Marcos 6
Yalálag Zapotec NT (ZPU_TBL) vs ARIB
1 Naꞌ bazaꞌa Jesúsenꞌ ballineꞌ ralleꞌ, naꞌ nao beꞌnn kaꞌ non Leꞌe txhen naꞌ.
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 Naꞌ ka bllin lla nbaꞌnne ke beꞌnn Israel kaꞌ, byejeꞌ lo yodaꞌon naꞌ llroeꞌreꞌ leakeꞌ. Beꞌnn zan bzenay xtiꞌlleꞌn, naꞌ llabán akreꞌ kwis, naꞌll ne akeꞌ: —¿Ga jaxiꞌrizeꞌ danꞌ nnezreꞌn? ¿No beꞌrize leꞌe yel siꞌn ni? ¿Gaxha jaxieꞌ yel wakenꞌ llayoneꞌ beꞌnne?
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 ¿Kere beꞌnn ninꞌ nakeꞌ beꞌnn waxhí yay, xhiꞌnn María? Nombiaꞌllo biꞌcheꞌ kaꞌ, re Jacobo, naꞌ José, naꞌ Judas, naꞌ Simón, naꞌ ganni niꞌt zaneꞌ kaꞌ. Ke len naꞌ bi gokraꞌll akeꞌ wzenay akeꞌ keꞌe.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 Naꞌll lle Jesúsenꞌ le akeꞌ: —To beꞌnn lloeꞌ xtiꞌll Dios, gateze llap akeꞌ leꞌe baraꞌnne, zan ralleꞌ ker no llejleꞌ keꞌe, ni biꞌch lwelljeꞌ, ni lo yoꞌ rilleꞌ.
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 Naꞌ bi gok wroeꞌreꞌ yel wak keꞌen, le bi byejleꞌ akeꞌ keꞌen. To chopze beꞌnn kaꞌ bayak, ka naken bxoa taꞌkeꞌn yichj akeꞌ.
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Naꞌ llabane Jesúsenꞌ kwis ka naken chras bi byejleꞌ akeꞌ. Naꞌ jateꞌe yell kaꞌ yelaꞌ jaroeꞌreꞌ beꞌnn ake.
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 Naꞌll goxh Jesúsenꞌ beꞌnn chllinn kaꞌ, naꞌ bseꞌleꞌ chop wej akeꞌ, beꞌe leakeꞌ yel llnebiaꞌ keꞌen nench wabej akeꞌ no daxiꞌo yoꞌ yichjraꞌlldaꞌo beꞌnne.
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Naꞌ golleꞌ leakeꞌ bibi goꞌx akeꞌ ke tnez, kon toze yay da wchiꞌch akeꞌ, naꞌ bibi bzod goꞌx akeꞌ, ni yet xtir, ni mell.
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 Kon xher akeꞌ naꞌze wrej akeꞌ, naꞌ chkweꞌze xharaꞌn akeꞌ danꞌ nak akeꞌ naꞌze, naꞌ bi goꞌx akeꞌ ye to da yobre.
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Naꞌll lleꞌe leakeꞌ: —Chaꞌ to yoꞌ ga llinre, gannaꞌze sore llinte yezaꞌre rao yellenꞌ.
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 Chaꞌ to yell ga llinre bi wreb akeꞌ reꞌ, naꞌ bi yeꞌn akre wzenay akeꞌ xtiꞌllrenꞌ, lewalloj rao yellenꞌ, naꞌ le wabibte bichte lo labre, nench naꞌ wayakbeꞌe akreꞌ da xhinnjenꞌ llon akeꞌ. Da li ganni niaꞌ reꞌ, katenꞌ llin lla gak yel koxchis ke yeolol beꞌnne, da xhen da saꞌkziꞌ beꞌnn ki kerke beꞌnn kaꞌ bllaꞌa yell kaꞌ re Sodoma ren Gomorra.
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 Naꞌll bllach akeꞌ llyixjweꞌ akreꞌ beꞌnne, llayaꞌl wayat akreꞌ ke da xhinnj kaꞌ llon akeꞌn.
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 Naꞌ llabej akeꞌ daxiꞌo kaꞌ yoꞌ yichjraꞌlldaꞌo beꞌnne, naꞌ beꞌnn llak yillweꞌ llwat akeꞌ leakeꞌ ceit, naꞌ llayón akeꞌ leakeꞌ.
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Herodes beꞌnnenꞌ llnebiaꞌ Galileanꞌ, benreꞌ kanꞌ llon Jesúsenꞌ, le doxhen gannaꞌ ba lloeꞌ akeꞌ xtiꞌlleꞌn. Naꞌll bne Herodesenꞌ: —Juan, beꞌnnenꞌ bchoa beꞌnn kaꞌ nis, leꞌen ba babán radj beꞌnn wat kaꞌ, leꞌe napeꞌ yel wak xhen, naꞌllenꞌ llak lloneꞌ da ki.
