Marcos 6

Yalálag Zapotec NT (ZPU_TBL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Naꞌ bazaꞌa Jesúsenꞌ ballineꞌ ralleꞌ, naꞌ nao beꞌnn kaꞌ non Leꞌe txhen naꞌ.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 Naꞌ ka bllin lla nbaꞌnne ke beꞌnn Israel kaꞌ, byejeꞌ lo yodaꞌon naꞌ llroeꞌreꞌ leakeꞌ. Beꞌnn zan bzenay xtiꞌlleꞌn, naꞌ llabán akreꞌ kwis, naꞌll ne akeꞌ: —¿Ga jaxiꞌrizeꞌ danꞌ nnezreꞌn? ¿No beꞌrize leꞌe yel siꞌn ni? ¿Gaxha jaxieꞌ yel wakenꞌ llayoneꞌ beꞌnne?
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 ¿Kere beꞌnn ninꞌ nakeꞌ beꞌnn waxhí yay, xhiꞌnn María? Nombiaꞌllo biꞌcheꞌ kaꞌ, re Jacobo, naꞌ José, naꞌ Judas, naꞌ Simón, naꞌ ganni niꞌt zaneꞌ kaꞌ. Ke len naꞌ bi gokraꞌll akeꞌ wzenay akeꞌ keꞌe.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Naꞌll lle Jesúsenꞌ le akeꞌ: —To beꞌnn lloeꞌ xtiꞌll Dios, gateze llap akeꞌ leꞌe baraꞌnne, zan ralleꞌ ker no llejleꞌ keꞌe, ni biꞌch lwelljeꞌ, ni lo yoꞌ rilleꞌ.
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 Naꞌ bi gok wroeꞌreꞌ yel wak keꞌen, le bi byejleꞌ akeꞌ keꞌen. To chopze beꞌnn kaꞌ bayak, ka naken bxoa taꞌkeꞌn yichj akeꞌ.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Naꞌ llabane Jesúsenꞌ kwis ka naken chras bi byejleꞌ akeꞌ. Naꞌ jateꞌe yell kaꞌ yelaꞌ jaroeꞌreꞌ beꞌnn ake.
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Naꞌll goxh Jesúsenꞌ beꞌnn chllinn kaꞌ, naꞌ bseꞌleꞌ chop wej akeꞌ, beꞌe leakeꞌ yel llnebiaꞌ keꞌen nench wabej akeꞌ no daxiꞌo yoꞌ yichjraꞌlldaꞌo beꞌnne.
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 Naꞌ golleꞌ leakeꞌ bibi goꞌx akeꞌ ke tnez, kon toze yay da wchiꞌch akeꞌ, naꞌ bibi bzod goꞌx akeꞌ, ni yet xtir, ni mell.
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 Kon xher akeꞌ naꞌze wrej akeꞌ, naꞌ chkweꞌze xharaꞌn akeꞌ danꞌ nak akeꞌ naꞌze, naꞌ bi goꞌx akeꞌ ye to da yobre.
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 Naꞌll lleꞌe leakeꞌ: —Chaꞌ to yoꞌ ga llinre, gannaꞌze sore llinte yezaꞌre rao yellenꞌ.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Chaꞌ to yell ga llinre bi wreb akeꞌ reꞌ, naꞌ bi yeꞌn akre wzenay akeꞌ xtiꞌllrenꞌ, lewalloj rao yellenꞌ, naꞌ le wabibte bichte lo labre, nench naꞌ wayakbeꞌe akreꞌ da xhinnjenꞌ llon akeꞌ. Da li ganni niaꞌ reꞌ, katenꞌ llin lla gak yel koxchis ke yeolol beꞌnne, da xhen da saꞌkziꞌ beꞌnn ki kerke beꞌnn kaꞌ bllaꞌa yell kaꞌ re Sodoma ren Gomorra.
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Naꞌll bllach akeꞌ llyixjweꞌ akreꞌ beꞌnne, llayaꞌl wayat akreꞌ ke da xhinnj kaꞌ llon akeꞌn.
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Naꞌ llabej akeꞌ daxiꞌo kaꞌ yoꞌ yichjraꞌlldaꞌo beꞌnne, naꞌ beꞌnn llak yillweꞌ llwat akeꞌ leakeꞌ ceit, naꞌ llayón akeꞌ leakeꞌ.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Herodes beꞌnnenꞌ llnebiaꞌ Galileanꞌ, benreꞌ kanꞌ llon Jesúsenꞌ, le doxhen gannaꞌ ba lloeꞌ akeꞌ xtiꞌlleꞌn. Naꞌll bne Herodesenꞌ: —Juan, beꞌnnenꞌ bchoa beꞌnn kaꞌ nis, leꞌen ba babán radj beꞌnn wat kaꞌ, leꞌe napeꞌ yel wak xhen, naꞌllenꞌ llak lloneꞌ da ki.
