Atos 22
Diʼll danʼ nsaʼa yel nban (El Nuevo Testamento en el Zapoteco de Yalálag) (ZPUNT) vs NAA
1 —Reꞌ beꞌnn biꞌchaꞌ, reꞌ beꞌnn gor xa, le wzenay diꞌllenꞌ niaꞌ ni.
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Ka ben akreꞌ nneꞌe diꞌll hebreonꞌ, yezikre bllaꞌa akeꞌ lli. Naꞌll bne Pablonꞌ:
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 —Lekze beꞌnn Israel nadaꞌ, gorjaꞌ yellenꞌ re Tarso ganꞌ nbane Cilicia, naꞌ Jerusalén ni blliꞌwaꞌ, beꞌnnenꞌ re Gamaliel broeꞌ bsedreꞌ nadaꞌ, naꞌ bsedaꞌ kanꞌ nak ley danꞌ bzoj da xozxtaꞌollo kaꞌ. Do yichj do raꞌllaꞌ benaꞌ da llakraꞌ lloꞌraꞌll Dios, kanꞌ llonkze reꞌ nnaꞌ.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Bdaꞌa blleꞌnawaꞌ beꞌnn kaꞌ nao nez kobenꞌ, gokraꞌllaꞌ got akeꞌ, naꞌ beꞌx akseꞌ broꞌ akeꞌ rill ya ka beꞌnn byio ren noꞌre.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Beꞌnnenꞌ nak bxoz brao, naꞌ beꞌnn gor brao kaꞌ, nnez akreꞌ kwasro kanꞌ benaꞌ. Leakeꞌ benn yich da llonn nadaꞌ latj chaꞌa ganꞌ llaꞌa beꞌnn wrall kello kaꞌ Damasco. Naꞌ byaꞌa lljeꞌxaꞌ beꞌnn kaꞌ llejleꞌ ke Jesucristonꞌ, naꞌ wacheꞌe akeꞌ Jerusalén ni, nench saꞌkziꞌ akeꞌ.
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 ’Bixha gok ka zyaꞌ Damasco, llonen ka do wawill byechjkze to beniꞌ da zaꞌa yebá nadaꞌ.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Naꞌ wixaꞌ jeꞌttiaꞌ rao yo, naꞌ benraꞌ chiꞌi to beꞌnn bneꞌe: “Saulo, Saulo, ¿bixchen daꞌo llrayoꞌ nadaꞌ?”
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Naꞌll balliaꞌ xtiꞌlleꞌn, llepeꞌ: “¿Noxha rweꞌ Xanaꞌ?” Naꞌ bneꞌe: “Nadaꞌn Jesús beꞌnn Nazaret, nadaꞌn daꞌo llrayoꞌ.”
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Naꞌ beꞌnn kaꞌ zaꞌrén nadaꞌ txhen naꞌ breꞌe akreꞌ beniꞌn, naꞌ blleb akeꞌ, naꞌ bi byejnieꞌ akreꞌ kanꞌ bne beꞌnnenꞌ balwill nadaꞌn.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Naꞌll llepeꞌ: “¿Bixha gonaꞌ, Xanaꞌ?” Naꞌll bneꞌe: “Bayas, naꞌ byejkze Damasconꞌ. Gannaꞌ nne akeꞌ bi llayaꞌl gonoꞌ.”
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Bacholtiaꞌ ka nak byoꞌ beniꞌn rawaꞌ. Beꞌnn kaꞌ zyaꞌrenaꞌ txhen naꞌ, beꞌx akeꞌ taꞌkaꞌ, kaꞌ gok bllinaꞌ Damasconꞌ.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 ’Naꞌ zo to beꞌnn lloeꞌrao Dios re Ananías, lloneꞌ kanꞌ ne ley kellonꞌ. Yeolol beꞌnn Israel kaꞌ llaꞌa Damasconꞌ, ne akeꞌ nakeꞌ beꞌnn wen.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Bedeꞌ ganꞌ zoaꞌn, naꞌ lleꞌe nadaꞌ: “Saulo biꞌchaꞌ, nnaꞌ yereꞌroꞌ da yobre.” Naꞌ le bareꞌteraꞌ, naꞌll gok breꞌreꞌ.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 Naꞌll bneꞌe: “Dios ke xozxtaꞌollo kaꞌ, ba brejeꞌ rweꞌ nench nnezroꞌ bixhanꞌ lleꞌnreꞌ gonoꞌ, naꞌ ba breꞌroꞌ Xhiꞌnneꞌ beꞌnn zerao nak beꞌnn wen, naꞌ ba benroꞌ xtiꞌlleꞌ.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 Naꞌll weꞌo xtiꞌlleꞌn rao yeolol beꞌnne, naꞌ weꞌo diꞌll ke da ki ba breꞌroꞌ, naꞌ ba benroꞌ.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Naꞌ nnaꞌ, ¿bi llbexhoꞌ? Le bayasteꞌ blloa nis, naꞌ balwill Xanllo Jesucristonꞌ nench yeziꞌxheneꞌ koꞌo.”
