Atos 4
Yalálag Zapotec NT (ZPU_TBL) vs NVT
1 Nna zete Pedronꞌ ren Juan naꞌ, lloeꞌrén akeꞌ beꞌnn kaꞌ diꞌll kat bllin bxoz kaꞌ ren beꞌnnenꞌ nak xan beꞌnn kaꞌ llap yodaꞌo braonꞌ, naꞌ ren beꞌnn kaꞌ nziꞌi saduceo.
1 Enquanto falavam ao povo, Pedro e João foram confrontados pelos sacerdotes, pelo capitão da guarda do templo e por alguns saduceus.
2 Llakllaꞌa akeꞌ danꞌ llroeꞌ postl kaꞌ beꞌnn yell kanꞌ gok babán Jesúsenꞌ, kaꞌkzenꞌ yebán yeolol beꞌnne.
2 Os líderes estavam muito perturbados porque Pedro e João ensinavam ao povo que em Jesus há ressurreição dos mortos.
3 Naꞌll beꞌx akeꞌ leakeꞌ, broꞌ akeꞌ leakeꞌ rill ya bllinte bateyó, le ba llonen ba wlleꞌ kanꞌ beꞌx akeꞌ leakeꞌn.
3 Eles os prenderam e, como já anoitecia, os colocaram na prisão até a manhã seguinte.
4 Naꞌ beꞌnn zan kaꞌ bzenay xtiꞌll Diosenꞌ benliraꞌll akeꞌn, naꞌ beꞌnn byio kaꞌ ba nonliraꞌll Jesucristonꞌ, nak akeꞌ do gaꞌy mire.
4 Muitos que tinham ouvido a mensagem creram, totalizando, agora, cerca de cinco mil homens.
5 Bateyó badop beꞌnn wnebiaꞌ kaꞌ ganꞌ nziꞌi Jerusalén naꞌ, naꞌ beꞌnn gor brao kaꞌ, naꞌ beꞌnn kaꞌ llsedre ke ley danꞌ bzoj da Moisésenꞌ,
5 No dia seguinte, o conselho das autoridades, dos líderes do povo e dos mestres da lei se reuniu em Jerusalém.
6 naꞌ beꞌnnenꞌ nak bxoz brao, beꞌnnenꞌ re Anás, naꞌ Caifás, naꞌ to beꞌnn re Juan, naꞌ Alejandro, naꞌ ren no biꞌch lwellj bxoz brao kaꞌ.
6 Estavam ali Anás, o sumo sacerdote, e também Caifás, João, Alexandre e outros parentes do sumo sacerdote.
7 Naꞌll jaxhiꞌi akeꞌ Pedronꞌ ren Juan naꞌ, bze akeꞌ leakeꞌ kllol akeꞌn, naꞌll bnnab akreꞌ leakeꞌ: —Lennechk netoꞌ, ¿no bseꞌl rweꞌ danꞌ llonre ki? ¿No ben latj bayonre beꞌnnenꞌ?
7 Mandaram trazer Pedro e João e os interrogaram: “Com que poder, ou em nome de quem, vocês fizeram isso?”.
8 Bixha llnebiaꞌteze Spíritu ke Diosenꞌ yichjraꞌlldaꞌo Pedronꞌ, lleꞌe leakeꞌ: —Reꞌ beꞌnn llnebiaꞌ rao yell, naꞌ reꞌ beꞌnn gor brao ke Israelenꞌ,
8 Cheio do Espírito Santo, Pedro lhes respondeu: “Autoridades e líderes do povo,
9 ka nak nnaꞌ llnnábere netoꞌ akre goken bayak to beꞌnn xhinnj.
9 estamos sendo interrogados hoje porque realizamos uma boa ação em favor de um aleijado, e os senhores querem saber como ele foi curado.