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 Naꞌ zjallaꞌa ye bal beꞌnn ne akeꞌ: —Beꞌnn naꞌn re Elías, beꞌnn beꞌe xtiꞌll Diosenꞌ kanaꞌn. Naꞌ ye bal akeꞌ ne akeꞌ: —To beꞌnn kaꞌ lloeꞌje xtiꞌll Diosenꞌ, o chaꞌ kon to beꞌnn kaꞌ beꞌe xtiꞌll Diosenꞌ kanaꞌ babán.
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 Naꞌ Herodes naꞌ, ka nak llenreꞌ kanꞌ ne beꞌnn kaꞌ, naꞌll bneꞌe: —Juan naꞌkzenꞌ, beꞌnnenꞌ gollaꞌ beꞌnn kaꞌ wchoy akeꞌ yen naꞌ, leꞌen babán radj beꞌnn wat kaꞌ.
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 Herodes naꞌ, goklleꞌe Juan naꞌ, naꞌ bseꞌleꞌ beꞌnn kaꞌ beꞌx akeꞌ leꞌe, naꞌ bchej akeꞌ leꞌe gden, naꞌ broeꞌ leꞌe rill ya. Beneꞌ kaꞌ xtoꞌl danꞌ bakaꞌa Herodesenꞌ to noꞌrenꞌ re Herodías, noꞌr ke Felipe biꞌcheꞌ naꞌ, nench bazoreneꞌ leꞌe, gokeꞌ xhoꞌreꞌ.
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 Le Juan naꞌ lleꞌe leꞌe: —Da xhinnjenꞌ benoꞌ bakaꞌo xhoꞌr biꞌchoꞌn zorenoeꞌ.
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 Naꞌll Herodías naꞌ, bwiereꞌ Juan naꞌ, naꞌ blleꞌnaweꞌ leꞌe kat gaꞌt latj goteꞌ leꞌe, naꞌ bi zaꞌkereꞌ.
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 Herodes naꞌ, bllebeꞌ goteꞌ Juan naꞌ, le nnezreꞌ nakeꞌ beꞌnn llon da li, nakeꞌ beꞌnn ke Dios, naꞌ bdapeꞌ leꞌe nench ke lljet Herodíasenꞌ leꞌe ganꞌ yoeꞌ naꞌ. Laꞌkze bi llejnieꞌreꞌ kanꞌ ne Juan naꞌ, llawereꞌ llzenayeꞌ xtiꞌlleꞌn.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 Bixha ka bllin lla ka btil Herodesenꞌ iz, naꞌ beneꞌ to lnni, beneꞌ wao nench bdaoreneꞌ beꞌnn kaꞌ llnebiaꞌ ren leꞌen, naꞌ ren beꞌnnenꞌ nak xan wakaꞌa ya keꞌe kaꞌ, naꞌ beꞌnn brao kaꞌ llaꞌa Galilea naꞌ; naꞌ gok latj ke Herodíasenꞌ kanꞌ lleꞌnreꞌ naꞌ.
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 Bixha xhiꞌnn Herodías naꞌ, nakbeꞌ to bi noꞌre byoꞌbeꞌ ganꞌ llak lnninꞌ, naꞌ jayaꞌbeꞌ; naꞌ Herodesenꞌ bayazraꞌlleꞌ kwis kanꞌ byaꞌbeꞌn, leskaꞌ beꞌnn kaꞌ llaꞌreneꞌn, llawé akreꞌ kanꞌ byaꞌbeꞌn. Naꞌll lle reyenꞌ bi noꞌrenꞌ: —Naꞌ bnnab bitteze lleꞌnroꞌ, naꞌ gonnaꞌn.
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Naꞌ bchebeꞌ, lleꞌebeꞌ: —Kon da nnaboꞌ gonnaꞌn, laꞌkze chaꞌ nneꞌo achj da kaꞌ ganꞌ llnebiaꞌ ni.
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 Naꞌll ballojdobeꞌ jayeꞌrenbeꞌ xhnaꞌbeꞌn diꞌlle llebe leꞌe: —¿Bi ka wnnabraꞌ Herodesenꞌ? Naꞌll lle xhnaꞌbeꞌn lebeꞌ: —Bnnab yichj Juan naꞌ, beꞌnnenꞌ llchoa beꞌnn kaꞌ nis.
