Atos 28
Yalálag Zapotec NT (ZPU_TBL) vs ARIB
1 Naꞌ kaꞌ ballojtoꞌ lo nisdaꞌon wen kwis, ni totoꞌ bibi goke. Naꞌ bnnézetoꞌ yellrionꞌ bllintoꞌn nziꞌn Malta, naken to yellrio da lliꞌ lo nisdaꞌo.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Beꞌnn Malta kaꞌ le wen ben akreꞌ netoꞌ, bxhen akeꞌ to yiꞌ xhen ka nak bllintoꞌn, le llak yejw, naꞌ llak zay.
2 Os indígenas usaram conosco de não pouca humanidade; pois acenderam uma fogueira e nos recolheram a todos por causa da chuva que caía, e por causa do frio.
3 Naꞌ Pablonꞌ jatopeꞌ to chop xhis yeꞌche, naꞌ bxoeꞌn rao yiꞌn, bixha ballojkze to bel znia, ka nak bllebbaꞌ yiꞌn, goꞌlbaꞌ taꞌk Pablonꞌ.
3 Ora havendo Paulo ajuntado e posto sobre o fogo um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, apegou-se-lhe à mão.
4 Ka breꞌe beꞌnn Malta kaꞌ naꞌl belenꞌ taꞌk Pablonꞌ, naꞌ lle lwellj akeꞌ: —Beꞌnn wen xhia beꞌnnenꞌ, laꞌkze ba bareꞌe lo nisdaꞌon, Diosenꞌ bi lloeꞌkzeꞌ latj soeꞌ.
4 Quando os indígenas viram o réptil pendente da mão dele, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, pois, embora salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Naꞌ Pablonꞌ bllibeꞌ taꞌkeꞌn rao yiꞌn, naꞌ baxhoꞌp belenꞌ, naꞌ bibi gokreꞌ.
5 Mas ele, sacudindo o réptil no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Naꞌ llbexh akeꞌ kweꞌ Pablonꞌ yi, naꞌ sete yaleꞌ naꞌ gateꞌ. Ba gokte scha bexh akeꞌ, naꞌ Pablonꞌ bibi llakreꞌ, naꞌ ballaꞌa xhbab ke akeꞌn. Naꞌll ne akeꞌ, cheke Pablonꞌ nakeꞌ to dios.
6 Eles, porém, esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado muito tempo e vendo que nada de anormal lhe sucedia, mudaram de parecer e diziam que era um deus.
7 Awllo gannaꞌ de to yellrio ke to beꞌnn re Publio, naꞌ Publionꞌ nakeꞌ beꞌnn wnebiaꞌ ke doxhen Malta naꞌ. Leꞌe brebeꞌ netoꞌ, bzotoꞌ rilleꞌn chonn lla.
7 Ora, nos arredores daquele lugar havia umas terras que pertenciam ao homem principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou bondosamente por três dias.
8 Naꞌ xa Publionꞌ deꞌe llakeꞌ yillweꞌ, yoeꞌ da la res, naꞌ yicheꞌ goll llen. Naꞌ byej Pablonꞌ jawieꞌ leꞌe, naꞌ balwilleꞌ Dios. Bayoll naꞌ bxoa taꞌkeꞌn yichjeꞌn, naꞌ bayakeꞌ.
8 Aconteceu estar de cama, enfermo de febre e disenteria, o pai de Públio; Paulo foi visitá-lo, e havendo orado, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Ka breꞌe beꞌnn kaꞌ kaꞌ, naꞌll kon beꞌnn llak yillweꞌ rao yellrionꞌ, byej akeꞌ rao Pablonꞌ, naꞌ bayak akteꞌ.
9 Feito isto, vinham também os demais enfermos da ilha, e eram curados;
10 Leskaꞌ ben akeꞌ wen ketoꞌ, ka bllin lla bazaꞌtoꞌn, benn akeꞌ yeolol da yálljetoꞌ rao nezenꞌ.
10 e estes nos distinguiram com muitas honras; e, ao embarcarmos, puseram a bordo as coisas que nos eram necessárias.
