2 Coríntios 7

Diʼll danʼ nsaʼa yel nban (El Nuevo Testamento en el Zapoteco de Yalálag) (ZPUNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Kanꞌ naken beꞌnn biꞌchaꞌ ak nllieꞌraꞌ, ba nnézkzere kanꞌ bne Diosenꞌ goneꞌ kello da wen naꞌ. Ke len naꞌ bill llayaꞌl gonllo da xhinnj danꞌ ll-lleyiꞌ xpeꞌrllonꞌ naꞌ danꞌ ll-lleyiꞌ lo yichjraꞌlldaꞌollonꞌ. Llayaꞌl llebllo Diosenꞌ wzenayllo keꞌe yeo lla, naꞌ gakllo beꞌnn xhiraꞌll kanꞌ lleꞌnreꞌ naꞌ.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo que contamina o corpo ou o espírito, tornando-nos cada vez mais santos porque tememos a Deus.
2 Lellieꞌ netoꞌ. Ni tore bibi bénetoꞌ. Ni tore bi bzejnieꞌtoꞌ krere, naꞌ ni tore bi bxhiyeꞌtoꞌ.
2 Peço-lhes que abram o coração para nós. Não prejudicamos ninguém, nem desencaminhamos ninguém, nem nos aproveitamos de ninguém.
3 Kere niaꞌ kaꞌ nench wxoaꞌ doꞌl koꞌllrenꞌ, le kaꞌn ba bnekzaꞌ kanaꞌ, nllieꞌraꞌ reꞌ, laꞌkze banllo o laꞌkze gatllo.
3 Não digo isso para condená-los. Já lhes disse que vocês estão em nosso coração. Estamos juntos, seja para morrer, seja para viver.
4 Do yichj do raꞌllaꞌ lloeꞌrenaꞌ reꞌ diꞌll, naꞌ llaweraꞌ ba bnnezraꞌ ka wen naꞌ llonre. Naꞌ ba bayakxhenraꞌllaꞌ, naꞌ nbaraz zoaꞌ laꞌkze da zan da llak kello.
4 Tenho muita confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Vocês têm me encorajado grandemente e me proporcionado alegria, apesar de todas as nossas aflições.
5 Kanꞌ ballintoꞌ ganꞌ nziꞌi Macedonia naꞌ, bibi latj goꞌt yeziꞌraꞌlltoꞌ, le bxhaꞌkziꞌtoꞌ. Bniꞌt beꞌnne bchachrén akeꞌ netoꞌ, naꞌ lekze blleb lo yichjraꞌlldaꞌotoꞌ.
5 Quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso. Enfrentamos conflitos de todos os lados, com batalhas externas e temores internos.
6 Naꞌ Dios beꞌnnenꞌ llayoeꞌ yel llxhenraꞌll ke beꞌnne, bayonneꞌ netoꞌ yel llxhenraꞌll kanꞌ baraꞌ Titonꞌ ganꞌ zotoꞌn.
6 Mas Deus, que conforta os desanimados, nos encorajou com a chegada de Tito.
7 Kere danꞌ baraꞌ Tito naꞌzenꞌ baxhenraꞌlltoꞌ, renkze danꞌ badieꞌ diꞌll naꞌn, llawereꞌ kanꞌ llonre naꞌ. Naꞌ beꞌe diꞌll zeraꞌllre kwis yedwiatoꞌ reꞌ da yobre. Naꞌ neꞌe, llákere ka da kaꞌ ba goken, naꞌ ngoꞌ yichjre gonre kanꞌ bniaꞌn. Naꞌllenꞌ bawellraꞌ bnnezraꞌ kaꞌ.
7 Sua presença foi uma alegria, como também o foi a notícia que ele nos trouxe do encorajamento que recebeu de vocês. Quando ele nos contou quanto desejam me ver, quanto lamentam o que aconteceu e quão dedicados são a mim, fiquei muito feliz!
8 Naꞌ llakbeꞌraꞌ gokyaꞌchere kanꞌ bniaꞌ leꞌ yichenꞌ bzojaꞌ reꞌ naꞌ. Naꞌ bdere gokyaꞌchraꞌ kanꞌ benaꞌn danꞌ gokyaꞌchere naꞌ, naꞌ nnaꞌ bill llakyaꞌchraꞌ danꞌ bseꞌlaꞌ yichenꞌ, le chollzenꞌ gokyaꞌchere.
8 Não me arrependo de ter enviado aquela carta severa, embora a princípio tenha lamentado a dor que ela lhes causou, ainda que por algum tempo.
