Atos 10

Xchiʼdxyi cuubi dxiohs nin bieʼgaluuʼyi daada Jesucristu (El Nuevo Testamento en el zapoteco de Chichicapan y en español) (ZPVNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Guihdxyi Cesarea guyuuꞌ tuhbi ndxiꞌhw nin laa Corneliu, rnabwaꞌ ba tuhbi gaywaꞌh suldahdu loh tuhbi cwaꞌh nin laa Italianu.
1 Morava em Cesareia um oficial do exército romano chamado Cornélio, capitão do Regimento Italiano.
2 Bwiinn zaꞌca duxa naa Corneliu cun gaduhbi xfamihyi ba, neezaa ziahan rooꞌ mweeyi ruchaꞌga ba loh guihdxyi chi para bwiinn Israel, ya garaa dxyih rdxiꞌhn-rnaaba ba loh Dxiohs.
2 Era um homem devoto e temente a Deus, como era também toda a sua família. Dava aos pobres esmolas generosas e sempre orava ao Senhor.
3 Ya tuhbi dxyih zigachiꞌh xcachohnna gudxyih bwaꞌha ba tuhbi xaanjla Dxiohs guyuuꞌtee hasta zuu ba, chiꞌchi rahbi aanjla chi loh Corneliu:
3 Certa tarde, por volta das três horas, teve uma visão na qual viu um anjo de Deus vir em sua direção e dizer: “Cornélio!”.
4 Chiꞌchi bwaꞌha Corneliu loh xaanjla Dxiohs, chiꞌchi rahbi ba:
4 Temeroso, Cornélio olhou fixamente para o anjo e perguntou: “Que é, senhor?”. E o anjo respondeu: “Suas orações e esmolas subiram até Deus, e ele as guarda na memória.
5 Yannah guxeꞌhla paaldaa ndxiꞌhw guihdxyi Jope tin chegañiꞌ raꞌ ba loh Simohn, neezaa Pehdru rñiꞌ raꞌ bwiinn laꞌh ba.
5 Agora, envie alguns homens a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro.
6 Nuu Pehdru rwaaꞌ yihdzi tuhbi bwiinn nin laaza Simohn, yihdzi ba zohba rwaaꞌ ñihsadoꞌ, bwiinn chi nin rucuꞌdzi dxihdxi riꞌchi, tin laꞌh Pehdru guluuꞌyi yiꞌh xa nahpaa guunn luꞌh.
6 Ele está hospedado com Simão, um homem que trabalha com couro e mora à beira do mar”.
7 Ya chin biuuꞌnehza aanjla nin guñiꞌ loh Corneliu chiꞌchi guxeꞌhla Corneliu chiohpa xmooza ba cun tuhbi xsuldahdu ba nin riachiiza stoꞌ ñiꞌh xchiꞌdxyi Dxiohs.
7 Assim que o anjo foi embora, Cornélio chamou dois servos de sua casa e um soldado devoto de seu grupo de auxiliares.
8 Chiꞌchi bwiiꞌyidxyiꞌdxyi Corneliu loh xpwiinn ba nin guzahca ba, chiꞌchi guxeꞌhla ba laꞌh raꞌ daada raꞌ chi guihdxyi Jope.
8 Ele lhes contou o que havia acontecido e os enviou a Jope.
9 Chin barah gueꞌla zee raꞌ ba loh neziuh. Ya gahxula para guihdxyi Jope zigachiꞌh laꞌyidxyihin, hohrapaꞌhza chi gucah Pehdru yihca yuuꞌ hasta nuu ba tin gudidxyi-gunaaba ba loh yuꞌbi Dxiohs.
9 No dia seguinte, quando os mensageiros de Cornélio se aproximavam da cidade, Pedro subiu ao terraço para orar. Era cerca de meio-dia,
10 Per bichiaꞌhan duxa Pehdru, ya guclaaꞌdzi ba ñahw ba, ya gaduhbi nin cayuhnchaꞌyi raꞌ ba xi gahw raꞌ ba, bwaꞌha Pehdru tuhbi bihsi,
10 e ele estava com fome. Enquanto a refeição era preparada, entrou num êxtase.
11 bwaꞌha ba llaaꞌndxibaaꞌ billaalan biehta tuhbi ziga lahdxi maanta hasta loh yuh ya gadahpa xchihnan yiꞌbiduꞌh.
11 Viu o céu aberto e algo semelhante a um grande lençol ser baixado por suas quatro pontas.
12 Laꞌn lahdxi manta chi nuu raꞌ garaa clahsatiiꞌ maan nin zohba gadahpa ñaaꞌ ñiꞌh neezaa bweꞌlda, guraagu neezaa maan raꞌ nin zohba xihyi Ñiꞌh.
