Lucas 22

Yalálag Zapotec NT (ZPU_TBL) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Bixha ba zo rez gaꞌl lnni danꞌ ne paskw Jerusalén naꞌ, katenꞌ llao akeꞌ yet xtir danꞌ bi nchix kwa binn.
1 Estava próxima a Festa dos Pães Asmos, chamada Páscoa.
2 Naꞌ bxoz wnebiaꞌ kaꞌ, naꞌ beꞌnn kaꞌ llsedre ke ley danꞌ bzoj da Moisésenꞌ, bzorao llyirjlaꞌll akeꞌ akre gon akeꞌ nench got akeꞌ Jesúsenꞌ, le lleb akeꞌ beꞌnn yell.
2 Preocupavam-se os principais sacerdotes e os escribas em como tirar a vida a Jesus; porque temiam o povo.
3 Naꞌ daxiꞌon byoꞌn yichjraꞌlldaꞌo Judas, beꞌnnenꞌ nsiꞌi akeꞌ Iscariote, beꞌnnenꞌ nak txhen beꞌnn chllinn kaꞌ.
3 Ora, Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze.
4 Naꞌll byejeꞌ jeꞌreneꞌ bxoz wnebiaꞌ kaꞌ diꞌlle, naꞌ ren beꞌnn kaꞌ nak xan beꞌnn kaꞌ llap yodaꞌon, kanꞌ goneꞌ Jesúsenꞌ rallnaꞌa akeꞌ.
4 Este foi entender-se com os principais sacerdotes e os capitães sobre como lhes entregaria a Jesus;
5 Bawé beꞌnn kaꞌ kwis, naꞌ beꞌe akeꞌ diꞌll weꞌe akeꞌ leꞌe mell.
5 então, eles se alegraram e combinaram em lhe dar dinheiro.
6 Judas naꞌ bchebeꞌ wdieꞌ Jesúsenꞌ rao naꞌa akeꞌ, naꞌ bzorao lliꞌnaweꞌ gaꞌt latj goneꞌ Leꞌe rao naꞌa beꞌnn kaꞌ, kate bi gakbeꞌe beꞌnn yell.
6 Judas concordou e buscava uma boa ocasião de lho entregar sem tumulto.
7 Naꞌ ka bllin lla, ka llao akeꞌ yet xtir danꞌ bi nchix kwa binn, naꞌ leskaꞌ llot akeꞌ xhiꞌr kanꞌ llaꞌl lnni Paskw.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães Asmos, em que importava comemorar a Páscoa.
8 Jesúsenꞌ bseꞌleꞌ Pedronꞌ ren Juan naꞌ, lleꞌe leakeꞌ: —Lechej lelljén xhnid, lelljasiniaꞌ danꞌ gaollo lnni paskwnꞌ.
8 Jesus, pois, enviou Pedro e João, dizendo: Ide preparar-nos a Páscoa para que a comamos.
9 Naꞌll goll akeꞌ Leꞌe: —¿Gaxha lleꞌnroꞌ lljasiniaꞌtoꞌn?
9 Eles lhe perguntaram: Onde queres que a preparemos?
10 Naꞌ lleꞌe leakeꞌ: —Kate choꞌre yellenꞌ, naꞌ walláyere to beꞌnne zanzoeꞌ to lleꞌ nis xhichjeꞌ, lennaweꞌ, kon ga choꞌ leꞌe, gannaꞌ choꞌre.
10 Então, lhes explicou Jesus: Ao entrardes na cidade, encontrareis um homem com um cântaro de água; segui-o até à casa em que ele entrar
11 Kate choꞌrenꞌ, leyé xan yoꞌn: “Maestronꞌ, neꞌe: ¿Ga zo yoꞌ ganꞌ gaotoꞌ xcheꞌ, ren beꞌnn kaꞌ non nadaꞌ txhen lnni paskw ni?”
