Atos 4
Yalálag Zapotec NT (ZPU_TBL) vs ARIB
1 Nna zete Pedronꞌ ren Juan naꞌ, lloeꞌrén akeꞌ beꞌnn kaꞌ diꞌll kat bllin bxoz kaꞌ ren beꞌnnenꞌ nak xan beꞌnn kaꞌ llap yodaꞌo braonꞌ, naꞌ ren beꞌnn kaꞌ nziꞌi saduceo.
1 Enquanto eles estavam falando ao povo, sobrevieram-lhes os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Llakllaꞌa akeꞌ danꞌ llroeꞌ postl kaꞌ beꞌnn yell kanꞌ gok babán Jesúsenꞌ, kaꞌkzenꞌ yebán yeolol beꞌnne.
2 doendo-se muito de que eles ensinassem o povo, e anunciassem em Jesus a ressurreição dentre os mortos,
3 Naꞌll beꞌx akeꞌ leakeꞌ, broꞌ akeꞌ leakeꞌ rill ya bllinte bateyó, le ba llonen ba wlleꞌ kanꞌ beꞌx akeꞌ leakeꞌn.
3 deitaram mão neles, e os encerraram na prisão até o dia seguinte; pois era já tarde.
4 Naꞌ beꞌnn zan kaꞌ bzenay xtiꞌll Diosenꞌ benliraꞌll akeꞌn, naꞌ beꞌnn byio kaꞌ ba nonliraꞌll Jesucristonꞌ, nak akeꞌ do gaꞌy mire.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra, creram, e se elevou o número dos homens a quase cinco mil.
5 Bateyó badop beꞌnn wnebiaꞌ kaꞌ ganꞌ nziꞌi Jerusalén naꞌ, naꞌ beꞌnn gor brao kaꞌ, naꞌ beꞌnn kaꞌ llsedre ke ley danꞌ bzoj da Moisésenꞌ,
5 No dia seguinte, reuniram-se em Jerusalém as autoridades, os anciãos, os escribas,
6 naꞌ beꞌnnenꞌ nak bxoz brao, beꞌnnenꞌ re Anás, naꞌ Caifás, naꞌ to beꞌnn re Juan, naꞌ Alejandro, naꞌ ren no biꞌch lwellj bxoz brao kaꞌ.
6 e Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, João, Alexandre, e todos quantos eram da linhagem do sumo sacerdote.
7 Naꞌll jaxhiꞌi akeꞌ Pedronꞌ ren Juan naꞌ, bze akeꞌ leakeꞌ kllol akeꞌn, naꞌll bnnab akreꞌ leakeꞌ: —Lennechk netoꞌ, ¿no bseꞌl rweꞌ danꞌ llonre ki? ¿No ben latj bayonre beꞌnnenꞌ?
7 E, pondo-os no meio deles, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes vós isto?
8 Bixha llnebiaꞌteze Spíritu ke Diosenꞌ yichjraꞌlldaꞌo Pedronꞌ, lleꞌe leakeꞌ: —Reꞌ beꞌnn llnebiaꞌ rao yell, naꞌ reꞌ beꞌnn gor brao ke Israelenꞌ,
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Autoridades do povo e vós, anciãos,
9 ka nak nnaꞌ llnnábere netoꞌ akre goken bayak to beꞌnn xhinnj.
9 se nós hoje somos inquiridos acerca do benefício feito a um enfermo, e do modo como foi curado,
10 Llayaꞌl nnézere, naꞌ llayaꞌl nneze yeolol beꞌnn Israel, beꞌnnenꞌ ze nga, bayakeꞌ kone yel wak ke Jesús beꞌnn Nazaret naꞌ, beꞌnnenꞌ betre bdaꞌre leꞌ yay cruzenꞌ, bixha Diosenꞌ basbaneꞌ Leꞌe.
10 seja conhecido de vós todos, e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, nesse nome está este aqui, são diante de vós.
11 Jesúsenꞌ wsaꞌkrébelloeꞌ ka to yej, naꞌ reꞌ beꞌnn wnebiaꞌ nakre ka beꞌnn llon to yoꞌ. Reꞌ bi byoꞌraꞌllre yejenꞌ, naꞌ yejenꞌ bi byoꞌraꞌllrenꞌ, ba naken to yej da zaꞌke.
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta como pedra angular.
12 Gatga zo to beꞌnn gak yesrá lliꞌo rao da xhinnjenꞌ, nono noeꞌ Diosenꞌ yel wak rao yellrio, beꞌnn gak yesrá lliꞌo, zeraoze Jesucristo naꞌ.