10 Llayaꞌl nnézere, naꞌ llayaꞌl nneze yeolol beꞌnn Israel, beꞌnnenꞌ ze nga, bayakeꞌ kone yel wak ke Jesús beꞌnn Nazaret naꞌ, beꞌnnenꞌ betre bdaꞌre leꞌ yay cruzenꞌ, bixha Diosenꞌ basbaneꞌ Leꞌe.
10 Saibam os senhores e todo o povo de Israel que ele foi curado pelo nome de Jesus Cristo, o nazareno, a quem os senhores crucificaram, mas a quem Deus ressuscitou dos mortos.
11 Jesúsenꞌ wsaꞌkrébelloeꞌ ka to yej, naꞌ reꞌ beꞌnn wnebiaꞌ nakre ka beꞌnn llon to yoꞌ. Reꞌ bi byoꞌraꞌllre yejenꞌ, naꞌ yejenꞌ bi byoꞌraꞌllrenꞌ, ba naken to yej da zaꞌke.
11 Pois é a respeito desse Jesus que se diz: ‘A pedra que vocês, os construtores, rejeitaram se tornou a pedra angular’.
12 Gatga zo to beꞌnn gak yesrá lliꞌo rao da xhinnjenꞌ, nono noeꞌ Diosenꞌ yel wak rao yellrio, beꞌnn gak yesrá lliꞌo, zeraoze Jesucristo naꞌ.
12 Não há salvação em nenhum outro! Não há nenhum outro nome debaixo do céu, em toda a humanidade, por meio do qual devamos ser salvos”.
13 Bixha beꞌnn wnebiaꞌ kaꞌ, llwia akeꞌ kanꞌ llon Pedronꞌ ren Juan naꞌ, bi lleb akeꞌ llalliꞌi akeꞌ xtiꞌll akeꞌn. Naꞌ llabán akreꞌ, le nak akeꞌ beꞌnn bi nsedtek. Naꞌll bayakbeꞌe akreꞌ leakeꞌn bdarén akeꞌ Jesúsenꞌ.
13 Quando os membros do conselho viram a coragem de Pedro e João, ficaram admirados, pois perceberam que eram homens comuns, sem instrução religiosa formal. Reconheceram também que eles haviam estado com Jesus.
14 Naꞌ llwia akteꞌ ze beꞌnn xhinnjenꞌ bayakenꞌ kwit Pedronꞌ ren Juan naꞌ, naꞌ bi llallel akreꞌ, akre ye akeꞌ leakeꞌ.
14 Mas não havia nada que pudessem fazer, pois o homem que tinha sido curado estava ali diante deles.
15 Naꞌll bchach akeꞌ leakeꞌ liaꞌre choll, chak beꞌrén lwellj akeꞌ diꞌlle.
15 Assim, ordenaram que Pedro e João fossem retirados da sala do conselho e começaram a discutir entre si.
16 Naꞌ lle lwellj akeꞌ: —¿Akre gonllo ke beꞌnn ki? Yeolol beꞌnn Jerusalén kaꞌ, nneze da yel wan naꞌ ben akeꞌn, bikzbi de nnello ke beꞌnn ki.
16 “Que faremos com esses homens?”, perguntavam uns aos outros. “Não podemos negar que realizaram um sinal, como todos em Jerusalém sabem.
17 Lete to da gonllo wcheb aklloeꞌ, nench ni ye to nollno weꞌrén aklleꞌ xtiꞌll Jesúsenꞌ.
17 Mas, para evitar que espalhem sua mensagem, devemos adverti-los de que não falem nesse nome a mais ninguém.”
18 Naꞌll goxh akeꞌ Pedronꞌ ren Juan naꞌ, naꞌ goll akeꞌ leakeꞌ, chras bill weꞌe akeꞌ xtiꞌll Jesúsenꞌ.
18 Então os chamaram de volta e ordenaram que nunca mais falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Bixha Pedronꞌ ren Juan naꞌ, lle akeꞌ leakeꞌ: —Lennechk reꞌ chaꞌ nakllen wen wzenaytoꞌ ke reꞌ beꞌnnach, naꞌ bi wzenaytoꞌ ke Diosenꞌ.
