Lucas 6

Yalálag Zapotec NT (ZPU_TBL) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Gok to lla nbaꞌnne ke beꞌnn Israel kaꞌ, ka yoꞌ akeꞌ nez, bde akeꞌ ga naz akeꞌ trigo, naꞌ beꞌnn kaꞌ non Jesúsenꞌ txhen naꞌ, bzorao ll-lechj akeꞌ dao ke trigonꞌ, naꞌ bxhoꞌb akeꞌn, naꞌ bdao akeꞌn.
1 E aconteceu que, no segundo sábado após o primeiro, passou pelas searas, e os seus discípulos iam arrancando espigas e, esfregando-as com as mãos, as comiam.
2 Naꞌ breꞌe beꞌnn fariseo kaꞌ kanꞌ llon akeꞌn, naꞌll lle akeꞌ leakeꞌ: —¿Bixchen llonre kaꞌ? Llonre da bi llayaꞌl gonllo lla nbaꞌnne.
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito fazer nos sábados?
3 Naꞌll lle Jesúsenꞌ beꞌnn fariseo kaꞌ: —¿Bixha bi nna golre ganꞌ llian, ka ben da Davidenꞌ ren beꞌnn lwelljeꞌ kaꞌ ka bdon akeꞌ?
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Nunca lestes o que fez Davi quando teve fome, ele e os que com ele estavam?
4 Kanꞌ byoeꞌ lo yodaꞌon, naꞌ bxhieꞌ yet xtir da ba nak laꞌy, da bi de latj gao noteze beꞌnne, toze bxoz kaꞌ gak gao len, naꞌ Davidenꞌ bdaweꞌn, naꞌ leskaꞌ bdaorén beꞌnn kaꞌ zejrén leꞌe txhen naꞌ len.
4 Como entrou na casa de Deus, e tomou os pães da proposição, e os comeu, e deu também aos que estavam com ele, os quais não é lícito comer senão só aos sacerdotes?
5 Naꞌ leskaꞌ golleꞌ leakeꞌ: —Nadaꞌ, Beꞌnnenꞌ Gorj Radj Beꞌnnach, leskaꞌ nakaꞌ xan llanꞌ llapre baraꞌnne.
5 E dizia-lhes: O Filho do homem é Senhor até do sábado.
6 Gok ye to lla nbaꞌnne, ka byoꞌ Jesúsenꞌ to lo yodaꞌo ke beꞌnn Israel kaꞌ, naꞌ llzejnieꞌreꞌ leakeꞌ. Naꞌ lliꞌ to beꞌnn nxhoꞌn neꞌe chaꞌwe.
6 E aconteceu também noutro sábado, que entrou na sinagoga, e estava ensinando; e havia ali um homem que tinha a mão direita mirrada.
7 Naꞌ beꞌnn fariseo kaꞌ, naꞌ beꞌnn kaꞌ llsedre ke ley danꞌ bzoj da Moisésenꞌ, lliꞌ akeꞌ lliꞌnao akeꞌ chaꞌ wayoneꞌ beꞌnnenꞌ rao lla llap akeꞌ baraꞌnne, naꞌ kaꞌ gaꞌt da lljatao akeꞌ xhia nench wlliayiꞌll akeꞌ Leꞌe.
7 E os escribas e fariseus observavam-no, se o curaria no sábado, para acharem de que o acusar.
8 Jesúsenꞌ llakbeꞌtereꞌ kanꞌ llon akeꞌ xhbabenꞌ, naꞌll golleꞌ beꞌnnenꞌ nat chlaꞌ taꞌkeꞌn: —Bazollaꞌa, naꞌ jasé kllole naꞌ. Naꞌ bzollaꞌa beꞌnnenꞌ.
8 Mas ele bem conhecia os seus pensamentos; e disse ao homem que tinha a mão mirrada: Levanta-te, e fica em pé no meio. E, levantando-se ele, ficou em pé.
9 Naꞌll goll Jesúsenꞌ beꞌnn kaꞌ: —Ni wnnabkeraꞌ reꞌ: ¿Bi llayaꞌl gonllo lla nbaꞌnnenꞌ, gonllo da wen o chaꞌ gonllo da xhinnj? ¿Wak yesrallo beꞌnn o chaꞌ weꞌllo latj kwiayieꞌ?
