Lucas 22

Yalálag Zapotec NT (ZPU_TBL) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Bixha ba zo rez gaꞌl lnni danꞌ ne paskw Jerusalén naꞌ, katenꞌ llao akeꞌ yet xtir danꞌ bi nchix kwa binn.
1 Aproximava-se a festa dos pães ázimos, que se chama a páscoa.
2 Naꞌ bxoz wnebiaꞌ kaꞌ, naꞌ beꞌnn kaꞌ llsedre ke ley danꞌ bzoj da Moisésenꞌ, bzorao llyirjlaꞌll akeꞌ akre gon akeꞌ nench got akeꞌ Jesúsenꞌ, le lleb akeꞌ beꞌnn yell.
2 E os principais sacerdotes e os escribas andavam procurando um modo de o matar; pois temiam o povo.
3 Naꞌ daxiꞌon byoꞌn yichjraꞌlldaꞌo Judas, beꞌnnenꞌ nsiꞌi akeꞌ Iscariote, beꞌnnenꞌ nak txhen beꞌnn chllinn kaꞌ.
3 Entrou então Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, que era um dos doze;
4 Naꞌll byejeꞌ jeꞌreneꞌ bxoz wnebiaꞌ kaꞌ diꞌlle, naꞌ ren beꞌnn kaꞌ nak xan beꞌnn kaꞌ llap yodaꞌon, kanꞌ goneꞌ Jesúsenꞌ rallnaꞌa akeꞌ.
4 e foi ele tratar com os principais sacerdotes e com os capitães de como lho entregaria.
5 Bawé beꞌnn kaꞌ kwis, naꞌ beꞌe akeꞌ diꞌll weꞌe akeꞌ leꞌe mell.
5 Eles se alegraram com isso, e convieram em lhe dar dinheiro.
6 Judas naꞌ bchebeꞌ wdieꞌ Jesúsenꞌ rao naꞌa akeꞌ, naꞌ bzorao lliꞌnaweꞌ gaꞌt latj goneꞌ Leꞌe rao naꞌa beꞌnn kaꞌ, kate bi gakbeꞌe beꞌnn yell.
6 E ele concordou, e buscava ocasião para lho entregar sem alvoroço.
7 Naꞌ ka bllin lla, ka llao akeꞌ yet xtir danꞌ bi nchix kwa binn, naꞌ leskaꞌ llot akeꞌ xhiꞌr kanꞌ llaꞌl lnni Paskw.
7 Ora, chegou o dia dos pães ázimos, em que se devia imolar a páscoa;
8 Jesúsenꞌ bseꞌleꞌ Pedronꞌ ren Juan naꞌ, lleꞌe leakeꞌ: —Lechej lelljén xhnid, lelljasiniaꞌ danꞌ gaollo lnni paskwnꞌ.
8 e Jesus enviou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que a comamos.
9 Naꞌll goll akeꞌ Leꞌe: —¿Gaxha lleꞌnroꞌ lljasiniaꞌtoꞌn?
9 Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?
10 Naꞌ lleꞌe leakeꞌ: —Kate choꞌre yellenꞌ, naꞌ walláyere to beꞌnne zanzoeꞌ to lleꞌ nis xhichjeꞌ, lennaweꞌ, kon ga choꞌ leꞌe, gannaꞌ choꞌre.
10 Respondeu-lhes: Quando entrardes na cidade, sair-vos-á ao encontro um homem, levando um cântaro de água; segui-o até a casa em que ele entrar.
11 Kate choꞌrenꞌ, leyé xan yoꞌn: “Maestronꞌ, neꞌe: ¿Ga zo yoꞌ ganꞌ gaotoꞌ xcheꞌ, ren beꞌnn kaꞌ non nadaꞌ txhen lnni paskw ni?”