11 Gok chonn beꞌo zotoꞌ Maltanꞌ, naꞌll bazaꞌtoꞌ byoꞌtoꞌ to lo barco da bzaꞌa yellenꞌ nziꞌi Alejandría, leskaꞌ ganꞌ nziꞌi Malta, naꞌ brexhen chak bde da zayenꞌ. Naꞌ nben leꞌ barconꞌ lwaꞌa lsaꞌk ke beꞌnn kaꞌ re Cástor naꞌ Pólux.
11 Passados três meses, partimos em um navio de Alexandria que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 Naꞌ ka bllintoꞌ yell nziꞌi Siracusa naꞌ, bzotoꞌ gannaꞌ chonn lla.
12 E chegando a Siracusa, ficamos ali três dias;
13 Naꞌ bdetoꞌ to lloeꞌ, to lloeꞌ yellrionꞌ, naꞌll bllintoꞌ yellenꞌ nziꞌi Regio. Bateyó dá to beꞌ daꞌo zaꞌa lleꞌlre, naꞌ bzaꞌtoꞌ, ballop lla bllintetoꞌ yellenꞌ re Puteoli.
13 donde, costeando, viemos a Régio; e, soprando no dia seguinte o vento sul, chegamos em dois dias a Putéoli,
14 Puteoli naꞌ balláyetoꞌ beꞌnn lwelljtoꞌ kaꞌ nxenraꞌll Jesucristonꞌ, naꞌ goꞌtyoe akreꞌ netoꞌ nench gaꞌytoꞌ. Naꞌ bzorén aktoeꞌ to xhman, naꞌtell byejtoꞌ yellenꞌ nziꞌi Roma.
14 onde, achando alguns irmãos, fomos convidados a ficar com eles sete dias; e depois nos dirigimos a Roma.
15 Beꞌnn lwelljtoꞌ kaꞌ nxenraꞌll Jesucristonꞌ llaꞌa Romanꞌ, bnnez akreꞌ kaꞌ, naꞌ broꞌ akeꞌ nez badlez akeꞌ netoꞌ ganꞌ nziꞌi Foro de Apia, naꞌ ganꞌ nziꞌi Chonn Tiend. Ka breꞌe Pablonꞌ leakeꞌ, beꞌe yel llioxken ke Dios, naꞌll da xhen bayakxhenreꞌ.
15 Ora, os irmãos da lá, havendo recebido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, quando os viu, deu graças a Deus e cobrou ânimo.
16 Ka bllintoꞌ Romanꞌ, beꞌnn xan wakaꞌa ya kaꞌ, beneꞌ pres kaꞌ rallnaꞌa beꞌnn wnebiaꞌ ke wakaꞌa ya kaꞌ. Naꞌ Pablonꞌ beꞌe akeꞌ latj bzoeꞌ to kere, naꞌ kaꞌ bzo akteꞌ to wakaꞌa ya bdapeꞌ leꞌe.
16 Quando chegamos a Roma, {o centurião entregou os presos ao general do exército, mas,} a Paulo se lhe permitiu morar à parte, com o soldado que o guardava.
17 Ba gok chonn lla zo Pablonꞌ Romanꞌ, naꞌ goxheꞌ beꞌnn kaꞌ nak beꞌnn brao ke beꞌnn Israel kaꞌ llaꞌa Romanꞌ, naꞌ bdop akeꞌ lleꞌe leakeꞌ: —Reꞌ beꞌnn biꞌchaꞌ, nadaꞌ bibi da xhinnj nna gonaꞌ da wlleyiꞌ yell kellonꞌ, naꞌ bibi nna nniaꞌ ke da kaꞌ nao xozxtaꞌollo kaꞌ, naꞌ beꞌnn wrall kello kaꞌ beꞌx akeꞌ nadaꞌ Jerusalén naꞌ, naꞌll ben akeꞌ nadaꞌ rallnaꞌa beꞌnn Roma kaꞌ.
17 Passados três dias, ele convocou os principais dentre os judeus; e reunidos eles, disse-lhes: Varões irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo, ou contra os ritos paternos, vim contudo preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos;
18 Naꞌ beꞌnn Roma kaꞌ, bnnabyoll akreꞌ nadaꞌ, naꞌll gokraꞌll akeꞌ yesán akeꞌ nadaꞌ, le bibi da xhinnj benaꞌ da nello llayaꞌl gataꞌ.
