Atos 7

Diʼll danʼ nsaʼa yel nban (El Nuevo Testamento en el Zapoteco de Yalálag) (ZPUNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Naꞌll beꞌnnenꞌ nak bxoz braonꞌ, lleꞌe Esteban:
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura, é isto assim?
2 Naꞌll bne Esteban:
2 E ele disse: Varões irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, estando na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 Goll Diosenꞌ leꞌe: “Blloj yell koꞌon, bsanraꞌll biꞌch lwelljoꞌ, naꞌ chejoꞌ ga de to yellrio da wroeꞌraꞌ rweꞌ.”
3 e disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 Kaꞌ goken bllojeꞌ bkwaꞌnneꞌ yellrio ganꞌ nbane beꞌnn Caldeo kaꞌ, naꞌ jasoeꞌ Harán. Harán naꞌ got xeꞌe. Bde got xeꞌe naꞌn, badwaꞌa Diosenꞌ leꞌe ganꞌ llaꞌllo ganni nnaꞌ lla.
4 Então, saiu da terra dos caldeus e habitou em Harã. E dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que habitais agora.
5 Bixha Diosenꞌ bi gokraꞌlleꞌ gak yellrionꞌ keꞌe kate naꞌ, ni raꞌten bi gok keꞌe, zan bchebeꞌ weꞌen xhiꞌnn dialla keꞌe kate ba goteꞌ, laꞌkze nono xhiꞌnneꞌ nna so, katenꞌ golleꞌ leꞌe kaꞌ.
5 E não lhe deu nela herança, nem ainda o espaço de um pé; mas prometeu que lhe daria a posse dela e, depois dele, à sua descendência, não tendo ele filho.
6 Naꞌ goll Diosenꞌ leꞌe: “Wllin lla kat lljachaꞌa xhiꞌnn dialla koꞌo kaꞌ to yell ziꞌte, ga gak akeꞌ beꞌnn wen llin ke beꞌnn kaꞌ ganꞌ lljasó akeꞌ naꞌ, wsaꞌkziꞌ akeꞌ leakeꞌ tap gayoa (400) iz.”
6 E falou Deus assim: Que a sua descendência seria peregrina em terra alheia, e a sujeitariam à escravidão e a maltratariam por quatrocentos anos.
7 Naꞌ leskaꞌ goll Diosenꞌ leꞌe: “Nadaꞌ wsaꞌkziaꞌ yellenꞌ gone leakeꞌ kaꞌ, naꞌll wallach akeꞌ, naꞌ wayed akeꞌ ganni nench weꞌrao akeꞌ nadaꞌ.”
7 E eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus. E, depois disto, sairão e me servirão neste lugar.
8 Diosenꞌ beꞌreneꞌ Abraham naꞌ diꞌlle, ke yeolol no xhiꞌnn dialla keꞌe bi byio za so, so akbeꞌ sen danꞌ nziꞌi circuncisión nench gak akbeꞌ txhen rao yell ke Diosenꞌ. Naꞌ ka gok gorj xhiꞌnneꞌ Isaac, ka gókebeꞌ xoꞌn lla, bzoebeꞌ sen, leskaꞌ ben Jacobenꞌ ke xhiꞌnneꞌ kaꞌ, beꞌnn chllinn kaꞌ (12) gok xozxtaꞌollo kaꞌ.
8 E deu-lhe o pacto da circuncisão; e, assim, gerou a Isaque e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque, a Jacó; e Jacó, aos doze patriarcas.
9 ’Bixha beꞌnn kaꞌ gok xozxtaꞌollo, baxhéꞌ akreꞌ to biꞌch akeꞌ beꞌnnenꞌ le José, naꞌ beꞌt akeꞌ leꞌe, bxhiꞌi beꞌnn Egipto kaꞌ leꞌe, bixha Diosenꞌ zerenkzeꞌ Josénꞌ.