12 E em nenhum outro há salvação; porque debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, em que devamos ser salvos.
13 Bixha beꞌnn wnebiaꞌ kaꞌ, llwia akeꞌ kanꞌ llon Pedronꞌ ren Juan naꞌ, bi lleb akeꞌ llalliꞌi akeꞌ xtiꞌll akeꞌn. Naꞌ llabán akreꞌ, le nak akeꞌ beꞌnn bi nsedtek. Naꞌll bayakbeꞌe akreꞌ leakeꞌn bdarén akeꞌ Jesúsenꞌ.
13 Então eles, vendo a intrepidez de Pedro e João, e tendo percebido que eram homens iletrados e indoutos, se admiravam; e reconheciam que haviam estado com Jesus.
14 Naꞌ llwia akteꞌ ze beꞌnn xhinnjenꞌ bayakenꞌ kwit Pedronꞌ ren Juan naꞌ, naꞌ bi llallel akreꞌ, akre ye akeꞌ leakeꞌ.
14 E vendo em pé com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Naꞌll bchach akeꞌ leakeꞌ liaꞌre choll, chak beꞌrén lwellj akeꞌ diꞌlle.
15 Todavia, mandando-os sair do sinédrio, conferenciaram entre si,
16 Naꞌ lle lwellj akeꞌ: —¿Akre gonllo ke beꞌnn ki? Yeolol beꞌnn Jerusalén kaꞌ, nneze da yel wan naꞌ ben akeꞌn, bikzbi de nnello ke beꞌnn ki.
16 dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar.
17 Lete to da gonllo wcheb aklloeꞌ, nench ni ye to nollno weꞌrén aklleꞌ xtiꞌll Jesúsenꞌ.
17 Mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que de ora em diante não falem neste nome a homem algum.
18 Naꞌll goxh akeꞌ Pedronꞌ ren Juan naꞌ, naꞌ goll akeꞌ leakeꞌ, chras bill weꞌe akeꞌ xtiꞌll Jesúsenꞌ.
18 E, chamando-os, ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Bixha Pedronꞌ ren Juan naꞌ, lle akeꞌ leakeꞌ: —Lennechk reꞌ chaꞌ nakllen wen wzenaytoꞌ ke reꞌ beꞌnnach, naꞌ bi wzenaytoꞌ ke Diosenꞌ.
19 Mas Pedro e João, respondendo, lhes disseram: Julgai vós se é justo diante de Deus ouvir-nos antes a vós do que a Deus;
20 Bi gak sotoꞌ lli, dekz de llayaꞌl nneze beꞌnn kaꞌ da kaꞌ ba breꞌtoꞌn, naꞌ da kaꞌ ba bénetoꞌ.
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.
21 Naꞌll da zan da goll akeꞌ leakeꞌ, ben akreꞌ leakeꞌ znia nench lleb akeꞌ. Naꞌll basán akeꞌ leakeꞌ, le billbi llallel akreꞌ ka gon akreꞌ leakeꞌ, le yeolol beꞌnn yell lloeꞌrao akeꞌ Dios danꞌ bayak beꞌnnenꞌ.
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais, e, não achando motivo para os castigar, soltaram-nos, por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera;
22 Ka nak beꞌnnenꞌ bayakenꞌ, ba lloneꞌ ka do choa (40) iz wde.
22 pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara esta cura milagrosa.
23 Naꞌ Pedronꞌ ren Juan naꞌ, kate basán akeꞌ leakeꞌn, jayakeꞌ ganꞌ llaꞌa beꞌnn kaꞌ non akeꞌ txhen naꞌ, beꞌrén akeꞌ leakeꞌ diꞌll, kanꞌ goll bxoz wnebiaꞌ kaꞌ ren beꞌnn gor brao kaꞌ leakeꞌ.
23 E soltos eles, foram para os seus, e contaram tudo o que lhes haviam dito os principais sacerdotes e os anciãos.
24 Ka ben akreꞌ kaꞌ, gok akeꞌ toze, naꞌ balwill akeꞌ Diosenꞌ, bne akeꞌ: —Xantoꞌ Dios, rweꞌ benoꞌ yebá ren yellrio, naꞌ nisdaꞌo, naꞌ yeolol da de rawe naꞌ.