11 E direis ao dono da casa: O Mestre manda perguntar-te: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
12 Naꞌ wroeꞌreꞌ reꞌ to yoꞌ da zo chkwia, naꞌ ba de yeolol da kaꞌ yálljellonꞌ, gannaꞌ wsiniaꞌre danꞌ gaollonꞌ.
12 Então ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado; aí fazei os preparativos.
13 Naꞌ bzaꞌa akeꞌ, gokte kanꞌ golleꞌ leakeꞌn, naꞌ bsiniaꞌ akeꞌ danꞌ gao akeꞌn.
13 Foram, pois, e acharam tudo como lhes dissera e prepararam a páscoa.
14 Ka bllin gao akeꞌ xcheꞌn, blleꞌ Jesúsenꞌ ren postl keꞌe kaꞌ.
14 E, chegada a hora, pôs-se Jesus à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Naꞌ golleꞌ leakeꞌ: —¡Le ba bzeraꞌllkazaꞌ gaorenaꞌ reꞌ, lnni paskwnꞌ ka za gataꞌ!
15 E disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta páscoa, antes da minha paixão;
16 Ni llniaꞌ reꞌ, zerao nnaꞌ llaorenaꞌn reꞌ. Kate ba gok doxhen danꞌ llroeꞌraꞌ ni, naꞌ ba llnebiaꞌ Diosenꞌ, kanaꞌll gaorenaꞌ reꞌ da yobre.
16 pois vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 Naꞌ beꞌxeꞌ leo daꞌon, beꞌe yel llioxken ke Dios, bneꞌe: —Lesiꞌi da ni, naꞌ leyeꞌj raꞌt wejen yeololre.
17 Então havendo recebido um cálice, e tendo dado graças, disse: Tomai-o, e reparti-o entre vós;
18 Llniaꞌ reꞌ, zerao nnaꞌ lleꞌjaꞌ xis uvanꞌ, llinte lla kate ba llnebiaꞌ Diosenꞌ; kanaꞌll yeyeꞌjaꞌn da yobre.
18 porque vos digo que desde agora não mais beberei do fruto da videira, até que venha o reino de Deus.
19 Naꞌll bxhieꞌ yet xtirenꞌ, naꞌ beꞌe yel llioxken ke Diosenꞌ, naꞌll bxhoxhjeꞌn beꞌen leakeꞌ, naꞌ bneꞌe: —Da ninꞌ naken kwerp kiaꞌ, ke nak nnaꞌ llsanraꞌllaꞌn ni ke reꞌ, kaꞌ gonre gaoren nench lljasaꞌraꞌllre nadaꞌ.
19 E tomando pão, e havendo dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Naꞌ ka badaweꞌ xcheꞌn, beꞌxeꞌ leo daꞌon bneꞌe: —Danꞌ yoll lo leo daꞌo ni, naken to da llroeꞌn, nnaꞌ sorao to da kob, danꞌ bcheb Diosenꞌ gakreneꞌ reꞌ, ke len naꞌ, larj xchenaꞌn nench gaken da li.
20 Semelhantemente, depois da ceia, tomou o cálice, dizendo: Este cálice é o novo pacto em meu sangue, que é derramado por vós.
21 Beꞌnnenꞌ gon nadaꞌ rallnaꞌa beꞌnn kaꞌ got nadaꞌ, leskaꞌ rawe ganꞌ lliꞌllo ni, nxoa taꞌkeꞌ.
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 Da li, nadaꞌ, Beꞌnnenꞌ Gorj Radj Beꞌnnach, ba naksen gak kiaꞌ kaꞌ, zan nyaꞌchraz ke beꞌnnenꞌ gon nadaꞌ rao naꞌa beꞌnn kaꞌ got nadaꞌn.
22 Porque, na verdade, o Filho do homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!
23 Naꞌ beꞌnn kaꞌ non Leꞌe txhen naꞌ, bzorao llnnabe lwellj akeꞌ, nor akeꞌn gon Leꞌe rallnaꞌa beꞌnn kaꞌ llwie Leꞌen.
23 Então eles começaram a perguntar entre si qual deles o que ia fazer isso.
24 Leskaꞌ bzorao lloeꞌrén lwellj akeꞌ diꞌll, norenꞌ gakll beꞌnn brao.
24 Levantou-se também entre eles contenda, sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Naꞌll lle Jesúsenꞌ leakeꞌ: —Beꞌnn kaꞌ llnebiaꞌ toto yell xhen, llawé akreꞌ gon beꞌnn kaꞌ kon da nez leakeꞌ, naꞌ leskaꞌ llawé akreꞌ nne beꞌnne, nak akeꞌ beꞌnn wen.
