Atos 7

Xchiʼdxyi cuubi dxiohs nin bieʼgaluuʼyi daada Jesucristu (El Nuevo Testamento en el zapoteco de Chichicapan y en español) (ZPVNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Chiꞌchi gunaaba dxyiꞌdxyi bixohza nin luꞌh rnabwaꞌ, rahbi ba loh Esteban:
1 O Grande Sacerdote perguntou a Estêvão: — O que essas pessoas estão dizendo é verdade?
2 Chiꞌchi rahbi Esteban loh raꞌ ba:
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem! O
3 Chiꞌchi rahbi Dxiohs loh guehtu Abrahn: “Biriaꞌh lahdxyi luꞌh basaaꞌn garaa raꞌ lasaaꞌ luꞌh tin gwah hasta chiꞌh zi guluuꞌyiꞌhn yiꞌh.”
3 E Deus lhe disse: “Saia da sua terra e do meio dos seus parentes e vá para uma terra que eu lhe mostrarei.”
4 Chiꞌchi biriaꞌh guehtu Abrahn lahdxyi bwiinn Caldea, tin gwah chuu ba loh guihdxyi Harahn. Ya chin guhchi xtaada ba, bieꞌganee Dxiohs laꞌh guehtu Abrahn loh yuh hasta rii guihdxyi riiꞌ hasta dxuu nuꞌh nnah ―rahbi Esteban loh raꞌ ba―.
4 Então ele saiu da Caldeia e foi morar em Harã. Depois que o pai dele morreu, Deus trouxe Abraão para esta terra onde vocês agora estão morando.
5 Ayi gunnah Dxiohs ñusaaꞌnlaaꞌdzi Ñiꞌh nin tahyi loh yuh hasta guzuh tuhbi ñaaꞌ guehtu Abrahn tin luꞌh rahbi Dxiohs yuh chi zudiꞌhi Ñiꞌhn laꞌh raꞌ llahga guehtu Abrahn. Nee laꞌh guehtu Abrahn ayi lliiꞌn ba chieempa chi.
5 Ele não deu a Abraão nem mesmo um palmo desta terra, mas prometeu que ia lhe dar toda esta terra e que depois ela seria dos seus descendentes. Quando Deus fez essa promessa, Abraão ainda não tinha filhos.
6 Rahbiza Dxiohs loh guehtu Abrahn: “Lliiꞌn raꞌ luꞌh llahga raꞌ luꞌh zibwih raꞌ bi zigazi bwiinnziitu, lahdxyi bwiinn gaca raꞌ bi mooza, riꞌchi zusaꞌcazii bwiinn laꞌh raꞌ bi zigachiꞌh tahpa gaywaꞌh yihza.”
6 Ele disse a Abraão: “Os seus descendentes vão viver como estrangeiros em outra terra. Ali eles serão escravos e serão maltratados durante quatrocentos anos.”
7 Neezaa rahbi Dxiohs: “Zuꞌnnahn caxchihgu laꞌh raꞌ bwiinn nin gusaꞌcazii laꞌh raꞌ bi, per naꞌh gabweꞌhehn llahga raꞌ luꞌh riꞌchi tin guzuꞌnllihbi raꞌ bi loon loh guihdxyi riiꞌ” ―rahbi Dxiohs.
7 — E Deus disse ainda: “Eu castigarei a nação que os escravizar. Depois disso eles voltarão daquela terra e me adorarão neste lugar.”
8 ―Ziꞌchi biaꞌhannee dxyiꞌdxyi Dxiohs laꞌh guehtu Abrahn gunabwaꞌ Dxiohs guchiuuꞌga Abrahn laꞌh gahca ba hasta naa ba ndxiꞌhw tin chuu ba bwaꞌ, niꞌchi naa tuhbi sehn xteenn dxyiꞌdxyi nin biaꞌhannee dxyiiꞌdxyi Dxiohs laꞌh Abrahn. Ya seguihdu guyuuꞌ tuhbi lliiꞌn guehtu Abrahn nin biriaꞌhlah guehtu Isaac, ya chin guyuuꞌ bi xuhnnaa dxyih, guluuꞌ za guehtu Abrahn laꞌh bi bwaꞌ ziga tuhbi sehnza. Ziꞌchi gahca za bwiꞌhnnee Isaac lliiꞌn ba nin biriaꞌhlah Jacob. Ziꞌchi gahca za bwiꞌhnnee guehtu Jacob laꞌh raꞌ lliiꞌn ba nin guhca raꞌ xpwiinn guldooꞌ bwiinn Israel ―rahbi Esteban―.
