Atos 10
Xchiʼdxyi cuubi dxiohs nin bieʼgaluuʼyi daada Jesucristu (El Nuevo Testamento en el zapoteco de Chichicapan y en español) (ZPVNT) vs NTLH
1 Guihdxyi Cesarea guyuuꞌ tuhbi ndxiꞌhw nin laa Corneliu, rnabwaꞌ ba tuhbi gaywaꞌh suldahdu loh tuhbi cwaꞌh nin laa Italianu.
1 Na cidade de Cesareia havia um homem chamado Cornélio, que era comandante de um batalhão romano chamado “Batalhão Italiano”.
2 Bwiinn zaꞌca duxa naa Corneliu cun gaduhbi xfamihyi ba, neezaa ziahan rooꞌ mweeyi ruchaꞌga ba loh guihdxyi chi para bwiinn Israel, ya garaa dxyih rdxiꞌhn-rnaaba ba loh Dxiohs.
2 Ele era um homem religioso; ele e todas as pessoas da sua casa adoravam a Deus. Cornélio ajudava muito os judeus pobres e orava sempre a Deus.
3 Ya tuhbi dxyih zigachiꞌh xcachohnna gudxyih bwaꞌha ba tuhbi xaanjla Dxiohs guyuuꞌtee hasta zuu ba, chiꞌchi rahbi aanjla chi loh Corneliu:
3 Um dia, ali pelas três horas da tarde , Cornélio teve uma visão. Ele viu claramente um anjo de Deus, que chegou perto dele e disse: — Cornélio!
4 Chiꞌchi bwaꞌha Corneliu loh xaanjla Dxiohs, chiꞌchi rahbi ba:
4 Ele ficou olhando para o anjo e, com muito medo, perguntou: — O que é, senhor? O anjo respondeu: — Deus aceitou as suas orações e a ajuda que você tem dado aos pobres e ele não esqueceu você.
5 Yannah guxeꞌhla paaldaa ndxiꞌhw guihdxyi Jope tin chegañiꞌ raꞌ ba loh Simohn, neezaa Pehdru rñiꞌ raꞌ bwiinn laꞌh ba.
5 Agora mande alguns homens até a cidade de Jope para buscarem o homem chamado Simão Pedro.
6 Nuu Pehdru rwaaꞌ yihdzi tuhbi bwiinn nin laaza Simohn, yihdzi ba zohba rwaaꞌ ñihsadoꞌ, bwiinn chi nin rucuꞌdzi dxihdxi riꞌchi, tin laꞌh Pehdru guluuꞌyi yiꞌh xa nahpaa guunn luꞌh.
6 Ele está hospedado na casa de outro Simão, um curtidor de couros que mora na beira do mar.
7 Ya chin biuuꞌnehza aanjla nin guñiꞌ loh Corneliu chiꞌchi guxeꞌhla Corneliu chiohpa xmooza ba cun tuhbi xsuldahdu ba nin riachiiza stoꞌ ñiꞌh xchiꞌdxyi Dxiohs.
7 Quando o anjo foi embora, Cornélio imediatamente chamou dois empregados e um soldado que estava a seu serviço e que era um homem religioso.
8 Chiꞌchi bwiiꞌyidxyiꞌdxyi Corneliu loh xpwiinn ba nin guzahca ba, chiꞌchi guxeꞌhla ba laꞌh raꞌ daada raꞌ chi guihdxyi Jope.
8 Cornélio contou a eles tudo o que havia acontecido e mandou que fossem a Jope.
9 Chin barah gueꞌla zee raꞌ ba loh neziuh. Ya gahxula para guihdxyi Jope zigachiꞌh laꞌyidxyihin, hohrapaꞌhza chi gucah Pehdru yihca yuuꞌ hasta nuu ba tin gudidxyi-gunaaba ba loh yuꞌbi Dxiohs.
