Atos 4
Yalálag Zapotec NT (ZPU_TBL) vs NAA
1 Nna zete Pedronꞌ ren Juan naꞌ, lloeꞌrén akeꞌ beꞌnn kaꞌ diꞌll kat bllin bxoz kaꞌ ren beꞌnnenꞌ nak xan beꞌnn kaꞌ llap yodaꞌo braonꞌ, naꞌ ren beꞌnn kaꞌ nziꞌi saduceo.
1 Enquanto Pedro e João ainda falavam ao povo, chegaram os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Llakllaꞌa akeꞌ danꞌ llroeꞌ postl kaꞌ beꞌnn yell kanꞌ gok babán Jesúsenꞌ, kaꞌkzenꞌ yebán yeolol beꞌnne.
2 ressentidos porque os apóstolos estavam ensinando o povo e anunciando, em Jesus, a ressurreição dentre os mortos.
3 Naꞌll beꞌx akeꞌ leakeꞌ, broꞌ akeꞌ leakeꞌ rill ya bllinte bateyó, le ba llonen ba wlleꞌ kanꞌ beꞌx akeꞌ leakeꞌn.
3 Prenderam Pedro e João e os recolheram ao cárcere até o dia seguinte, pois já era tarde.
4 Naꞌ beꞌnn zan kaꞌ bzenay xtiꞌll Diosenꞌ benliraꞌll akeꞌn, naꞌ beꞌnn byio kaꞌ ba nonliraꞌll Jesucristonꞌ, nak akeꞌ do gaꞌy mire.
4 Porém muitos dos que ouviram a palavra creram, subindo o número desses homens a quase cinco mil.
5 Bateyó badop beꞌnn wnebiaꞌ kaꞌ ganꞌ nziꞌi Jerusalén naꞌ, naꞌ beꞌnn gor brao kaꞌ, naꞌ beꞌnn kaꞌ llsedre ke ley danꞌ bzoj da Moisésenꞌ,
5 No dia seguinte, as autoridades, os anciãos e os escribas se reuniram em Jerusalém
6 naꞌ beꞌnnenꞌ nak bxoz brao, beꞌnnenꞌ re Anás, naꞌ Caifás, naꞌ to beꞌnn re Juan, naꞌ Alejandro, naꞌ ren no biꞌch lwellj bxoz brao kaꞌ.
6 com o sumo sacerdote Anás, com Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem do sumo sacerdote.
7 Naꞌll jaxhiꞌi akeꞌ Pedronꞌ ren Juan naꞌ, bze akeꞌ leakeꞌ kllol akeꞌn, naꞌll bnnab akreꞌ leakeꞌ: —Lennechk netoꞌ, ¿no bseꞌl rweꞌ danꞌ llonre ki? ¿No ben latj bayonre beꞌnnenꞌ?
7 E, colocando os apóstolos diante deles, perguntaram: — Com que poder ou em nome de quem vocês fizeram isso?
8 Bixha llnebiaꞌteze Spíritu ke Diosenꞌ yichjraꞌlldaꞌo Pedronꞌ, lleꞌe leakeꞌ: —Reꞌ beꞌnn llnebiaꞌ rao yell, naꞌ reꞌ beꞌnn gor brao ke Israelenꞌ,
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: — Autoridades do povo e anciãos,
9 ka nak nnaꞌ llnnábere netoꞌ akre goken bayak to beꞌnn xhinnj.
9 visto que hoje somos interrogados a propósito do benefício feito a um homem enfermo e do modo como ele foi curado,
10 Llayaꞌl nnézere, naꞌ llayaꞌl nneze yeolol beꞌnn Israel, beꞌnnenꞌ ze nga, bayakeꞌ kone yel wak ke Jesús beꞌnn Nazaret naꞌ, beꞌnnenꞌ betre bdaꞌre leꞌ yay cruzenꞌ, bixha Diosenꞌ basbaneꞌ Leꞌe.
10 saibam os senhores todos e todo o povo de Israel que, em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, a quem vocês crucificaram e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, sim, em seu nome é que este está curado na presença de vocês.
11 Jesúsenꞌ wsaꞌkrébelloeꞌ ka to yej, naꞌ reꞌ beꞌnn wnebiaꞌ nakre ka beꞌnn llon to yoꞌ. Reꞌ bi byoꞌraꞌllre yejenꞌ, naꞌ yejenꞌ bi byoꞌraꞌllrenꞌ, ba naken to yej da zaꞌke.
11 Este Jesus é a pedra que vocês, os construtores, rejeitaram, mas ele veio a ser a pedra angular.
12 Gatga zo to beꞌnn gak yesrá lliꞌo rao da xhinnjenꞌ, nono noeꞌ Diosenꞌ yel wak rao yellrio, beꞌnn gak yesrá lliꞌo, zeraoze Jesucristo naꞌ.