9 Então Jesus lhes disse: Uma coisa vos hei de perguntar: É lícito nos sábados fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida, ou matar?
10 Llwiateze yeolol beꞌnn kaꞌ, golleꞌ beꞌnnenꞌ: —Bli naꞌon. Naꞌ bli naꞌa beꞌnnenꞌ, le bayakte neꞌen.
10 E, olhando para todos em redor, disse ao homem: Estende a tua mão. E ele assim o fez, e a mão lhe foi restituída sã como a outra.
11 Gokllaꞌa beꞌnn kaꞌ kwis, naꞌ lloeꞌrén lwellj akeꞌ diꞌll akre gon akeꞌ ke Jesúsenꞌ.
11 E ficaram cheios de furor, e uns com os outros conferenciavam sobre o que fariam a Jesus.
12 To lla byej Jesúsenꞌ to rao yaꞌ jalwilleꞌ Diosenꞌ, naꞌ do yer beꞌreneꞌ Leꞌe diꞌlle.
12 E aconteceu que naqueles dias subiu ao monte a orar, e passou a noite em oração a Deus.
13 Kate byeniꞌ naꞌ, batopeꞌ beꞌnn kaꞌ non Leꞌe txhen naꞌ, naꞌ brejeꞌ chllinn (12) beꞌnn nne lo razeꞌ, naꞌ bsieꞌ leakeꞌ postl.
13 E, quando já era dia, chamou a si os seus discípulos, e escolheu doze deles, a quem também deu o nome de apóstolos:
14 Ki re beꞌnn chllinn kaꞌ: Simón beꞌnnenꞌ bsieꞌ Pedronꞌ, naꞌ biꞌcheꞌn re Andrés, Jacobo, naꞌ Juan, Felipe, naꞌ Bartolomé,
14 Simão, ao qual também chamou Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 Mateo, Tomás, Jacobo xhiꞌnn beꞌnnenꞌ re Alfeo, Simón beꞌnnenꞌ ben txhen beꞌnn kaꞌ nziꞌi Zelote,
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 Judas biꞌch Jacobo, naꞌll Judas Iscariote beꞌnnenꞌ, kanꞌ bllin lla, beneꞌ Jesúsenꞌ rallnaꞌa beꞌnn kaꞌ llwie Leꞌen.
16 E Judas, irmão de Tiago, e Judas Iscariotes, que foi o traidor.
17 Ka llayetjreneꞌ leakeꞌ leꞌ yaꞌn, naꞌ ballín akeꞌ ganꞌ nak raꞌche, naꞌ bze Jesúsenꞌ ren beꞌnn kaꞌ non Leꞌen txhen naꞌ, le ba llaꞌa beꞌnn zan zaꞌk doxhen ga nbane Judea, naꞌ Jerusalén, naꞌ yell kaꞌ re Tiro, naꞌ Sidón danꞌ lliꞌ lloaꞌ nisdaꞌo. Llaꞌa akeꞌ wzenay akeꞌ xtiꞌlleꞌn, leskaꞌ wayoneꞌ yillweꞌ llak akeꞌ.
17 E, descendo com eles, parou num lugar plano, e também um grande número de seus discípulos, e grande multidão de povo de toda a Judéia, e de Jerusalém, e da costa marítima de Tiro e de Sidom; os quais tinham vindo para o ouvir, e serem curados das suas enfermidades,
18 Ren beꞌnn yoꞌ akeꞌ daxiꞌo, bayoneꞌ leakeꞌ.
18 Como também os atormentados dos espíritos imundos; e eram curados.
19 Yeolol beꞌnn kaꞌ, lleꞌn akreꞌ lljatan akeꞌ Leꞌe, le ne ka lljatan akeꞌ Leꞌen, ll-lloj yel wak keꞌen, naꞌ llayak akteꞌ biteze yillweꞌ llak akeꞌ.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe, porque saía dele virtude, e curava a todos.
20 Jesúsenꞌ blis raweꞌn bwieꞌ beꞌnn kaꞌ non Leꞌe txhen, naꞌll golleꞌ leakeꞌ: —Nbaraz ke reꞌ beꞌnn yaꞌche, reꞌ gonre Diosenꞌ txhen katenꞌ nnebieꞌn.