9 No dia seguinte, ao meio-dia, Pedro subiu ao terraço para orar. Enquanto isso, os homens vinham pelo caminho, já perto de Jope.
10 Per bichiaꞌhan duxa Pehdru, ya guclaaꞌdzi ba ñahw ba, ya gaduhbi nin cayuhnchaꞌyi raꞌ ba xi gahw raꞌ ba, bwaꞌha Pehdru tuhbi bihsi,
10 Pedro ficou com fome e quis comer alguma coisa. Enquanto o almoço estava sendo feito, ele teve uma visão.
11 bwaꞌha ba llaaꞌndxibaaꞌ billaalan biehta tuhbi ziga lahdxi maanta hasta loh yuh ya gadahpa xchihnan yiꞌbiduꞌh.
11 Viu o céu aberto e uma coisa parecida com um grande lençol amarrado pelas quatro pontas, que descia até o chão.
12 Laꞌn lahdxi manta chi nuu raꞌ garaa clahsatiiꞌ maan nin zohba gadahpa ñaaꞌ ñiꞌh neezaa bweꞌlda, guraagu neezaa maan raꞌ nin zohba xihyi Ñiꞌh.
12 Dentro daquilo havia todos os tipos de animais de quatro patas, de animais que se arrastam pelo chão e de aves.
13 Chiꞌchi bihn Pehdru tuhbi rsiaaꞌ nin guñiꞌ loh ba:
13 Então Pedro ouviu uma voz, que dizia:
14 Chiꞌchi rahbi Pehdru loh Ñiꞌh:
14 Pedro respondeu: — De jeito nenhum, Senhor! Eu nunca comi nenhuma coisa que a
15 Chiꞌchi rahbi Dxiohs loh Pehdru:
15 A voz falou de novo com ele:
16 Guhca deeꞌ chohnna bweelta, chiꞌchi biahsa lahdxi manta chi bacahan llaaꞌndxibaaꞌ.
16 Isso aconteceu três vezes. Em seguida a coisa que parecia um lençol foi levada de volta para o céu.
17 Tal nin cayuhnn Pehdru lligaaba guiñiꞌ xi niꞌchi nin bwaꞌha ba, badzihn raꞌ ndxiꞌhw nin guxeꞌhla Corneliu rwaaꞌ yihdzi Simohn nin rucuuꞌdzi dxihdxi.
17 Pedro começou a perguntar a si mesmo o que aquela visão queria dizer. E naquele momento os homens que Cornélio havia mandado já tinham se informado sobre onde ficava a casa de Simão e estavam na porta.
18 Ya seguihdu guñiꞌ raꞌ ba rwaaꞌ leeꞌ chi tin gunaabadxyiꞌdxyi raꞌ ba gu riꞌchi nuu tuhbi daada nin laa Simohn Pehdru.
18 Eles chamaram alguém da casa e perguntaram: — Por acaso um homem chamado Simão Pedro está hospedado aqui?
19 Gaduhbi nin cayuhnn Pehdru lligaaba pur nin bwaꞌha ba, guñiꞌ Spíritu Saantu Dxiohs loh ba rahbi Ñiꞌh:
19 Pedro ainda estava pensando na visão, quando o Espírito Santo disse: — Escute! Estão aí três homens procurando você.
20 Gwasuꞌnchii tin gwanee laꞌh raꞌ bwiinn nin radxiꞌhyi yiꞌh. Ayi guunn luꞌh stuhbi lligaaba tin naꞌh guxeꞌhlaraꞌn ba zeecaꞌha raꞌ ba yiꞌh Pehdru.