8 Deus deu a Abraão a cerimônia da circuncisão como prova da aliança que fez com ele. Por isso Abraão circuncidou o seu filho Isaque uma semana depois do seu nascimento. Isaque circuncidou o seu filho Jacó, e Jacó fez o mesmo com os seus doze filhos, os patriarcas .
9 Loh raꞌ lliiꞌn Jacob nin guhca xpwiinn guldooꞌ nuꞌh cadxyih rooꞌ, biriaꞌh tuhbi bwihtsi raꞌ ba nin biriaꞌhlah Joseh, ya guzahca llahn stoꞌ raꞌ ba laꞌh Joseh tin batooꞌ raꞌ ba Joseh laꞌh tuhbi bwiinn nin gwanee laꞌhbi guihdxyi Egiptu, per Dxiohs bwiꞌhnn cumpahñu laꞌh Joseh.
9 Estêvão continuou: — Os irmãos de José tinham inveja dele e o venderam para ser escravo no Egito. Mas Deus estava com ele
10 Chin batiꞌdxiloh ba trabahjw duxa badiꞌhi Ñiꞌh guelnasiinn laꞌh ba, ya cun guelnasiinn nin badiꞌhi Dxiohs laꞌh Joseh biuꞌstoꞌ rrehyi Faraohn guhca Joseh gobernadohr xteenn guihdxyi Egiptu, neezaa gunabwaꞌ Joseh garaatiiꞌ xixteenn rrehyi chi.
10 e o livrou de todas as suas aflições. Quando José apareceu diante de Faraó, rei do Egito, Deus lhe deu sabedoria e modos agradáveis. E Faraó o nomeou governador do Egito e do palácio do rei.
11 Ya badzihn tuhbi gubihn, garaa raꞌ laꞌn guidxyi nin rnabwaꞌ Egiptu, neezaa laꞌn guihdxyi raꞌ nin rnabwaꞌ Canaan, ya guehtu xtaada guldooꞌ raꞌ nuꞌh trabahjw duxa batiiꞌdxi raꞌ ban loh guelrchiaꞌhan ayi guyuuꞌtiiꞌ xi ñahw raꞌ ba,
11 Depois houve falta de alimentos e muito sofrimento no Egito e em Canaã, e os nossos antepassados não tinham mais o que comer.
12 per chin gudiiꞌdxidxiahga guehtu Jacob nuu xi gahw raꞌ ba laꞌn guihdxyi Egiptu chiꞌchi guxeꞌhla ba lliiꞌn ba tin gwacaꞌha raꞌ bi xi gudahw raꞌ ba tuhbi bweelta hasta guihdxyi Egiptu.
12 Mais tarde, Jacó ouviu dizer que no Egito havia trigo e mandou pela primeira vez os nossos antepassados até lá.
13 Ya chin baroopa bweelta riah raꞌ bi, chiꞌchi rahbi Joseh loh raꞌ bi: “Bwiꞌtsihn laꞌh tu”, chiꞌchiyi guhcabwaꞌza Faraohn cuun nin naa raꞌ bwihtsi Joseh.
13 Na segunda vez José contou aos seus irmãos quem ele era, e Faraó ficou sabendo da família de José.
14 Chiꞌchi guxeꞌhla Joseh dxyiꞌdxyi tin gwah guehtu Jacob xtaada Joseh guihdxyi Egiptu, ya garaa raꞌ ba naa ziga setenta y cinco raꞌ ba.
14 Então José mandou buscar o seu pai Jacó e todos os seus parentes, a fim de irem para o Egito; eram setenta e cinco pessoas ao todo.