11 e dizei ao dono da casa: O Mestre manda perguntar-te: Onde é o aposento no qual hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
12 Naꞌ wroeꞌreꞌ reꞌ to yoꞌ da zo chkwia, naꞌ ba de yeolol da kaꞌ yálljellonꞌ, gannaꞌ wsiniaꞌre danꞌ gaollonꞌ.
12 Ele vos mostrará um espaçoso cenáculo mobilado; ali fazei os preparativos.
13 Naꞌ bzaꞌa akeꞌ, gokte kanꞌ golleꞌ leakeꞌn, naꞌ bsiniaꞌ akeꞌ danꞌ gao akeꞌn.
13 E, indo, tudo encontraram como Jesus lhes dissera e prepararam a Páscoa.
14 Ka bllin gao akeꞌ xcheꞌn, blleꞌ Jesúsenꞌ ren postl keꞌe kaꞌ.
14 Chegada a hora, pôs-se Jesus à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Naꞌ golleꞌ leakeꞌ: —¡Le ba bzeraꞌllkazaꞌ gaorenaꞌ reꞌ, lnni paskwnꞌ ka za gataꞌ!
15 E disse-lhes: Tenho desejado ansiosamente comer convosco esta Páscoa, antes do meu sofrimento.
16 Ni llniaꞌ reꞌ, zerao nnaꞌ llaorenaꞌn reꞌ. Kate ba gok doxhen danꞌ llroeꞌraꞌ ni, naꞌ ba llnebiaꞌ Diosenꞌ, kanaꞌll gaorenaꞌ reꞌ da yobre.
16 Pois vos digo que nunca mais a comerei, até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 Naꞌ beꞌxeꞌ leo daꞌon, beꞌe yel llioxken ke Dios, bneꞌe: —Lesiꞌi da ni, naꞌ leyeꞌj raꞌt wejen yeololre.
17 E, tomando um cálice, havendo dado graças, disse: Recebei e reparti entre vós;
18 Llniaꞌ reꞌ, zerao nnaꞌ lleꞌjaꞌ xis uvanꞌ, llinte lla kate ba llnebiaꞌ Diosenꞌ; kanaꞌll yeyeꞌjaꞌn da yobre.
18 pois vos digo que, de agora em diante, não mais beberei do fruto da videira, até que venha o reino de Deus.
19 Naꞌll bxhieꞌ yet xtirenꞌ, naꞌ beꞌe yel llioxken ke Diosenꞌ, naꞌll bxhoxhjeꞌn beꞌen leakeꞌ, naꞌ bneꞌe: —Da ninꞌ naken kwerp kiaꞌ, ke nak nnaꞌ llsanraꞌllaꞌn ni ke reꞌ, kaꞌ gonre gaoren nench lljasaꞌraꞌllre nadaꞌ.
19 E, tomando um pão, tendo dado graças, o partiu e lhes deu, dizendo: Isto é o meu corpo oferecido por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Naꞌ ka badaweꞌ xcheꞌn, beꞌxeꞌ leo daꞌon bneꞌe: —Danꞌ yoll lo leo daꞌo ni, naken to da llroeꞌn, nnaꞌ sorao to da kob, danꞌ bcheb Diosenꞌ gakreneꞌ reꞌ, ke len naꞌ, larj xchenaꞌn nench gaken da li.
20 Semelhantemente, depois de cear, tomou o cálice, dizendo: Este é o cálice da nova aliança no meu sangue derramado em favor de vós.
21 Beꞌnnenꞌ gon nadaꞌ rallnaꞌa beꞌnn kaꞌ got nadaꞌ, leskaꞌ rawe ganꞌ lliꞌllo ni, nxoa taꞌkeꞌ.
21 Todavia, a mão do traidor está comigo à mesa.
22 Da li, nadaꞌ, Beꞌnnenꞌ Gorj Radj Beꞌnnach, ba naksen gak kiaꞌ kaꞌ, zan nyaꞌchraz ke beꞌnnenꞌ gon nadaꞌ rao naꞌa beꞌnn kaꞌ got nadaꞌn.
22 Porque o Filho do Homem, na verdade, vai segundo o que está determinado, mas ai daquele por intermédio de quem ele está sendo traído!
23 Naꞌ beꞌnn kaꞌ non Leꞌe txhen naꞌ, bzorao llnnabe lwellj akeꞌ, nor akeꞌn gon Leꞌe rallnaꞌa beꞌnn kaꞌ llwie Leꞌen.
23 Então, começaram a indagar entre si quem seria, dentre eles, o que estava para fazer isto.
24 Leskaꞌ bzorao lloeꞌrén lwellj akeꞌ diꞌll, norenꞌ gakll beꞌnn brao.
24 Suscitaram também entre si uma discussão sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Naꞌll lle Jesúsenꞌ leakeꞌ: —Beꞌnn kaꞌ llnebiaꞌ toto yell xhen, llawé akreꞌ gon beꞌnn kaꞌ kon da nez leakeꞌ, naꞌ leskaꞌ llawé akreꞌ nne beꞌnne, nak akeꞌ beꞌnn wen.