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 ’Naꞌ gok ka bayedaꞌ Jerusalén ni, ka llalwillaꞌ Dios lo yodaꞌo braonꞌ breꞌdaꞌoraꞌ, broeꞌrao Jesúsenꞌ nadaꞌ.
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Naꞌ bneꞌe: “Beꞌlaꞌll blloj Jerusalén naꞌ, le bi chejleꞌ akeꞌ diꞌllenꞌ weꞌo kiaꞌn.”
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 Naꞌ nadaꞌ llepeꞌ: “Xanaꞌ, leakeꞌ nnez akreꞌ kanꞌ benaꞌ jataꞌa toto ganꞌ zo yodaꞌo, llayirjaꞌ beꞌnn kaꞌ nxenraꞌll rweꞌn, naꞌ llgoꞌ akeꞌ rill ya, naꞌ lloaꞌ latj llon akeꞌ ziꞌ ke akeꞌ.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Kanꞌ bet akeꞌ Esteban beꞌnnenꞌ beꞌe xtiꞌlloꞌn, nadaꞌ ziaꞌ gokaꞌ txhen beꞌnn kaꞌ bet leꞌen, nadaꞌ bdapaꞌ xharaꞌn akeꞌn.”
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 Bixha Jesúsenꞌ bneꞌe: “Lla blloje, nadaꞌ wseꞌlaꞌ rweꞌ ziꞌte ga llaꞌa beꞌnn kaꞌ bi nak beꞌnn Israel.”
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Zerao to kat bzenay akeꞌ xtiꞌll Pablonꞌ, naꞌll bzorao llosiaꞌ akeꞌ da yobre ne akeꞌ:
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Yezikre llosiaꞌ akeꞌ, llzaꞌl xharaꞌn akeꞌ, naꞌ llzaꞌl akeꞌ bichte yo rao lla.
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 Naꞌ xan wakaꞌa yanꞌ golleꞌ beꞌnn kaꞌ broꞌ akeꞌ Pablonꞌ ganꞌ llaꞌa wakaꞌa ya kaꞌ, leskaꞌ golleꞌ leakeꞌ chintat akeꞌ leꞌe, nench nneꞌe bixchen llosiaꞌ beꞌnn kaꞌ llwie leꞌen.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Bixha ba nllejteꞌ sorao chintat akeꞌ leꞌen, Pablonꞌ lleꞌe to beꞌnn kaꞌ ze kwiteꞌn:
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Ka bene beꞌnnenꞌ kaꞌ, naꞌ byejeꞌ jelleꞌ xan wakaꞌa ya kaꞌ:
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Naꞌll byejdo xan wakaꞌa ya kaꞌ ganꞌ ze Pablonꞌ, naꞌ lleꞌe leꞌe:
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Naꞌll bne beꞌnnenꞌ:
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Beꞌnn kaꞌ gokraꞌll chin leꞌen blleꞌyiꞌll akeꞌ, leskaꞌ xan wakaꞌa ya kaꞌ, ka bnnezreꞌ Pablonꞌ ndieꞌ yich nakeꞌ beꞌnn Roma, bllebeꞌ kwis ke naken beꞌe latj bchej akeꞌ leꞌen.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Bateyó xan wakaꞌa ya kaꞌ, lleꞌnreꞌ nnezreꞌ kwasro bixchen llao beꞌnn Israel kaꞌ xhia ke Pablonꞌ. Naꞌ bakeꞌe gden naꞌ, nllej taꞌk Pablonꞌ, naꞌll batopeꞌ bxoz wnebiaꞌ kaꞌ, naꞌ yeolol beꞌnn gor brao kaꞌ llnebiaꞌ Israelenꞌ, naꞌ brejeꞌ Pablonꞌ bzeꞌe leꞌe kllol akeꞌn.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.