Atos 7

Diʼll danʼ nsaʼa yel nban (El Nuevo Testamento en el Zapoteco de Yalálag) (ZPUNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Naꞌll beꞌnnenꞌ nak bxoz braonꞌ, lleꞌe Esteban:
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura são assim estas coisas?
2 Naꞌll bne Esteban:
2 Estêvão respondeu: Irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, estando ele na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 Goll Diosenꞌ leꞌe: “Blloj yell koꞌon, bsanraꞌll biꞌch lwelljoꞌ, naꞌ chejoꞌ ga de to yellrio da wroeꞌraꞌ rweꞌ.”
3 e disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela, e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 Kaꞌ goken bllojeꞌ bkwaꞌnneꞌ yellrio ganꞌ nbane beꞌnn Caldeo kaꞌ, naꞌ jasoeꞌ Harán. Harán naꞌ got xeꞌe. Bde got xeꞌe naꞌn, badwaꞌa Diosenꞌ leꞌe ganꞌ llaꞌllo ganni nnaꞌ lla.
4 Então saiu da terra dos caldeus e habitou em Harã. Dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 Bixha Diosenꞌ bi gokraꞌlleꞌ gak yellrionꞌ keꞌe kate naꞌ, ni raꞌten bi gok keꞌe, zan bchebeꞌ weꞌen xhiꞌnn dialla keꞌe kate ba goteꞌ, laꞌkze nono xhiꞌnneꞌ nna so, katenꞌ golleꞌ leꞌe kaꞌ.
5 E não lhe deu nela herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu que lha daria em possessão, e depois dele à sua descendência, não tendo ele ainda filho.
6 Naꞌ goll Diosenꞌ leꞌe: “Wllin lla kat lljachaꞌa xhiꞌnn dialla koꞌo kaꞌ to yell ziꞌte, ga gak akeꞌ beꞌnn wen llin ke beꞌnn kaꞌ ganꞌ lljasó akeꞌ naꞌ, wsaꞌkziꞌ akeꞌ leakeꞌ tap gayoa (400) iz.”
6 Pois Deus disse que a sua descendência seria peregrina em terra estranha e que a escravizariam e maltratariam por quatrocentos anos.
7 Naꞌ leskaꞌ goll Diosenꞌ leꞌe: “Nadaꞌ wsaꞌkziaꞌ yellenꞌ gone leakeꞌ kaꞌ, naꞌll wallach akeꞌ, naꞌ wayed akeꞌ ganni nench weꞌrao akeꞌ nadaꞌ.”
7 Mas eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus; e depois disto sairão, e me servirão neste lugar.
8 Diosenꞌ beꞌreneꞌ Abraham naꞌ diꞌlle, ke yeolol no xhiꞌnn dialla keꞌe bi byio za so, so akbeꞌ sen danꞌ nziꞌi circuncisión nench gak akbeꞌ txhen rao yell ke Diosenꞌ. Naꞌ ka gok gorj xhiꞌnneꞌ Isaac, ka gókebeꞌ xoꞌn lla, bzoebeꞌ sen, leskaꞌ ben Jacobenꞌ ke xhiꞌnneꞌ kaꞌ, beꞌnn chllinn kaꞌ (12) gok xozxtaꞌollo kaꞌ.
8 E deu-lhe o pacto da circuncisão; assim então gerou Abraão a Isaque, e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque gerou a Jacó, e Jacó aos doze patriarcas.
9 ’Bixha beꞌnn kaꞌ gok xozxtaꞌollo, baxhéꞌ akreꞌ to biꞌch akeꞌ beꞌnnenꞌ le José, naꞌ beꞌt akeꞌ leꞌe, bxhiꞌi beꞌnn Egipto kaꞌ leꞌe, bixha Diosenꞌ zerenkzeꞌ Josénꞌ.