9 E os patriarcas, movidos de inveja, venderam a José para o Egito; mas Deus era com ele.
10 Diosenꞌ gokreneꞌ leꞌe laꞌkze ballayraweꞌ, naꞌ beꞌe leꞌe yel siꞌn. Naꞌ ka bllin lla byej Josénꞌ rao Faraón naꞌ, beꞌnnenꞌ llnebiaꞌ beꞌnn Egipto kaꞌ, byoꞌraꞌll beꞌnnenꞌ leꞌe, naꞌ beneꞌ rallneꞌe doxhen Egiptonꞌ. Naꞌ gok rallnaꞌa Josénꞌ rente yoꞌ ganꞌ llia beꞌnn wnebiaꞌn.
10 E livrou-o de todas as suas tribulações e lhe deu graça e sabedoria ante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 ’Kanaꞌ gokse to win doxhen Egiptonꞌ ren Canaán naꞌ, naꞌ ballayrao beꞌnn kaꞌ kwis, ren xozxtaꞌollo kaꞌ, byallj da gao akeꞌ.
11 Sobreveio, então, a todo o país do Egito e de Canaã fome e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 Ka bene Jacobenꞌ, Egipto naꞌ de trigo, naꞌ bseꞌleꞌ xozxtaꞌollo kaꞌ jaxiꞌi akeꞌn, ka gok byej akeꞌ da nelle.
12 Mas, tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais, a primeira vez.
13 Ka zjaklleꞌ da wllop ras naꞌ, broeꞌrao Josénꞌ biꞌche kaꞌ. Kanaꞌll bnneze Faraón naꞌ, no beꞌnn kaꞌ nak dialla Josénꞌ.
13 E, na segunda vez, foi José conhecido por seus irmãos, e a sua linhagem foi manifesta a Faraó.
14 Naꞌ baseꞌl Josénꞌ leakeꞌ, jaxhiꞌi akeꞌ xa akeꞌn, naꞌ yeolol biꞌch lwelljeꞌ kaꞌ, naꞌ nak wyon chiꞌno akeꞌ (75), to katenꞌ bllin Egiptonꞌ.
14 E José mandou chamar a Jacó, seu pai, e a toda sua parentela, que era de setenta e cinco almas.
15 Kaꞌ goken bllin Jacobenꞌ Egiptonꞌ, gannaꞌ goteꞌ; leskaꞌ Egipto naꞌ, got xozxtaꞌollo kaꞌ.
15 E Jacó desceu ao Egito e morreu, ele e nossos pais;
16 Bde got akeꞌ naꞌ, jakwaꞌch akteꞌ leakeꞌ yell ganꞌ nziꞌi Siquem ganꞌ zo ba danꞌ weꞌo Abraham naꞌ, ke xhiꞌnn beꞌnnenꞌ le Hamor beꞌnn Siquem naꞌ.
16 e foram transportados para Siquém e depositados na sepultura que Abraão comprara por certa soma de dinheiro aos filhos de Hamor, pai de Siquém.
17 ’Bixha ka ba zo llin lla weꞌe Diosenꞌ leakeꞌ yellrio danꞌ bchebeꞌ ren da Abraham naꞌ, ba bzorao llan no xhiꞌnn dialla da Abraham naꞌ, rall beꞌnn Egipto kaꞌ.
17 Aproximando-se, porém, o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito;
18 Naꞌ bzorao llnebiaꞌ to beꞌnn yobre, beꞌnn bi bnnezreꞌ chaꞌ bi da wen ben da Josénꞌ rao ralleꞌn.
18 até que se levantou outro rei, que não conhecia a José.
19 Beꞌnn wnebiaꞌn bayirjlaꞌlleꞌ ka beneꞌ nench bsaꞌkzieꞌ xozxtaꞌollo kaꞌ, naꞌ golleꞌ leakeꞌ lljachoꞌnn akeꞌ bdaꞌo ke akeꞌ kaꞌ za llarje, nench bill chan akeꞌ.