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 Naꞌll bayoꞌdobeꞌ ganꞌ lliꞌ reyenꞌ, llebeꞌ leꞌe: —Lleꞌnraꞌ yichj Juan naꞌ, beꞌnnenꞌ llchoa beꞌnn kaꞌ nis nnaꞌstek, naꞌ bxoan to lo yeꞌnne nllirj.
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 Herodesenꞌ gokreꞌ kwis ka benreꞌ bne bi noꞌrenꞌ kaꞌ, naꞌ lleꞌn ke lleꞌnreꞌ bzoeꞌ diꞌll kanꞌ gollebeꞌ, le ba bchebeꞌ rao yeolol beꞌnn kaꞌ llaꞌa ren leꞌe txhen naꞌ, weꞌebeꞌ danꞌ bnnabbeꞌ naꞌ.
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 Le baseꞌlte reyenꞌ to wakaꞌa ya nench jachoyeꞌ yen Juan naꞌ.
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 Ka bllin wakaꞌa yanꞌ lo rill yanꞌ, naꞌ bchoyeꞌ yen Juan naꞌ, naꞌ baxoeꞌn to lo yeꞌnn nllirj, naꞌ zanoꞌxeꞌn, naꞌ beꞌen bi noꞌr naꞌ; naꞌ bi noꞌr naꞌ bayoeꞌtebeꞌn xhnaꞌbeꞌ.
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 Ka bene beꞌnn kaꞌ non Juan naꞌ txhen kanꞌ ba gok naꞌ, naꞌll byej akeꞌ jaxhiꞌi akeꞌ kwerp keꞌen jakwaꞌch akeꞌn.
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Bde naꞌ, ballín postl kaꞌ ganꞌ zo Jesúsenꞌ, naꞌ beꞌrén akeꞌ Leꞌe diꞌll kanꞌ jen akeꞌn, naꞌ kanꞌ jazejnieꞌ akreꞌ beꞌnne xtiꞌlleꞌn.
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Naꞌll lleꞌe leakeꞌ: —Ledá, lechoꞌo to latj dach gannaꞌ yeziꞌraꞌll-llo choll. Bneꞌe kaꞌ, le beꞌnn zan naꞌ, llediꞌ leakeꞌ to ni ke llakze latj gao akeꞌ.
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 Naꞌll byoꞌ akeꞌ to lo barco zjak leakzeꞌ bllin akteꞌ to latj ga nono llraꞌ.
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 Naꞌt beꞌnn zan breꞌe kanꞌ bzaꞌa akeꞌn, bayombiaꞌ akeꞌ Jesúsenꞌ. Naꞌ yell kaꞌ zjalliꞌ awlloze, beꞌnn zan bllach zjakdo akeꞌ kon niaꞌ akeꞌ, ba llaꞌa akreꞌ ka bllin ren Jesúsenꞌ beꞌnn kaꞌ ncheꞌn, naꞌ badil akeꞌ Leꞌe.
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 Ka balloj Jesúsenꞌ lo barconꞌ, breꞌreꞌ beꞌnn zan kwis ba llaꞌa akreꞌ gannaꞌ, naꞌ bayaꞌchraꞌlleꞌ leakeꞌ, le llaꞌa akeꞌ ka llaꞌa xhiꞌr daꞌo ba nono llraꞌ xan, naꞌll bzoraweꞌ da zan broeꞌreꞌ leakeꞌ.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Bixha ka ba llonen ba wlleꞌ, jabiꞌy beꞌnn kaꞌ non Leꞌe txhen naꞌ, lle akeꞌ Leꞌe: —Letek gale naꞌt ganni naken ga nollno llraꞌ.
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 Goll beꞌnn kaꞌ lljayakeꞌ nench lljakeꞌ ganꞌ llaꞌa beꞌnn kaꞌ llen lyiꞌxe, naꞌ yell daꞌo kaꞌ zjalliꞌ do naꞌze, lljaxiꞌi akeꞌ da gao akeꞌ, le bibi noꞌx akeꞌ da gao akeꞌ.
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 Naꞌll ballieꞌ xtiꞌll akeꞌn lleꞌe leakeꞌ: —Reꞌ, leweꞌe akeꞌ da gao akeꞌ. Naꞌll lle akeꞌ Leꞌe: —¿Ga lljaxiꞌtoꞌ mell ke chop gayoa (200) lla llin, naꞌ lljaxiꞌtoꞌ da gao beꞌnn ki?
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Naꞌll lleꞌe leakeꞌ: —¿Bale yet xtir noꞌxre? Lewiachke. Naꞌll bwia akeꞌ, naꞌll lle akeꞌ Leꞌe: —De gaꞌy yet xtir, naꞌ ye chop belyaꞌ.