9 Os patriarcas, movidos de inveja, venderam José para o Egito; mas Deus era com ele,
10 Diosenꞌ gokreneꞌ leꞌe laꞌkze ballayraweꞌ, naꞌ beꞌe leꞌe yel siꞌn. Naꞌ ka bllin lla byej Josénꞌ rao Faraón naꞌ, beꞌnnenꞌ llnebiaꞌ beꞌnn Egipto kaꞌ, byoꞌraꞌll beꞌnnenꞌ leꞌe, naꞌ beneꞌ rallneꞌe doxhen Egiptonꞌ. Naꞌ gok rallnaꞌa Josénꞌ rente yoꞌ ganꞌ llia beꞌnn wnebiaꞌn.
10 e o livrou de todas as suas tribulações, e lhe deu graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 ’Kanaꞌ gokse to win doxhen Egiptonꞌ ren Canaán naꞌ, naꞌ ballayrao beꞌnn kaꞌ kwis, ren xozxtaꞌollo kaꞌ, byallj da gao akeꞌ.
11 Sobreveio então uma fome a todo o Egito e Canaã, e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 Ka bene Jacobenꞌ, Egipto naꞌ de trigo, naꞌ bseꞌleꞌ xozxtaꞌollo kaꞌ jaxiꞌi akeꞌn, ka gok byej akeꞌ da nelle.
12 Mas tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais pela primeira vez.
13 Ka zjaklleꞌ da wllop ras naꞌ, broeꞌrao Josénꞌ biꞌche kaꞌ. Kanaꞌll bnneze Faraón naꞌ, no beꞌnn kaꞌ nak dialla Josénꞌ.
13 E na segunda vez deu-se José a conhecer a seus irmãos, e a sua linhagem tornou-se manifesta a Faraó.
14 Naꞌ baseꞌl Josénꞌ leakeꞌ, jaxhiꞌi akeꞌ xa akeꞌn, naꞌ yeolol biꞌch lwelljeꞌ kaꞌ, naꞌ nak wyon chiꞌno akeꞌ (75), to katenꞌ bllin Egiptonꞌ.
14 Então José mandou chamar a seu pai Jacó, e a toda a sua parentela-setenta e cinco almas.
15 Kaꞌ goken bllin Jacobenꞌ Egiptonꞌ, gannaꞌ goteꞌ; leskaꞌ Egipto naꞌ, got xozxtaꞌollo kaꞌ.
15 Jacó, pois, desceu ao Egito, onde morreu, ele e nossos pais;
16 Bde got akeꞌ naꞌ, jakwaꞌch akteꞌ leakeꞌ yell ganꞌ nziꞌi Siquem ganꞌ zo ba danꞌ weꞌo Abraham naꞌ, ke xhiꞌnn beꞌnnenꞌ le Hamor beꞌnn Siquem naꞌ.
16 e foram transportados para Siquém e depositados na sepultura que Abraão comprara por certo preço em prata aos filhos de Emor, em Siquém.
17 ’Bixha ka ba zo llin lla weꞌe Diosenꞌ leakeꞌ yellrio danꞌ bchebeꞌ ren da Abraham naꞌ, ba bzorao llan no xhiꞌnn dialla da Abraham naꞌ, rall beꞌnn Egipto kaꞌ.
17 Enquanto se aproximava o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo crescia e se multiplicava no Egito;
18 Naꞌ bzorao llnebiaꞌ to beꞌnn yobre, beꞌnn bi bnnezreꞌ chaꞌ bi da wen ben da Josénꞌ rao ralleꞌn.
18 até que se levantou ali outro rei, que não tinha conhecido José.
19 Beꞌnn wnebiaꞌn bayirjlaꞌlleꞌ ka beneꞌ nench bsaꞌkzieꞌ xozxtaꞌollo kaꞌ, naꞌ golleꞌ leakeꞌ lljachoꞌnn akeꞌ bdaꞌo ke akeꞌ kaꞌ za llarje, nench bill chan akeꞌ.