20 Agora apronte-se, desça e vá com eles. Vá tranquilo porque fui eu que mandei que eles viessem aqui.
21 Chiꞌchi bieꞌta Pehdru hasta nuu raꞌ ba, chiꞌchi rahbi ba loh raꞌ ba:
21 Então Pedro desceu e disse aos homens: — Eu sou a pessoa que vocês estão procurando. Por que vieram aqui?
22 Chiꞌchi rahbi raꞌ ndxiꞌhw raꞌ chi loh Pehdru:
22 Eles responderam: — Nós fomos mandados pelo comandante Cornélio. Ele é um homem bom,
23 Seguihdu rahbi Pehdru:
23 Então Pedro convidou os homens para entrarem, e os hospedou ali naquela noite. No dia seguinte Pedro se aprontou e foi com eles, e alguns irmãos que moravam em Jope também foram.
24 Ya seguihdu badzihn raꞌ ba guihdxyi Cesarea, riꞌchi laꞌh Corneliu batiaaꞌhala garaa lasaaꞌ ba cun xamihgu raꞌ ba rwaaꞌ yihdzi ba tin cabweeza raꞌ ba gadzihn Pehdru.
24 No outro dia chegaram à cidade de Cesareia. Cornélio e os parentes e amigos mais íntimos que ele tinha convidado já estavam esperando Pedro.
25 Chin badzihn Pehdru rwaaꞌ yihdzi Corneliu bireꞌh Corneliu tin bagachaꞌgaloh ba laꞌh Pehdru, chiꞌchi bazuꞌnllihbi ba loh Pehdru.
25 Quando Pedro ia entrando, Cornélio veio ao seu encontro, ajoelhou-se e curvou a cabeça diante dele.
26 Chiꞌchi gunaꞌzu Pehdru naa ba guteesuꞌnchii ba laꞌh Corneliu, chiꞌchi rahbi Pehdru loh ba:
26 Mas Pedro fez com que ele se levantasse e disse: — Fique de pé, pois eu sou apenas um homem como você.
27 Cayuuꞌyidxyiꞌdxyi garaa raꞌ ba, biuuꞌgarii raꞌ ba laꞌn yihdzii Corneliu, ya chin guyuuꞌtii raꞌ ba bwaꞌha Pehdru gadxah raꞌ bwiinn laꞌñuuꞌ,
27 Enquanto conversava com Cornélio, Pedro entrou na casa e encontrou muita gente reunida ali.
28 chiꞌchi rahbi Pehdru loh raꞌ ba:
28 Então disse a todos: — Vocês sabem muito bem que a religião dos judeus não permite que eles façam amizade com não judeus ou entrem nas casas deles. Mas Deus me mostrou que eu não devo chamar ninguém de impuro ou de sujo.
29 niꞌchin nnah nin gudihdxyi tu naꞌh lwehgu zeꞌldahn nin ayi gunaaba dxyiꞌdxyiꞌhn. Nnah rnaꞌbadxyiꞌdxyiꞌhn, ¿xi naa gudihdxyi tu naꞌh?
29 Por isso, quando vocês me chamaram, eu vim de boa vontade. Agora quero saber por que foi que vocês mandaram me chamar.
30 Chiꞌchi rahbi Corneliu loh Pehdru:
30 Cornélio respondeu: — Três dias atrás, às três horas da tarde, eu estava orando aqui em casa. De repente, um homem vestido com roupas brancas apareceu na minha frente
31 naa ba loon: “Corneliu, laꞌh Dxiohs bihnn chin rbwihdxyi-rnaaba luꞌh laꞌh Ñiꞌh neezaa bagannaastoꞌ Ñiꞌh chin rudiꞌhi luꞌh mweeyi laꞌh raꞌ bwiinn prohbi.
31 e disse: “Cornélio, Deus ouviu as suas orações e lembrou do que você tem feito para ajudar os pobres.
32 Niꞌchin nnah guxeꞌhla nin chee guihdxyi Jope tin checaꞌha raꞌ ba laꞌh Simohn Pehdru nin nuu rwaaꞌ yihdzi ndxiꞌhw nin laazaa Simohn bwiinn chi rucuuꞌdzi dxihdxi guihdxyi Jope, yihdzii ba zohba gahxugah rwaaꞌ ñihsadoꞌ, ya chin gadzihn Pehdru riiꞌ laꞌh ba guiñiꞌ ba loh tu xchiꞌdxyi Dxiohs.”