25 Mas Jesus lhes disse: Os reis dos povos dominam sobre eles, e os que exercem autoridade são chamados benfeitores.
26 Zan reꞌ, bi gonre kaꞌ, beꞌnnenꞌ yeꞌnzreꞌ gakeꞌ beꞌnn brao, llayaꞌl gakeꞌ ka beꞌnn bibi nneze, naꞌ beꞌnnenꞌ yeꞌnzreꞌ nnebieꞌ radjrenꞌ, llayaꞌl gakeꞌ ka to beꞌnn wen llin keré.
26 Mas vós não sois assim; pelo contrário, o maior entre vós seja como o menor; e aquele que dirige seja como o que serve.
27 Lennechk, ¿nore beꞌnnenꞌ nak beꞌnn brao, beꞌnnenꞌ lliꞌ llao naꞌ, o chaꞌ beꞌnnenꞌ llsiniaꞌ danꞌ gaweꞌ naꞌn? Nakbieꞌkze beꞌnnenꞌ lliꞌ llao naꞌ, nak beꞌnn brao. Zan nadaꞌ ziaꞌ ganni ka beꞌnn wen llin keré, naꞌ ziaꞌ nench gakrenaꞌ reꞌ biteze da gak keré.
27 Pois qual é maior: quem está à mesa ou quem serve? Porventura, não é quem está à mesa? Pois, no meio de vós, eu sou como quem serve.
28 ’Laꞌkze biteze da ba gok kiaꞌ, reꞌ ba bzerenre nadaꞌ.
28 Vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Leskaꞌ gonaꞌ nench nnebiaꞌre katenꞌ gonn Xaꞌn yel llnebiaꞌ keꞌen nadaꞌ,
29 Assim como meu Pai me confiou um reino, eu vo-lo confio,
30 nench kweꞌrenre nadaꞌ, naꞌ yeꞌj gaollo txhen katenꞌ ba llnebiaꞌn, leskaꞌ gonaꞌ to latj ga kweꞌre nench gonre yel koxchis, naꞌ wchoybiaꞌre ke beꞌnn Israel kaꞌ.
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino; e vos assentareis em tronos para julgar as doze tribos de Israel.
31 Leskaꞌ goll Xanllonꞌ Simón Pedronꞌ: —Simón, Simón ba bnnab daxiꞌon nench gonreꞌren reꞌ, gonen reꞌ ka llon beꞌnn llrobe trigo.
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos reclamou para vos peneirar como trigo!
32 Nadaꞌ ba bnnabaꞌ rao Dios gakreneꞌ rweꞌ nench bi gakganroꞌ, naꞌ kate ba benoꞌ gan naꞌ, gakrenchgoꞌ beꞌnn biꞌchoꞌ ki.
32 Eu, porém, roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; tu, pois, quando te converteres, fortalece os teus irmãos.
33 Naꞌll Pedronꞌ lleꞌe Leꞌe: —Xanaꞌ, ba bchoyraꞌllaꞌ kere lo rill yaze saꞌrenaꞌ rweꞌ, gatrentekzaꞌ rweꞌ chet kaꞌ.
33 Ele, porém, respondeu: Senhor, estou pronto a ir contigo, tanto para a prisão como para a morte.
34 Naꞌll lleꞌe Pedronꞌ: —Pedro, llniaꞌ rweꞌ, bire nne kwell lekwnꞌ nnaꞌ lleꞌ, llinte gak chonn ras bi weꞌo diꞌll nombiaꞌo nadaꞌ.
34 Mas Jesus lhe disse: Afirmo-te, Pedro, que, hoje, três vezes negarás que me conheces, antes que o galo cante.
35 Naꞌ lle Jesúsenꞌ beꞌnn kaꞌ non Leꞌe txhen: —Kanꞌ bseꞌlaꞌ reꞌ, kaꞌn bibi beꞌxkzre, ni mell, ni bzod, ni ye chkweꞌ xher-re; lennechk, ¿bi byálljere? Naꞌ lle akeꞌ Leꞌe: —Bitbi byálljetoꞌ. Naꞌll bneꞌe:
35 A seguir, Jesus lhes perguntou: Quando vos mandei sem bolsa, sem alforje e sem sandálias, faltou-vos, porventura, alguma coisa? Nada, disseram eles.