25 Ao que Jesus lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que sobre eles exercem autoridade são chamados benfeitores.
26 Zan reꞌ, bi gonre kaꞌ, beꞌnnenꞌ yeꞌnzreꞌ gakeꞌ beꞌnn brao, llayaꞌl gakeꞌ ka beꞌnn bibi nneze, naꞌ beꞌnnenꞌ yeꞌnzreꞌ nnebieꞌ radjrenꞌ, llayaꞌl gakeꞌ ka to beꞌnn wen llin keré.
26 Mas vós não sereis assim; antes o maior entre vós seja como o mais novo; e quem governa como quem serve.
27 Lennechk, ¿nore beꞌnnenꞌ nak beꞌnn brao, beꞌnnenꞌ lliꞌ llao naꞌ, o chaꞌ beꞌnnenꞌ llsiniaꞌ danꞌ gaweꞌ naꞌn? Nakbieꞌkze beꞌnnenꞌ lliꞌ llao naꞌ, nak beꞌnn brao. Zan nadaꞌ ziaꞌ ganni ka beꞌnn wen llin keré, naꞌ ziaꞌ nench gakrenaꞌ reꞌ biteze da gak keré.
27 Pois qual é maior, quem está à mesa, ou quem serve? porventura não é quem está à mesa? Eu, porém, estou entre vós como quem serve.
28 ’Laꞌkze biteze da ba gok kiaꞌ, reꞌ ba bzerenre nadaꞌ.
28 Mas vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas provações;
29 Leskaꞌ gonaꞌ nench nnebiaꞌre katenꞌ gonn Xaꞌn yel llnebiaꞌ keꞌen nadaꞌ,
29 e assim como meu Pai me conferiu domínio, eu vo-lo confiro a vós;
30 nench kweꞌrenre nadaꞌ, naꞌ yeꞌj gaollo txhen katenꞌ ba llnebiaꞌn, leskaꞌ gonaꞌ to latj ga kweꞌre nench gonre yel koxchis, naꞌ wchoybiaꞌre ke beꞌnn Israel kaꞌ.
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos senteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 Leskaꞌ goll Xanllonꞌ Simón Pedronꞌ: —Simón, Simón ba bnnab daxiꞌon nench gonreꞌren reꞌ, gonen reꞌ ka llon beꞌnn llrobe trigo.
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo;
32 Nadaꞌ ba bnnabaꞌ rao Dios gakreneꞌ rweꞌ nench bi gakganroꞌ, naꞌ kate ba benoꞌ gan naꞌ, gakrenchgoꞌ beꞌnn biꞌchoꞌ ki.
32 mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, fortalece teus irmãos.
33 Naꞌll Pedronꞌ lleꞌe Leꞌe: —Xanaꞌ, ba bchoyraꞌllaꞌ kere lo rill yaze saꞌrenaꞌ rweꞌ, gatrentekzaꞌ rweꞌ chet kaꞌ.
33 Respondeu-lhe Pedro: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.
34 Naꞌll lleꞌe Pedronꞌ: —Pedro, llniaꞌ rweꞌ, bire nne kwell lekwnꞌ nnaꞌ lleꞌ, llinte gak chonn ras bi weꞌo diꞌll nombiaꞌo nadaꞌ.
34 Tornou-lhe Jesus: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes tenhas negado que me conheces.
35 Naꞌ lle Jesúsenꞌ beꞌnn kaꞌ non Leꞌe txhen: —Kanꞌ bseꞌlaꞌ reꞌ, kaꞌn bibi beꞌxkzre, ni mell, ni bzod, ni ye chkweꞌ xher-re; lennechk, ¿bi byálljere? Naꞌ lle akeꞌ Leꞌe: —Bitbi byálljetoꞌ. Naꞌll bneꞌe:
35 E perguntou-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje, ou alparcas, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 —Zan nnaꞌ, chaꞌ reꞌ de mell keré, lewaꞌn; leskaꞌ chaꞌ napre bzod, legoꞌxen; naꞌ reꞌ bi napre spad, legoꞌt no xherk keré, naꞌ lesiꞌi ton.