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Naꞌ zjallaꞌa ye bal beꞌnn ne akeꞌ: —Beꞌnn naꞌn re Elías, beꞌnn beꞌe xtiꞌll Diosenꞌ kanaꞌn. Naꞌ ye bal akeꞌ ne akeꞌ: —To beꞌnn kaꞌ lloeꞌje xtiꞌll Diosenꞌ, o chaꞌ kon to beꞌnn kaꞌ beꞌe xtiꞌll Diosenꞌ kanaꞌ babán.
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Naꞌ Herodes naꞌ, ka nak llenreꞌ kanꞌ ne beꞌnn kaꞌ, naꞌll bneꞌe: —Juan naꞌkzenꞌ, beꞌnnenꞌ gollaꞌ beꞌnn kaꞌ wchoy akeꞌ yen naꞌ, leꞌen babán radj beꞌnn wat kaꞌ.
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 Herodes naꞌ, goklleꞌe Juan naꞌ, naꞌ bseꞌleꞌ beꞌnn kaꞌ beꞌx akeꞌ leꞌe, naꞌ bchej akeꞌ leꞌe gden, naꞌ broeꞌ leꞌe rill ya. Beneꞌ kaꞌ xtoꞌl danꞌ bakaꞌa Herodesenꞌ to noꞌrenꞌ re Herodías, noꞌr ke Felipe biꞌcheꞌ naꞌ, nench bazoreneꞌ leꞌe, gokeꞌ xhoꞌreꞌ.
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 Le Juan naꞌ lleꞌe leꞌe: —Da xhinnjenꞌ benoꞌ bakaꞌo xhoꞌr biꞌchoꞌn zorenoeꞌ.
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 Naꞌll Herodías naꞌ, bwiereꞌ Juan naꞌ, naꞌ blleꞌnaweꞌ leꞌe kat gaꞌt latj goteꞌ leꞌe, naꞌ bi zaꞌkereꞌ.
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 Herodes naꞌ, bllebeꞌ goteꞌ Juan naꞌ, le nnezreꞌ nakeꞌ beꞌnn llon da li, nakeꞌ beꞌnn ke Dios, naꞌ bdapeꞌ leꞌe nench ke lljet Herodíasenꞌ leꞌe ganꞌ yoeꞌ naꞌ. Laꞌkze bi llejnieꞌreꞌ kanꞌ ne Juan naꞌ, llawereꞌ llzenayeꞌ xtiꞌlleꞌn.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Bixha ka bllin lla ka btil Herodesenꞌ iz, naꞌ beneꞌ to lnni, beneꞌ wao nench bdaoreneꞌ beꞌnn kaꞌ llnebiaꞌ ren leꞌen, naꞌ ren beꞌnnenꞌ nak xan wakaꞌa ya keꞌe kaꞌ, naꞌ beꞌnn brao kaꞌ llaꞌa Galilea naꞌ; naꞌ gok latj ke Herodíasenꞌ kanꞌ lleꞌnreꞌ naꞌ.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 Bixha xhiꞌnn Herodías naꞌ, nakbeꞌ to bi noꞌre byoꞌbeꞌ ganꞌ llak lnninꞌ, naꞌ jayaꞌbeꞌ; naꞌ Herodesenꞌ bayazraꞌlleꞌ kwis kanꞌ byaꞌbeꞌn, leskaꞌ beꞌnn kaꞌ llaꞌreneꞌn, llawé akreꞌ kanꞌ byaꞌbeꞌn. Naꞌll lle reyenꞌ bi noꞌrenꞌ: —Naꞌ bnnab bitteze lleꞌnroꞌ, naꞌ gonnaꞌn.
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Naꞌ bchebeꞌ, lleꞌebeꞌ: —Kon da nnaboꞌ gonnaꞌn, laꞌkze chaꞌ nneꞌo achj da kaꞌ ganꞌ llnebiaꞌ ni.
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Naꞌll ballojdobeꞌ jayeꞌrenbeꞌ xhnaꞌbeꞌn diꞌlle llebe leꞌe: —¿Bi ka wnnabraꞌ Herodesenꞌ? Naꞌll lle xhnaꞌbeꞌn lebeꞌ: —Bnnab yichj Juan naꞌ, beꞌnnenꞌ llchoa beꞌnn kaꞌ nis.