36 —Zan nnaꞌ, chaꞌ reꞌ de mell keré, lewaꞌn; leskaꞌ chaꞌ napre bzod, legoꞌxen; naꞌ reꞌ bi napre spad, legoꞌt no xherk keré, naꞌ lesiꞌi ton.
36 Então, lhes disse: Agora, porém, quem tem bolsa, tome-a, como também o alforje; e o que não tem espada, venda a sua capa e compre uma.
37 Le llniaꞌ reꞌ, dekz de gak kiaꞌ kanꞌ nyoj xtiꞌll Diosenꞌ ganꞌ nen ki: “Ben akreꞌ leꞌe ka llon akreꞌ beꞌnn wen da xhinnj.” Le danꞌ nyoj gak kiaꞌn dekz de gaken.
37 Pois vos digo que importa que se cumpra em mim o que está escrito:
38 Naꞌll bne beꞌnn kaꞌ nao Leꞌen: —Xantoꞌ, naꞌ de chop spad. Naꞌ lleꞌe leakeꞌ: —Ba gokse to kate.
38 Então, lhe disseram: Senhor, eis aqui duas espadas! Respondeu-lhes: Basta!
39 Naꞌ blloj Jesúsenꞌ zejeꞌ yaꞌn ganꞌ nziꞌi Yaꞌ Olivos, ka llonkzeꞌ, naꞌ beꞌnn kaꞌ non Leꞌe txhen bnao akeꞌ Leꞌe.
39 E, saindo, foi, como de costume, para o monte das Oliveiras; e os discípulos o acompanharam.
40 Ka bllin akeꞌ latjenꞌ, lleꞌe leakeꞌ: —Lewalwill Diosenꞌ nench ke gon da xhinnjenꞌ reꞌ gan.
40 Chegando ao lugar escolhido, Jesus lhes disse: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Naꞌll Leꞌen bdeteꞌ zejeꞌ, ke to ga llin to yej da llzaꞌl-llo, naꞌ bcheꞌk xhibeꞌ balwilleꞌ Diosenꞌ,
41 Ele, por sua vez, se afastou, cerca de um tiro de pedra, e, de joelhos, orava,
42 bneꞌe: —Xa, chaꞌ rweꞌ lleꞌnroꞌ, benchga bi wallayrawaꞌ, zan bi gak kon ka nniaꞌ nadaꞌ, gak kanꞌ nnekzoꞌ rweꞌ.
42 dizendo: Pai, se queres, passa de mim este cálice; contudo, não se faça a minha vontade, e sim a tua.
43 Naꞌ betj to angl zaꞌa yebánꞌ bllineꞌ ganꞌ ncheꞌk xhibeꞌn, naꞌ btipraꞌlle Leꞌe.
43 [Então, lhe apareceu um anjo do céu que o confortava.
44 Naꞌ llallayraweꞌ kwis llake yichjraꞌlldaꞌweꞌn, naꞌ llalwilleꞌ Diosenꞌ, kate bzorao llayakloljeꞌ, naꞌ nis yes keꞌen naktekzen llen ll-llonen rao yonꞌ.
44 E, estando em agonia, orava mais intensamente. E aconteceu que o seu suor se tornou como gotas de sangue caindo sobre a terra.]
45 Bixha ka bayoll beꞌreneꞌ Diosenꞌ diꞌllenꞌ, bazolleꞌe. Ka ballineꞌ ganꞌ niꞌt beꞌnn kaꞌ non Leꞌe txhen naꞌ, jadiꞌreꞌ leakeꞌ tas akeꞌ danꞌ llak akreꞌ.
45 Levantando-se da oração, foi ter com os discípulos, e os achou dormindo de tristeza,
46 Naꞌll lleꞌe leakeꞌ: —¿Bixchen tasre? Lechas, naꞌ lewalwill Dios nench ke gon da xhinnjenꞌ reꞌ gan.
46 e disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos e orai, para que não entreis em tentação.
47 Naꞌ zete Jesúsenꞌ lloeꞌ diꞌllenꞌ, kate bllin Judas beꞌnnenꞌ nak txhen ren beꞌnn chllinn kaꞌ, ncheꞌteꞌ beꞌnn zan, naꞌ jabiꞌyeꞌ kwit Jesúsenꞌ bnoꞌpeꞌ Leꞌe.
