste mundo nem a dos grandes deste mundo, que são, aos olhos daquela, desqualificados.
7 Ruiꞌtuꞌ didzaꞌ qui yöl‑laꞌ rac szxöni nagachiꞌ, lë naꞌ runödzjëꞌ Dios, le bgachiꞌ yöl‑laꞌ rac szxöni naꞌ buzóëꞌ Dios dza niꞌtë quië uziꞌruꞌ xbey.
7 Pregamos a sabedoria de Deus, misteriosa e secreta, que Deus predeterminou antes de existir o tempo, para a nossa glória.
8 Cutu glunbëꞌë yöl‑laꞌ rac szxöni naꞌ bönniꞌ taꞌná bëꞌë dza ni zoaruꞌ naꞌa. Laꞌnaruꞌ glunbëꞌë lei, cutu ludë́ꞌë lëꞌi yag cruz Xanruꞌ náctërëꞌ blau.
8 Sabedoria que nenhuma autoridade deste mundo conheceu {pois se a houvessem conhecido, não teriam crucificado o Senhor da glória}.
9 Nac ca naꞌ nayúj lu guich laꞌy, rna:
9 É como está escrito: Coisas que os olhos não viram, nem os ouvidos ouviram, nem o coração humano imaginou {Is 64,4}, tais são os bens que Deus tem preparado para aqueles que o amam.
10 Naꞌa, Dios nuzéjniꞌnëꞌ rëꞌu yuguꞌ lë ni lu nëꞌë Dios Böꞌ Laꞌy, le ruyuczëꞌ yúguꞌtë Dios Böꞌ Laꞌy, lencaꞌ le yuꞌu icj ládxiꞌdauꞌhuëꞌ Dioscz.
10 Todavia, Deus no-las revelou pelo seu Espírito, porque o Espírito penetra tudo, mesmo as profundezas de Deus.
11 ¿Naruꞌ gac gnöznëꞌ bönniꞌ le yuꞌu icj ládxiꞌdauꞌhuëꞌ yetúëꞌ bönniꞌ? Tuz böꞌ nacczëꞌ bönniꞌ naꞌ nözi lë naꞌ. Lëzcaꞌ cni, nutu nu nözi le yuꞌu icj ládxiꞌdauꞌhuëꞌ Dios. Tuzëꞌ Dios Böꞌ Laꞌy nöznëꞌ lë ni.
11 Pois quem conhece as coisas que há no homem, senão o espírito do homem que nele reside? Assim também as coisas de Deus ninguém as conhece, senão o Espírito de Deus.
12 Rëꞌu ni, cutu nazíꞌ lu naꞌruꞌ böꞌ rdaz yödzlyú ni, san nazíꞌ lu naꞌruꞌ Dios Böꞌ Laꞌy, Nu naꞌ ruchiziëꞌ rëꞌu Dios quië gac gúnbëꞌruꞌ yuguꞌ le buzáꞌ ladxëꞌë queëruꞌ Dios.
12 Ora, nós não recebemos o espírito do mundo, mas sim o Espírito que vem de Deus, que nos dá a conhecer as graças que Deus nos prodigalizou
13 Yuguꞌ lë naꞌ buzáꞌ ladxëꞌë queëruꞌ Dios ruiꞌruꞌ didzaꞌ qui, clëg len didzaꞌ tuꞌsëdi rëꞌu bunách len yöl‑laꞌ rac szxöni quegac, san len yuguꞌ didzaꞌ rusëdnëꞌ rëꞌu Dios Böꞌ Laꞌy. Cni nac, rzéjniꞌruꞌ bunách zóalenëꞌ lequëꞌ Dios Böꞌ Laꞌy ca nac le rusëdnëꞌ rëꞌu Dios Böꞌ Laꞌy.
13 e que pregamos numa linguagem que nos foi ensinada não pela sabedoria humana, mas pelo Espírito, que exprime as coisas espirituais em termos espirituais.
14 Cutu rziꞌ lu nëꞌë le rusëdnëꞌ rëꞌu Dios Böꞌ Laꞌy bönniꞌ cuzóalenëꞌ lëꞌ Dios Böꞌ Laꞌy, le ráquinëꞌ caꞌz nac. Cutu gac tséjniꞌnëꞌ lë ni bönniꞌ naꞌ, le gac gáquibeꞌinëꞌ le zacaꞌ lë ni tuzëꞌ bönniꞌ zóalenëꞌ lëꞌ Dios Böꞌ Laꞌy.
14 Mas o homem natural não aceita as coisas do Espírito de Deus, pois para ele são loucuras. Nem as pode compreender, porque é pelo Espírito que se devem ponderar.
15 Gac gáquibeꞌinëꞌ le zacaꞌ yúguꞌtë, bönniꞌ zóalenëꞌ lëꞌ Dios Böꞌ Laꞌy, san nutu nu gac gáquibeꞌi le zácaꞌczëꞌ bönniꞌ naꞌ.
15 O homem espiritual, ao contrário, julga todas as coisas e não é julgado por ninguém.
16 Nayúj lu guich laꞌy, rna:
16 Por que quem conheceu o pensamento do Senhor, se abalançará a instruí-lo {Is 40,13}? Nós, porém, temos o pensamento de Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.