Atos 7

Diʼll danʼ nsaʼa yel nban (El Nuevo Testamento en el Zapoteco de Yalálag) (ZPUNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Naꞌll beꞌnnenꞌ nak bxoz braonꞌ, lleꞌe Esteban:
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: — Isso de fato é assim?
2 Naꞌll bne Esteban:
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando este estava na Mesopotâmia, antes de morar em Harã,
3 Goll Diosenꞌ leꞌe: “Blloj yell koꞌon, bsanraꞌll biꞌch lwelljoꞌ, naꞌ chejoꞌ ga de to yellrio da wroeꞌraꞌ rweꞌ.”
3 e lhe disse: “Saia da sua terra e do meio da sua parentela e vá para a terra que eu lhe mostrarei.”
4 Kaꞌ goken bllojeꞌ bkwaꞌnneꞌ yellrio ganꞌ nbane beꞌnn Caldeo kaꞌ, naꞌ jasoeꞌ Harán. Harán naꞌ got xeꞌe. Bde got xeꞌe naꞌn, badwaꞌa Diosenꞌ leꞌe ganꞌ llaꞌllo ganni nnaꞌ lla.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e foi morar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vocês agora estão morando.
5 Bixha Diosenꞌ bi gokraꞌlleꞌ gak yellrionꞌ keꞌe kate naꞌ, ni raꞌten bi gok keꞌe, zan bchebeꞌ weꞌen xhiꞌnn dialla keꞌe kate ba goteꞌ, laꞌkze nono xhiꞌnneꞌ nna so, katenꞌ golleꞌ leꞌe kaꞌ.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, embora Abraão ainda não tivesse filhos.
6 Naꞌ goll Diosenꞌ leꞌe: “Wllin lla kat lljachaꞌa xhiꞌnn dialla koꞌo kaꞌ to yell ziꞌte, ga gak akeꞌ beꞌnn wen llin ke beꞌnn kaꞌ ganꞌ lljasó akeꞌ naꞌ, wsaꞌkziꞌ akeꞌ leakeꞌ tap gayoa (400) iz.”
6 E Deus falou que a descendência dele seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados durante quatrocentos anos.
7 Naꞌ leskaꞌ goll Diosenꞌ leꞌe: “Nadaꞌ wsaꞌkziaꞌ yellenꞌ gone leakeꞌ kaꞌ, naꞌll wallach akeꞌ, naꞌ wayed akeꞌ ganni nench weꞌrao akeꞌ nadaꞌ.”
7 — Deus disse ainda: “Castigarei a nação da qual forem escravos; e, depois disso, sairão daí e me servirão neste lugar.”
8 Diosenꞌ beꞌreneꞌ Abraham naꞌ diꞌlle, ke yeolol no xhiꞌnn dialla keꞌe bi byio za so, so akbeꞌ sen danꞌ nziꞌi circuncisión nench gak akbeꞌ txhen rao yell ke Diosenꞌ. Naꞌ ka gok gorj xhiꞌnneꞌ Isaac, ka gókebeꞌ xoꞌn lla, bzoebeꞌ sen, leskaꞌ ben Jacobenꞌ ke xhiꞌnneꞌ kaꞌ, beꞌnn chllinn kaꞌ (12) gok xozxtaꞌollo kaꞌ.
8 Então lhe deu a aliança da circuncisão. Assim, Abraão gerou Isaque e o circuncidou no oitavo dia; e Isaque gerou Jacó, e Jacó gerou os doze patriarcas.
9 ’Bixha beꞌnn kaꞌ gok xozxtaꞌollo, baxhéꞌ akreꞌ to biꞌch akeꞌ beꞌnnenꞌ le José, naꞌ beꞌt akeꞌ leꞌe, bxhiꞌi beꞌnn Egipto kaꞌ leꞌe, bixha Diosenꞌ zerenkzeꞌ Josénꞌ.
9 — Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para ser levado para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 Diosenꞌ gokreneꞌ leꞌe laꞌkze ballayraweꞌ, naꞌ beꞌe leꞌe yel siꞌn. Naꞌ ka bllin lla byej Josénꞌ rao Faraón naꞌ, beꞌnnenꞌ llnebiaꞌ beꞌnn Egipto kaꞌ, byoꞌraꞌll beꞌnnenꞌ leꞌe, naꞌ beneꞌ rallneꞌe doxhen Egiptonꞌ. Naꞌ gok rallnaꞌa Josénꞌ rente yoꞌ ganꞌ llia beꞌnn wnebiaꞌn.