47 Falava ele ainda, quando chegou uma multidão; e um dos doze, o chamado Judas, que vinha à frente deles, aproximou-se de Jesus para o beijar.
48 Jesúsenꞌ golleꞌ Judasenꞌ: —Judas, ¿llnoꞌpteꞌo nadaꞌ, Beꞌnnenꞌ Gorj Radj Beꞌnnach, nechkze gonoꞌ nadaꞌ rallnaꞌa beꞌnn kaꞌ llwie nadaꞌn?
48 Jesus, porém, lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem?
49 Bixha ka breꞌe beꞌnn kaꞌ nao Leꞌen, goꞌx akeꞌ Leꞌen, bne akeꞌ: —Xantoꞌ, naꞌ de spad, ¿wzoyibllo?
49 Os que estavam ao redor dele, vendo o que ia suceder, perguntaram: Senhor, feriremos à espada?
50 Toeꞌ bdineꞌ spad keꞌen, bchoyteꞌ yid nay chaꞌwe beꞌnn wen llin ke bxoz braonꞌ.
50 Um deles feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 Naꞌ goll Jesúsenꞌ leꞌe: —Bi gonoꞌ kaꞌ. Naꞌll bdaneꞌ nay beꞌnnenꞌ, naꞌ bayakeꞌn.
51 Mas Jesus acudiu, dizendo: Deixai, basta. E, tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Naꞌll goll Jesúsenꞌ bxoz wnebiaꞌ kaꞌ, naꞌ beꞌnnenꞌ nak xan beꞌnn kaꞌ llap yodaꞌo braonꞌ, naꞌ beꞌnn gor brao ke beꞌnn Israel kaꞌ, zjake lljeꞌx Leꞌen: —Ka beꞌnn lljeꞌx to beꞌnn wan, zaꞌre noꞌxre yay naꞌ spad.
52 Então, dirigindo-se Jesus aos principais sacerdotes, capitães do templo e anciãos que vieram prendê-lo, disse: Saístes com espadas e porretes como para deter um salteador?
53 Yeo lla blleꞌrenaꞌ reꞌ yodaꞌo braonꞌ, naꞌ bi beꞌxre nadaꞌ, zan nnaꞌ bllin lla gak kanꞌ lleꞌnerenꞌ, nnaꞌ nnebiaꞌ da xcholenꞌ.
53 Diariamente, estando eu convosco no templo, não pusestes as mãos sobre mim. Esta, porém, é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Naꞌ beꞌx akeꞌ Jesúsenꞌ, naꞌ bcheꞌe akeꞌ Leꞌe rill bxoz braonꞌ, Pedronꞌ bnaweꞌ Leꞌe ziꞌt ziꞌt.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o introduziram na casa do sumo sacerdote. Pedro seguia de longe.
55 Beꞌnn kaꞌ bxhen akeꞌ to yiꞌ xhen liaꞌ ke bxozenꞌ, naꞌ blleꞌrén Pedronꞌ leakeꞌ lloaꞌ yiꞌn.
55 E, quando acenderam fogo no meio do pátio e juntos se assentaram, Pedro tomou lugar entre eles.
56 To noꞌr nak wete, ka breꞌreꞌ Pedronꞌ llieꞌ lloaꞌ yiꞌn, naꞌ bwieꞌ leꞌe, naꞌ bneꞌe: —Beꞌnn ni leskaꞌ nakeꞌ txhen Jesúsenꞌ.
56 Entrementes, uma criada, vendo-o assentado perto do fogo, fitando-o, disse: Este também estava com ele.
57 Naꞌ Pedronꞌ bi bchebeꞌ, naꞌ bneꞌe: —Noꞌre, bi nombiaꞌ beꞌnnenꞌ.
57 Mas Pedro negava, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Gok choll kate beꞌnn yobre breꞌreꞌ leꞌe, naꞌ bneꞌe: —Renkze rweꞌn nakoꞌ beꞌnn kaꞌ txhen. Naꞌll bne Pedronꞌ: —Beꞌnne, bi nak akeꞌ txhen.
58 Pouco depois, vendo-o outro, disse: Também tu és dos tais. Pedro, porém, protestava: Homem, não sou.
59 Bixha ka gok choll kate beꞌnn yobre bneꞌe: —Da likze, beꞌnn ninꞌ nakeꞌ txhen ren Jesúsenꞌ, le nakeꞌ beꞌnn Galilea.
59 E, tendo passado cerca de uma hora, outro afirmava, dizendo: Também este, verdadeiramente, estava com ele, porque também é galileu.