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Naꞌll golleꞌ leakeꞌ kweꞌ akeꞌ kwen kwen rao yiꞌxenꞌ.
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 Naꞌll brekw akeꞌ to gayoa (100) wej akeꞌ, naꞌ do chiyon (50) wej akeꞌ.
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Naꞌll bxhieꞌ gaꞌy yet xtir kaꞌ, naꞌ bel kaꞌ ye chope. Naꞌll blis raweꞌn llwieꞌ yebáre benlaꞌyeꞌn, naꞌll bxhoxhjen beꞌe beꞌnn kaꞌ non Leꞌe txhen naꞌ, naꞌ bdislas akeꞌn. Leskaꞌ bdislas akeꞌ bel kaꞌ chop, rao yeolol beꞌnn kaꞌ.
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 Naꞌ ka badao yeolol akteꞌ, naꞌ berj aktereꞌ kwasro.
42 E todos comeram e se fartaram.
43 Naꞌ batop akeꞌ da laꞌo kaꞌ, naꞌ goken ke do chllinn (12) llom, ren bel kaꞌ bagaꞌnnenꞌ.
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 Naꞌ beꞌnn kaꞌ bdaonꞌ nak akeꞌ ka do gaꞌy mir beꞌnne.
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Naꞌll le gollte Jesúsenꞌ beꞌnn kaꞌ non Leꞌe txhen naꞌ, wayoꞌ akeꞌ lo barconꞌ wabiarao akeꞌ, lljayakeꞌ Betsaida yellenꞌ lliꞌ chlaꞌ nisdaꞌon, chak nna naꞌy Leꞌen llaweꞌ beꞌnn kaꞌ nez.
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Bixha ka bayoll baweꞌ beꞌnn kaꞌ nezenꞌ, byejeꞌ rao yaꞌ jeꞌreneꞌ Diosenꞌ diꞌlle.
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 Naꞌ ka golen, barconꞌ zayoꞌ beꞌnn kaꞌ, ba dan kllol nisdaꞌon, naꞌ Jesúsenꞌ ye toze deꞌe rao yo billenꞌ.
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Naꞌ breꞌreꞌ ka llakdil ren beꞌnn kaꞌ llsaꞌa akeꞌ barconꞌ, le beꞌn zaꞌn krere; ba llonten balze kate zayejeꞌ ganꞌ llaꞌa akeꞌn, zayejeꞌ to rao nisenꞌ, lleꞌnreꞌ yedieꞌ rao akeꞌ.
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 Bixha ka breꞌe akreꞌ Leꞌen zayejeꞌ rao nisdaꞌo naꞌn, gok akreꞌ chaꞌ bxen naꞌ, naꞌll besiaꞌ akeꞌ.
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 Le yeolol akeꞌ, ka ba breꞌe akreꞌ Leꞌen blleb akeꞌ. Naꞌll balwilleꞌ leakeꞌ lleꞌe leakeꞌ: —¡Legón war, nadaꞌn, bi llebre!
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 Naꞌll bayepeꞌ lo barconꞌ ganꞌ llaꞌa akeꞌn, naꞌll le brexhte beꞌn, naꞌll llabán akreꞌ kwis.
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 Le nna llon akeꞌ yel wan danꞌ bwaweꞌ beꞌnn gaꞌy mir kaꞌ, bi llejnieꞌ akyaꞌnnreꞌ, le nna nchole yichjraꞌlldaꞌo akeꞌn.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 Ka bayoll blaꞌy akeꞌ nisdaꞌon, bllin akeꞌ ganꞌ nbane Genesaretenꞌ, naꞌ balloj akeꞌ lo barconꞌ.
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 Ka balloj akeꞌ lo barconꞌ, le bayombiaꞌ akteꞌ kaze Jesúsenꞌ.
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 Naꞌll bllachdo yeolol beꞌnn yell kaꞌ ganꞌ nbane Genesaretenꞌ, zaꞌkrén akeꞌ beꞌnn weꞌe kaꞌ, nlen akeꞌ leakeꞌ do ka nak ganꞌ xhoa akeꞌ naꞌ. Naꞌ jwaꞌa akeꞌ leakeꞌ kon ga nnez akreꞌ zo Jesúsenꞌ.
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Naꞌ kon ganꞌ ll-llineꞌ do yell daꞌo kaꞌ, do yell xhen kaꞌ, do lyiꞌxe llniꞌt akeꞌ beꞌnn weꞌe kaꞌ do tnez; naꞌll llaꞌtyoe akreꞌ Leꞌe, weꞌe latj laꞌ kan akzeꞌ lloaꞌ xheꞌe, naꞌ yeolol beꞌnn kaꞌ llgan Leꞌen llayak akteꞌ.
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.