10 e o livrou de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria diante de Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 ’Kanaꞌ gokse to win doxhen Egiptonꞌ ren Canaán naꞌ, naꞌ ballayrao beꞌnn kaꞌ kwis, ren xozxtaꞌollo kaꞌ, byallj da gao akeꞌ.
11 Depois houve fome e grande sofrimento em todo o Egito e em Canaã, e nossos pais não achavam o que comer.
12 Ka bene Jacobenꞌ, Egipto naꞌ de trigo, naꞌ bseꞌleꞌ xozxtaꞌollo kaꞌ jaxiꞌi akeꞌn, ka gok byej akeꞌ da nelle.
12 Mas, quando Jacó ouviu que no Egito havia trigo, mandou, pela primeira vez, os nossos pais até lá.
13 Ka zjaklleꞌ da wllop ras naꞌ, broeꞌrao Josénꞌ biꞌche kaꞌ. Kanaꞌll bnneze Faraón naꞌ, no beꞌnn kaꞌ nak dialla Josénꞌ.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer pelos seus irmãos, e o Faraó veio a conhecer a família de José.
14 Naꞌ baseꞌl Josénꞌ leakeꞌ, jaxhiꞌi akeꞌ xa akeꞌn, naꞌ yeolol biꞌch lwelljeꞌ kaꞌ, naꞌ nak wyon chiꞌno akeꞌ (75), to katenꞌ bllin Egiptonꞌ.
14 Então José mandou chamar Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Kaꞌ goken bllin Jacobenꞌ Egiptonꞌ, gannaꞌ goteꞌ; leskaꞌ Egipto naꞌ, got xozxtaꞌollo kaꞌ.
15 Jacó foi para o Egito, e ali morreu ele e também os nossos pais.
16 Bde got akeꞌ naꞌ, jakwaꞌch akteꞌ leakeꞌ yell ganꞌ nziꞌi Siquem ganꞌ zo ba danꞌ weꞌo Abraham naꞌ, ke xhiꞌnn beꞌnnenꞌ le Hamor beꞌnn Siquem naꞌ.
16 Depois eles foram transportados para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos filhos de Hamor, em Siquém, pagando um certo preço.
17 ’Bixha ka ba zo llin lla weꞌe Diosenꞌ leakeꞌ yellrio danꞌ bchebeꞌ ren da Abraham naꞌ, ba bzorao llan no xhiꞌnn dialla da Abraham naꞌ, rall beꞌnn Egipto kaꞌ.
17 — E, quando já estava próximo o tempo em que Deus cumpriria a promessa feita a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Naꞌ bzorao llnebiaꞌ to beꞌnn yobre, beꞌnn bi bnnezreꞌ chaꞌ bi da wen ben da Josénꞌ rao ralleꞌn.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia José.
19 Beꞌnn wnebiaꞌn bayirjlaꞌlleꞌ ka beneꞌ nench bsaꞌkzieꞌ xozxtaꞌollo kaꞌ, naꞌ golleꞌ leakeꞌ lljachoꞌnn akeꞌ bdaꞌo ke akeꞌ kaꞌ za llarje, nench bill chan akeꞌ.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa gente e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a abandonar seus meninos recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 Kanꞌ llak kaꞌ, gorj da Moisésenꞌ, naꞌ byazraꞌll Diosenꞌ leꞌe, blliꞌweꞌ chonn beꞌo ganꞌ zo xeꞌen.
20 Por esse tempo nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Durante três meses ele foi mantido na casa de seu pai.
21 Bllin lla bill bzoe akreꞌ wkwaꞌch akeꞌ bdaꞌon, naꞌll bsanraꞌll akebeꞌ. Kat ballelkze noꞌrenꞌ nak xhiꞌnn beꞌnn wnebiaꞌ naꞌ lebeꞌ, naꞌ bazieꞌbeꞌ bénebeꞌ ka xhiꞌnneꞌ.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Kaꞌ gok bsed da Moisésenꞌ yel siꞌn ke beꞌnn Egipto kaꞌ, naꞌ gok beꞌe diꞌll da zaꞌke, naꞌll leskaꞌ beneꞌ da zaꞌke.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 ’Ka goke Moisésenꞌ choa (40) iz, bzo lo raꞌlldaꞌweꞌn lljaraꞌnneꞌ beꞌnn wrall keꞌe, beꞌnn Israel kaꞌ.
23 — Quando completou quarenta anos, Moisés teve a ideia de visitar os seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Ka bllineꞌ ganꞌ llaꞌa akeꞌn, jadiꞌreꞌ to beꞌnn Egiptonꞌ lloneꞌ ziꞌ ke to beꞌnn wrall keꞌen, naꞌ gokreneꞌ beꞌnn wrall keꞌen, betteꞌ beꞌnn Egiptonꞌ.