15 Ziꞌchi guhca tin gwah guehtu Jacob guihdxyi Egiptu, ya riꞌchi guhchi guehtu Jacobo cun guehtu xtaada guldooꞌ raꞌ nuꞌh.
15 Jacó foi para o Egito, e ali ele e os nossos antepassados ficaram morando até o dia da morte deles.
16 Ya seguihdu gwanee raꞌ ba xtsihta raꞌ ba loh yuh Siquehn tin bacaꞌtsi raꞌ ban laꞌn baꞌ nin nuu loh yuh raꞌ hasta guziꞌ guehtu xpaah Abrahn nuꞌh, loh raꞌ lliiꞌn Hamohr laꞌn guihdxyi Siquehn.
16 Depois os corpos deles foram trazidos para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos descendentes de Hamor por um certo preço.
17 Ya chin badzihn gahxu dxyih, ziga biaꞌhannee dxyiꞌdxyi Dxiohs laꞌh guehtu xpaah Abrahn nuꞌh, chiꞌchi gudahla duxa raꞌ xpwiinn Israel laꞌn guihdxyi Egiptu.
17 — Quando estava chegando o tempo de Deus cumprir o juramento que havia feito a Abraão, o nosso povo tinha aumentado muito no Egito.
18 Chiꞌchi guyuuꞌ tuhbi rrehyi Egiptu nin ayi biuꞌnbwaꞌ laꞌh guehtu Joseh.
18 Então um rei que não sabia nada a respeito de José começou a governar o Egito.
19 Rehyi chi basaguiꞌhi ba laꞌh raꞌ guehtu xtaada guldooꞌ raꞌ nuꞌh neezaa trabahjw duxa batiiꞌdxi rrehyi chi laꞌh raꞌ ba. Gunabwaꞌ rrehyi chi basaaꞌn raꞌ ba guhchi raꞌ bweezun nin naa ndxiꞌhwun raꞌ tin ayi ñidahla raꞌ ndxiꞌhw guclaaꞌdzi rrehyi chi.
19 Esse rei enganou e maltratou os nossos antepassados, a ponto de obrigá-los a abandonar as suas próprias criancinhas para que elas morressem.
20 Laꞌn yihza raꞌ chi guulaa guehtu Moisehs, ya biuuꞌ duxa stoꞌ Dxiohs laꞌh ba laasii guhca ba tuhbi badoꞌ chuhla ya chin guhca ba badooꞌ guyuuꞌlaꞌn ba chohnna bweꞌhw rwaaꞌ yihdzi xtaada ba.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, que era uma linda criança, e durante três meses os seus pais cuidaram dele em casa.
21 Rahbi za Esteban:
21 Mas, quando tiveram de abandoná-lo, a filha do rei o adotou e criou como seu próprio filho.
22 ya basiꞌdxi Moisehs garaa nin naann raꞌ bwiinn Egiptu, nee guhca ba tuhbi bwiinn nin guñiꞌ dxyiꞌdxyi zaꞌca cun bwiꞌhnn za ba dziꞌn zaꞌca.
22 E assim ele foi instruído em toda a ciência dos egípcios e se tornou um homem que falava e agia com autoridade.
23 Chin guyuuꞌ guehtu Moisehs chywaꞌh yihza bwiꞌhnn ba lligaaba cuun raꞌ lasaaꞌ ba nin naa raꞌ bwiinn Israel.
23 Estêvão disse ainda: — Quando Moisés já estava com quarenta anos, resolveu ir ver a sua gente, os israelitas.
24 Ya chin badzihn Moisehs hasta nuu raꞌ lasaaꞌ ba bwaꞌha ba cagasaꞌcazii tuhbi bwiinn Egiptu laꞌh tuhbi bwiinn lasaaꞌ ba. Lwehgu gudxiinn ba bwiinn Egiptu chi.
24 Ali viu um egípcio maltratando um homem do seu povo. Então defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Bwiꞌhnn ba lligaaba pwehda zahcabwaꞌ lasaaꞌ ba nin naa raꞌ bwiinn Israel cayahcanee Dxiohs laꞌh Moisehs tin gutaꞌh ba laꞌh raꞌ lasaaꞌ ba loh raꞌ bwiinn Egiptu per ayi bwiꞌhnn cweenta raꞌ ba.