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Naꞌll bayoꞌdobeꞌ ganꞌ lliꞌ reyenꞌ, llebeꞌ leꞌe: —Lleꞌnraꞌ yichj Juan naꞌ, beꞌnnenꞌ llchoa beꞌnn kaꞌ nis nnaꞌstek, naꞌ bxoan to lo yeꞌnne nllirj.
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Herodesenꞌ gokreꞌ kwis ka benreꞌ bne bi noꞌrenꞌ kaꞌ, naꞌ lleꞌn ke lleꞌnreꞌ bzoeꞌ diꞌll kanꞌ gollebeꞌ, le ba bchebeꞌ rao yeolol beꞌnn kaꞌ llaꞌa ren leꞌe txhen naꞌ, weꞌebeꞌ danꞌ bnnabbeꞌ naꞌ.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 Le baseꞌlte reyenꞌ to wakaꞌa ya nench jachoyeꞌ yen Juan naꞌ.
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 Ka bllin wakaꞌa yanꞌ lo rill yanꞌ, naꞌ bchoyeꞌ yen Juan naꞌ, naꞌ baxoeꞌn to lo yeꞌnn nllirj, naꞌ zanoꞌxeꞌn, naꞌ beꞌen bi noꞌr naꞌ; naꞌ bi noꞌr naꞌ bayoeꞌtebeꞌn xhnaꞌbeꞌ.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Ka bene beꞌnn kaꞌ non Juan naꞌ txhen kanꞌ ba gok naꞌ, naꞌll byej akeꞌ jaxhiꞌi akeꞌ kwerp keꞌen jakwaꞌch akeꞌn.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Bde naꞌ, ballín postl kaꞌ ganꞌ zo Jesúsenꞌ, naꞌ beꞌrén akeꞌ Leꞌe diꞌll kanꞌ jen akeꞌn, naꞌ kanꞌ jazejnieꞌ akreꞌ beꞌnne xtiꞌlleꞌn.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Naꞌll lleꞌe leakeꞌ: —Ledá, lechoꞌo to latj dach gannaꞌ yeziꞌraꞌll-llo choll. Bneꞌe kaꞌ, le beꞌnn zan naꞌ, llediꞌ leakeꞌ to ni ke llakze latj gao akeꞌ.
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Naꞌll byoꞌ akeꞌ to lo barco zjak leakzeꞌ bllin akteꞌ to latj ga nono llraꞌ.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Naꞌt beꞌnn zan breꞌe kanꞌ bzaꞌa akeꞌn, bayombiaꞌ akeꞌ Jesúsenꞌ. Naꞌ yell kaꞌ zjalliꞌ awlloze, beꞌnn zan bllach zjakdo akeꞌ kon niaꞌ akeꞌ, ba llaꞌa akreꞌ ka bllin ren Jesúsenꞌ beꞌnn kaꞌ ncheꞌn, naꞌ badil akeꞌ Leꞌe.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Ka balloj Jesúsenꞌ lo barconꞌ, breꞌreꞌ beꞌnn zan kwis ba llaꞌa akreꞌ gannaꞌ, naꞌ bayaꞌchraꞌlleꞌ leakeꞌ, le llaꞌa akeꞌ ka llaꞌa xhiꞌr daꞌo ba nono llraꞌ xan, naꞌll bzoraweꞌ da zan broeꞌreꞌ leakeꞌ.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Bixha ka ba llonen ba wlleꞌ, jabiꞌy beꞌnn kaꞌ non Leꞌe txhen naꞌ, lle akeꞌ Leꞌe: —Letek gale naꞌt ganni naken ga nollno llraꞌ.
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 Goll beꞌnn kaꞌ lljayakeꞌ nench lljakeꞌ ganꞌ llaꞌa beꞌnn kaꞌ llen lyiꞌxe, naꞌ yell daꞌo kaꞌ zjalliꞌ do naꞌze, lljaxiꞌi akeꞌ da gao akeꞌ, le bibi noꞌx akeꞌ da gao akeꞌ.
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Naꞌll ballieꞌ xtiꞌll akeꞌn lleꞌe leakeꞌ: —Reꞌ, leweꞌe akeꞌ da gao akeꞌ. Naꞌll lle akeꞌ Leꞌe: —¿Ga lljaxiꞌtoꞌ mell ke chop gayoa (200) lla llin, naꞌ lljaxiꞌtoꞌ da gao beꞌnn ki?
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Naꞌll lleꞌe leakeꞌ: —¿Bale yet xtir noꞌxre? Lewiachke. Naꞌll bwia akeꞌ, naꞌll lle akeꞌ Leꞌe: —De gaꞌy yet xtir, naꞌ ye chop belyaꞌ.