20 E, levantando ele os olhos para os seus discípulos, dizia: Bem-aventurados vós, os pobres, porque vosso é o reino de Deus.
21 ’Nbaraz ke reꞌ nnaꞌ bil donre, reꞌ gon Diosenꞌ ka yérjere kwasro. ’Nbaraz ke reꞌ nnaꞌ bellre, wllin lla kate yewere.
21 Bem-aventurados vós, que agora tendes fome, porque sereis fartos. Bem-aventurados vós, que agora chorais, porque haveis de rir.
22 ’Nbaraz ke reꞌ kate beꞌnn llwie akreꞌ reꞌ, naꞌ waraꞌa akeꞌ reꞌ, naꞌ ziꞌchiꞌll akeꞌ reꞌ, naꞌ llreꞌe akreꞌ reꞌ ka beꞌnn wen da xhinnj, ni ke danꞌ naore nadaꞌ Beꞌnnenꞌ Gorj Radj Beꞌnnach.
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem e quando vos separarem, e vos injuriarem, e rejeitarem o vosso nome como mau, por causa do Filho do homem.
23 Katenꞌ gon akreꞌ reꞌ kaꞌ, leyewé, yel banez xhen de keré kate wallinre ganꞌ zo Diosenꞌ. Kaꞌkzenꞌ ben akreꞌ beꞌnn kaꞌ beꞌe xtiꞌll Diosenꞌ bllaꞌa kanaꞌ.
23 Folgai nesse dia, exultai; porque eis que é grande o vosso galardão no céu, pois assim faziam os seus pais aos profetas.
24 ’Zan nyaꞌchraz naken ke reꞌ, beꞌnn wniaꞌ, le nnaꞌzenꞌ ziꞌre banez.
24 Mas ai de vós, ricos! porque já tendes a vossa consolação.
25 ’Nyaꞌchraz naken ke reꞌ, nnaꞌ nérjere kwasro, za llin lla tonrenꞌ. ’Nyaꞌchraz naken ke reꞌ, llawere nnaꞌ, za wallayraorenꞌ, za llin lla gosiaꞌre.
25 Ai de vós, os que estais fartos, porque tereis fome. Ai de vós, os que agora rides, porque vos lamentareis e chorareis.
26 ’Nyaꞌchraz naken ke reꞌ, chaꞌ llon beꞌnn kaꞌ reꞌ xhen, leskaꞌ ben xozxtaꞌo akeꞌ kaꞌ, ben akeꞌ xhen beꞌnn kaꞌ bxhiyeꞌe batnaꞌ, beꞌnn kaꞌ bne lloeꞌ akeꞌ xtiꞌll Diosenꞌ.
26 Ai de vós quando todos os homens de vós disserem bem, porque assim faziam seus pais aos falsos profetas.
27 ’Naꞌ reꞌ llzenay, ni llniaꞌ reꞌ: Lellieꞌ beꞌnn ll-lliayiꞌll reꞌ, legón wen ke beꞌnn llwie reꞌ.
27 Mas a vós, que isto ouvis, digo: Amai a vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam;
28 Lewnnab gak wen ke beꞌnn yichjbieꞌ keré, naꞌ lewnnab gakrén Diosenꞌ beꞌnn llxoa da xhinnj koꞌllre.
28 Bendizei os que vos maldizem, e orai pelos que vos caluniam.
29 Beꞌnn kape chlaꞌ xaꞌyoꞌn, bze danꞌ ye chlaꞌ naꞌ kapeꞌn. Chaꞌ beꞌnn yeꞌnzreꞌ wkeꞌe xherk koꞌon, beꞌe latj wkaꞌa rente xhaꞌon.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra; e ao que te houver tirado a capa, nem a túnica recuses;
30 Chaꞌ beꞌnn bi da nnabre reꞌ, leweꞌn, naꞌ chaꞌ beꞌnn wkeꞌe bi da de keré, bi yennabren.
30 E dá a qualquer que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho tornes a pedir.
31 Kon yeolol da wen da lleꞌnere gon beꞌnn kaꞌ ke reꞌ, kaꞌkze legón ke akeꞌ.
31 E como vós quereis que os homens vos façam, da mesma maneira lhes fazei vós, também.
32 ’Chaꞌ reꞌ nllieꞌre beꞌnn nllieꞌzre reꞌ, ¿bixha zaꞌken naꞌ kaꞌ? Leskaꞌ llon beꞌnn wen da xhinnj kaꞌ, nllieꞌ akreꞌ beꞌnn nllieꞌre leakeꞌ.