19 Usando esse de astúcia contra a nossa raça, maltratou a nossos pais, ao ponto de fazê-los enjeitar seus filhos, para que não vivessem.
20 Kanꞌ llak kaꞌ, gorj da Moisésenꞌ, naꞌ byazraꞌll Diosenꞌ leꞌe, blliꞌweꞌ chonn beꞌo ganꞌ zo xeꞌen.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 Bllin lla bill bzoe akreꞌ wkwaꞌch akeꞌ bdaꞌon, naꞌll bsanraꞌll akebeꞌ. Kat ballelkze noꞌrenꞌ nak xhiꞌnn beꞌnn wnebiaꞌ naꞌ lebeꞌ, naꞌ bazieꞌbeꞌ bénebeꞌ ka xhiꞌnneꞌ.
21 Sendo ele enjeitado, a filha de Faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 Kaꞌ gok bsed da Moisésenꞌ yel siꞌn ke beꞌnn Egipto kaꞌ, naꞌ gok beꞌe diꞌll da zaꞌke, naꞌll leskaꞌ beneꞌ da zaꞌke.
22 Assim Moisés foi instruído em toda a sabedoria dos egípcios, e era poderoso em palavras e obras.
23 ’Ka goke Moisésenꞌ choa (40) iz, bzo lo raꞌlldaꞌweꞌn lljaraꞌnneꞌ beꞌnn wrall keꞌe, beꞌnn Israel kaꞌ.
23 Ora, quando ele completou quarenta anos, veio-lhe ao coração visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Ka bllineꞌ ganꞌ llaꞌa akeꞌn, jadiꞌreꞌ to beꞌnn Egiptonꞌ lloneꞌ ziꞌ ke to beꞌnn wrall keꞌen, naꞌ gokreneꞌ beꞌnn wrall keꞌen, betteꞌ beꞌnn Egiptonꞌ.
24 E vendo um deles sofrer injustamente, defendeu-o, e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Moisésenꞌ llakreꞌ wayakbeꞌe beꞌnn wrall keꞌe kaꞌ, gonrén Diosenꞌ leꞌe llin yechacheꞌ leakeꞌ Egiptonꞌ, naꞌ bi bayakbeꞌe beꞌnn kaꞌ.
25 Cuidava que seus irmãos entenderiam que por mão dele Deus lhes havia de dar a liberdade; mas eles não entenderam.
26 Bixha bateyore breꞌreꞌ chop beꞌnn Israel kaꞌ dil akeꞌ, naꞌ byejeꞌ jaleꞌe leakeꞌ, lleꞌe leakeꞌ: “¿Kere llopteze beꞌnn Israel reꞌ, bixchen dilzre?”
26 No dia seguinte apareceu-lhes quando brigavam, e quis levá-los à paz, dizendo: Homens, sois irmãos; por que vos maltratais um ao outro?
27 Naꞌ beꞌnnenꞌ ze lloneꞌ ziꞌ ke lwelljeꞌn, blliꞌyeꞌ Moisésenꞌ, naꞌ lleꞌe leꞌe: “¿Nonꞌ bseꞌl rweꞌ nench yedyenoꞌ yel koxchis ketoꞌn?
27 Mas o que fazia injustiça ao seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz sobre nós?
28 ¿Chaꞌ leskaꞌ lleꞌnroꞌ gotoꞌ nadaꞌ kanꞌ benoꞌ betoꞌ beꞌnn Egiptonꞌ neje?”
28 Acaso queres tu matar-me como ontem mataste o egípcio?
29 Ka bene Moisésenꞌ kanꞌ bne beꞌnnenꞌ, le bllebeꞌ naꞌ bxhonnjeꞌ, jasoteꞌ to yell ziꞌte nziꞌi Madián. Gannaꞌ bchayneꞌe, naꞌ bzo chop xhiꞌnneꞌ.