25 Moisés pensava que os israelitas entenderiam que Deus ia libertá-los por meio dele, mas eles não entenderam.
26 Chin barah gueꞌla, bwaꞌha Moisehs riidxihldxi chiohpa bwiinn Israel, chiꞌchi rahbi guehtu Moisehs loh raꞌ ba: “Bwihtsi tu, ¿xi naa riidxihldxi tu? Ayi ru childxinee lasaaꞌ ru tu”, rahbi guehtu Moisehs loh raꞌ ba.
26 No dia seguinte Moisés viu dois israelitas brigando. E, tentando apartar a briga, disse: “Homens, escutem! Vocês são irmãos; por que estão brigando?”
27 Chiꞌchi gwabiiga tuhbi nin mahzi cayuhnn ñalaaꞌdzi bacaꞌnaa laꞌh Moisehs, chiꞌchi rahbi ba loh Moisehs: “¿Chyu baniꞌhi guelrnabwaꞌ yiꞌh tin dxieꞌganabwaꞌ luꞌh laꞌhnu?
27 — Mas aquele que estava maltratando o outro empurrou Moisés para um lado e disse: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?
28 ¿Ta rclaaꞌdzi luꞌh gadxiinn luꞌh naꞌh ziga gudxiinn luꞌh bwiinn Egiptu nnaꞌyi?”
28 Você está querendo me matar como matou o egípcio ontem?”
29 Chin bihn Moisehs dxyiꞌdxyi raꞌ chi, balluꞌn ba gwah ba hasta guihdxyi Madiahn riꞌchi guyuuꞌ ziꞌca ba, riꞌchi gahca za bachinaa ba guyuuꞌ chiohpa lliiꞌngaꞌn ba ―rahbi Esteban loh raꞌ nin riicaꞌdxiahga dxyiꞌdxyi raꞌ riiꞌ.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu do Egito e foi morar na terra de Midiã, e ali nasceram dois filhos dele.
30 Rahbi za Esteban:
30 — Quarenta anos mais tarde, quando Moisés estava no deserto, perto do monte Sinai, um anjo apareceu a ele, no meio do fogo de um espinheiro que estava queimando.
31 ya badxyigaaꞌ duxa loh Moisehs chin bwaꞌha ba cohsa rooꞌ chi, chiꞌchi gwabiiga Moisehs tin guclaaꞌdzi ba ñwaꞌhazaꞌca ba laꞌn yaguihchii bwehla chi, chiꞌchi bihn ba guñiꞌ Dxiohs, rahbi Ñiꞌh loh Moisehs:
31 Moisés ficou admirado com o que estava vendo e chegou perto para ver melhor. Então ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 “Naꞌh naan Xchiohs raꞌ guehtu xtaada guldooꞌ luꞌh: Xtaada Abrahn, Xchiohs Isaac, Xchiohs Jacob.” Ya guzaꞌloh bidxyihbi duxa Moisehs ya ayi gwabiiga ba ñwaꞌha ba loh bwehla nin cayahca laꞌn yaguihchi chi.
32 “Eu sou o Deus dos seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Chiꞌchi rahbi Dxiohs loh Moisehs: “Guleꞌhe tahba luꞌh tin loh yuh nin zuu luꞌh yuh santun,
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias, pois o lugar onde você está é um lugar sagrado.
34 tin Naꞌh caywaꞌhaloon xa nuugasaꞌcazii raꞌ bwiinn Egiptu xpwiinn raꞌn. Bihnaꞌhn rñiꞌ raꞌ ba, niꞌchin bieꞌtahn llaaꞌndxibaaꞌ tin gultaꞌh raꞌn ba. Gudaaꞌ nnah tin guixeꞌhlaꞌhn yiꞌh chee luꞌh Egiptu.”
34 Eu tenho visto como o meu povo está sendo maltratado no Egito; tenho ouvido os gemidos deles e desci para libertá-los. Agora vou mandar você para o Egito.”