19 Esse, usando de astúcia contra a nossa linhagem, maltratou nossos pais, ao ponto de os fazer enjeitar as suas crianças, para que não se multiplicassem.
20 Kanꞌ llak kaꞌ, gorj da Moisésenꞌ, naꞌ byazraꞌll Diosenꞌ leꞌe, blliꞌweꞌ chonn beꞌo ganꞌ zo xeꞌen.
20 Nesse tempo, nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 Bllin lla bill bzoe akreꞌ wkwaꞌch akeꞌ bdaꞌon, naꞌll bsanraꞌll akebeꞌ. Kat ballelkze noꞌrenꞌ nak xhiꞌnn beꞌnn wnebiaꞌ naꞌ lebeꞌ, naꞌ bazieꞌbeꞌ bénebeꞌ ka xhiꞌnneꞌ.
21 E, sendo enjeitado, tomou-o a filha de Faraó e o criou como seu filho.
22 Kaꞌ gok bsed da Moisésenꞌ yel siꞌn ke beꞌnn Egipto kaꞌ, naꞌ gok beꞌe diꞌll da zaꞌke, naꞌll leskaꞌ beneꞌ da zaꞌke.
22 E Moisés foi instruído em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em suas palavras e obras.
23 ’Ka goke Moisésenꞌ choa (40) iz, bzo lo raꞌlldaꞌweꞌn lljaraꞌnneꞌ beꞌnn wrall keꞌe, beꞌnn Israel kaꞌ.
23 E, quando completou a idade de quarenta anos, veio-lhe ao coração ir visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Ka bllineꞌ ganꞌ llaꞌa akeꞌn, jadiꞌreꞌ to beꞌnn Egiptonꞌ lloneꞌ ziꞌ ke to beꞌnn wrall keꞌen, naꞌ gokreneꞌ beꞌnn wrall keꞌen, betteꞌ beꞌnn Egiptonꞌ.
24 E, vendo maltratado um deles, o defendeu e vingou o ofendido, matando o egípcio.
25 Moisésenꞌ llakreꞌ wayakbeꞌe beꞌnn wrall keꞌe kaꞌ, gonrén Diosenꞌ leꞌe llin yechacheꞌ leakeꞌ Egiptonꞌ, naꞌ bi bayakbeꞌe beꞌnn kaꞌ.
25 E ele cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus lhes havia de dar a liberdade pela sua mão; mas eles não entenderam.
26 Bixha bateyore breꞌreꞌ chop beꞌnn Israel kaꞌ dil akeꞌ, naꞌ byejeꞌ jaleꞌe leakeꞌ, lleꞌe leakeꞌ: “¿Kere llopteze beꞌnn Israel reꞌ, bixchen dilzre?”
26 E, no dia seguinte, pelejando eles, foi por eles visto e quis levá-los à paz, dizendo: Varões, sois irmãos; por que vos agravais um ao outro?
27 Naꞌ beꞌnnenꞌ ze lloneꞌ ziꞌ ke lwelljeꞌn, blliꞌyeꞌ Moisésenꞌ, naꞌ lleꞌe leꞌe: “¿Nonꞌ bseꞌl rweꞌ nench yedyenoꞌ yel koxchis ketoꞌn?
27 E o que ofendia o seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz sobre nós?
28 ¿Chaꞌ leskaꞌ lleꞌnroꞌ gotoꞌ nadaꞌ kanꞌ benoꞌ betoꞌ beꞌnn Egiptonꞌ neje?”
28 Queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Ka bene Moisésenꞌ kanꞌ bne beꞌnnenꞌ, le bllebeꞌ naꞌ bxhonnjeꞌ, jasoteꞌ to yell ziꞌte nziꞌi Madián. Gannaꞌ bchayneꞌe, naꞌ bzo chop xhiꞌnneꞌ.
