Atos 28

Yalálag Zapotec NT (ZPU_TBL) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Naꞌ kaꞌ ballojtoꞌ lo nisdaꞌon wen kwis, ni totoꞌ bibi goke. Naꞌ bnnézetoꞌ yellrionꞌ bllintoꞌn nziꞌn Malta, naken to yellrio da lliꞌ lo nisdaꞌo.
1 Uma vez a salvo em terra, descobrimos que estávamos na ilha de Malta.
2 Beꞌnn Malta kaꞌ le wen ben akreꞌ netoꞌ, bxhen akeꞌ to yiꞌ xhen ka nak bllintoꞌn, le llak yejw, naꞌ llak zay.
2 O povo de lá nos tratou com muita bondade. Por ser um dia frio e chuvoso, fizeram uma fogueira na praia para nos receber.
3 Naꞌ Pablonꞌ jatopeꞌ to chop xhis yeꞌche, naꞌ bxoeꞌn rao yiꞌn, bixha ballojkze to bel znia, ka nak bllebbaꞌ yiꞌn, goꞌlbaꞌ taꞌk Pablonꞌ.
3 Enquanto Paulo juntava um monte de gravetos e os colocava no fogo, uma cobra venenosa que fugia do calor mordeu sua mão.
4 Ka breꞌe beꞌnn Malta kaꞌ naꞌl belenꞌ taꞌk Pablonꞌ, naꞌ lle lwellj akeꞌ: —Beꞌnn wen xhia beꞌnnenꞌ, laꞌkze ba bareꞌe lo nisdaꞌon, Diosenꞌ bi lloeꞌkzeꞌ latj soeꞌ.
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: “Sem dúvida ele é um assassino! Embora tenha escapado do mar, a justiça não lhe permitiu viver”.
5 Naꞌ Pablonꞌ bllibeꞌ taꞌkeꞌn rao yiꞌn, naꞌ baxhoꞌp belenꞌ, naꞌ bibi gokreꞌ.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra no fogo e não sofreu nenhum mal.
6 Naꞌ llbexh akeꞌ kweꞌ Pablonꞌ yi, naꞌ sete yaleꞌ naꞌ gateꞌ. Ba gokte scha bexh akeꞌ, naꞌ Pablonꞌ bibi llakreꞌ, naꞌ ballaꞌa xhbab ke akeꞌn. Naꞌll ne akeꞌ, cheke Pablonꞌ nakeꞌ to dios.
6 O povo esperava que ele inchasse ou caísse morto de repente. No entanto, depois de esperarem muito tempo e verem que nada havia acontecido, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Awllo gannaꞌ de to yellrio ke to beꞌnn re Publio, naꞌ Publionꞌ nakeꞌ beꞌnn wnebiaꞌ ke doxhen Malta naꞌ. Leꞌe brebeꞌ netoꞌ, bzotoꞌ rilleꞌn chonn lla.
7 Perto da praia, havia uma propriedade pertencente a Públio, a principal autoridade da ilha. Por três dias, ele nos hospedou e nos tratou com bondade.
8 Naꞌ xa Publionꞌ deꞌe llakeꞌ yillweꞌ, yoeꞌ da la res, naꞌ yicheꞌ goll llen. Naꞌ byej Pablonꞌ jawieꞌ leꞌe, naꞌ balwilleꞌ Dios. Bayoll naꞌ bxoa taꞌkeꞌn yichjeꞌn, naꞌ bayakeꞌ.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava doente, com febre e disenteria. Paulo entrou, orou por ele e, impondo as mãos sobre sua cabeça, o curou.
9 Ka breꞌe beꞌnn kaꞌ kaꞌ, naꞌll kon beꞌnn llak yillweꞌ rao yellrionꞌ, byej akeꞌ rao Pablonꞌ, naꞌ bayak akteꞌ.
9 Então os demais enfermos da ilha vieram e foram curados.
10 Leskaꞌ ben akeꞌ wen ketoꞌ, ka bllin lla bazaꞌtoꞌn, benn akeꞌ yeolol da yálljetoꞌ rao nezenꞌ.
10 Como resultado, fomos cobertos de presentes e honras e, chegada a hora de partirmos, o povo nos forneceu todos os suprimentos necessários à viagem.
11 Gok chonn beꞌo zotoꞌ Maltanꞌ, naꞌll bazaꞌtoꞌ byoꞌtoꞌ to lo barco da bzaꞌa yellenꞌ nziꞌi Alejandría, leskaꞌ ganꞌ nziꞌi Malta, naꞌ brexhen chak bde da zayenꞌ. Naꞌ nben leꞌ barconꞌ lwaꞌa lsaꞌk ke beꞌnn kaꞌ re Cástor naꞌ Pólux.
11 Três meses depois do naufrágio, embarcamos em outro navio, que havia passado o inverno na ilha. Era um navio alexandrino, que tinha na parte da frente a figura dos deuses gêmeos.