24 Vendo um homem ser maltratado, saiu em defesa dele e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Moisésenꞌ llakreꞌ wayakbeꞌe beꞌnn wrall keꞌe kaꞌ, gonrén Diosenꞌ leꞌe llin yechacheꞌ leakeꞌ Egiptonꞌ, naꞌ bi bayakbeꞌe beꞌnn kaꞌ.
25 Ora, Moisés pensava que seus irmãos entenderiam que Deus queria salvá-los por meio dele; eles, porém, não entenderam.
26 Bixha bateyore breꞌreꞌ chop beꞌnn Israel kaꞌ dil akeꞌ, naꞌ byejeꞌ jaleꞌe leakeꞌ, lleꞌe leakeꞌ: “¿Kere llopteze beꞌnn Israel reꞌ, bixchen dilzre?”
26 No dia seguinte, Moisés aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: “Homens, vocês são irmãos; por que estão maltratando um ao outro?”
27 Naꞌ beꞌnnenꞌ ze lloneꞌ ziꞌ ke lwelljeꞌn, blliꞌyeꞌ Moisésenꞌ, naꞌ lleꞌe leꞌe: “¿Nonꞌ bseꞌl rweꞌ nench yedyenoꞌ yel koxchis ketoꞌn?
27 Mas o que agredia o seu próximo repeliu Moisés, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz sobre nós?
28 ¿Chaꞌ leskaꞌ lleꞌnroꞌ gotoꞌ nadaꞌ kanꞌ benoꞌ betoꞌ beꞌnn Egiptonꞌ neje?”
28 Será que quer me matar, assim como ontem matou o egípcio?”
29 Ka bene Moisésenꞌ kanꞌ bne beꞌnnenꞌ, le bllebeꞌ naꞌ bxhonnjeꞌ, jasoteꞌ to yell ziꞌte nziꞌi Madián. Gannaꞌ bchayneꞌe, naꞌ bzo chop xhiꞌnneꞌ.
29 Ao ouvir isto, Moisés fugiu e se tornou peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 ’Ka gok choa iz zoeꞌ Madián naꞌ, broeꞌrao to angl ke Diosenꞌ leꞌe ganꞌ nak latj dach, yoeꞌ to lo xhis yeꞌche da llaꞌlnninnen ganꞌ zo yaꞌ nziꞌi Sinaí.
30 — Passados quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que estava queimando.
31 Ka breꞌe Moisésenꞌ kanꞌ llaken, llabanreꞌ kwis, naꞌ jabiꞌyeꞌ jawieꞌ, naꞌ bne Diosenꞌ, lleꞌe leꞌe:
31 Moisés ficou maravilhado diante daquela visão e, aproximando-se para contemplá-la, ouviu-se a voz do Senhor, que disse:
32 “Nadaꞌ nakaꞌ Dios ke xozxtaꞌo Abraham, naꞌ Isaac, naꞌ Jacob.” Moisésenꞌ bllebeꞌ, naꞌ bi bayaxhjreꞌ lljawieꞌ.
32 “Eu sou o Deus dos seus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplar a sarça.
33 Naꞌll goll Xanllo Diosenꞌ leꞌe: “Golje xheroꞌn le nak laꞌy latj ganꞌ zeꞌon.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 Ba breꞌraꞌ kanꞌ llsaꞌkziꞌ akeꞌ beꞌnn kaꞌ nak yell kiaꞌn llaꞌa Egipto naꞌ, ba benraꞌ kanꞌ llosiaꞌ akeꞌn, naꞌ ba bllin lla yesrá akeꞌ. Nnaꞌ wseꞌlaꞌ rweꞌ Egiptonꞌ.”
34 Certamente vi o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Venha, agora; vou mandar você para o Egito.”
35 ’Moisés, beꞌnnenꞌ bi byoꞌraꞌll beꞌnn Israel kaꞌ da nell, ka nak goll akeꞌ leꞌe: “¿No bseꞌl rweꞌ nench yedyenoꞌ yel koxchis ketoꞌ?” Leꞌe baseꞌl Diosenꞌ da yobre nench nnebieꞌ, naꞌ yechacheꞌ leakeꞌ lo naꞌ beꞌnn Egipto kaꞌ, le kaꞌn goll angl ke Diosenꞌ leꞌe kanꞌ bneꞌe lo yay yeꞌchenꞌ.