29 E a esta palavra fugiu Moisés e esteve como estrangeiro na terra de Midiã, onde gerou dois filhos.
30 ’Ka gok choa iz zoeꞌ Madián naꞌ, broeꞌrao to angl ke Diosenꞌ leꞌe ganꞌ nak latj dach, yoeꞌ to lo xhis yeꞌche da llaꞌlnninnen ganꞌ zo yaꞌ nziꞌi Sinaí.
30 E, completados quarenta anos, apareceu-lhe o anjo do Senhor, no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo de um sarçal.
31 Ka breꞌe Moisésenꞌ kanꞌ llaken, llabanreꞌ kwis, naꞌ jabiꞌyeꞌ jawieꞌ, naꞌ bne Diosenꞌ, lleꞌe leꞌe:
31 Então, Moisés, quando viu isto, se maravilhou da visão; e, aproximando-se para observar, foi-lhe dirigida a voz do Senhor,
32 “Nadaꞌ nakaꞌ Dios ke xozxtaꞌo Abraham, naꞌ Isaac, naꞌ Jacob.” Moisésenꞌ bllebeꞌ, naꞌ bi bayaxhjreꞌ lljawieꞌ.
32 dizendo: Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó. E Moisés, todo trêmulo, não ousava olhar.
33 Naꞌll goll Xanllo Diosenꞌ leꞌe: “Golje xheroꞌn le nak laꞌy latj ganꞌ zeꞌon.
33 E disse-lhe o Senhor: Tira as sandálias dos pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Ba breꞌraꞌ kanꞌ llsaꞌkziꞌ akeꞌ beꞌnn kaꞌ nak yell kiaꞌn llaꞌa Egipto naꞌ, ba benraꞌ kanꞌ llosiaꞌ akeꞌn, naꞌ ba bllin lla yesrá akeꞌ. Nnaꞌ wseꞌlaꞌ rweꞌ Egiptonꞌ.”
34 Tenho visto atentamente a aflição do meu povo que está no Egito, e ouvi os seus gemidos, e desci a livrá-los. Agora, pois, vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 ’Moisés, beꞌnnenꞌ bi byoꞌraꞌll beꞌnn Israel kaꞌ da nell, ka nak goll akeꞌ leꞌe: “¿No bseꞌl rweꞌ nench yedyenoꞌ yel koxchis ketoꞌ?” Leꞌe baseꞌl Diosenꞌ da yobre nench nnebieꞌ, naꞌ yechacheꞌ leakeꞌ lo naꞌ beꞌnn Egipto kaꞌ, le kaꞌn goll angl ke Diosenꞌ leꞌe kanꞌ bneꞌe lo yay yeꞌchenꞌ.
35 A este Moisés, ao qual haviam negado, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz? A este enviou Deus como príncipe e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera no sarçal.
36 Naꞌ bachacheꞌ leakeꞌ, broeꞌreꞌ yel wak ke Diosenꞌ, beneꞌ da yebane beꞌnn Egipto kaꞌ, leskaꞌ beneꞌ ka bllineꞌ lloaꞌ Nisdaꞌo Xhnaꞌn, naꞌll ganꞌ bllaꞌa akeꞌ ganꞌ nak latj dachenꞌ, kaꞌ gokte choa iz.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por quarenta anos.
37 Naꞌ da Moisésenꞌ golleꞌ xozxtaꞌollo kaꞌ: “Radjre beꞌnn Israel, kwej Xanllo Diosenꞌ to beꞌnn weꞌe xtiꞌlleꞌn, kanꞌ beneꞌ brejeꞌ nadaꞌ, llayaꞌl wzenayre keꞌe.”
37 Este é aquele Moisés que disse aos filhos de Israel: O Senhor, vosso Deus, vos levantará dentre vossos irmãos um profeta como eu; a ele ouvireis.
