Atos 22
Diʼll danʼ nsaʼa yel nban (El Nuevo Testamento en el Zapoteco de Yalálag) (ZPUNT) vs ARC
1 —Reꞌ beꞌnn biꞌchaꞌ, reꞌ beꞌnn gor xa, le wzenay diꞌllenꞌ niaꞌ ni.
1 Varões irmãos e pais, ouvi agora a minha defesa perante vós.
2 Ka ben akreꞌ nneꞌe diꞌll hebreonꞌ, yezikre bllaꞌa akeꞌ lli. Naꞌll bne Pablonꞌ:
2 (E, quando ouviram falar-lhes em língua hebraica, maior silêncio guardaram.) E disse:
3 —Lekze beꞌnn Israel nadaꞌ, gorjaꞌ yellenꞌ re Tarso ganꞌ nbane Cilicia, naꞌ Jerusalén ni blliꞌwaꞌ, beꞌnnenꞌ re Gamaliel broeꞌ bsedreꞌ nadaꞌ, naꞌ bsedaꞌ kanꞌ nak ley danꞌ bzoj da xozxtaꞌollo kaꞌ. Do yichj do raꞌllaꞌ benaꞌ da llakraꞌ lloꞌraꞌll Dios, kanꞌ llonkze reꞌ nnaꞌ.
3 Quanto a mim, sou varão judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade aos pés de Gamaliel, instruído conforme a verdade da lei de nossos pais, zeloso para com Deus, como todos vós hoje sois.
4 Bdaꞌa blleꞌnawaꞌ beꞌnn kaꞌ nao nez kobenꞌ, gokraꞌllaꞌ got akeꞌ, naꞌ beꞌx akseꞌ broꞌ akeꞌ rill ya ka beꞌnn byio ren noꞌre.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em prisões, tanto homens como mulheres,
5 Beꞌnnenꞌ nak bxoz brao, naꞌ beꞌnn gor brao kaꞌ, nnez akreꞌ kwasro kanꞌ benaꞌ. Leakeꞌ benn yich da llonn nadaꞌ latj chaꞌa ganꞌ llaꞌa beꞌnn wrall kello kaꞌ Damasco. Naꞌ byaꞌa lljeꞌxaꞌ beꞌnn kaꞌ llejleꞌ ke Jesucristonꞌ, naꞌ wacheꞌe akeꞌ Jerusalén ni, nench saꞌkziꞌ akeꞌ.
5 como também o sumo sacerdote me é testemunha, e todo o conselho dos anciãos; e, recebendo destes cartas para os irmãos, fui a Damasco, para trazer manietados para Jerusalém aqueles que ali estivessem, a fim de que fossem castigados.
6 ’Bixha gok ka zyaꞌ Damasco, llonen ka do wawill byechjkze to beniꞌ da zaꞌa yebá nadaꞌ.
6 Ora, aconteceu que, indo eu já de caminho e chegando perto de Damasco, quase ao meio-dia, de repente me rodeou uma grande luz do céu.
7 Naꞌ wixaꞌ jeꞌttiaꞌ rao yo, naꞌ benraꞌ chiꞌi to beꞌnn bneꞌe: “Saulo, Saulo, ¿bixchen daꞌo llrayoꞌ nadaꞌ?”
7 E caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Naꞌll balliaꞌ xtiꞌlleꞌn, llepeꞌ: “¿Noxha rweꞌ Xanaꞌ?” Naꞌ bneꞌe: “Nadaꞌn Jesús beꞌnn Nazaret, nadaꞌn daꞌo llrayoꞌ.”
8 E eu respondi: Quem és, Senhor? E disse-me: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Naꞌ beꞌnn kaꞌ zaꞌrén nadaꞌ txhen naꞌ breꞌe akreꞌ beniꞌn, naꞌ blleb akeꞌ, naꞌ bi byejnieꞌ akreꞌ kanꞌ bne beꞌnnenꞌ balwill nadaꞌn.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, e se atemorizaram muito; mas não ouviram a voz daquele que falava comigo.