35 — A este Moisés, a quem tinham rejeitado, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz?”, Deus enviou como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Naꞌ bachacheꞌ leakeꞌ, broeꞌreꞌ yel wak ke Diosenꞌ, beneꞌ da yebane beꞌnn Egipto kaꞌ, leskaꞌ beneꞌ ka bllineꞌ lloaꞌ Nisdaꞌo Xhnaꞌn, naꞌll ganꞌ bllaꞌa akeꞌ ganꞌ nak latj dachenꞌ, kaꞌ gokte choa iz.
36 Foi Moisés quem os tirou de lá, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 Naꞌ da Moisésenꞌ golleꞌ xozxtaꞌollo kaꞌ: “Radjre beꞌnn Israel, kwej Xanllo Diosenꞌ to beꞌnn weꞌe xtiꞌlleꞌn, kanꞌ beneꞌ brejeꞌ nadaꞌ, llayaꞌl wzenayre keꞌe.”
37 Foi ainda Moisés quem disse aos filhos de Israel: “Deus fará com que, do meio dos irmãos de vocês, se levante um profeta semelhante a mim.”
38 Moisésenꞌ bzoreneꞌ xozxtaꞌollo kaꞌ ganꞌ nak latj dachenꞌ, naꞌ beꞌrén angl ke Diosenꞌ leꞌe diꞌll, ganꞌ zo yaꞌ da nziꞌi Sinaí, beꞌe leꞌe diꞌll da nsaꞌa yel nban, len naꞌ broeꞌreꞌ lliꞌo.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais. Foi ele quem recebeu palavras vivas para nos transmitir.
39 ’Bixha xozxtaꞌollo kaꞌ, bi bzenay akeꞌ ke da Moisésenꞌ, bi ben akeꞌ leꞌe bare, naꞌ gokraꞌll akeꞌ wayej akeꞌ Egiptonꞌ da yobre.
39 — Nossos pais não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Naꞌ goll akeꞌ da Aarón naꞌ, beꞌnn biꞌch da Moisésenꞌ: “Ben to dios kello, beꞌnn wabiarao raollo tnezenꞌ. Ka nak Moisésenꞌ beꞌnnenꞌ babej lliꞌo Egiptonꞌ, nono nneze binꞌ ba gok keꞌe.”
40 dizendo a Arão: “Faça para nós deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.”
41 Naꞌ ben akeꞌ to bell daꞌo, naꞌ bet akeꞌ no bayiꞌx, ben akeꞌ lnni, beꞌrao akeꞌ danꞌ bayoll ben ren niaꞌnaꞌa akeꞌn.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Diosenꞌ bsanraꞌlleꞌ leakeꞌ, beꞌe latj beꞌrao akeꞌ no will, beꞌo naꞌ berj kaꞌ llia leꞌ yebá. Leꞌ yich danꞌ bzoj beꞌnn kaꞌ beꞌe xtiꞌll Diosenꞌ kanaꞌ naꞌ, llian ganꞌ bne Diosenꞌ ki:
42 Mas Deus se afastou e os entregou à adoração das estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas: “Ó casa de Israel, será que foi para mim que vocês ofereceram vítimas e sacrifícios no deserto, durante quarenta anos?
43 Da yobre beꞌraore, biaꞌre lwaꞌa lsaꞌkenꞌ nziꞌi Moloc,
43 Não é verdade que vocês levantaram o tabernáculo de Moloque e a estrela de Renfã, o deus de vocês, imagens que vocês fizeram para as adorar? Por isso, vou mandar vocês ao exílio para além da Babilônia.”
44 ’Chak bllaꞌa xozxtaꞌollo kaꞌ ganꞌ nak latj dachenꞌ, ben akeꞌ to yodaꞌo da lladobte ga broꞌchaꞌo akeꞌ bray de yej, ganꞌ llia ley ke Diosenꞌ. Diosenꞌ broeꞌreꞌ da Moisésenꞌ doxhen kanꞌ beneꞌ yodaꞌon.
44 — O tabernáculo do testemunho estava entre nossos pais no deserto, como havia ordenado aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Xozxtaꞌollo kaꞌ bgaꞌnnrén akeꞌ yodaꞌon. Kanꞌ bzo Josuénꞌ, Diosenꞌ bchacheꞌ beꞌnn kaꞌ llaꞌa yell kaꞌ, nench gok blan akeꞌ yellrio danꞌ bchebeꞌ weꞌe leakeꞌ. Bsaꞌrén akteꞌ yodaꞌo danꞌ lladobte, ka nak bllin akeꞌ rao yellrionꞌ, naꞌ kaꞌ bdap akeꞌn bllinte bzo rey Davidenꞌ.