12 E não há salvação em nenhum outro, porque debaixo do céu não existe nenhum outro nome, dado entre os homens, pelo qual importa que sejamos salvos.
13 Bixha beꞌnn wnebiaꞌ kaꞌ, llwia akeꞌ kanꞌ llon Pedronꞌ ren Juan naꞌ, bi lleb akeꞌ llalliꞌi akeꞌ xtiꞌll akeꞌn. Naꞌ llabán akreꞌ, le nak akeꞌ beꞌnn bi nsedtek. Naꞌll bayakbeꞌe akreꞌ leakeꞌn bdarén akeꞌ Jesúsenꞌ.
13 Ao verem a ousadia de Pedro e João, sabendo que eram homens iletrados e incultos, ficaram admirados; e reconheceram que eles haviam estado com Jesus.
14 Naꞌ llwia akteꞌ ze beꞌnn xhinnjenꞌ bayakenꞌ kwit Pedronꞌ ren Juan naꞌ, naꞌ bi llallel akreꞌ, akre ye akeꞌ leakeꞌ.
14 Vendo que o homem que havia sido curado estava com eles, nada tinham a dizer em contrário.
15 Naꞌll bchach akeꞌ leakeꞌ liaꞌre choll, chak beꞌrén lwellj akeꞌ diꞌlle.
15 E, mandando-os sair do Sinédrio, discutiam entre si,
16 Naꞌ lle lwellj akeꞌ: —¿Akre gonllo ke beꞌnn ki? Yeolol beꞌnn Jerusalén kaꞌ, nneze da yel wan naꞌ ben akeꞌn, bikzbi de nnello ke beꞌnn ki.
16 dizendo: — Que faremos com estes homens? Pois todos os moradores de Jerusalém sabem que um sinal notório foi feito por eles, e não o podemos negar.
17 Lete to da gonllo wcheb aklloeꞌ, nench ni ye to nollno weꞌrén aklleꞌ xtiꞌll Jesúsenꞌ.
17 Mas, para que não haja maior divulgação entre o povo, vamos ameaçá-los para não falarem mais neste nome a quem quer que seja.
18 Naꞌll goxh akeꞌ Pedronꞌ ren Juan naꞌ, naꞌ goll akeꞌ leakeꞌ, chras bill weꞌe akeꞌ xtiꞌll Jesúsenꞌ.
18 Chamando-os, ordenaram-lhes que de modo nenhum falassem nem ensinassem no nome de Jesus.
19 Bixha Pedronꞌ ren Juan naꞌ, lle akeꞌ leakeꞌ: —Lennechk reꞌ chaꞌ nakllen wen wzenaytoꞌ ke reꞌ beꞌnnach, naꞌ bi wzenaytoꞌ ke Diosenꞌ.
19 Mas Pedro e João responderam: — Os senhores mesmos julguem se é justo diante de Deus ouvirmos antes aos senhores do que a Deus;
20 Bi gak sotoꞌ lli, dekz de llayaꞌl nneze beꞌnn kaꞌ da kaꞌ ba breꞌtoꞌn, naꞌ da kaꞌ ba bénetoꞌ.
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que vimos e ouvimos.
21 Naꞌll da zan da goll akeꞌ leakeꞌ, ben akreꞌ leakeꞌ znia nench lleb akeꞌ. Naꞌll basán akeꞌ leakeꞌ, le billbi llallel akreꞌ ka gon akreꞌ leakeꞌ, le yeolol beꞌnn yell lloeꞌrao akeꞌ Dios danꞌ bayak beꞌnnenꞌ.
21 Depois, ameaçando-os mais ainda, os soltaram, não tendo achado como os castigar, por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 Ka nak beꞌnnenꞌ bayakenꞌ, ba lloneꞌ ka do choa (40) iz wde.
22 Ora, o homem em quem tinha sido operado esse milagre de cura tinha mais de quarenta anos de idade.
23 Naꞌ Pedronꞌ ren Juan naꞌ, kate basán akeꞌ leakeꞌn, jayakeꞌ ganꞌ llaꞌa beꞌnn kaꞌ non akeꞌ txhen naꞌ, beꞌrén akeꞌ leakeꞌ diꞌll, kanꞌ goll bxoz wnebiaꞌ kaꞌ ren beꞌnn gor brao kaꞌ leakeꞌ.
23 Uma vez soltos, Pedro e João procuraram os irmãos e lhes contaram tudo o que os principais sacerdotes e os anciãos lhes tinham falado.
24 Ka ben akreꞌ kaꞌ, gok akeꞌ toze, naꞌ balwill akeꞌ Diosenꞌ, bne akeꞌ: —Xantoꞌ Dios, rweꞌ benoꞌ yebá ren yellrio, naꞌ nisdaꞌo, naꞌ yeolol da de rawe naꞌ.
24 Ouvindo isto, unânimes, levantaram a voz a Deus e disseram: — Tu, Soberano Senhor, fizeste o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há!