10 Naꞌll llepeꞌ: “¿Bixha gonaꞌ, Xanaꞌ?” Naꞌll bneꞌe: “Bayas, naꞌ byejkze Damasconꞌ. Gannaꞌ nne akeꞌ bi llayaꞌl gonoꞌ.”
10 Então, disse eu: Senhor, que farei? E o Senhor disse-me: Levanta-te e vai a Damasco, e ali se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Bacholtiaꞌ ka nak byoꞌ beniꞌn rawaꞌ. Beꞌnn kaꞌ zyaꞌrenaꞌ txhen naꞌ, beꞌx akeꞌ taꞌkaꞌ, kaꞌ gok bllinaꞌ Damasconꞌ.
11 E, como eu não via por causa do esplendor daquela luz, fui levado pela mão dos que estavam comigo e cheguei a Damasco.
12 ’Naꞌ zo to beꞌnn lloeꞌrao Dios re Ananías, lloneꞌ kanꞌ ne ley kellonꞌ. Yeolol beꞌnn Israel kaꞌ llaꞌa Damasconꞌ, ne akeꞌ nakeꞌ beꞌnn wen.
12 E um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Bedeꞌ ganꞌ zoaꞌn, naꞌ lleꞌe nadaꞌ: “Saulo biꞌchaꞌ, nnaꞌ yereꞌroꞌ da yobre.” Naꞌ le bareꞌteraꞌ, naꞌll gok breꞌreꞌ.
13 vindo ter comigo e apresentando-se, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. E naquela mesma hora o vi.
14 Naꞌll bneꞌe: “Dios ke xozxtaꞌollo kaꞌ, ba brejeꞌ rweꞌ nench nnezroꞌ bixhanꞌ lleꞌnreꞌ gonoꞌ, naꞌ ba breꞌroꞌ Xhiꞌnneꞌ beꞌnn zerao nak beꞌnn wen, naꞌ ba benroꞌ xtiꞌlleꞌ.
14 E ele disse: O Deus de nossos pais de antemão te designou para que conheças a sua vontade, e vejas aquele Justo, e ouças a voz da sua boca.
15 Naꞌll weꞌo xtiꞌlleꞌn rao yeolol beꞌnne, naꞌ weꞌo diꞌll ke da ki ba breꞌroꞌ, naꞌ ba benroꞌ.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Naꞌ nnaꞌ, ¿bi llbexhoꞌ? Le bayasteꞌ blloa nis, naꞌ balwill Xanllo Jesucristonꞌ nench yeziꞌxheneꞌ koꞌo.”
16 E, agora, por que te deténs? Levanta-te, e batiza-te, e lava os teus pecados, invocando o nome do Senhor.
17 ’Naꞌ gok ka bayedaꞌ Jerusalén ni, ka llalwillaꞌ Dios lo yodaꞌo braonꞌ breꞌdaꞌoraꞌ, broeꞌrao Jesúsenꞌ nadaꞌ.
17 E aconteceu que, tornando eu para Jerusalém, quando orava no templo, fui arrebatado para fora de mim.
18 Naꞌ bneꞌe: “Beꞌlaꞌll blloj Jerusalén naꞌ, le bi chejleꞌ akeꞌ diꞌllenꞌ weꞌo kiaꞌn.”
18 E vi aquele que me dizia: Dá-te pressa e sai apressadamente de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 Naꞌ nadaꞌ llepeꞌ: “Xanaꞌ, leakeꞌ nnez akreꞌ kanꞌ benaꞌ jataꞌa toto ganꞌ zo yodaꞌo, llayirjaꞌ beꞌnn kaꞌ nxenraꞌll rweꞌn, naꞌ llgoꞌ akeꞌ rill ya, naꞌ lloaꞌ latj llon akeꞌ ziꞌ ke akeꞌ.
19 E eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu lançava na prisão e açoitava nas sinagogas os que criam em ti.