9 Nnaꞌ llaweraꞌ le gokrenen reꞌ, nench naꞌ gókere ka da xhinnjenꞌ benre, naꞌ bayátere, le bzoyaꞌchre kanꞌ lleꞌne Diosenꞌ. Naꞌ benkzen wen ke naken bzojaꞌ reꞌ naꞌ.
9 Agora, porém, alegro-me por tê-la enviado, não pela tristeza que causou, mas porque a dor os levou ao arrependimento. Foi o tipo de tristeza que Deus espera de seu povo, portanto não lhes causamos mal algum.
10 Le kat llzoyaꞌchllo kon kanꞌ lleꞌne Dios naꞌ, llonen nench llayátello, naꞌ llaꞌt yel wasrá kello, naꞌ billbi de gakyaꞌchello. Zan bal beꞌnn kate llak akreꞌ, naꞌ bi llayat akreꞌ xtoꞌl akeꞌn, leakeꞌn llbeyiꞌ.
10 Porque a tristeza que é da vontade de Deus conduz ao arrependimento e resulta em salvação. Não é uma tristeza que causa remorso. Mas a tristeza do mundo resulta em morte.
11 Llawé Diosenꞌ kanꞌ benre gókere, le gokrenen reꞌ bzeraꞌllre benre kanꞌ bne Diosenꞌ. Naꞌ bill benre txhen beꞌnnenꞌ ben da xhinnjenꞌ, naꞌ gokrenre nadaꞌ, naꞌ gokllaꞌre ka da xhinnjenꞌ beneꞌn. Bllebre, naꞌllenꞌ bzeraꞌllre yedwiaꞌ reꞌ, naꞌ do raꞌllre bnaore benre kanꞌ lleꞌne Diosenꞌ. Naꞌllenꞌ beꞌre yel llzaꞌkziꞌ ke beꞌnnenꞌ ben da xhinnjenꞌ. Nakbieꞌkze billbi doꞌl keré de kanꞌ benre naꞌ.
11 Vejam o que a tristeza que vem de Deus produziu em vocês! Trouxe dedicação, defesa de suas ações, indignação, temor, desejo de me ver, zelo e prontidão em punir a injustiça. Vocês mostraram que fizeram todo o necessário para corrigir a situação.
12 Naꞌ ka nak yichenꞌ bzojaꞌ reꞌ naꞌ, kere to ke beꞌnnenꞌ ben da xhinnj naꞌzenꞌ blleꞌ yichjaꞌ, leskaꞌ kere to ke beꞌnnenꞌ bene leꞌe kaꞌ. Renkzrenꞌ blleꞌ yichjaꞌ nench gakbeꞌre rao Diosenꞌ, nna nllieꞌtoꞌ reꞌ.
12 Portanto, não lhes escrevi para falar de quem havia errado e de quem havia sido prejudicado, mas para que, diante de Deus, pudessem ver por si mesmos como são dedicados a nós.
13 Naꞌ nnaꞌ ba llaxhenraꞌlltoꞌ le ba bzenayre ketoꞌ.
13 Fomos grandemente encorajados por isso. Além de nos sentirmos encorajados, ficamos particularmente contentes de ver Tito alegre porque todos vocês o receberam bem e o tranquilizaram.
14 Bi bayeꞌraꞌ gollaꞌ Titonꞌ nakre beꞌnn wen, le nnezraꞌ gonre wen. Le da linꞌ nake yeolol da kaꞌ llzejnieꞌtoꞌ reꞌ naꞌ, lekze kaꞌ da li gok danꞌ golltoꞌ Titonꞌ, zotoꞌ nbaraz ka da wen naꞌ llonrenꞌ.
14 Eu tinha dito a ele quanto me orgulhava de vocês, e vocês não me decepcionaram. Sempre lhes disse a verdade, e ficou provado que eu tinha razão ao elogiá-los!
15 Naꞌ nllieꞌllreꞌ reꞌ le lljadinraꞌlleꞌ kanꞌ bzenayre keꞌen, naꞌ danꞌ gopreꞌ baraꞌnne.
15 Ele os estima ainda mais quando se lembra de como todos vocês lhe obedeceram e o receberam bem, com temor e profundo respeito.
16 Ke len naꞌ llaweraꞌ, naꞌ nnezraꞌ yeyoll gonre ka danꞌ lleꞌne Diosenꞌ gonre.
16 Fico muito feliz por poder ter plena confiança em vocês.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.