24 Ao ouvirem isto, levantaram unanimemente a voz a Deus e disseram: Senhor, tu que fizeste o céu, a terra, o mar, e tudo o que neles há;
25 Naꞌ rey da David naꞌ, beꞌe xtiꞌlloꞌ kanꞌ bzejnieꞌroeꞌn, bneꞌe:
25 que pelo Espírito Santo, por boca de nosso pai Davi, teu servo, disseste: Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 — ausente —
26 Levantaram-se os reis da terra, e as autoridades ajuntaram-se à uma, contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 ’Naꞌ da li da gokte rao yell nga, rey Herodes, naꞌ Poncio Pilato, naꞌ ren beꞌnn bi nak beꞌnn Israel, gok akeꞌ txhen beꞌnn Israel kaꞌ, nench bet akeꞌ xhiꞌnnoꞌn, Jesúsenꞌ beꞌnnenꞌ nak laꞌy, naꞌ beꞌnnenꞌ brejoꞌ nnebiaꞌ.
27 Porque verdadeiramente se ajuntaram, nesta cidade, contra o teu santo Servo Jesus, ao qual ungiste, não só Herodes, mas também Pôncio Pilatos com os gentios e os povos de Israel;
28 Gok kaꞌ nenchk gok da ba nwiakzoꞌ rweꞌ gak.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho predeterminaram que se fizesse.
29 Naꞌ nnaꞌ Xantoꞌ Dios, bwia kanꞌ llon akeꞌn llcheb akeꞌ netoꞌ, naꞌ gokrén netoꞌ beꞌnn wen llin koꞌo, nench bi llebtoꞌ weꞌtoꞌ xtiꞌlloꞌn.
29 Agora pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças, e concede aos teus servos que falem com toda a intrepidez a tua palavra,
30 Naꞌ rweꞌ wroeꞌroꞌ yel wak ke xhiꞌnnoꞌ Jesús, beꞌnnenꞌ nak laꞌyenꞌ, wayak beꞌnn llak yillweꞌ, naꞌ gak billre da yebane beꞌnne.
30 enquanto estendes a mão para curar e para que se façam sinais e prodígios pelo nome de teu santo Servo Jesus.
31 Bixha ke bayoll balwill akeꞌ Diosenꞌ, bxhoꞌ naꞌ bxhiz ganꞌ llaꞌa akeꞌn, naꞌ Spíritu ke Diosenꞌ byoꞌn yichjraꞌlldaꞌo yeolol akeꞌ, naꞌ gok beꞌe akeꞌ xtiꞌll Diosenꞌ, ni ke lleb akzeꞌ.
31 E, tendo eles orado, tremeu o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo, e anunciavam com intrepidez a palavra de Deus.
32 Naꞌ beꞌnn zan kaꞌ llonliraꞌll Jesucristonꞌ, toze ka gok yichjraꞌlldaꞌo akeꞌ. Bi da zjadé ke akeꞌ, toze ben akeꞌn, nono bne: “Kiaꞌ da ni”, naꞌ “Kiaꞌ da naꞌ”. Yeolol bi da zjadé ke akeꞌ non akeꞌn toze.
32 Da multidão dos que criam, era um só o coração e uma só a alma, e ninguém dizia que coisa alguma das que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 Naꞌll postl kaꞌ, kone yel wak ke Dios, lloeꞌ akeꞌ diꞌll kanꞌ babán Jesúsenꞌ, naꞌ llonlaꞌyte Diosenꞌ yeolol akeꞌ.
33 Com grande poder os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Ni to beꞌnn ren radj akeꞌn bibi byalljreꞌ, le ren beꞌnn zjadé yellrio ke akeꞌ, naꞌ no yoꞌ ke akeꞌ llayoꞌt akeꞌn, naꞌ lljwaꞌa akeꞌ mellenꞌ ganꞌ llaꞌa akeꞌ naꞌ.
34 Pois não havia entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que vendiam e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 Naꞌ ben akeꞌn rallnaꞌa postl kaꞌ, naꞌ leakeꞌ llyis akeꞌn kon ka yallje toto akeꞌ.
35 E se repartia a qualquer um que tivesse necessidade.
36 Ka ben to beꞌnn Chipre beꞌnn re José, nakeꞌ xhiꞌnn dialla ke Leví, naꞌ postl kaꞌ bsiꞌi akeꞌ leꞌe Bernabé, lleꞌnen nen Beꞌnn Llayoeꞌxhen.
36 Então José, cognominado pelos apóstolos Barnabé {que quer dizer, filho de consolação}, levita, natural de Chipre,
37 Leꞌe de to yellrio keꞌe, naꞌ bayoꞌteꞌn, naꞌ beneꞌ mellenꞌ rallnaꞌa postl kaꞌ.
37 possuindo um campo, vendeu-o, trouxe o preço e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.