35 Rahbiza Esteban:
35 E Estêvão continuou: — Esse mesmo Moisés foi rejeitado pelo povo de Israel. Eles lhe perguntaram: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?” Deus enviou esse Moisés como líder e libertador, com a ajuda do anjo que apareceu no espinheiro.
36 ya Moisehs babweꞌhe laꞌh raꞌ guehtu xtaada guldooꞌ raꞌ nuꞌh Egiptu, neezaa bwiꞌhnn Moisehs milahgru raꞌ cun dziꞌn rooꞌ raꞌ loh nasiohn Egiptu cun rwaaꞌ ñihsadoꞌ xñaa, neezaa loh dahan desiertu bwiꞌhnn ba milahgru raꞌ loh chwaꞌha yihza yaque bariaꞌh raꞌ ba Egiptu.
36 Foi ele quem tirou os israelitas do Egito, fazendo milagres e maravilhas naquela terra, e também no mar Vermelho, e no deserto, durante quarenta anos.
37 Laꞌh gahca guehtu Moisehs guñiꞌ ba loh raꞌ bwiinn Israel: “Dxiohs zibwii Ñiꞌh tuhbi ndxiꞌhw loh raꞌ llahga tu tin gaca ba ziga naꞌh, nee ziñiꞌza ba xchiꞌdxyi Dxiohs niꞌchin nahpaa guzoꞌbadxiahga tu xchiꞌdxyi ba.”
37 Foi esse mesmo Moisés quem disse aos israelitas: “Do meio de vocês Deus escolherá e enviará para vocês um profeta , assim como ele me enviou.”
38 Laꞌh gahca guehtu Moisehs guyuuꞌ lahdaa raꞌ bwiinn loh dahan desiertu ya riꞌchi gahca gucah ba dahan nin laa Sinaí tin guñiꞌnee ba aanjla nin guñiꞌ loh ba loh dahan Sinaí chi, ya loh Moisehs guñiꞌ Dxiohs dxyiꞌdxyi zaꞌca raꞌ riiꞌ tin basiaꞌhannee za ban laꞌh nuꞌh ―rahbi Esteban loh raꞌ garaatiiꞌ nin riigacaꞌdxiahga xchiꞌdxyi ba.
38 Foi Moisés quem esteve com os israelitas reunidos no deserto; ele esteve lá com os nossos antepassados e com o anjo que falou com ele no monte Sinai. E foi Moisés quem recebeu e nos entregou as mensagens vivas de Deus.
39 Rahbiza Esteban:
39 — Os nossos antepassados não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e queriam voltar para o Egito.
40 niꞌchin nin rahbi raꞌ ba loh guehtu Aarohn chin guhcataꞌh guehtu Moisehs loh dahan Sinaí: “Xcaaꞌdzi nu guunnchaꞌyi luꞌh xchiohsa raꞌ nuꞌh nin ñiidxiuu delaanta loh nuꞌh tin laꞌh Moisehs nin babweꞌhe laꞌh nuꞌh guidxyi Egiptu, ayi chyu gaann cuun ba.”
40 Eles disseram a Arão: “Faça para nós deuses que irão à nossa frente. Não sabemos o que aconteceu com Moisés, aquele homem que nos tirou do Egito.”
41 Ya seguihdu bwiꞌhnnchaꞌyi raꞌ ba tuhbi bicerru gulaala ya gudxiinn raꞌ ba guidxaꞌh tin badiꞌhi raꞌ ba llarihn guidxaꞌh chi ziga guhn loh nin bwiꞌhnnchaꞌyi raꞌ ba niꞌchin biuuꞌlehgra stoꞌ raꞌ ba.
41 Então fizeram uma imagem em forma de bezerro e mataram animais para oferecer a ela como sacrifício . Depois deram uma festa em honra da imagem que eles mesmos tinham feito.
42 Ya cun biriaꞌcaa Dxiohs loh raꞌ ba, basaaꞌn Dxiohs bazuꞌnllihbi raꞌ ba guunn raꞌ ba dxih llaꞌndxibaaꞌ. Squiiꞌ caa loh dxihtsi nin bacaꞌh raꞌ guehtu daada raꞌ nin guñiꞌ xchiꞌdxyi Dxiohs caadxyih:
42 Mas Deus se afastou deles e deixou que adorassem as estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas : “Ó povo de Israel, não foi para mim que vocês mataram e ofereceram animais em durante quarenta anos no deserto.