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Naꞌll golleꞌ leakeꞌ kweꞌ akeꞌ kwen kwen rao yiꞌxenꞌ.
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 Naꞌll brekw akeꞌ to gayoa (100) wej akeꞌ, naꞌ do chiyon (50) wej akeꞌ.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Naꞌll bxhieꞌ gaꞌy yet xtir kaꞌ, naꞌ bel kaꞌ ye chope. Naꞌll blis raweꞌn llwieꞌ yebáre benlaꞌyeꞌn, naꞌll bxhoxhjen beꞌe beꞌnn kaꞌ non Leꞌe txhen naꞌ, naꞌ bdislas akeꞌn. Leskaꞌ bdislas akeꞌ bel kaꞌ chop, rao yeolol beꞌnn kaꞌ.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Naꞌ ka badao yeolol akteꞌ, naꞌ berj aktereꞌ kwasro.
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 Naꞌ batop akeꞌ da laꞌo kaꞌ, naꞌ goken ke do chllinn (12) llom, ren bel kaꞌ bagaꞌnnenꞌ.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Naꞌ beꞌnn kaꞌ bdaonꞌ nak akeꞌ ka do gaꞌy mir beꞌnne.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Naꞌll le gollte Jesúsenꞌ beꞌnn kaꞌ non Leꞌe txhen naꞌ, wayoꞌ akeꞌ lo barconꞌ wabiarao akeꞌ, lljayakeꞌ Betsaida yellenꞌ lliꞌ chlaꞌ nisdaꞌon, chak nna naꞌy Leꞌen llaweꞌ beꞌnn kaꞌ nez.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 Bixha ka bayoll baweꞌ beꞌnn kaꞌ nezenꞌ, byejeꞌ rao yaꞌ jeꞌreneꞌ Diosenꞌ diꞌlle.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 Naꞌ ka golen, barconꞌ zayoꞌ beꞌnn kaꞌ, ba dan kllol nisdaꞌon, naꞌ Jesúsenꞌ ye toze deꞌe rao yo billenꞌ.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 Naꞌ breꞌreꞌ ka llakdil ren beꞌnn kaꞌ llsaꞌa akeꞌ barconꞌ, le beꞌn zaꞌn krere; ba llonten balze kate zayejeꞌ ganꞌ llaꞌa akeꞌn, zayejeꞌ to rao nisenꞌ, lleꞌnreꞌ yedieꞌ rao akeꞌ.
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 Bixha ka breꞌe akreꞌ Leꞌen zayejeꞌ rao nisdaꞌo naꞌn, gok akreꞌ chaꞌ bxen naꞌ, naꞌll besiaꞌ akeꞌ.
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 Le yeolol akeꞌ, ka ba breꞌe akreꞌ Leꞌen blleb akeꞌ. Naꞌll balwilleꞌ leakeꞌ lleꞌe leakeꞌ: —¡Legón war, nadaꞌn, bi llebre!
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Naꞌll bayepeꞌ lo barconꞌ ganꞌ llaꞌa akeꞌn, naꞌll le brexhte beꞌn, naꞌll llabán akreꞌ kwis.
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 Le nna llon akeꞌ yel wan danꞌ bwaweꞌ beꞌnn gaꞌy mir kaꞌ, bi llejnieꞌ akyaꞌnnreꞌ, le nna nchole yichjraꞌlldaꞌo akeꞌn.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Ka bayoll blaꞌy akeꞌ nisdaꞌon, bllin akeꞌ ganꞌ nbane Genesaretenꞌ, naꞌ balloj akeꞌ lo barconꞌ.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 Ka balloj akeꞌ lo barconꞌ, le bayombiaꞌ akteꞌ kaze Jesúsenꞌ.
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 Naꞌll bllachdo yeolol beꞌnn yell kaꞌ ganꞌ nbane Genesaretenꞌ, zaꞌkrén akeꞌ beꞌnn weꞌe kaꞌ, nlen akeꞌ leakeꞌ do ka nak ganꞌ xhoa akeꞌ naꞌ. Naꞌ jwaꞌa akeꞌ leakeꞌ kon ga nnez akreꞌ zo Jesúsenꞌ.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 Naꞌ kon ganꞌ ll-llineꞌ do yell daꞌo kaꞌ, do yell xhen kaꞌ, do lyiꞌxe llniꞌt akeꞌ beꞌnn weꞌe kaꞌ do tnez; naꞌll llaꞌtyoe akreꞌ Leꞌe, weꞌe latj laꞌ kan akzeꞌ lloaꞌ xheꞌe, naꞌ yeolol beꞌnn kaꞌ llgan Leꞌen llayak akteꞌ.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.