25 Naꞌ rey da David naꞌ, beꞌe xtiꞌlloꞌ kanꞌ bzejnieꞌroeꞌn, bneꞌe:
25 Disseste por meio do Espírito Santo, por boca de Davi, nosso pai, teu servo: “Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 — ausente —
26 Os reis da terra se levantaram, e as autoridades se juntaram contra o Senhor e contra o seu Ungido.”
27 ’Naꞌ da li da gokte rao yell nga, rey Herodes, naꞌ Poncio Pilato, naꞌ ren beꞌnn bi nak beꞌnn Israel, gok akeꞌ txhen beꞌnn Israel kaꞌ, nench bet akeꞌ xhiꞌnnoꞌn, Jesúsenꞌ beꞌnnenꞌ nak laꞌy, naꞌ beꞌnnenꞌ brejoꞌ nnebiaꞌ.
27 — Porque de fato, nesta cidade, Herodes e Pôncio Pilatos, com gentios e gente de Israel, se juntaram contra o teu santo Servo Jesus, a quem ungiste,
28 Gok kaꞌ nenchk gok da ba nwiakzoꞌ rweꞌ gak.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu propósito predeterminaram.
29 Naꞌ nnaꞌ Xantoꞌ Dios, bwia kanꞌ llon akeꞌn llcheb akeꞌ netoꞌ, naꞌ gokrén netoꞌ beꞌnn wen llin koꞌo, nench bi llebtoꞌ weꞌtoꞌ xtiꞌlloꞌn.
29 Agora, Senhor, olha para as ameaças deles e concede aos teus servos que anunciem a tua palavra com toda a ousadia,
30 Naꞌ rweꞌ wroeꞌroꞌ yel wak ke xhiꞌnnoꞌ Jesús, beꞌnnenꞌ nak laꞌyenꞌ, wayak beꞌnn llak yillweꞌ, naꞌ gak billre da yebane beꞌnne.
30 enquanto estendes a tua mão para fazer curas, sinais e prodígios por meio do nome do teu santo Servo Jesus.
31 Bixha ke bayoll balwill akeꞌ Diosenꞌ, bxhoꞌ naꞌ bxhiz ganꞌ llaꞌa akeꞌn, naꞌ Spíritu ke Diosenꞌ byoꞌn yichjraꞌlldaꞌo yeolol akeꞌ, naꞌ gok beꞌe akeꞌ xtiꞌll Diosenꞌ, ni ke lleb akzeꞌ.
31 Tendo eles orado, tremeu o lugar onde estavam reunidos. Todos ficaram cheios do Espírito Santo e, com ousadia, anunciavam a palavra de Deus.
32 Naꞌ beꞌnn zan kaꞌ llonliraꞌll Jesucristonꞌ, toze ka gok yichjraꞌlldaꞌo akeꞌ. Bi da zjadé ke akeꞌ, toze ben akeꞌn, nono bne: “Kiaꞌ da ni”, naꞌ “Kiaꞌ da naꞌ”. Yeolol bi da zjadé ke akeꞌ non akeꞌn toze.
32 Da multidão dos que creram era um o coração e a alma. Ninguém considerava exclusivamente sua nem uma das coisas que possuía; tudo, porém, lhes era comum.
33 Naꞌll postl kaꞌ, kone yel wak ke Dios, lloeꞌ akeꞌ diꞌll kanꞌ babán Jesúsenꞌ, naꞌ llonlaꞌyte Diosenꞌ yeolol akeꞌ.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Ni to beꞌnn ren radj akeꞌn bibi byalljreꞌ, le ren beꞌnn zjadé yellrio ke akeꞌ, naꞌ no yoꞌ ke akeꞌ llayoꞌt akeꞌn, naꞌ lljwaꞌa akeꞌ mellenꞌ ganꞌ llaꞌa akeꞌ naꞌ.
34 Não havia nenhum necessitado entre eles, porque os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam os valores correspondentes
35 Naꞌ ben akeꞌn rallnaꞌa postl kaꞌ, naꞌ leakeꞌ llyis akeꞌn kon ka yallje toto akeꞌ.
35 e os depositavam aos pés dos apóstolos; então se distribuía a cada um conforme a sua necessidade.
36 Ka ben to beꞌnn Chipre beꞌnn re José, nakeꞌ xhiꞌnn dialla ke Leví, naꞌ postl kaꞌ bsiꞌi akeꞌ leꞌe Bernabé, lleꞌnen nen Beꞌnn Llayoeꞌxhen.
36 Então José, a quem os apóstolos chamavam de Barnabé, que quer dizer filho da consolação, um levita natural de Chipre,
37 Leꞌe de to yellrio keꞌe, naꞌ bayoꞌteꞌn, naꞌ beneꞌ mellenꞌ rallnaꞌa postl kaꞌ.
37 vendeu um campo que possuía, trouxe o dinheiro e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.