2 Coríntios 7

Diʼll danʼ nsaʼa yel nban (El Nuevo Testamento en el Zapoteco de Yalálag) (ZPUNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Kanꞌ naken beꞌnn biꞌchaꞌ ak nllieꞌraꞌ, ba nnézkzere kanꞌ bne Diosenꞌ goneꞌ kello da wen naꞌ. Ke len naꞌ bill llayaꞌl gonllo da xhinnj danꞌ ll-lleyiꞌ xpeꞌrllonꞌ naꞌ danꞌ ll-lleyiꞌ lo yichjraꞌlldaꞌollonꞌ. Llayaꞌl llebllo Diosenꞌ wzenayllo keꞌe yeo lla, naꞌ gakllo beꞌnn xhiraꞌll kanꞌ lleꞌnreꞌ naꞌ.
1 Tendo, pois, ó amados, tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Lellieꞌ netoꞌ. Ni tore bibi bénetoꞌ. Ni tore bi bzejnieꞌtoꞌ krere, naꞌ ni tore bi bxhiyeꞌtoꞌ.
2 Acolhei-nos em vosso coração; a ninguém tratamos com injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 Kere niaꞌ kaꞌ nench wxoaꞌ doꞌl koꞌllrenꞌ, le kaꞌn ba bnekzaꞌ kanaꞌ, nllieꞌraꞌ reꞌ, laꞌkze banllo o laꞌkze gatllo.
3 Não falo para vos condenar; porque já vos tenho dito que estais em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Do yichj do raꞌllaꞌ lloeꞌrenaꞌ reꞌ diꞌll, naꞌ llaweraꞌ ba bnnezraꞌ ka wen naꞌ llonre. Naꞌ ba bayakxhenraꞌllaꞌ, naꞌ nbaraz zoaꞌ laꞌkze da zan da llak kello.
4 Mui grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio por vossa causa; sinto-me grandemente confortado e transbordante de júbilo em toda a nossa tribulação.
5 Kanꞌ ballintoꞌ ganꞌ nziꞌi Macedonia naꞌ, bibi latj goꞌt yeziꞌraꞌlltoꞌ, le bxhaꞌkziꞌtoꞌ. Bniꞌt beꞌnne bchachrén akeꞌ netoꞌ, naꞌ lekze blleb lo yichjraꞌlldaꞌotoꞌ.
5 Porque, chegando nós à Macedônia, nenhum alívio tivemos; pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Naꞌ Dios beꞌnnenꞌ llayoeꞌ yel llxhenraꞌll ke beꞌnne, bayonneꞌ netoꞌ yel llxhenraꞌll kanꞌ baraꞌ Titonꞌ ganꞌ zotoꞌn.
6 Porém Deus, que conforta os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito;
7 Kere danꞌ baraꞌ Tito naꞌzenꞌ baxhenraꞌlltoꞌ, renkze danꞌ badieꞌ diꞌll naꞌn, llawereꞌ kanꞌ llonre naꞌ. Naꞌ beꞌe diꞌll zeraꞌllre kwis yedwiatoꞌ reꞌ da yobre. Naꞌ neꞌe, llákere ka da kaꞌ ba goken, naꞌ ngoꞌ yichjre gonre kanꞌ bniaꞌn. Naꞌllenꞌ bawellraꞌ bnnezraꞌ kaꞌ.
7 e não somente com a sua chegada, mas também pelo conforto que recebeu de vós, referindo-nos a vossa saudade, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, aumentando, assim, meu regozijo.
8 Naꞌ llakbeꞌraꞌ gokyaꞌchere kanꞌ bniaꞌ leꞌ yichenꞌ bzojaꞌ reꞌ naꞌ. Naꞌ bdere gokyaꞌchraꞌ kanꞌ benaꞌn danꞌ gokyaꞌchere naꞌ, naꞌ nnaꞌ bill llakyaꞌchraꞌ danꞌ bseꞌlaꞌ yichenꞌ, le chollzenꞌ gokyaꞌchere.