60 Naꞌ Pedronꞌ golleꞌ beꞌnnenꞌ: —Beꞌnne, bi nnezraꞌ bi diꞌllenꞌ lloeꞌo. Naꞌ neteꞌ kaꞌn, kate le bllellte lekwnꞌ.
60 Mas Pedro insistia: Homem, não compreendo o que dizes. E logo, estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Xanllonꞌ le bayechjteꞌ bwieꞌ Pedronꞌ, naꞌ jadinraꞌll Pedronꞌ kanꞌ goll Jesúsenꞌ leꞌe: “Bire nne kwell lekwnꞌ nnaꞌ lleꞌ, llinte gak chonn ras, bi weꞌo diꞌll nombiaꞌo nadaꞌ.”
61 Então, voltando-se o Senhor, fixou os olhos em Pedro, e Pedro se lembrou da palavra do Senhor, como lhe dissera: Hoje, três vezes me negarás, antes de cantar o galo.
62 Pedronꞌ ballojeꞌ ganꞌ llaꞌa beꞌnn kaꞌ, da xhen gokreꞌ, naꞌ bllelleꞌ kwis.
62 Então, Pedro, saindo dali, chorou amargamente.
63 Beꞌnn kaꞌ llap Jesúsenꞌ, bzorao lltitj akreꞌ Leꞌe, naꞌ llon akeꞌ ziꞌ keꞌe.
63 Os que detinham Jesus zombavam dele, davam-lhe pancadas e,
64 Bchej akeꞌ to raꞌll raweꞌn, naꞌ llbaꞌll akeꞌ yichjraweꞌn, naꞌ lle akeꞌ Leꞌe: —Banneyaꞌchk, ¿nonꞌ braꞌll rweꞌ?
64 vendando-lhe os olhos, diziam: Profetiza-nos: quem é que te bateu?
65 Naꞌ da zan da lle akeꞌ Leꞌe, llaꞌdyiꞌ akeꞌ Leꞌe.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Ka byeniꞌn, badop beꞌnn gor brao ke beꞌnn Israel kaꞌ, naꞌ bxoz wnebiaꞌ kaꞌ, naꞌ beꞌnn kaꞌ llsedre ke ley danꞌ bzoj da Moisésenꞌ, naꞌll goxh akeꞌ Jesúsenꞌ ganꞌ ze akeꞌn, le leakeꞌn llon yel koxchisenꞌ. Ka bllineꞌn lle akeꞌ Leꞌe:
66 Logo que amanheceu, reuniu-se a assembleia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziram ao Sinédrio, onde lhe disseram:
67 —Bne chaꞌ, ¿rweꞌn Cristonꞌ? Chaꞌ rweꞌn, bne netoꞌ kwasro. Naꞌ lleꞌe leakeꞌ: —Chenak nniaꞌ reꞌ, ni ke chejleꞌzre.
67 Se tu és o Cristo, dize-nos. Então, Jesus lhes respondeu: Se vo-lo disser, não o acreditareis;
68 Chenak nadaꞌ wnnabraꞌ reꞌ, ni ke yelliꞌzre xtiꞌllaꞌn, ni ke yesanzre nadaꞌ.
68 também, se vos perguntar, de nenhum modo me respondereis.
69 Naꞌ soraozen nnaꞌ, Beꞌnnenꞌ Gorj Radj Beꞌnnach lljachieꞌ kwit Diosenꞌ, beꞌnn nak yel wak xhen.
69 Desde agora, estará sentado o Filho do Homem à direita do Todo-Poderoso Deus.
70 Yeolol akeꞌ goll akeꞌ Leꞌe: —¿Rweꞌn Xhiꞌnn Diosenꞌ chaꞌ? Naꞌll bneꞌe: —Reꞌn nere kaꞌ, naꞌ kaꞌn naksen.
70 Então, disseram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? E ele lhes respondeu: Vós dizeis que eu sou.
71 Naꞌll bne akeꞌ: —Nollno beꞌnn yálljello gao xhia keꞌe; kwinllo ba bénello kanꞌ bneꞌen.
71 Clamaram, pois: Que necessidade mais temos de testemunho? Porque nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.