20 Kanꞌ bet akeꞌ Esteban beꞌnnenꞌ beꞌe xtiꞌlloꞌn, nadaꞌ ziaꞌ gokaꞌ txhen beꞌnn kaꞌ bet leꞌen, nadaꞌ bdapaꞌ xharaꞌn akeꞌn.”
20 E, quando o sangue de Estêvão, tua testemunha, se derramava, também eu estava presente, e consentia na sua morte, e guardava as vestes dos que o matavam.
21 Bixha Jesúsenꞌ bneꞌe: “Lla blloje, nadaꞌ wseꞌlaꞌ rweꞌ ziꞌte ga llaꞌa beꞌnn kaꞌ bi nak beꞌnn Israel.”
21 E disse-me: Vai, porque hei de enviar-te aos gentios de longe.
22 Zerao to kat bzenay akeꞌ xtiꞌll Pablonꞌ, naꞌll bzorao llosiaꞌ akeꞌ da yobre ne akeꞌ:
22 E ouviram-no até esta palavra e levantaram a voz, dizendo: Tira da terra um tal homem, porque não convém que viva!
23 Yezikre llosiaꞌ akeꞌ, llzaꞌl xharaꞌn akeꞌ, naꞌ llzaꞌl akeꞌ bichte yo rao lla.
23 E, clamando eles, e arrojando de si as vestes, e lançando pó para o ar,
24 Naꞌ xan wakaꞌa yanꞌ golleꞌ beꞌnn kaꞌ broꞌ akeꞌ Pablonꞌ ganꞌ llaꞌa wakaꞌa ya kaꞌ, leskaꞌ golleꞌ leakeꞌ chintat akeꞌ leꞌe, nench nneꞌe bixchen llosiaꞌ beꞌnn kaꞌ llwie leꞌen.
24 o tribuno mandou que o levassem para a fortaleza, dizendo que o examinassem com açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Bixha ba nllejteꞌ sorao chintat akeꞌ leꞌen, Pablonꞌ lleꞌe to beꞌnn kaꞌ ze kwiteꞌn:
25 E, quando o estavam atando com correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um romano, sem ser condenado?
26 Ka bene beꞌnnenꞌ kaꞌ, naꞌ byejeꞌ jelleꞌ xan wakaꞌa ya kaꞌ:
26 E, ouvindo isto, o centurião foi e anunciou ao tribuno, dizendo: Vê o que vais fazer, porque este homem é romano.
27 Naꞌll byejdo xan wakaꞌa ya kaꞌ ganꞌ ze Pablonꞌ, naꞌ lleꞌe leꞌe:
27 E, vindo o tribuno, disse-lhe: Dize-me, és tu romano? E ele disse: Sim.
28 Naꞌll bne beꞌnnenꞌ:
28 E respondeu o tribuno: Eu com grande soma de dinheiro alcancei este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu sou-o de nascimento.
29 Beꞌnn kaꞌ gokraꞌll chin leꞌen blleꞌyiꞌll akeꞌ, leskaꞌ xan wakaꞌa ya kaꞌ, ka bnnezreꞌ Pablonꞌ ndieꞌ yich nakeꞌ beꞌnn Roma, bllebeꞌ kwis ke naken beꞌe latj bchej akeꞌ leꞌen.
29 E logo dele se apartaram os que o haviam de examinar; e até o tribuno teve temor, quando soube que era romano, visto que o tinha ligado.
30 Bateyó xan wakaꞌa ya kaꞌ, lleꞌnreꞌ nnezreꞌ kwasro bixchen llao beꞌnn Israel kaꞌ xhia ke Pablonꞌ. Naꞌ bakeꞌe gden naꞌ, nllej taꞌk Pablonꞌ, naꞌll batopeꞌ bxoz wnebiaꞌ kaꞌ, naꞌ yeolol beꞌnn gor brao kaꞌ llnebiaꞌ Israelenꞌ, naꞌ brejeꞌ Pablonꞌ bzeꞌe leꞌe kllol akeꞌn.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões e mandou vir os principais dos sacerdotes e todo o seu conselho; e, trazendo Paulo, o apresentou diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.