8 Porquanto, ainda que vos tenha contristado com a carta, não me arrependo; embora já me tenha arrependido (vejo que aquela carta vos contristou por breve tempo),
9 Nnaꞌ llaweraꞌ le gokrenen reꞌ, nench naꞌ gókere ka da xhinnjenꞌ benre, naꞌ bayátere, le bzoyaꞌchre kanꞌ lleꞌne Diosenꞌ. Naꞌ benkzen wen ke naken bzojaꞌ reꞌ naꞌ.
9 agora, me alegro não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus, para que, de nossa parte, nenhum dano sofrêsseis.
10 Le kat llzoyaꞌchllo kon kanꞌ lleꞌne Dios naꞌ, llonen nench llayátello, naꞌ llaꞌt yel wasrá kello, naꞌ billbi de gakyaꞌchello. Zan bal beꞌnn kate llak akreꞌ, naꞌ bi llayat akreꞌ xtoꞌl akeꞌn, leakeꞌn llbeyiꞌ.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Llawé Diosenꞌ kanꞌ benre gókere, le gokrenen reꞌ bzeraꞌllre benre kanꞌ bne Diosenꞌ. Naꞌ bill benre txhen beꞌnnenꞌ ben da xhinnjenꞌ, naꞌ gokrenre nadaꞌ, naꞌ gokllaꞌre ka da xhinnjenꞌ beneꞌn. Bllebre, naꞌllenꞌ bzeraꞌllre yedwiaꞌ reꞌ, naꞌ do raꞌllre bnaore benre kanꞌ lleꞌne Diosenꞌ. Naꞌllenꞌ beꞌre yel llzaꞌkziꞌ ke beꞌnnenꞌ ben da xhinnjenꞌ. Nakbieꞌkze billbi doꞌl keré de kanꞌ benre naꞌ.
11 Porque quanto cuidado não produziu isto mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! Que defesa, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vindita! Em tudo destes prova de estardes inocentes neste assunto.
12 Naꞌ ka nak yichenꞌ bzojaꞌ reꞌ naꞌ, kere to ke beꞌnnenꞌ ben da xhinnj naꞌzenꞌ blleꞌ yichjaꞌ, leskaꞌ kere to ke beꞌnnenꞌ bene leꞌe kaꞌ. Renkzrenꞌ blleꞌ yichjaꞌ nench gakbeꞌre rao Diosenꞌ, nna nllieꞌtoꞌ reꞌ.
12 Portanto, embora vos tenha escrito, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que a vossa solicitude a nosso favor fosse manifesta entre vós, diante de Deus.
13 Naꞌ nnaꞌ ba llaxhenraꞌlltoꞌ le ba bzenayre ketoꞌ.
13 Foi por isso que nos sentimos confortados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, cujo espírito foi recreado por todos vós.
14 Bi bayeꞌraꞌ gollaꞌ Titonꞌ nakre beꞌnn wen, le nnezraꞌ gonre wen. Le da linꞌ nake yeolol da kaꞌ llzejnieꞌtoꞌ reꞌ naꞌ, lekze kaꞌ da li gok danꞌ golltoꞌ Titonꞌ, zotoꞌ nbaraz ka da wen naꞌ llonrenꞌ.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; pelo contrário, como, em tudo, vos falamos com verdade, também a nossa exaltação na presença de Tito se verificou ser verdadeira.
15 Naꞌ nllieꞌllreꞌ reꞌ le lljadinraꞌlleꞌ kanꞌ bzenayre keꞌen, naꞌ danꞌ gopreꞌ baraꞌnne.
15 E o seu entranhável afeto cresce mais e mais para convosco, lembrando-se da obediência de todos vós, de como o recebestes com temor e tremor.
16 Ke len naꞌ llaweraꞌ, naꞌ nnezraꞌ yeyoll gonre ka danꞌ lleꞌne Diosenꞌ gonre.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vós.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.