32 Mande alguém até Jope a fim de buscar Simão, que também é chamado de Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, o curtidor, que mora na beira do mar.”
33 Niꞌchin guxeꞌhlaꞌhn nin bieꞌgalliꞌhi yiꞌh, per zuxchiillDxiohs zeꞌ luꞌh. Yannah laꞌnu dxuu riiꞌ nezloh Dxiohs tin dxihn dxiahga nu xchiꞌdxyi Dxiohs nin baniꞌhi Ñiꞌh guiñiꞌ luꞌh loh nu ―rahbi Corneliu loh Pehdru.
33 Então eu mandei chamar você logo, e você fez muito bem em vir. Agora estamos todos reunidos aqui na presença de Deus, prontos para ouvir o que o Senhor mandou você dizer.
34 Chiꞌchi rahbi Pehdru loh raꞌ ba:
34 Então Pedro começou a falar. Ele disse: — Agora eu sei que, de fato, Deus trata a todos de modo igual,
35 Per Dxiohs chyuuchiꞌhzi bwiinn guidxyiyuh nin ruzuꞌnllihbi nez loh Ñiꞌh cun nin ruzoꞌbadxiahga xchiꞌdxyi Ñiꞌh nee nin nabahan xnehza dee raꞌ nin nadziiꞌhi Ñiꞌh.
35 pois ele aceita todos os que o temem e fazem o que é direito, seja qual for a sua raça.
36 Dxiohs guñiꞌ loh raꞌ ndxiꞌhw nin zeezahnee raꞌ xchiꞌdxyi zaꞌca Jesucristu, ya laꞌh Ñiꞌh naa Xtaada raꞌ nuꞌh, laꞌhza Ñiꞌh rnabwaꞌ gaduhbi guidxyiyuh.
36 Vocês conhecem a mensagem que Deus mandou ao povo de Israel, anunciando a boa notícia de paz por meio de Jesus Cristo, que é o Senhor de todos.
37 Laꞌhtu naann tu xi guhca cun bwiinn Israel raꞌ, guzaꞌlohon nez guihdxyi Galilea, ya que guyaꞌloh baluuꞌyi Jwahn nahpaa chioobaañihsa raꞌ bwiinn tin cwihsiinn raꞌ ba chin gadzihn Crixtu.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a terra de Israel, começando na Galileia, depois que João pregou a sua mensagem a respeito do batismo.
38 Naann chaꞌyi za tu xa badiꞌhi Dxiohs guelrnabwaꞌ cun Spíritu Saantu Ñiꞌh laꞌh Lliiꞌn Ñiꞌh nin laa Jesuhs nin zeꞌ guihdxyi Nazaret, ya chin gucaꞌnzaa Jesuhs nin naa Crixtu bwiꞌhnn Ñiꞌh dziꞌn roo raꞌ, milahgru raꞌ, basiaca za Ñiꞌh bwiinn raꞌ nin batiꞌdxi bwiinndxaaba trabahjw duxa, bwiꞌhnn Ñiꞌh dziꞌn roo raꞌ riiꞌ laasii guhcanee Xtaada Dxiohs Ñiꞌh laꞌh Ñiꞌh.
38 Sabem também como Deus derramou o Espírito Santo sobre Jesus de Nazaré e lhe deu poder. Jesus andou por toda parte fazendo o bem e curando todos os que eram dominados pelo Diabo, porque Deus estava com ele.
39 Laꞌhnu bidiaꞌhaloh nu garaa raꞌ dziꞌn nin bwiꞌhnn Jesucristu lahdxyi raꞌ bwiinn Israel cun loh guihdxyi Jerusalehn, ya seguihdu gudxiinn raꞌ ba laꞌh Ñiꞌh bacaꞌh raꞌ ba Ñiꞌh loh tuhbi cruhzi.