29 A esta palavra fugiu Moisés, e tornou-se peregrino na terra de Madiã, onde gerou dois filhos.
30 ’Ka gok choa iz zoeꞌ Madián naꞌ, broeꞌrao to angl ke Diosenꞌ leꞌe ganꞌ nak latj dach, yoeꞌ to lo xhis yeꞌche da llaꞌlnninnen ganꞌ zo yaꞌ nziꞌi Sinaí.
30 E passados mais quarenta anos, apareceu-lhe um anjo no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo no meio de uma sarça.
31 Ka breꞌe Moisésenꞌ kanꞌ llaken, llabanreꞌ kwis, naꞌ jabiꞌyeꞌ jawieꞌ, naꞌ bne Diosenꞌ, lleꞌe leꞌe:
31 Moisés, vendo isto, admirou-se da visão; e, aproximando-se ele para observar, soou a voz do Senhor:
32 “Nadaꞌ nakaꞌ Dios ke xozxtaꞌo Abraham, naꞌ Isaac, naꞌ Jacob.” Moisésenꞌ bllebeꞌ, naꞌ bi bayaxhjreꞌ lljawieꞌ.
32 Eu sou o deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. E Moisés ficou trêmulo e não ousava olhar.
33 Naꞌll goll Xanllo Diosenꞌ leꞌe: “Golje xheroꞌn le nak laꞌy latj ganꞌ zeꞌon.
33 Disse-lhe então o Senhor: Tira as alparcas dos teus pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Ba breꞌraꞌ kanꞌ llsaꞌkziꞌ akeꞌ beꞌnn kaꞌ nak yell kiaꞌn llaꞌa Egipto naꞌ, ba benraꞌ kanꞌ llosiaꞌ akeꞌn, naꞌ ba bllin lla yesrá akeꞌ. Nnaꞌ wseꞌlaꞌ rweꞌ Egiptonꞌ.”
34 Vi, com efeito, a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos, e desci para livrá-lo. Agora pois vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 ’Moisés, beꞌnnenꞌ bi byoꞌraꞌll beꞌnn Israel kaꞌ da nell, ka nak goll akeꞌ leꞌe: “¿No bseꞌl rweꞌ nench yedyenoꞌ yel koxchis ketoꞌ?” Leꞌe baseꞌl Diosenꞌ da yobre nench nnebieꞌ, naꞌ yechacheꞌ leakeꞌ lo naꞌ beꞌnn Egipto kaꞌ, le kaꞌn goll angl ke Diosenꞌ leꞌe kanꞌ bneꞌe lo yay yeꞌchenꞌ.
35 A este Moisés que eles haviam repelido, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz? a este enviou Deus como senhor e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera na sarça.
36 Naꞌ bachacheꞌ leakeꞌ, broeꞌreꞌ yel wak ke Diosenꞌ, beneꞌ da yebane beꞌnn Egipto kaꞌ, leskaꞌ beneꞌ ka bllineꞌ lloaꞌ Nisdaꞌo Xhnaꞌn, naꞌll ganꞌ bllaꞌa akeꞌ ganꞌ nak latj dachenꞌ, kaꞌ gokte choa iz.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, e no Mar Vermelho, e no deserto por quarenta anos.
37 Naꞌ da Moisésenꞌ golleꞌ xozxtaꞌollo kaꞌ: “Radjre beꞌnn Israel, kwej Xanllo Diosenꞌ to beꞌnn weꞌe xtiꞌlleꞌn, kanꞌ beneꞌ brejeꞌ nadaꞌ, llayaꞌl wzenayre keꞌe.”
37 Este é o Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta como eu.
38 Moisésenꞌ bzoreneꞌ xozxtaꞌollo kaꞌ ganꞌ nak latj dachenꞌ, naꞌ beꞌrén angl ke Diosenꞌ leꞌe diꞌll, ganꞌ zo yaꞌ da nziꞌi Sinaí, beꞌe leꞌe diꞌll da nsaꞌa yel nban, len naꞌ broeꞌreꞌ lliꞌo.
