Atos 22
Diʼll danʼ nsaʼa yel nban (El Nuevo Testamento en el Zapoteco de Yalálag) (ZPUNT) vs ARIB
1 —Reꞌ beꞌnn biꞌchaꞌ, reꞌ beꞌnn gor xa, le wzenay diꞌllenꞌ niaꞌ ni.
1 Irmãos e pais, ouvi a minha defesa, que agora faço perante vós.
2 Ka ben akreꞌ nneꞌe diꞌll hebreonꞌ, yezikre bllaꞌa akeꞌ lli. Naꞌll bne Pablonꞌ:
2 Ora, quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E ele prosseguiu:
3 —Lekze beꞌnn Israel nadaꞌ, gorjaꞌ yellenꞌ re Tarso ganꞌ nbane Cilicia, naꞌ Jerusalén ni blliꞌwaꞌ, beꞌnnenꞌ re Gamaliel broeꞌ bsedreꞌ nadaꞌ, naꞌ bsedaꞌ kanꞌ nak ley danꞌ bzoj da xozxtaꞌollo kaꞌ. Do yichj do raꞌllaꞌ benaꞌ da llakraꞌ lloꞌraꞌll Dios, kanꞌ llonkze reꞌ nnaꞌ.
3 Eu sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade, instruído aos pés de Gamaliel, conforme a precisão da lei de nossos pais, sendo zeloso para com Deus, assim como o sois todos vós no dia de hoje.
4 Bdaꞌa blleꞌnawaꞌ beꞌnn kaꞌ nao nez kobenꞌ, gokraꞌllaꞌ got akeꞌ, naꞌ beꞌx akseꞌ broꞌ akeꞌ rill ya ka beꞌnn byio ren noꞌre.
4 E persegui este Caminho até a morte, algemando e metendo em prisões tanto a homens como a mulheres,
5 Beꞌnnenꞌ nak bxoz brao, naꞌ beꞌnn gor brao kaꞌ, nnez akreꞌ kwasro kanꞌ benaꞌ. Leakeꞌ benn yich da llonn nadaꞌ latj chaꞌa ganꞌ llaꞌa beꞌnn wrall kello kaꞌ Damasco. Naꞌ byaꞌa lljeꞌxaꞌ beꞌnn kaꞌ llejleꞌ ke Jesucristonꞌ, naꞌ wacheꞌe akeꞌ Jerusalén ni, nench saꞌkziꞌ akeꞌ.
5 do que também o sumo sacerdote me é testemunha, e assim todo o conselho dos anciãos; e, tendo recebido destes cartas para os irmãos, seguia para Damasco, com o fim de trazer algemados a Jerusalém aqueles que ali estivessem, para que fossem castigados.
6 ’Bixha gok ka zyaꞌ Damasco, llonen ka do wawill byechjkze to beniꞌ da zaꞌa yebá nadaꞌ.
6 Aconteceu, porém, que, quando caminhava e ia chegando perto de Damasco, pelo meio-dia, de repente, do céu brilhou-me ao redor uma grande luz.
7 Naꞌ wixaꞌ jeꞌttiaꞌ rao yo, naꞌ benraꞌ chiꞌi to beꞌnn bneꞌe: “Saulo, Saulo, ¿bixchen daꞌo llrayoꞌ nadaꞌ?”
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Naꞌll balliaꞌ xtiꞌlleꞌn, llepeꞌ: “¿Noxha rweꞌ Xanaꞌ?” Naꞌ bneꞌe: “Nadaꞌn Jesús beꞌnn Nazaret, nadaꞌn daꞌo llrayoꞌ.”