19 Pedro e João, porém, responderam: “Os senhores acreditam que Deus quer que obedeçamos a vocês, e não a ele?
20 Bi gak sotoꞌ lli, dekz de llayaꞌl nneze beꞌnn kaꞌ da kaꞌ ba breꞌtoꞌn, naꞌ da kaꞌ ba bénetoꞌ.
20 Não podemos deixar de falar do que vimos e ouvimos!”.
21 Naꞌll da zan da goll akeꞌ leakeꞌ, ben akreꞌ leakeꞌ znia nench lleb akeꞌ. Naꞌll basán akeꞌ leakeꞌ, le billbi llallel akreꞌ ka gon akreꞌ leakeꞌ, le yeolol beꞌnn yell lloeꞌrao akeꞌ Dios danꞌ bayak beꞌnnenꞌ.
21 Os membros do conselho fizeram novas ameaças, mas, por fim, os soltaram. Não sabiam como castigá-los sem provocar um tumulto, visto que todos louvavam a Deus pelo ocorrido,
22 Ka nak beꞌnnenꞌ bayakenꞌ, ba lloneꞌ ka do choa (40) iz wde.
22 pois o aleijado que havia sido curado milagrosamente tinha mais de quarenta anos de idade.
23 Naꞌ Pedronꞌ ren Juan naꞌ, kate basán akeꞌ leakeꞌn, jayakeꞌ ganꞌ llaꞌa beꞌnn kaꞌ non akeꞌ txhen naꞌ, beꞌrén akeꞌ leakeꞌ diꞌll, kanꞌ goll bxoz wnebiaꞌ kaꞌ ren beꞌnn gor brao kaꞌ leakeꞌ.
23 Assim que foram libertos, Pedro e João voltaram ao lugar onde estavam os outros irmãos e lhes contaram o que os principais sacerdotes e líderes tinham dito.
24 Ka ben akreꞌ kaꞌ, gok akeꞌ toze, naꞌ balwill akeꞌ Diosenꞌ, bne akeꞌ: —Xantoꞌ Dios, rweꞌ benoꞌ yebá ren yellrio, naꞌ nisdaꞌo, naꞌ yeolol da de rawe naꞌ.
24 Ao ouvir o relato, todos os presentes levantaram juntos a voz e oraram a Deus: “Ó Soberano Senhor, Criador dos céus e da terra, do mar e de tudo que neles há,
25 Naꞌ rey da David naꞌ, beꞌe xtiꞌlloꞌ kanꞌ bzejnieꞌroeꞌn, bneꞌe:
25 falaste muito tempo atrás pelo Espírito Santo, nas palavras de nosso antepassado Davi, teu servo: ‘Por que as nações se enfureceram tanto? Por que perderam tempo com planos inúteis?
26 — ausente —
26 Os reis da terra se prepararam para guerrear; os governantes se uniram contra o Senhor e contra seu Cristo’.
27 ’Naꞌ da li da gokte rao yell nga, rey Herodes, naꞌ Poncio Pilato, naꞌ ren beꞌnn bi nak beꞌnn Israel, gok akeꞌ txhen beꞌnn Israel kaꞌ, nench bet akeꞌ xhiꞌnnoꞌn, Jesúsenꞌ beꞌnnenꞌ nak laꞌy, naꞌ beꞌnnenꞌ brejoꞌ nnebiaꞌ.
27 “De fato, isso aconteceu aqui, nesta cidade, pois Herodes Antipas, o governador Pôncio Pilatos, os gentios e o povo de Israel se uniram contra Jesus, teu santo Servo, a quem ungiste.