38 Este é o que esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu palavras de vida para vo-las dar;
39 ’Bixha xozxtaꞌollo kaꞌ, bi bzenay akeꞌ ke da Moisésenꞌ, bi ben akeꞌ leꞌe bare, naꞌ gokraꞌll akeꞌ wayej akeꞌ Egiptonꞌ da yobre.
39 ao qual os nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram, e em seus corações voltaram ao Egito,
40 Naꞌ goll akeꞌ da Aarón naꞌ, beꞌnn biꞌch da Moisésenꞌ: “Ben to dios kello, beꞌnn wabiarao raollo tnezenꞌ. Ka nak Moisésenꞌ beꞌnnenꞌ babej lliꞌo Egiptonꞌ, nono nneze binꞌ ba gok keꞌe.”
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Naꞌ ben akeꞌ to bell daꞌo, naꞌ bet akeꞌ no bayiꞌx, ben akeꞌ lnni, beꞌrao akeꞌ danꞌ bayoll ben ren niaꞌnaꞌa akeꞌn.
41 Fizeram, pois, naqueles dias o bezerro, e ofereceram sacrifício ao ídolo, e se alegravam nas obras das suas mãos.
42 Diosenꞌ bsanraꞌlleꞌ leakeꞌ, beꞌe latj beꞌrao akeꞌ no will, beꞌo naꞌ berj kaꞌ llia leꞌ yebá. Leꞌ yich danꞌ bzoj beꞌnn kaꞌ beꞌe xtiꞌll Diosenꞌ kanaꞌ naꞌ, llian ganꞌ bne Diosenꞌ ki:
42 Mas Deus se afastou, e os abandonou ao culto das hostes do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto, ó casa de Israel?
43 Da yobre beꞌraore, biaꞌre lwaꞌa lsaꞌkenꞌ nziꞌi Moloc,
43 Antes carregastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que vós fizestes para adorá-las. Desterrar-vos-ei pois, para além da Babilônia.
44 ’Chak bllaꞌa xozxtaꞌollo kaꞌ ganꞌ nak latj dachenꞌ, ben akeꞌ to yodaꞌo da lladobte ga broꞌchaꞌo akeꞌ bray de yej, ganꞌ llia ley ke Diosenꞌ. Diosenꞌ broeꞌreꞌ da Moisésenꞌ doxhen kanꞌ beneꞌ yodaꞌon.
44 Entre os nossos pais no deserto estava o tabernáculo do testemunho, como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto;
45 Xozxtaꞌollo kaꞌ bgaꞌnnrén akeꞌ yodaꞌon. Kanꞌ bzo Josuénꞌ, Diosenꞌ bchacheꞌ beꞌnn kaꞌ llaꞌa yell kaꞌ, nench gok blan akeꞌ yellrio danꞌ bchebeꞌ weꞌe leakeꞌ. Bsaꞌrén akteꞌ yodaꞌo danꞌ lladobte, ka nak bllin akeꞌ rao yellrionꞌ, naꞌ kaꞌ bdap akeꞌn bllinte bzo rey Davidenꞌ.
45 o qual nossos pais, tendo-o por sua vez recebido, o levaram sob a direção de Josué, quando entraram na posse da terra das nações que Deus expulsou da presença dos nossos pais, até os dias de Davi,
46 Diosenꞌ byoꞌraꞌlleꞌ kanꞌ ben Davidenꞌ, Davidenꞌ gokraꞌlleꞌ goneꞌ yodaꞌo ke Diosenꞌ, beꞌnnenꞌ beꞌrao Jacobenꞌ kanaꞌ.
46 que achou graça diante de Deus, e pediu que lhe fosse dado achar habitação para o Deus de Jacó.