12 No lençol havia toda espécie de animais, répteis e aves.
13 Chiꞌchi bihn Pehdru tuhbi rsiaaꞌ nin guñiꞌ loh ba:
13 Então uma voz lhe disse: “Levante-se, Pedro; mate e coma”.
14 Chiꞌchi rahbi Pehdru loh Ñiꞌh:
14 “De modo nenhum, Senhor!”, respondeu Pedro. “Jamais comi coisa alguma que fosse considerada impura e imprópria.”
15 Chiꞌchi rahbi Dxiohs loh Pehdru:
15 Mas a voz falou novamente: “Não chame de impuro o que Deus purificou”.
16 Guhca deeꞌ chohnna bweelta, chiꞌchi biahsa lahdxi manta chi bacahan llaaꞌndxibaaꞌ.
16 A mesma visão se repetiu três vezes. Então, subitamente, o lençol foi recolhido ao céu.
17 Tal nin cayuhnn Pehdru lligaaba guiñiꞌ xi niꞌchi nin bwaꞌha ba, badzihn raꞌ ndxiꞌhw nin guxeꞌhla Corneliu rwaaꞌ yihdzi Simohn nin rucuuꞌdzi dxihdxi.
17 Pedro ficou perplexo, pensando em qual seria o significado da visão. Nesse momento, os homens que Cornélio tinha enviado encontraram a casa de Simão. Eles se aproximaram do portão
18 Ya seguihdu guñiꞌ raꞌ ba rwaaꞌ leeꞌ chi tin gunaabadxyiꞌdxyi raꞌ ba gu riꞌchi nuu tuhbi daada nin laa Simohn Pehdru.
18 e perguntaram se estava hospedado ali Simão, também chamado Pedro.
19 Gaduhbi nin cayuhnn Pehdru lligaaba pur nin bwaꞌha ba, guñiꞌ Spíritu Saantu Dxiohs loh ba rahbi Ñiꞌh:
19 Enquanto Pedro ainda refletia sobre a visão, o Espírito lhe disse: “Três homens vieram procurá-lo.
20 Gwasuꞌnchii tin gwanee laꞌh raꞌ bwiinn nin radxiꞌhyi yiꞌh. Ayi guunn luꞌh stuhbi lligaaba tin naꞌh guxeꞌhlaraꞌn ba zeecaꞌha raꞌ ba yiꞌh Pehdru.
20 Levante-se, desça e vá encontrar-se com eles. Não hesite em acompanhá-los, pois eu os enviei”.
21 Chiꞌchi bieꞌta Pehdru hasta nuu raꞌ ba, chiꞌchi rahbi ba loh raꞌ ba:
21 Pedro desceu e disse aos homens: “Eu sou quem vocês procuram. Por que vieram?”.
22 Chiꞌchi rahbi raꞌ ndxiꞌhw raꞌ chi loh Pehdru:
22 Eles responderam: “Cornélio, um oficial romano, nos enviou. Ele é um homem devoto e temente a Deus, respeitado por todos os judeus. Um santo anjo o instruiu a chamar o senhor à casa dele para que ele ouça sua mensagem”.
23 Seguihdu rahbi Pehdru:
23 Então Pedro convidou os homens para se hospedarem ali aquela noite. No dia seguinte, foi com eles, acompanhado de alguns irmãos de Jope.
24 Ya seguihdu badzihn raꞌ ba guihdxyi Cesarea, riꞌchi laꞌh Corneliu batiaaꞌhala garaa lasaaꞌ ba cun xamihgu raꞌ ba rwaaꞌ yihdzi ba tin cabweeza raꞌ ba gadzihn Pehdru.
24 Chegaram a Cesareia no dia seguinte. Cornélio os esperava e havia reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 Chin badzihn Pehdru rwaaꞌ yihdzi Corneliu bireꞌh Corneliu tin bagachaꞌgaloh ba laꞌh Pehdru, chiꞌchi bazuꞌnllihbi ba loh Pehdru.
25 Quando Pedro chegou à casa, Cornélio veio ao seu encontro e prostrou-se diante dele, adorando-o.
26 Chiꞌchi gunaꞌzu Pehdru naa ba guteesuꞌnchii ba laꞌh Corneliu, chiꞌchi rahbi Pehdru loh ba:
26 Mas Pedro o levantou e disse: “Fique de pé! Eu sou apenas um homem como você”.
27 Cayuuꞌyidxyiꞌdxyi garaa raꞌ ba, biuuꞌgarii raꞌ ba laꞌn yihdzii Corneliu, ya chin guyuuꞌtii raꞌ ba bwaꞌha Pehdru gadxah raꞌ bwiinn laꞌñuuꞌ,
27 Os dois conversaram e depois entraram na casa, onde muitos outros estavam reunidos.
28 chiꞌchi rahbi Pehdru loh raꞌ ba:
28 Pedro lhes disse: “Vocês sabem que nossas leis proíbem que um judeu entre num lar gentio como este ou se associe com os gentios. No entanto, Deus me mostrou que não devo mais considerar ninguém impuro ou impróprio.