36 Disse-lhes pois: Mas agora, quem tiver bolsa, tome-a, como também o alforje; e quem não tiver espada, venda o seu manto e compre-a.
37 Le llniaꞌ reꞌ, dekz de gak kiaꞌ kanꞌ nyoj xtiꞌll Diosenꞌ ganꞌ nen ki: “Ben akreꞌ leꞌe ka llon akreꞌ beꞌnn wen da xhinnj.” Le danꞌ nyoj gak kiaꞌn dekz de gaken.
37 Porquanto vos digo que importa que se cumpra em mim isto que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Pois o que me diz respeito tem seu cumprimento.
38 Naꞌll bne beꞌnn kaꞌ nao Leꞌen: —Xantoꞌ, naꞌ de chop spad. Naꞌ lleꞌe leakeꞌ: —Ba gokse to kate.
38 Disseram eles: Senhor, eis aqui duas espadas. Respondeu-lhes: Basta.
39 Naꞌ blloj Jesúsenꞌ zejeꞌ yaꞌn ganꞌ nziꞌi Yaꞌ Olivos, ka llonkzeꞌ, naꞌ beꞌnn kaꞌ non Leꞌe txhen bnao akeꞌ Leꞌe.
39 Então saiu e, segundo o seu costume, foi para o Monte das Oliveiras; e os discípulos o seguiam.
40 Ka bllin akeꞌ latjenꞌ, lleꞌe leakeꞌ: —Lewalwill Diosenꞌ nench ke gon da xhinnjenꞌ reꞌ gan.
40 Quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Naꞌll Leꞌen bdeteꞌ zejeꞌ, ke to ga llin to yej da llzaꞌl-llo, naꞌ bcheꞌk xhibeꞌ balwilleꞌ Diosenꞌ,
41 E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e pondo-se de joelhos, orava,
42 bneꞌe: —Xa, chaꞌ rweꞌ lleꞌnroꞌ, benchga bi wallayrawaꞌ, zan bi gak kon ka nniaꞌ nadaꞌ, gak kanꞌ nnekzoꞌ rweꞌ.
42 dizendo: Pai, se queres afasta de mim este cálice; todavia não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Naꞌ betj to angl zaꞌa yebánꞌ bllineꞌ ganꞌ ncheꞌk xhibeꞌn, naꞌ btipraꞌlle Leꞌe.
43 Então lhe apareceu um anjo do céu, que o confortava.
44 Naꞌ llallayraweꞌ kwis llake yichjraꞌlldaꞌweꞌn, naꞌ llalwilleꞌ Diosenꞌ, kate bzorao llayakloljeꞌ, naꞌ nis yes keꞌen naktekzen llen ll-llonen rao yonꞌ.
44 E, posto em agonia, orava mais intensamente; e o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue, que caíam sobre o chão.
45 Bixha ka bayoll beꞌreneꞌ Diosenꞌ diꞌllenꞌ, bazolleꞌe. Ka ballineꞌ ganꞌ niꞌt beꞌnn kaꞌ non Leꞌe txhen naꞌ, jadiꞌreꞌ leakeꞌ tas akeꞌ danꞌ llak akreꞌ.
45 Depois, levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e achou-os dormindo de tristeza;
46 Naꞌll lleꞌe leakeꞌ: —¿Bixchen tasre? Lechas, naꞌ lewalwill Dios nench ke gon da xhinnjenꞌ reꞌ gan.
46 e disse-lhes: Por que estais dormindo? Lenvantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 Naꞌ zete Jesúsenꞌ lloeꞌ diꞌllenꞌ, kate bllin Judas beꞌnnenꞌ nak txhen ren beꞌnn chllinn kaꞌ, ncheꞌteꞌ beꞌnn zan, naꞌ jabiꞌyeꞌ kwit Jesúsenꞌ bnoꞌpeꞌ Leꞌe.
47 E estando ele ainda a falar, eis que surgiu uma multidão; e aquele que se chamava Judas, um dos doze, ia adiante dela, e chegou-se a Jesus para o beijar.