12 Naꞌ ka bllintoꞌ yell nziꞌi Siracusa naꞌ, bzotoꞌ gannaꞌ chonn lla.
12 Aportamos em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Naꞌ bdetoꞌ to lloeꞌ, to lloeꞌ yellrionꞌ, naꞌll bllintoꞌ yellenꞌ nziꞌi Regio. Bateyó dá to beꞌ daꞌo zaꞌa lleꞌlre, naꞌ bzaꞌtoꞌ, ballop lla bllintetoꞌ yellenꞌ re Puteoli.
13 Dali navegamos até Régio. Um dia depois, um vento sul começou a soprar, de modo que no dia seguinte prosseguimos até Potéoli.
14 Puteoli naꞌ balláyetoꞌ beꞌnn lwelljtoꞌ kaꞌ nxenraꞌll Jesucristonꞌ, naꞌ goꞌtyoe akreꞌ netoꞌ nench gaꞌytoꞌ. Naꞌ bzorén aktoeꞌ to xhman, naꞌtell byejtoꞌ yellenꞌ nziꞌi Roma.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. Depois fomos para Roma.
15 Beꞌnn lwelljtoꞌ kaꞌ nxenraꞌll Jesucristonꞌ llaꞌa Romanꞌ, bnnez akreꞌ kaꞌ, naꞌ broꞌ akeꞌ nez badlez akeꞌ netoꞌ ganꞌ nziꞌi Foro de Apia, naꞌ ganꞌ nziꞌi Chonn Tiend. Ka breꞌe Pablonꞌ leakeꞌ, beꞌe yel llioxken ke Dios, naꞌll da xhen bayakxhenreꞌ.
15 Os irmãos em Roma souberam que estávamos chegando e vieram ao nosso encontro no Fórum da Via Ápia. Outros se juntaram a nós nas Três Vendas. Ao vê-los, Paulo se animou e agradeceu a Deus.
16 Ka bllintoꞌ Romanꞌ, beꞌnn xan wakaꞌa ya kaꞌ, beneꞌ pres kaꞌ rallnaꞌa beꞌnn wnebiaꞌ ke wakaꞌa ya kaꞌ. Naꞌ Pablonꞌ beꞌe akeꞌ latj bzoeꞌ to kere, naꞌ kaꞌ bzo akteꞌ to wakaꞌa ya bdapeꞌ leꞌe.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão de ter sua própria moradia, sob a guarda de um soldado.
17 Ba gok chonn lla zo Pablonꞌ Romanꞌ, naꞌ goxheꞌ beꞌnn kaꞌ nak beꞌnn brao ke beꞌnn Israel kaꞌ llaꞌa Romanꞌ, naꞌ bdop akeꞌ lleꞌe leakeꞌ: —Reꞌ beꞌnn biꞌchaꞌ, nadaꞌ bibi da xhinnj nna gonaꞌ da wlleyiꞌ yell kellonꞌ, naꞌ bibi nna nniaꞌ ke da kaꞌ nao xozxtaꞌollo kaꞌ, naꞌ beꞌnn wrall kello kaꞌ beꞌx akeꞌ nadaꞌ Jerusalén naꞌ, naꞌll ben akeꞌ nadaꞌ rallnaꞌa beꞌnn Roma kaꞌ.
17 Três dias depois de chegar, Paulo convocou os líderes judeus locais e lhes disse: “Irmãos, embora eu não tenha feito nada contra nosso povo nem contra os costumes de nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue ao governo romano.
18 Naꞌ beꞌnn Roma kaꞌ, bnnabyoll akreꞌ nadaꞌ, naꞌll gokraꞌll akeꞌ yesán akeꞌ nadaꞌ, le bibi da xhinnj benaꞌ da nello llayaꞌl gataꞌ.
18 Os romanos me interrogaram e queriam me soltar, pois não encontraram motivo para me condenar à morte.
19 Ka gokraꞌll akeꞌ yesán akeꞌ nadaꞌn, bi beꞌe beꞌnn wrall kello kaꞌ latj. Ke len naꞌ bnnabaꞌ wde akeꞌ nadaꞌ rao kwin rey Césarenꞌ, naꞌ kere zaꞌa gawaꞌ xhia ke yell kello naꞌn.
19 Mas, quando os líderes judeus protestaram contra a decisão, considerei necessário apelar a César, embora não tivesse acusação alguma contra meu próprio povo.
20 Naꞌllenꞌ ba goxhaꞌ reꞌ nench reꞌraꞌ reꞌ, naꞌ weꞌrenaꞌ reꞌ diꞌlle. Nllejaꞌ gden ki, ni ke danꞌ llbexhaꞌ yesbán Diosenꞌ beꞌnn wat kaꞌ, kaꞌkze llbexh zan beꞌnn Israel ak.