29 niꞌchin nnah nin gudihdxyi tu naꞌh lwehgu zeꞌldahn nin ayi gunaaba dxyiꞌdxyiꞌhn. Nnah rnaꞌbadxyiꞌdxyiꞌhn, ¿xi naa gudihdxyi tu naꞌh?
29 Por isso, vim assim que fui chamado, sem levantar objeções. Agora digam por que vocês mandaram me buscar”.
30 Chiꞌchi rahbi Corneliu loh Pehdru:
30 Cornélio respondeu: “Quatro dias atrás, eu estava orando em casa por volta deste mesmo horário, às três da tarde. De repente, um homem vestido com roupas resplandecentes apareceu diante de mim.
31 naa ba loon: “Corneliu, laꞌh Dxiohs bihnn chin rbwihdxyi-rnaaba luꞌh laꞌh Ñiꞌh neezaa bagannaastoꞌ Ñiꞌh chin rudiꞌhi luꞌh mweeyi laꞌh raꞌ bwiinn prohbi.
31 Ele me disse: ‘Cornélio, Deus ouviu sua oração e se lembrou de suas esmolas.
32 Niꞌchin nnah guxeꞌhla nin chee guihdxyi Jope tin checaꞌha raꞌ ba laꞌh Simohn Pehdru nin nuu rwaaꞌ yihdzi ndxiꞌhw nin laazaa Simohn bwiinn chi rucuuꞌdzi dxihdxi guihdxyi Jope, yihdzii ba zohba gahxugah rwaaꞌ ñihsadoꞌ, ya chin gadzihn Pehdru riiꞌ laꞌh ba guiñiꞌ ba loh tu xchiꞌdxyi Dxiohs.”
32 Agora, envie mensageiros a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, um homem que trabalha com couro e mora à beira do mar’.
33 Niꞌchin guxeꞌhlaꞌhn nin bieꞌgalliꞌhi yiꞌh, per zuxchiillDxiohs zeꞌ luꞌh. Yannah laꞌnu dxuu riiꞌ nezloh Dxiohs tin dxihn dxiahga nu xchiꞌdxyi Dxiohs nin baniꞌhi Ñiꞌh guiñiꞌ luꞌh loh nu ―rahbi Corneliu loh Pehdru.
33 Assim, mandei buscá-lo de imediato, e foi bom que tenha vindo. Agora estamos todos aqui, esperando diante de Deus para ouvir a mensagem que o Senhor mandou que você nos trouxesse”.
34 Chiꞌchi rahbi Pehdru loh raꞌ ba:
34 Então Pedro respondeu: “Vejo claramente que Deus não mostra nenhum favoritismo.
35 Per Dxiohs chyuuchiꞌhzi bwiinn guidxyiyuh nin ruzuꞌnllihbi nez loh Ñiꞌh cun nin ruzoꞌbadxiahga xchiꞌdxyi Ñiꞌh nee nin nabahan xnehza dee raꞌ nin nadziiꞌhi Ñiꞌh.
35 Em todas as nações ele aceita aqueles que o temem e fazem o que é certo.
36 Dxiohs guñiꞌ loh raꞌ ndxiꞌhw nin zeezahnee raꞌ xchiꞌdxyi zaꞌca Jesucristu, ya laꞌh Ñiꞌh naa Xtaada raꞌ nuꞌh, laꞌhza Ñiꞌh rnabwaꞌ gaduhbi guidxyiyuh.
36 Esta é a mensagem de boas-novas para o povo de Israel: Há paz com Deus por meio de Jesus Cristo, que é Senhor de todos.
37 Laꞌhtu naann tu xi guhca cun bwiinn Israel raꞌ, guzaꞌlohon nez guihdxyi Galilea, ya que guyaꞌloh baluuꞌyi Jwahn nahpaa chioobaañihsa raꞌ bwiinn tin cwihsiinn raꞌ ba chin gadzihn Crixtu.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a Judeia, começando na Galileia, depois do batismo que João proclamou.