43 Ganaalla cohsa radiitsi bwiꞌhnn tu gucaꞌnzanee tu tuhbi yuh dxihdxi nin guyuuꞌ xculaala tu nin guleꞌhelah tu Moloc,
43 Vocês carregaram a barraca do deus e também a imagem da estrela de Raifã , o deus de vocês. Esses eram ídolos que vocês tinham feito para adorar. Por isso vou mandar vocês para além da Babilônia.”
44 ―Ya loh dahan desiertu gohpaa raꞌ xtaada guldooꞌ raꞌ nuꞌh tuhbi yuuꞌ dxieenda dxihdxi nez hasta guluuꞌchaꞌyi raꞌ ba tahblu dxiah raꞌ nin gucah xlehyi raꞌ ba. Niꞌchin nin gunabwaꞌ Dxiohs bwiꞌhnn Moisehs yuuꞌ dxieenda dxihdxyi chi ziga foora nin baluuꞌyi Dxiohs laꞌh ba nahpaa bwiꞌhnn ba.
44 — No deserto, os nossos antepassados tinham consigo a Tenda da Presença de Deus . Essa Tenda foi feita como Deus tinha mandado Moisés fazer, de acordo com o modelo que Deus lhe havia mostrado.
45 Ya xtaada guldooꞌ raꞌ nuꞌh biaꞌhannee yihdzi Dxiohs nin gunabwaꞌ Ñiꞌh bwiꞌhnn guehtu Moisehs ziga hereensi, ya bwiinn raꞌ nin biaꞌhanee Josueh chin badzihn raꞌ ba guihdxyi raꞌ nin babweꞌhecaꞌha Dxiohs laꞌh raꞌ bwiinn nin ayi bigaꞌha bwiꞌhnn, niꞌchin badiꞌhi Dxiohs guihdxyi raꞌ chi laꞌh Josueh cun raꞌ xpwiinn ba. Ziꞌchi guhca hasta dxyih nin gunabwaꞌ guehtu Davihd.
45 Eles tinham recebido a Tenda dos seus antepassados e a levaram quando foram com Josué e conquistaram as terras das nações que Deus expulsou de diante deles. A Tenda ficou lá com eles até o tempo de Davi.
46 Ya guehtu Davihd bidxeela ba xa guhcanee Dxiohs laꞌh ba, ya guclaaꞌdzi ba ñuhnn ba xquidoꞌ Xchiohs guehtu Jacob,
46 Davi recebeu a aprovação de Deus e pediu licença para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 per Salomohnyi, lliiꞌn guehtu Davihd bwiꞌhnnchaꞌyi xquidoꞌroo Dxiohs.
47 Mas foi Salomão quem construiu a casa de Deus.
48 Nicla ayi nuu Xtaada Dxiohs nuꞌh nin nuu llaaꞌndxibaaꞌ laꞌn guidoꞌ nin ruhnnchaꞌyi bwiinn cun naa raꞌ ba. Squiiꞌ bacaꞌh tuhbi guehtu daada nin guñiꞌ xchiꞌdxyi Dxiohs, rahbi Dxiohs loh ba:
48 — Porém o Altíssimo não mora em casas construídas por seres humanos. Como disse o profeta:
49 Llaaꞌndxibaaꞌ naa yihdzihn, ya guidxyiyuh naa ziga hasta rzuh ñaaꞌhahn.
49 “O céu é o meu trono, diz o Senhor, e a terra é o estrado onde descanso os meus pés. Que tipo de casa vocês poderiam construir para mim? Como conseguiriam construir um lugar onde eu pudesse morar?
50 ¿Tayi cun naaꞌha dxiꞌhn bwiꞌhnnaꞌhn garaa raꞌ cohsa taantu dxibaaꞌ cun guidxyiyuh?