48 Jesúsenꞌ golleꞌ Judasenꞌ: —Judas, ¿llnoꞌpteꞌo nadaꞌ, Beꞌnnenꞌ Gorj Radj Beꞌnnach, nechkze gonoꞌ nadaꞌ rallnaꞌa beꞌnn kaꞌ llwie nadaꞌn?
48 Jesus, porém, lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do homem?
49 Bixha ka breꞌe beꞌnn kaꞌ nao Leꞌen, goꞌx akeꞌ Leꞌen, bne akeꞌ: —Xantoꞌ, naꞌ de spad, ¿wzoyibllo?
49 Quando os que estavam com ele viram o que ia suceder, disseram: Senhor, feri-los-emos a espada?
50 Toeꞌ bdineꞌ spad keꞌen, bchoyteꞌ yid nay chaꞌwe beꞌnn wen llin ke bxoz braonꞌ.
50 Então um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a orelha direita.
51 Naꞌ goll Jesúsenꞌ leꞌe: —Bi gonoꞌ kaꞌ. Naꞌll bdaneꞌ nay beꞌnnenꞌ, naꞌ bayakeꞌn.
51 Mas Jesus disse: Deixei-os; basta. E tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Naꞌll goll Jesúsenꞌ bxoz wnebiaꞌ kaꞌ, naꞌ beꞌnnenꞌ nak xan beꞌnn kaꞌ llap yodaꞌo braonꞌ, naꞌ beꞌnn gor brao ke beꞌnn Israel kaꞌ, zjake lljeꞌx Leꞌen: —Ka beꞌnn lljeꞌx to beꞌnn wan, zaꞌre noꞌxre yay naꞌ spad.
52 Então disse Jesus aos principais sacerdotes, oficiais do templo e anciãos, que tinham ido contra ele: Saístes, como a um salteador, com espadas e varapaus?
53 Yeo lla blleꞌrenaꞌ reꞌ yodaꞌo braonꞌ, naꞌ bi beꞌxre nadaꞌ, zan nnaꞌ bllin lla gak kanꞌ lleꞌnerenꞌ, nnaꞌ nnebiaꞌ da xcholenꞌ.
53 Todos os dias estava eu convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Naꞌ beꞌx akeꞌ Jesúsenꞌ, naꞌ bcheꞌe akeꞌ Leꞌe rill bxoz braonꞌ, Pedronꞌ bnaweꞌ Leꞌe ziꞌt ziꞌt.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o introduziram na casa do sumo sacerdote; e Pedro seguia-o de longe.
55 Beꞌnn kaꞌ bxhen akeꞌ to yiꞌ xhen liaꞌ ke bxozenꞌ, naꞌ blleꞌrén Pedronꞌ leakeꞌ lloaꞌ yiꞌn.
55 E tendo eles acendido fogo no meio do pátio e havendo-se sentado à roda, sentou-se Pedro entre eles.
56 To noꞌr nak wete, ka breꞌreꞌ Pedronꞌ llieꞌ lloaꞌ yiꞌn, naꞌ bwieꞌ leꞌe, naꞌ bneꞌe: —Beꞌnn ni leskaꞌ nakeꞌ txhen Jesúsenꞌ.
56 — ausente —
57 Naꞌ Pedronꞌ bi bchebeꞌ, naꞌ bneꞌe: —Noꞌre, bi nombiaꞌ beꞌnnenꞌ.
57 Mas Pedro o negou, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Gok choll kate beꞌnn yobre breꞌreꞌ leꞌe, naꞌ bneꞌe: —Renkze rweꞌn nakoꞌ beꞌnn kaꞌ txhen. Naꞌll bne Pedronꞌ: —Beꞌnne, bi nak akeꞌ txhen.