38 Moisésenꞌ bzoreneꞌ xozxtaꞌollo kaꞌ ganꞌ nak latj dachenꞌ, naꞌ beꞌrén angl ke Diosenꞌ leꞌe diꞌll, ganꞌ zo yaꞌ da nziꞌi Sinaí, beꞌe leꞌe diꞌll da nsaꞌa yel nban, len naꞌ broeꞌreꞌ lliꞌo.
38 Este é o que esteve entre a congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu as palavras de vida para no-las dar.
39 ’Bixha xozxtaꞌollo kaꞌ, bi bzenay akeꞌ ke da Moisésenꞌ, bi ben akeꞌ leꞌe bare, naꞌ gokraꞌll akeꞌ wayej akeꞌ Egiptonꞌ da yobre.
39 Ao qual nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram e, em seu coração, se tornaram ao Egito,
40 Naꞌ goll akeꞌ da Aarón naꞌ, beꞌnn biꞌch da Moisésenꞌ: “Ben to dios kello, beꞌnn wabiarao raollo tnezenꞌ. Ka nak Moisésenꞌ beꞌnnenꞌ babej lliꞌo Egiptonꞌ, nono nneze binꞌ ba gok keꞌe.”
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Naꞌ ben akeꞌ to bell daꞌo, naꞌ bet akeꞌ no bayiꞌx, ben akeꞌ lnni, beꞌrao akeꞌ danꞌ bayoll ben ren niaꞌnaꞌa akeꞌn.
41 E, naqueles dias, fizeram o bezerro, e ofereceram sacrifícios ao ídolo, e se alegraram nas obras das suas mãos.
42 Diosenꞌ bsanraꞌlleꞌ leakeꞌ, beꞌe latj beꞌrao akeꞌ no will, beꞌo naꞌ berj kaꞌ llia leꞌ yebá. Leꞌ yich danꞌ bzoj beꞌnn kaꞌ beꞌe xtiꞌll Diosenꞌ kanaꞌ naꞌ, llian ganꞌ bne Diosenꞌ ki:
42 Mas Deus se afastou e os abandonou a que servissem ao exército do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, me oferecestes vítimas e sacrifícios no deserto por quarenta anos, ó casa de Israel?
43 Da yobre beꞌraore, biaꞌre lwaꞌa lsaꞌkenꞌ nziꞌi Moloc,
43 Antes, tomastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do vosso deus Renfã, figuras que vós fizestes para as adorar. Transportar-vos-ei, pois, para além de Babilônia.
44 ’Chak bllaꞌa xozxtaꞌollo kaꞌ ganꞌ nak latj dachenꞌ, ben akeꞌ to yodaꞌo da lladobte ga broꞌchaꞌo akeꞌ bray de yej, ganꞌ llia ley ke Diosenꞌ. Diosenꞌ broeꞌreꞌ da Moisésenꞌ doxhen kanꞌ beneꞌ yodaꞌon.
44 Estava entre nossos pais no deserto o tabernáculo do Testemunho (como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto),
45 Xozxtaꞌollo kaꞌ bgaꞌnnrén akeꞌ yodaꞌon. Kanꞌ bzo Josuénꞌ, Diosenꞌ bchacheꞌ beꞌnn kaꞌ llaꞌa yell kaꞌ, nench gok blan akeꞌ yellrio danꞌ bchebeꞌ weꞌe leakeꞌ. Bsaꞌrén akteꞌ yodaꞌo danꞌ lladobte, ka nak bllin akeꞌ rao yellrionꞌ, naꞌ kaꞌ bdap akeꞌn bllinte bzo rey Davidenꞌ.
45 o qual nossos pais, recebendo-o também, o levaram com Josué, quando entraram na posse das nações que Deus lançou para fora da presença de nossos pais, até aos dias de Davi,
46 Diosenꞌ byoꞌraꞌlleꞌ kanꞌ ben Davidenꞌ, Davidenꞌ gokraꞌlleꞌ goneꞌ yodaꞌo ke Diosenꞌ, beꞌnnenꞌ beꞌrao Jacobenꞌ kanaꞌ.
46 que achou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar tabernáculo para o Deus de Jacó.