8 Eu respondi: Quem és tu, Senhor? Disse-me: Eu sou Jesus, o nazareno, a quem tu persegues.
9 Naꞌ beꞌnn kaꞌ zaꞌrén nadaꞌ txhen naꞌ breꞌe akreꞌ beniꞌn, naꞌ blleb akeꞌ, naꞌ bi byejnieꞌ akreꞌ kanꞌ bne beꞌnnenꞌ balwill nadaꞌn.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Naꞌll llepeꞌ: “¿Bixha gonaꞌ, Xanaꞌ?” Naꞌll bneꞌe: “Bayas, naꞌ byejkze Damasconꞌ. Gannaꞌ nne akeꞌ bi llayaꞌl gonoꞌ.”
10 Então perguntei: Senhor que farei? E o Senhor me disse: Levanta-te, e vai a Damasco, onde se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Bacholtiaꞌ ka nak byoꞌ beniꞌn rawaꞌ. Beꞌnn kaꞌ zyaꞌrenaꞌ txhen naꞌ, beꞌx akeꞌ taꞌkaꞌ, kaꞌ gok bllinaꞌ Damasconꞌ.
11 Como eu nada visse por causa do esplendor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo cheguei a Damasco.
12 ’Naꞌ zo to beꞌnn lloeꞌrao Dios re Ananías, lloneꞌ kanꞌ ne ley kellonꞌ. Yeolol beꞌnn Israel kaꞌ llaꞌa Damasconꞌ, ne akeꞌ nakeꞌ beꞌnn wen.
12 Um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Bedeꞌ ganꞌ zoaꞌn, naꞌ lleꞌe nadaꞌ: “Saulo biꞌchaꞌ, nnaꞌ yereꞌroꞌ da yobre.” Naꞌ le bareꞌteraꞌ, naꞌll gok breꞌreꞌ.
13 vindo ter comigo, de pé ao meu lado, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. Naquela mesma hora, recobrando a vista, eu o vi.
14 Naꞌll bneꞌe: “Dios ke xozxtaꞌollo kaꞌ, ba brejeꞌ rweꞌ nench nnezroꞌ bixhanꞌ lleꞌnreꞌ gonoꞌ, naꞌ ba breꞌroꞌ Xhiꞌnneꞌ beꞌnn zerao nak beꞌnn wen, naꞌ ba benroꞌ xtiꞌlleꞌ.
14 Disse ele: O Deus de nossos pais de antemão te designou para conhecer a sua vontade, ver o Justo, e ouvir a voz da sua boca.
15 Naꞌll weꞌo xtiꞌlleꞌn rao yeolol beꞌnne, naꞌ weꞌo diꞌll ke da ki ba breꞌroꞌ, naꞌ ba benroꞌ.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Naꞌ nnaꞌ, ¿bi llbexhoꞌ? Le bayasteꞌ blloa nis, naꞌ balwill Xanllo Jesucristonꞌ nench yeziꞌxheneꞌ koꞌo.”
16 Agora por que te demoras? Levanta-te, batiza-te e lava os teus pecados, invocando o seu nome.
17 ’Naꞌ gok ka bayedaꞌ Jerusalén ni, ka llalwillaꞌ Dios lo yodaꞌo braonꞌ breꞌdaꞌoraꞌ, broeꞌrao Jesúsenꞌ nadaꞌ.
17 Aconteceu que, tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, achei-me em êxtase,
18 Naꞌ bneꞌe: “Beꞌlaꞌll blloj Jerusalén naꞌ, le bi chejleꞌ akeꞌ diꞌllenꞌ weꞌo kiaꞌn.”
18 e vi aquele que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 Naꞌ nadaꞌ llepeꞌ: “Xanaꞌ, leakeꞌ nnez akreꞌ kanꞌ benaꞌ jataꞌa toto ganꞌ zo yodaꞌo, llayirjaꞌ beꞌnn kaꞌ nxenraꞌll rweꞌn, naꞌ llgoꞌ akeꞌ rill ya, naꞌ lloaꞌ latj llon akeꞌ ziꞌ ke akeꞌ.