58 Daí a pouco, outro o viu, e disse: Tu também és um deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.
59 Bixha ka gok choll kate beꞌnn yobre bneꞌe: —Da likze, beꞌnn ninꞌ nakeꞌ txhen ren Jesúsenꞌ, le nakeꞌ beꞌnn Galilea.
59 E, tendo passado quase uma hora, outro afirmava, dizendo: Certamente este também estava com ele, pois é galileu.
60 Naꞌ Pedronꞌ golleꞌ beꞌnnenꞌ: —Beꞌnne, bi nnezraꞌ bi diꞌllenꞌ lloeꞌo. Naꞌ neteꞌ kaꞌn, kate le bllellte lekwnꞌ.
60 Mas Pedro respondeu: Homem, não sei o que dizes. E imediatamente estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Xanllonꞌ le bayechjteꞌ bwieꞌ Pedronꞌ, naꞌ jadinraꞌll Pedronꞌ kanꞌ goll Jesúsenꞌ leꞌe: “Bire nne kwell lekwnꞌ nnaꞌ lleꞌ, llinte gak chonn ras, bi weꞌo diꞌll nombiaꞌo nadaꞌ.”
61 Virando-se o Senhor, olhou para Pedro; e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe havia dito: Hoje, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
62 Pedronꞌ ballojeꞌ ganꞌ llaꞌa beꞌnn kaꞌ, da xhen gokreꞌ, naꞌ bllelleꞌ kwis.
62 E, havendo saído, chorou amargamente.
63 Beꞌnn kaꞌ llap Jesúsenꞌ, bzorao lltitj akreꞌ Leꞌe, naꞌ llon akeꞌ ziꞌ keꞌe.
63 Os homens que detinham Jesus zombavam dele, e feriam-no;
64 Bchej akeꞌ to raꞌll raweꞌn, naꞌ llbaꞌll akeꞌ yichjraweꞌn, naꞌ lle akeꞌ Leꞌe: —Banneyaꞌchk, ¿nonꞌ braꞌll rweꞌ?
64 e, vendando-lhe os olhos, perguntavam, dizendo: Profetiza, quem foi que te bateu?
65 Naꞌ da zan da lle akeꞌ Leꞌe, llaꞌdyiꞌ akeꞌ Leꞌe.
65 E, blasfemando, diziam muitas outras coisas contra ele.
66 Ka byeniꞌn, badop beꞌnn gor brao ke beꞌnn Israel kaꞌ, naꞌ bxoz wnebiaꞌ kaꞌ, naꞌ beꞌnn kaꞌ llsedre ke ley danꞌ bzoj da Moisésenꞌ, naꞌll goxh akeꞌ Jesúsenꞌ ganꞌ ze akeꞌn, le leakeꞌn llon yel koxchisenꞌ. Ka bllineꞌn lle akeꞌ Leꞌe:
66 Logo que amanheceu reuniu-se a assembléia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziam ao sinédrio deles, onde lhe disseram:
67 —Bne chaꞌ, ¿rweꞌn Cristonꞌ? Chaꞌ rweꞌn, bne netoꞌ kwasro. Naꞌ lleꞌe leakeꞌ: —Chenak nniaꞌ reꞌ, ni ke chejleꞌzre.
67 Se tu és o Cristo, dize-no-lo. Replicou-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não o crereis;
68 Chenak nadaꞌ wnnabraꞌ reꞌ, ni ke yelliꞌzre xtiꞌllaꞌn, ni ke yesanzre nadaꞌ.
68 e se eu vos interrogar, de modo algum me respondereis.
69 Naꞌ soraozen nnaꞌ, Beꞌnnenꞌ Gorj Radj Beꞌnnach lljachieꞌ kwit Diosenꞌ, beꞌnn nak yel wak xhen.
69 Mas desde agora estará assentado o Filho do homem à mão direita do poder de Deus.
70 Yeolol akeꞌ goll akeꞌ Leꞌe: —¿Rweꞌn Xhiꞌnn Diosenꞌ chaꞌ? Naꞌll bneꞌe: —Reꞌn nere kaꞌ, naꞌ kaꞌn naksen.
70 Ao que perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu-lhes: Vós dizeis que eu sou.
71 Naꞌll bne akeꞌ: —Nollno beꞌnn yálljello gao xhia keꞌe; kwinllo ba bénello kanꞌ bneꞌen.
71 Então disseram: Por que ainda temos necessidade de testemunho? pois nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.