20 Por isso pedi a vocês que viessem aqui hoje para que nos conhecêssemos, e também para que eu pudesse explicar que estou preso com estas correntes porque creio na esperança de Israel”.
21 Naꞌll lle beꞌnn kaꞌ leꞌe: —Ni to yich bi nna siꞌtoꞌ da zaꞌa Judeanꞌ weꞌn xtiꞌlloꞌ, leskaꞌ ni to beꞌnn wrall kello kaꞌ, bi nna yed yedtaweꞌ xhia, nneꞌe bi llonoꞌ wen.
21 Eles responderam: “Não recebemos nenhuma carta da Judeia, e ninguém que veio de lá nos informou alguma coisa contra você.
22 Naꞌ lleꞌnetoꞌ nnézetoꞌ bixhanꞌ nsaꞌo, gateze llénetoꞌ llwie akreꞌ da kobenꞌ naoꞌn.
22 Contudo, queremos ouvir o que você pensa, pois o que sabemos a respeito desse movimento é que ele é contestado em toda parte”.
23 Naꞌ beꞌe akeꞌ diꞌll dop akeꞌ to lla. Kat bllin llanꞌ, beꞌnn zan jak ganꞌ zo Pablonꞌ. Naꞌ bzoraweꞌ tzirte bllinte tlleꞌle lloeꞌreneꞌ leakeꞌ diꞌll kanꞌ nak yel llnebiaꞌ ke Diosenꞌ, naꞌ llzejnieꞌreꞌ leakeꞌ danꞌ ne ley danꞌ bzoj da Moisésenꞌ, naꞌ danꞌ bzoj beꞌnn kaꞌ beꞌe xtiꞌll Diosenꞌ kanaꞌ ke Jesús, nench chejleꞌ akeꞌ.
23 Então marcaram uma data e, nesse dia, muita gente foi à casa de Paulo. Ele explicou e testemunhou sobre o reino de Deus e, desde cedo até a noite, procurou convencê-los acerca de Jesus com base na lei de Moisés e nos livros dos profetas.
24 Baleꞌ llaze diꞌll kanꞌ ne Pablonꞌ, naꞌ ye baleꞌ bi llaz akseꞌ xtiꞌlleꞌn.
24 Alguns foram convencidos pelas coisas que ele disse, mas outros não creram.
25 Ka nak bi llak toze diꞌlle, naꞌ bzorao llallach akeꞌ. Naꞌ lle Pablonꞌ leakeꞌ: —Da li kwis llakte kanꞌ bzejnieꞌ Spíritu ke Diosenꞌ Isaías beꞌnnenꞌ beꞌe xtiꞌll Diosenꞌ kanaꞌ, nench golleꞌ xozxtaꞌollo kaꞌ:
25 E, depois de discutirem entre si, foram embora com estas palavras finais de Paulo: “O Espírito Santo estava certo quando disse a nossos antepassados por meio do profeta Isaías:
26 — ausente —
26 ‘Vá e diga a este povo: Quando ouvirem o que digo, não entenderão. Quando virem o que faço, não compreenderão.
27 — ausente —
27 Pois o coração deste povo está endurecido; ouvem com dificuldade e têm os olhos fechados, de modo que seus olhos não veem, e seus ouvidos não ouvem, e seu coração não entende, e não se voltam para mim, nem permitem que eu os cure’.
28 Naꞌ nnaꞌ llayaꞌl nnézere, ba bseꞌl Diosenꞌ yel wasrá rao beꞌnn kaꞌ bi nak beꞌnn Israel, naꞌ leakeꞌ wzenay, naꞌ yesrá Diosenꞌ leakeꞌ rao da xhinnj ke akeꞌn.
28 Portanto, quero que saibam que esta salvação vinda de Deus também foi oferecida aos gentios, e eles a aceitarão”.
29 Bayoll bne Pablonꞌ kaꞌ, naꞌ ballach beꞌnn Israel kaꞌ, zayej akeꞌ llak dilrén lwellj akeꞌ.
29 Depois de ele ter dito essas palavras, os judeus partiram, em grande desacordo uns com os outros.
30 Pablonꞌ bzoeꞌ chop iz Romanꞌ lo yoꞌ ga bdixhjeꞌ, naꞌ brebeꞌ yeolol beꞌnn jawiá leꞌe.
30 Durante os dois anos seguintes, Paulo morou em Roma, às próprias custas. A todos que o visitavam ele recebia,
31 Naꞌ llyixjweꞌreꞌ kanꞌ nak yel llnebiaꞌ ke Diosenꞌ. Latj xhen goꞌt nench bzejnieꞌreꞌ xtiꞌll Xanllo Jesucristonꞌ, nono bze wlloneꞌ.
31 proclamando corajosamente o reino de Deus e ensinando a respeito do Senhor Jesus Cristo sem restrição alguma.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.