47 Bixha xhiꞌnneꞌ Salomón naꞌ, beneꞌn.
47 E Salomão lhe edificou casa;
48 Laꞌkze nnézello Diosenꞌ ker beꞌnn zo yodaꞌo da llon beꞌnnachenꞌ, le kanꞌ bzoj beꞌnnenꞌ beꞌe xtiꞌll Diosenꞌ kanaꞌ:
48 mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 Nadaꞌ zoaꞌ yebá, naꞌ nzoate niaꞌ rao yellrionꞌ.
49 O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés. Que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 ¿Kere nadaꞌ benaꞌ yeolol da zjadé rao yellrionꞌ?
50 Porventura, não fez a minha mão todas estas coisas?
51 ’Naꞌ nnaꞌ reꞌ, leskaꞌ llonre war yichjraꞌlldaꞌorenꞌ, bi llzenayre ke Spíritu ke Diosenꞌ, doxhen kanꞌ ben xozxtaꞌore kaꞌ, kaꞌn llonre.
51 Homens de dura cerviz e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim, vós sois como vossos pais.
52 Xozxtaꞌore kaꞌ bsaꞌkziꞌ akeꞌ yeolol beꞌnn kaꞌ beꞌe xtiꞌll Diosenꞌ kanaꞌ. Bet akeꞌ beꞌnn kaꞌ bdixjweꞌ, wllin lla yed beꞌnnenꞌ zerao nak beꞌnn wen. Naꞌ Leꞌen ba bedeꞌ nnaꞌ, naꞌ reꞌ benreꞌ rallnaꞌa beꞌnn kaꞌ bwie Leꞌe, naꞌ kone kaꞌ betreꞌ.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que anteriormente anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora fostes traidores e homicidas;
53 Naꞌ reꞌ nnéztere ley ke Dios danꞌ bseꞌleꞌ kone angl kaꞌ, naꞌ bi bzenayre ke.
53 vós que recebestes a lei por ordenação dos anjos e não a guardastes.
54 Ka llene beꞌnn kaꞌ kanꞌ ne Esteban, to llrok akeꞌ leꞌe, naꞌ llaoxoxj lay akeꞌ.
54 E, ouvindo eles isto, enfureciam-se em seu coração e rangiam os dentes contra ele.
55 Naꞌ Esteban yoꞌyaꞌnn Spíritu ke Diosenꞌ yichjraꞌlldaꞌweꞌ, ka blis raweꞌn bwieꞌ yebánꞌ, naꞌ breꞌreꞌ beniꞌ ke Diosenꞌ, naꞌ breꞌreꞌ Jesucristonꞌ zeꞌe kwit Diosenꞌ.
55 Mas ele, estando cheio do Espírito Santo e fixando os olhos no céu, viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus,
56 Naꞌll bneꞌe:
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, que está em pé à mão direita de Deus.
57 Ka bayoll bne Esteban kaꞌ, bsejdo nay akeꞌ besiaꞌ akeꞌ, yeololeꞌ zejdo, byechj akeꞌ leꞌe.
57 Mas eles gritaram com grande voz, taparam os ouvidos e arremeteram unânimes contra ele.
58 Naꞌ brej akeꞌ leꞌe yell, bchekw akeꞌ leꞌe yej. Naꞌll beꞌnn kaꞌ bchekw leꞌe yejenꞌ, blechj xha akeꞌn, naꞌ bniꞌt akeꞌn xhniaꞌ to beꞌnn llabán re Saulo.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas vestes aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Ka llaral llchekw akeꞌ Esteban yejenꞌ, balwilleꞌ Diosenꞌ bneꞌe:
59 E apedrejaram a Estêvão, que em invocação dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Naꞌll bcheꞌk xhibeꞌ, bneꞌe zillj:
60 E, pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. E, tendo dito isto, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.