38 Naann chaꞌyi za tu xa badiꞌhi Dxiohs guelrnabwaꞌ cun Spíritu Saantu Ñiꞌh laꞌh Lliiꞌn Ñiꞌh nin laa Jesuhs nin zeꞌ guihdxyi Nazaret, ya chin gucaꞌnzaa Jesuhs nin naa Crixtu bwiꞌhnn Ñiꞌh dziꞌn roo raꞌ, milahgru raꞌ, basiaca za Ñiꞌh bwiinn raꞌ nin batiꞌdxi bwiinndxaaba trabahjw duxa, bwiꞌhnn Ñiꞌh dziꞌn roo raꞌ riiꞌ laasii guhcanee Xtaada Dxiohs Ñiꞌh laꞌh Ñiꞌh.
38 Sabem também que Deus ungiu Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder. Então Jesus foi por toda parte fazendo o bem e curando todos os oprimidos pelo diabo, porque Deus estava com ele.
39 Laꞌhnu bidiaꞌhaloh nu garaa raꞌ dziꞌn nin bwiꞌhnn Jesucristu lahdxyi raꞌ bwiinn Israel cun loh guihdxyi Jerusalehn, ya seguihdu gudxiinn raꞌ ba laꞌh Ñiꞌh bacaꞌh raꞌ ba Ñiꞌh loh tuhbi cruhzi.
39 “E nós somos testemunhas de tudo que ele fez em toda a Judeia e em Jerusalém, onde o mataram. Penduraram-no numa cruz,
40 Ya chin biohnna dxyih babahn Ñiꞌh loh raꞌ bwiinnguuchi, bacah Ñiꞌh llaaꞌndxibaaꞌ.
40 mas Deus o ressuscitou no terceiro dia e permitiu que ele fosse visto,
41 Ayi baluuꞌyiloh Jesucristu loh chyuuchiꞌhzi bwiinn sino que loh si nu ziga gulii Dxiohs laꞌhnu; bidaꞌwnee nu Ñiꞌh bidwanee nu Ñiꞌh limentu chin babahan Ñiꞌh loh raꞌ bwiinnguuchi.
41 não por todo o povo, mas por nós que fomos escolhidos por Deus de antemão para sermos suas testemunhas. Nós fomos os que comemos e bebemos com ele depois que ele ressuscitou dos mortos.
42 Ya guxeꞌhla Ñiꞌh laꞌhnu tin chogatiꞌchii nu dxyiꞌdxyi xcweenta Ñiꞌh loh raꞌ bwiinn tin gacabwaꞌ raꞌ ba Dxiohs gulii laꞌh Jesucristu tin gaca Ñiꞌh Jwehsi xteenn raꞌ bwiinn nabahan cun bwiinnguuchi raꞌ.
42 E ele nos mandou anunciar sua mensagem em toda parte e testemunhar que Deus o designou juiz dos vivos e dos mortos.
43 Galohyi bacaꞌh raꞌ nin luꞌh guñiꞌ xchiꞌdxyi Dxiohs dxihtsi, rahbi raꞌ ba:
43 É a respeito dele que todos os profetas dão testemunho, dizendo que todo o que nele crer receberá o perdão de seus pecados por meio de seu nome”.
44 Zeezah gahca cañiꞌ Pehdru dxyiꞌdxyi raꞌ chi chin guyuuꞌtii Spíritu Saantu Dxiohs laꞌn lastoꞌ raꞌ bwiinn nin gwachii raꞌ stoꞌ ñiꞌh xchiꞌdxyi Jesucristu.
44 Enquanto Pedro ainda falava, o Espírito Santo desceu sobre todos que ouviam a mensagem.
45 Badxyigaaꞌ duxa loh raꞌ bwiinn Israel nin naa raꞌ xpwiinn Jesucristu nin zeꞌnee Pehdru laasii bwaꞌha raꞌ ba guleezaa Spíritu Saantu Dxiohs lastoꞌ raꞌ nin luꞌh naa raꞌ bwiinnziitu,
45 Os discípulos judeus que acompanhavam Pedro ficaram admirados de que o dom do Espírito Santo também fosse derramado sobre os gentios,
46 laasii bihn raꞌ ba cañiꞌ raꞌ bwiinn chi guriinn-guriinn dxyiꞌzah, neezaa bihn raꞌ ba cañiꞌnee raꞌ bwiinn chi Dxiohs,
46 pois os ouviram falar em outras línguas e louvar a Deus. Pedro perguntou:
47 chiꞌchi rahbi Pehdru loh raꞌ ba:
47 “Pode alguém se opor a que eles sejam batizados agora que, como nós, também receberam o Espírito Santo?”.
48 Chiꞌchi gunabwaꞌ Pehdru gurohbaañihsa raꞌ ba cun lah Jesucristu, ya seguihdu guñiꞌnee raꞌ ba Pehdru tin dxiaꞌhannee raꞌ ba laꞌh Pehdru spaaldaa dxyih riꞌchi.
48 Então ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Depois, pediram que Pedro ficasse com eles alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.