28 Gok kaꞌ nenchk gok da ba nwiakzoꞌ rweꞌ gak.
28 Tudo que fizeram, porém, havia sido decidido de antemão pela tua vontade.
29 Naꞌ nnaꞌ Xantoꞌ Dios, bwia kanꞌ llon akeꞌn llcheb akeꞌ netoꞌ, naꞌ gokrén netoꞌ beꞌnn wen llin koꞌo, nench bi llebtoꞌ weꞌtoꞌ xtiꞌlloꞌn.
29 E agora, Senhor, ouve as ameaças deles e concede a teus servos coragem para anunciar tua palavra.
30 Naꞌ rweꞌ wroeꞌroꞌ yel wak ke xhiꞌnnoꞌ Jesús, beꞌnnenꞌ nak laꞌyenꞌ, wayak beꞌnn llak yillweꞌ, naꞌ gak billre da yebane beꞌnne.
30 Estende tua mão com poder para curar, e que sinais e maravilhas sejam realizados por meio do nome de teu santo Servo Jesus”.
31 Bixha ke bayoll balwill akeꞌ Diosenꞌ, bxhoꞌ naꞌ bxhiz ganꞌ llaꞌa akeꞌn, naꞌ Spíritu ke Diosenꞌ byoꞌn yichjraꞌlldaꞌo yeolol akeꞌ, naꞌ gok beꞌe akeꞌ xtiꞌll Diosenꞌ, ni ke lleb akzeꞌ.
31 Depois dessa oração, o lugar onde estavam reunidos tremeu, e todos ficaram cheios do Espírito Santo e pregavam corajosamente a palavra de Deus.
32 Naꞌ beꞌnn zan kaꞌ llonliraꞌll Jesucristonꞌ, toze ka gok yichjraꞌlldaꞌo akeꞌ. Bi da zjadé ke akeꞌ, toze ben akeꞌn, nono bne: “Kiaꞌ da ni”, naꞌ “Kiaꞌ da naꞌ”. Yeolol bi da zjadé ke akeꞌ non akeꞌn toze.
32 Todos os que creram estavam unidos em coração e mente. Não se consideravam donos de seus bens, de modo que compartilhavam tudo que tinham.
33 Naꞌll postl kaꞌ, kone yel wak ke Dios, lloeꞌ akeꞌ diꞌll kanꞌ babán Jesúsenꞌ, naꞌ llonlaꞌyte Diosenꞌ yeolol akeꞌ.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e sobre todos eles havia grande graça.
34 Ni to beꞌnn ren radj akeꞌn bibi byalljreꞌ, le ren beꞌnn zjadé yellrio ke akeꞌ, naꞌ no yoꞌ ke akeꞌ llayoꞌt akeꞌn, naꞌ lljwaꞌa akeꞌ mellenꞌ ganꞌ llaꞌa akeꞌ naꞌ.
34 Entre eles não havia necessitados, pois quem possuía terras ou casas vendia o que era seu
35 Naꞌ ben akeꞌn rallnaꞌa postl kaꞌ, naꞌ leakeꞌ llyis akeꞌn kon ka yallje toto akeꞌ.
35 e levava o dinheiro aos apóstolos, para que dessem aos que precisavam de ajuda.
36 Ka ben to beꞌnn Chipre beꞌnn re José, nakeꞌ xhiꞌnn dialla ke Leví, naꞌ postl kaꞌ bsiꞌi akeꞌ leꞌe Bernabé, lleꞌnen nen Beꞌnn Llayoeꞌxhen.
36 José, a quem os apóstolos deram o nome Barnabé, que significa “Filho do encorajamento”, era da tribo de Levi e tinha nascido na ilha de Chipre.
37 Leꞌe de to yellrio keꞌe, naꞌ bayoꞌteꞌn, naꞌ beneꞌ mellenꞌ rallnaꞌa postl kaꞌ.
37 Ele vendeu um campo que possuía e entregou o dinheiro aos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.