50 Por acaso não fui eu quem fez todas as coisas?”
51 Rahbiza Esteban:
51 E Estêvão terminou, dizendo: — Como vocês são teimosos! Como são duros de coração e surdos para ouvir a mensagem de Deus! Vocês sempre têm rejeitado o Espírito Santo, como os seus antepassados rejeitaram.
52 ¿Chyu profeta ayi guñiꞌyah raꞌ guehtu xtaada guldooꞌ raꞌ tu xchiꞌdxyi ñiꞌh nin badiꞌhi Dxiohs? Guyaa garaatiiꞌ guehtu profehta raꞌ chi, nee gudxiinn raꞌ za ba laꞌh raꞌ guehtu profeta raꞌ nin guñiꞌ ziꞌ Jesucristu Lliiꞌn Dxiohs nin nuu dxibaaꞌ. Nnah laꞌh Ñiꞌh biꞌ, per laꞌh tu bacaꞌh tu laꞌh Ñiꞌh loh cruhzi chiꞌchi guhchi Ñiꞌh.
52 Qual foi o profeta que os antepassados de vocês não perseguiram? Eles mataram os mensageiros de Deus que no passado anunciaram a vinda do Bom Servo . E agora vocês o traíram e o mataram.
53 Laꞌh tu biaꞌhannee tu lehyi nin luꞌh guñiꞌ aanjla Dxiohs loh Moisehs, per laꞌh tu ayi bazoꞌbadxiahga tu dxyiꞌdxyi raꞌ chi.
53 Vocês receberam a lei por meio de anjos e não têm obedecido a essa lei.
54 Chin bihn raꞌ ba dxyiꞌdxyi nin cañiꞌ Esteban pur nin ayi bazoꞌbadxiahga raꞌ ba xchiꞌdxyi Dxiohs, bidxyiꞌchi duxa raꞌ ba hasta loh lahyi raꞌ ba badahwllahn taantu bidxyiꞌchi duxa raꞌ ba pur nin guñiꞌ Esteban ayi bazoꞌbadxiahga raꞌ ba xchiꞌdxyi Dxiohs.
54 Quando os membros do Conselho Superior acabaram de ouvir o que Estêvão tinha dito, ficaram furiosos e rangeram os dentes contra ele.
55 Per laꞌh Esteban nuu nabahandziꞌtsi Spíritu Saantu xteenn Dxiohs laꞌn lastoꞌ ba niꞌchin chin bwaꞌha Esteban llaaꞌndxibaaꞌ, bwaꞌha ba laꞌh Jesucristu zuu xlahdu derehchu Dxiohs,
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus. E viu também Jesus em pé, ao lado direito de Deus.
56 chiꞌchi rahbi Esteban loh raꞌ ba:
56 Então disse: — Olhem! Eu estou vendo o céu aberto e o
57 Per laꞌh raꞌ ba cun basieꞌwdxiahga raꞌ ba ya cun gudidxaaꞌyoꞌba duxa raꞌ ba, chiꞌchi balluꞌn raꞌ ba billaꞌta raꞌ ba yihca Esteban,
57 Mas eles taparam os ouvidos e, gritando bem alto, avançaram todos juntos contra Estêvão.
58 ya seguihdu gwahnee raꞌ ba Esteban rwaaꞌ guihdxyi tin bacaꞌhdxiah raꞌ ba yihca Esteban. Ya nin bacaꞌdxiah raꞌ ba yihca Esteban, guleꞌhe raꞌ ba xahba raꞌ ba biaꞌhannee tuhbi ndxiꞌhw nin laa Saulu.
58 Depois o jogaram para fora da cidade e o apedrejaram. E as testemunhas deixaram um moço chamado Saulo tomando conta das suas capas .
59 Ya tal nin riigacaꞌhdxiah raꞌ ba yihca Esteban, guñiꞌ ba loh Jesucristu rahbi ba:
59 Enquanto eles atiravam as pedras, Estêvão chamava Jesus, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Lwehgu bazuꞌnllihbi Esteban chiꞌchi guñiꞌ ba jweersi rooꞌ:
60 Depois, ajoelhou-se e gritou com voz bem forte: — Senhor, não condenes esta gente por causa deste pecado! E, depois que disse isso, ele morreu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.