39 Nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra de Israel, inclusive em Jerusalém. E depois o mataram, pregando-o numa cruz.
40 Ya chin biohnna dxyih babahn Ñiꞌh loh raꞌ bwiinnguuchi, bacah Ñiꞌh llaaꞌndxibaaꞌ.
40 Pedro continuou: — Porém Deus ressuscitou Jesus no terceiro dia e também fez com que ele aparecesse a nós.
41 Ayi baluuꞌyiloh Jesucristu loh chyuuchiꞌhzi bwiinn sino que loh si nu ziga gulii Dxiohs laꞌhnu; bidaꞌwnee nu Ñiꞌh bidwanee nu Ñiꞌh limentu chin babahan Ñiꞌh loh raꞌ bwiinnguuchi.
41 Ele não foi visto por todo o povo, mas somente por nós, que somos as testemunhas que Deus já havia escolhido. Nós comemos e bebemos com ele depois que Deus o ressuscitou.
42 Ya guxeꞌhla Ñiꞌh laꞌhnu tin chogatiꞌchii nu dxyiꞌdxyi xcweenta Ñiꞌh loh raꞌ bwiinn tin gacabwaꞌ raꞌ ba Dxiohs gulii laꞌh Jesucristu tin gaca Ñiꞌh Jwehsi xteenn raꞌ bwiinn nabahan cun bwiinnguuchi raꞌ.
42 Jesus nos mandou anunciar o evangelho ao povo e testemunhar que ele foi posto por Deus como Juiz dos vivos e dos mortos.
43 Galohyi bacaꞌh raꞌ nin luꞌh guñiꞌ xchiꞌdxyi Dxiohs dxihtsi, rahbi raꞌ ba:
43 Todos os profetas falaram a respeito de Jesus, dizendo que os que creem nele recebem, por meio dele, o perdão dos pecados.
44 Zeezah gahca cañiꞌ Pehdru dxyiꞌdxyi raꞌ chi chin guyuuꞌtii Spíritu Saantu Dxiohs laꞌn lastoꞌ raꞌ bwiinn nin gwachii raꞌ stoꞌ ñiꞌh xchiꞌdxyi Jesucristu.
44 Quando Pedro ainda estava falando, o Espírito Santo desceu sobre todos os que estavam ouvindo a mensagem.
45 Badxyigaaꞌ duxa loh raꞌ bwiinn Israel nin naa raꞌ xpwiinn Jesucristu nin zeꞌnee Pehdru laasii bwaꞌha raꞌ ba guleezaa Spíritu Saantu Dxiohs lastoꞌ raꞌ nin luꞌh naa raꞌ bwiinnziitu,
45 Os judeus seguidores de Jesus que tinham vindo de Jope com Pedro ficaram admirados por Deus ter derramado o dom do Espírito Santo sobre os não judeus.
46 laasii bihn raꞌ ba cañiꞌ raꞌ bwiinn chi guriinn-guriinn dxyiꞌzah, neezaa bihn raꞌ ba cañiꞌnee raꞌ bwiinn chi Dxiohs,
46 Pois eles ouviam os não judeus falarem em línguas estranhas e louvarem a grandeza de Deus. Então Pedro disse:
47 chiꞌchi rahbi Pehdru loh raꞌ ba:
47 — Estas pessoas receberam o Espírito Santo como nós também recebemos. Será que alguém vai proibir que sejam batizadas com água?
48 Chiꞌchi gunabwaꞌ Pehdru gurohbaañihsa raꞌ ba cun lah Jesucristu, ya seguihdu guñiꞌnee raꞌ ba Pehdru tin dxiaꞌhannee raꞌ ba laꞌh Pehdru spaaldaa dxyih riꞌchi.
48 Então mandou que aquelas pessoas fossem batizadas em nome de Jesus Cristo. E elas pediram a Pedro que ficasse ali alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.