32 E se amardes aos que vos amam, que recompensa tereis? Também os pecadores amam aos que os amam.
33 Chaꞌ llonre wen ke beꞌnn llone reꞌ wen, ¿bixha zaꞌken naꞌ kaꞌ? Leskaꞌ llon beꞌnn wen da xhinnj kaꞌ.
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, que recompensa tereis? Também os pecadores fazem o mesmo.
34 Reꞌ kate bi da llbejre, naꞌ kat bi lloeꞌre beꞌnne, nnézere wayonneꞌn, naꞌllenꞌ lloeꞌren, ¿bixha zaꞌken naꞌ kaꞌ? Leskaꞌ llon beꞌnn wen da xhinnj kaꞌ, llakrén akeꞌ beꞌnn wagoꞌ wzon ke akeꞌ.
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais tornar a receber, que recompensa tereis? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para tornarem a receber outro tanto.
35 Lellieꞌ beꞌnn kaꞌ llwie reꞌ, legón da wen, leweꞌe beꞌnne bi da de keré, bi kwexhzre wayónn akeꞌn, naꞌllenꞌ gakre xhiꞌnn Dios beꞌnnenꞌ zo yebá, Leꞌe gonneꞌ reꞌ yel baraꞌnn xhen kate wallinre ganꞌ zoeꞌn. Leꞌe lloneꞌ wen ke yeolol beꞌnne, laꞌkze nak akeꞌ beꞌnn wen da xhinnj.
35 Amai, pois, a vossos inimigos, e fazei bem, e emprestai, sem nada esperardes, e será grande o vosso galardão, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é benigno até para com os ingratos e maus.
36 Lewayaꞌchraꞌll, kanꞌ llon Xallo Diosenꞌ llayaꞌchraꞌlleꞌ noteze beꞌnn.
36 Sede, pois, misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 ’Bi wlliayiꞌllre beꞌnne nench ke wlliayiꞌll Diosenꞌ reꞌ, naꞌ bi wchoybiaꞌre ke beꞌnne nench ke wchoybiaꞌ Diosenꞌ ke reꞌ. Lewaziꞌxhen ke beꞌnne, naꞌ kaꞌ waziꞌxhen Diosenꞌ keré.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; soltai, e soltar-vos-ão.
38 Leweꞌe, chaꞌ bi weꞌre beꞌnne, ker da nnitrao kaꞌzenꞌ, da wayonnte Xanllo Diosenꞌ, wa llaꞌchochjte wayonneꞌ, kon ka weꞌllo, kon ka zánello weꞌllo, leskaꞌn wayónn Diosenꞌ lliꞌo.
38 Dai, e ser-vos-á dado; boa medida, recalcada, sacudida e transbordando, vos deitarão no vosso regaço; porque com a mesma medida com que medirdes também vos medirão de novo.
39 Naꞌll beꞌreneꞌ leakeꞌ to diꞌll, bneꞌe: —¿Wak to beꞌnn lchol wseꞌe ye to beꞌnn lchol yobre? Chaꞌ kaꞌ goneꞌ, llop akeꞌ lljabix.
39 E dizia-lhes uma parábola: Pode porventura o cego guiar o cego? Não cairão ambos na cova?
40 Ka to bidaꞌo llsede, kere zaꞌkll lebeꞌ kerke beꞌnnenꞌ llsede lebeꞌn, zan chaꞌ lebeꞌ weꞌlaꞌllbeꞌ wsedbeꞌ, gonkzbeꞌ ka beꞌnnenꞌ llsede lebeꞌn.