47 Bixha xhiꞌnneꞌ Salomón naꞌ, beneꞌn.
47 Entretanto foi Salomão quem lhe edificou uma casa;
48 Laꞌkze nnézello Diosenꞌ ker beꞌnn zo yodaꞌo da llon beꞌnnachenꞌ, le kanꞌ bzoj beꞌnnenꞌ beꞌe xtiꞌll Diosenꞌ kanaꞌ:
48 mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 Nadaꞌ zoaꞌ yebá, naꞌ nzoate niaꞌ rao yellrionꞌ.
49 O céu é meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual o lugar do meu repouso?
50 ¿Kere nadaꞌ benaꞌ yeolol da zjadé rao yellrionꞌ?
50 Não fez, porventura, a minha mão todas estas coisas?
51 ’Naꞌ nnaꞌ reꞌ, leskaꞌ llonre war yichjraꞌlldaꞌorenꞌ, bi llzenayre ke Spíritu ke Diosenꞌ, doxhen kanꞌ ben xozxtaꞌore kaꞌ, kaꞌn llonre.
51 Homens de dura cerviz, e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; como o fizeram os vossos pais, assim também vós.
52 Xozxtaꞌore kaꞌ bsaꞌkziꞌ akeꞌ yeolol beꞌnn kaꞌ beꞌe xtiꞌll Diosenꞌ kanaꞌ. Bet akeꞌ beꞌnn kaꞌ bdixjweꞌ, wllin lla yed beꞌnnenꞌ zerao nak beꞌnn wen. Naꞌ Leꞌen ba bedeꞌ nnaꞌ, naꞌ reꞌ benreꞌ rallnaꞌa beꞌnn kaꞌ bwie Leꞌe, naꞌ kone kaꞌ betreꞌ.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que dantes anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e homicidas,
53 Naꞌ reꞌ nnéztere ley ke Dios danꞌ bseꞌleꞌ kone angl kaꞌ, naꞌ bi bzenayre ke.
53 vós, que recebestes a lei por ordenação dos anjos, e não a guardastes.
54 Ka llene beꞌnn kaꞌ kanꞌ ne Esteban, to llrok akeꞌ leꞌe, naꞌ llaoxoxj lay akeꞌ.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se em seus corações, e rangiam os dentes contra Estêvão.
55 Naꞌ Esteban yoꞌyaꞌnn Spíritu ke Diosenꞌ yichjraꞌlldaꞌweꞌ, ka blis raweꞌn bwieꞌ yebánꞌ, naꞌ breꞌreꞌ beniꞌ ke Diosenꞌ, naꞌ breꞌreꞌ Jesucristonꞌ zeꞌe kwit Diosenꞌ.
55 Mas ele, cheio do Espírito Santo, fitando os olhos no céu, viu a glória de Deus, e Jesus em pé à direita de Deus,
56 Naꞌll bneꞌe:
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos, e o Filho do homem em pé à direita de Deus.
57 Ka bayoll bne Esteban kaꞌ, bsejdo nay akeꞌ besiaꞌ akeꞌ, yeololeꞌ zejdo, byechj akeꞌ leꞌe.
57 Então eles gritaram com grande voz, taparam os ouvidos, e arremeteram unânimes contra ele
58 Naꞌ brej akeꞌ leꞌe yell, bchekw akeꞌ leꞌe yej. Naꞌll beꞌnn kaꞌ bchekw leꞌe yejenꞌ, blechj xha akeꞌn, naꞌ bniꞌt akeꞌn xhniaꞌ to beꞌnn llabán re Saulo.
58 e, lançando-o fora da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas vestes aos pés de um mancebo chamado Saulo.
59 Ka llaral llchekw akeꞌ Esteban yejenꞌ, balwilleꞌ Diosenꞌ bneꞌe:
59 Apedrejavam, pois, a Estêvão que orando, dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Naꞌll bcheꞌk xhibeꞌ, bneꞌe zillj:
60 E pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. Tendo dito isto, adormeceu. E Saulo consentia na sua morte.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.