19 Disse eu: Senhor, eles bem sabem que eu encarcerava e açoitava pelas sinagogas os que criam em ti.
20 Kanꞌ bet akeꞌ Esteban beꞌnnenꞌ beꞌe xtiꞌlloꞌn, nadaꞌ ziaꞌ gokaꞌ txhen beꞌnn kaꞌ bet leꞌen, nadaꞌ bdapaꞌ xharaꞌn akeꞌn.”
20 E quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentindo na sua morte e guardando as capas dos que o matavam.
21 Bixha Jesúsenꞌ bneꞌe: “Lla blloje, nadaꞌ wseꞌlaꞌ rweꞌ ziꞌte ga llaꞌa beꞌnn kaꞌ bi nak beꞌnn Israel.”
21 Disse-me ele: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Zerao to kat bzenay akeꞌ xtiꞌll Pablonꞌ, naꞌll bzorao llosiaꞌ akeꞌ da yobre ne akeꞌ:
22 Ora, escutavam-no até esta palavra, mas então levantaram a voz, dizendo: Tira do mundo tal homem, porque não convém que viva.
23 Yezikre llosiaꞌ akeꞌ, llzaꞌl xharaꞌn akeꞌ, naꞌ llzaꞌl akeꞌ bichte yo rao lla.
23 Gritando eles e arrojando de si as capas e lançando pó para o ar,
24 Naꞌ xan wakaꞌa yanꞌ golleꞌ beꞌnn kaꞌ broꞌ akeꞌ Pablonꞌ ganꞌ llaꞌa wakaꞌa ya kaꞌ, leskaꞌ golleꞌ leakeꞌ chintat akeꞌ leꞌe, nench nneꞌe bixchen llosiaꞌ beꞌnn kaꞌ llwie leꞌen.
24 o comandante mandou que levassem Paulo para dentro da fortaleza, ordenando que fosse interrogado debaixo de açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Bixha ba nllejteꞌ sorao chintat akeꞌ leꞌen, Pablonꞌ lleꞌe to beꞌnn kaꞌ ze kwiteꞌn:
25 Quando o haviam atado com as correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um cidadão romano, sem ser ele condenado?
26 Ka bene beꞌnnenꞌ kaꞌ, naꞌ byejeꞌ jelleꞌ xan wakaꞌa ya kaꞌ:
26 Ouvindo isto, foi o centurião ter com o comandante e o avisou, dizendo: Vê o que estás para fazer, pois este homem é romano.
27 Naꞌll byejdo xan wakaꞌa ya kaꞌ ganꞌ ze Pablonꞌ, naꞌ lleꞌe leꞌe:
27 Vindo o comandante, perguntou-lhe: Dize-me: és tu romano? Respondeu ele: Sim sou.
28 Naꞌll bne beꞌnnenꞌ:
28 Tornou o comandante: Eu por grande soma de dinheiro adquiri este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 Beꞌnn kaꞌ gokraꞌll chin leꞌen blleꞌyiꞌll akeꞌ, leskaꞌ xan wakaꞌa ya kaꞌ, ka bnnezreꞌ Pablonꞌ ndieꞌ yich nakeꞌ beꞌnn Roma, bllebeꞌ kwis ke naken beꞌe latj bchej akeꞌ leꞌen.
29 Imediatamente, pois se apartaram dele aqueles que o iam interrogar; e até o comandante, tendo sabido que Paulo era romano, atemorizou-se porque o havia ligado.
30 Bateyó xan wakaꞌa ya kaꞌ, lleꞌnreꞌ nnezreꞌ kwasro bixchen llao beꞌnn Israel kaꞌ xhia ke Pablonꞌ. Naꞌ bakeꞌe gden naꞌ, nllej taꞌk Pablonꞌ, naꞌll batopeꞌ bxoz wnebiaꞌ kaꞌ, naꞌ yeolol beꞌnn gor brao kaꞌ llnebiaꞌ Israelenꞌ, naꞌ brejeꞌ Pablonꞌ bzeꞌe leꞌe kllol akeꞌn.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que ele era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o sinédrio; e, trazendo Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.