40 O discípulo não é superior a seu mestre, mas todo o que for perfeito será como o seu mestre.
41 ’¿Bixchen llwiazoꞌ beb daꞌon yoꞌ lo rao beꞌnn biꞌchoꞌn, naꞌ bi llwiaꞌo beb xhen naꞌ, yoꞌ lo rao rweꞌ?
41 E por que atentas tu no argueiro que está no olho de teu irmão, e não reparas na trave que está no teu próprio olho?
42 ¿Bixchen yezoꞌ bibiꞌchoꞌn: “Anchk wabejkeraꞌ beb daꞌon yoꞌ lo raoꞌn?” ¿Bixha danꞌ yoꞌ lo rao rweꞌ, beꞌnn chop rao? Zgaꞌtek babej beb xhen naꞌ, yoꞌ lo rao rweꞌ, naꞌllenꞌ yereꞌroꞌ kwasro, naꞌ gak wabejoꞌ yixh bebenꞌ yoꞌ lo rao beꞌnn biꞌchoꞌn.
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o argueiro que está no teu olho, não atentando tu mesmo na trave que está no teu olho? Hipócrita, tira primeiro a trave do teu olho, e então verás bem para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 ’Gaga zo yay wen da llbia daxhix da bi nak wen, leskaꞌ yay da bi nak wen, bi llbian daxhix wen.
43 Porque não há boa árvore que dê mau fruto, nem má árvore que dê bom fruto.
44 Kon da xhixenꞌ llbia yay naꞌn, nnézello ka nak yayenꞌ. Bi llbia higo rao yay yeꞌche, leskaꞌ bi llbia yay yeꞌche uvas.
44 Porque cada árvore se conhece pelo seu próprio fruto; pois não se colhem figos dos espinheiros, nem se vindimam uvas dos abrolhos.
45 Beꞌnnenꞌ nak beꞌnn wen, yichjraꞌlldaꞌweꞌn naken ka to ga llaꞌa da chaꞌo, naꞌn llchacheꞌ da wen kaꞌ lloneꞌn. Naꞌ beꞌnnenꞌ nak beꞌnn wen da xhinnj, lo yichjraꞌlldaꞌweꞌ naꞌn, llchacheꞌ da ke nxhia kaꞌ lloneꞌn. Kon ke danꞌ llaꞌa yichjraꞌlldaꞌollo naꞌn, len naꞌn ll-llach lloaꞌllonꞌ kate nnello.
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o bem, e o homem mau, do mau tesouro do seu coração tira o mal, porque da abundância do seu coração fala a boca.
46 ’¿Bixchen llezre nadaꞌ: “Xantoꞌ” naꞌ bi llonre kanꞌ niaꞌn?
46 E por que me chamais, Senhor, Senhor, e não fazeis o que eu digo?
47 Ni wzejnieꞌkeraꞌ reꞌ, ka llon beꞌnnenꞌ llzenay xtiꞌllaꞌn, naꞌ lloneꞌ kaꞌn niaꞌn.
47 Qualquer que vem a mim e ouve as minhas palavras, e as observa, eu vos mostrarei a quem é semelhante:
48 Wsaꞌkrebeꞌ ka beꞌnn llon rilleꞌ, naꞌ brekweꞌ ranen to rao yej war. Naꞌ gok yejsiꞌo, babia nis, blloj yeo waꞌa byechjen ganꞌ zo yoꞌn, naꞌ bibi goke yoꞌn, le llian rao yej war.
48 É semelhante ao homem que edificou uma casa, e cavou, e abriu bem fundo, e pôs os alicerces sobre a rocha; e, vindo a enchente, bateu com ímpeto a corrente naquela casa, e não a pôde abalar, porque estava fundada sobre a rocha.
49 Naꞌ beꞌnnenꞌ kon llenreꞌ, naꞌ bi lloneꞌ kanꞌ niaꞌn, wsaꞌkrebeꞌ ka beꞌnnenꞌ ben rilleꞌ rao yo cholj, naꞌ bi bcheꞌnneꞌ ranen zitj, naꞌ ke blloj yeo waꞌa xhen naꞌ, bzalen yoꞌn kaꞌle, naꞌ blleyiꞌn.
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante ao homem que edificou uma casa sobre terra, sem alicerces, na qual bateu com ímpeto a corrente, e logo caiu; e foi grande a ruína daquela casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.