45 Também nossos pais, com Josué, tendo recebido o tabernáculo, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles. Foi assim até os dias de Davi,
46 Diosenꞌ byoꞌraꞌlleꞌ kanꞌ ben Davidenꞌ, Davidenꞌ gokraꞌlleꞌ goneꞌ yodaꞌo ke Diosenꞌ, beꞌnnenꞌ beꞌrao Jacobenꞌ kanaꞌ.
46 que obteve o favor de Deus e pediu autorização para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Bixha xhiꞌnneꞌ Salomón naꞌ, beneꞌn.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 Laꞌkze nnézello Diosenꞌ ker beꞌnn zo yodaꞌo da llon beꞌnnachenꞌ, le kanꞌ bzoj beꞌnnenꞌ beꞌe xtiꞌll Diosenꞌ kanaꞌ:
48 Entretanto, o Altíssimo não habita em casas feitas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 Nadaꞌ zoaꞌ yebá, naꞌ nzoate niaꞌ rao yellrionꞌ.
49 “O céu é o meu trono, e a terra é o estrado dos meus pés. Que casa vocês edificarão para mim, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 ¿Kere nadaꞌ benaꞌ yeolol da zjadé rao yellrionꞌ?
50 Não é fato que a minha mão fez todas estas coisas?”
51 ’Naꞌ nnaꞌ reꞌ, leskaꞌ llonre war yichjraꞌlldaꞌorenꞌ, bi llzenayre ke Spíritu ke Diosenꞌ, doxhen kanꞌ ben xozxtaꞌore kaꞌ, kaꞌn llonre.
51 — Homens teimosos e incircuncisos de coração e de ouvidos, vocês sempre resistem ao Espírito Santo. Vocês fazem exatamente o mesmo que fizeram os seus pais.
52 Xozxtaꞌore kaꞌ bsaꞌkziꞌ akeꞌ yeolol beꞌnn kaꞌ beꞌe xtiꞌll Diosenꞌ kanaꞌ. Bet akeꞌ beꞌnn kaꞌ bdixjweꞌ, wllin lla yed beꞌnnenꞌ zerao nak beꞌnn wen. Naꞌ Leꞌen ba bedeꞌ nnaꞌ, naꞌ reꞌ benreꞌ rallnaꞌa beꞌnn kaꞌ bwie Leꞌe, naꞌ kone kaꞌ betreꞌ.
52 Qual dos profetas os pais de vocês não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vocês agora se tornaram traidores e assassinos,
53 Naꞌ reꞌ nnéztere ley ke Dios danꞌ bseꞌleꞌ kone angl kaꞌ, naꞌ bi bzenayre ke.
53 vocês que receberam a lei por ministério de anjos e não a guardaram.
54 Ka llene beꞌnn kaꞌ kanꞌ ne Esteban, to llrok akeꞌ leꞌe, naꞌ llaoxoxj lay akeꞌ.
54 Ao ouvirem isto, ficaram com o coração cheio de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Naꞌ Esteban yoꞌyaꞌnn Spíritu ke Diosenꞌ yichjraꞌlldaꞌweꞌ, ka blis raweꞌn bwieꞌ yebánꞌ, naꞌ breꞌreꞌ beniꞌ ke Diosenꞌ, naꞌ breꞌreꞌ Jesucristonꞌ zeꞌe kwit Diosenꞌ.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus.
56 Naꞌll bneꞌe:
56 Então disse: — Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à direita de Deus.
57 Ka bayoll bne Esteban kaꞌ, bsejdo nay akeꞌ besiaꞌ akeꞌ, yeololeꞌ zejdo, byechj akeꞌ leꞌe.
57 Eles, porém, gritando bem alto, taparam os ouvidos e, unânimes, avançaram contra ele.
58 Naꞌ brej akeꞌ leꞌe yell, bchekw akeꞌ leꞌe yej. Naꞌll beꞌnn kaꞌ bchekw leꞌe yejenꞌ, blechj xha akeꞌn, naꞌ bniꞌt akeꞌn xhniaꞌ to beꞌnn llabán re Saulo.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram as capas deles aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Ka llaral llchekw akeꞌ Esteban yejenꞌ, balwilleꞌ Diosenꞌ bneꞌe:
59 E enquanto o apedrejavam, Estêvão orava, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Naꞌll bcheꞌk xhibeꞌ, bneꞌe zillj:
60 Então, ajoelhando-se, gritou bem alto: — Senhor, não os condenes por causa deste pecado! E, depois que ele disse isso, morreu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.