18 os quais, havendo-me interrogado, queriam soltar-me, por não haver em mim crime algum que merecesse a morte.
19 Ka gokraꞌll akeꞌ yesán akeꞌ nadaꞌn, bi beꞌe beꞌnn wrall kello kaꞌ latj. Ke len naꞌ bnnabaꞌ wde akeꞌ nadaꞌ rao kwin rey Césarenꞌ, naꞌ kere zaꞌa gawaꞌ xhia ke yell kello naꞌn.
19 Mas opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, não tendo, contudo, nada de que acusar a minha nação.
20 Naꞌllenꞌ ba goxhaꞌ reꞌ nench reꞌraꞌ reꞌ, naꞌ weꞌrenaꞌ reꞌ diꞌlle. Nllejaꞌ gden ki, ni ke danꞌ llbexhaꞌ yesbán Diosenꞌ beꞌnn wat kaꞌ, kaꞌkze llbexh zan beꞌnn Israel ak.
20 Por esta causa, pois, vos convidei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou preso com esta cadeia.
21 Naꞌll lle beꞌnn kaꞌ leꞌe: —Ni to yich bi nna siꞌtoꞌ da zaꞌa Judeanꞌ weꞌn xtiꞌlloꞌ, leskaꞌ ni to beꞌnn wrall kello kaꞌ, bi nna yed yedtaweꞌ xhia, nneꞌe bi llonoꞌ wen.
21 Mas eles lhe disseram: Nem recebemos da Judéia cartas a teu respeito, nem veio aqui irmão algum que contasse ou dissesse mal de ti.
22 Naꞌ lleꞌnetoꞌ nnézetoꞌ bixhanꞌ nsaꞌo, gateze llénetoꞌ llwie akreꞌ da kobenꞌ naoꞌn.
22 No entanto bem quiséramos ouvir de ti o que pensas; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda parte é impugnada.
23 Naꞌ beꞌe akeꞌ diꞌll dop akeꞌ to lla. Kat bllin llanꞌ, beꞌnn zan jak ganꞌ zo Pablonꞌ. Naꞌ bzoraweꞌ tzirte bllinte tlleꞌle lloeꞌreneꞌ leakeꞌ diꞌll kanꞌ nak yel llnebiaꞌ ke Diosenꞌ, naꞌ llzejnieꞌreꞌ leakeꞌ danꞌ ne ley danꞌ bzoj da Moisésenꞌ, naꞌ danꞌ bzoj beꞌnn kaꞌ beꞌe xtiꞌll Diosenꞌ kanaꞌ ke Jesús, nench chejleꞌ akeꞌ.
23 Havendo-lhe eles marcado um dia, muitos foram ter com ele à sua morada, aos quais desde a manhã até a noite explicava com bom testemunho o reino de Deus e procurava persuadí-los acerca de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas.
24 Baleꞌ llaze diꞌll kanꞌ ne Pablonꞌ, naꞌ ye baleꞌ bi llaz akseꞌ xtiꞌlleꞌn.
24 Uns criam nas suas palavras, mas outros as rejeitavam.
25 Ka nak bi llak toze diꞌlle, naꞌ bzorao llallach akeꞌ. Naꞌ lle Pablonꞌ leakeꞌ: —Da li kwis llakte kanꞌ bzejnieꞌ Spíritu ke Diosenꞌ Isaías beꞌnnenꞌ beꞌe xtiꞌll Diosenꞌ kanaꞌ, nench golleꞌ xozxtaꞌollo kaꞌ:
25 E estando discordes entre si, retiraram-se, havendo Paulo dito esta palavra: Bem falou o Espírito Santo aos vossos pais pelo profeta Isaías,
26 — ausente —
26 dizendo: Vai a este povo e dize: Ouvindo, ouvireis, e de maneira nenhuma entendereis; e vendo, vereis, e de maneira nenhuma percebereis.
27 — ausente —
27 Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardamente, e fecharam os olhos; para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração nem se convertam e eu os cure.
28 Naꞌ nnaꞌ llayaꞌl nnézere, ba bseꞌl Diosenꞌ yel wasrá rao beꞌnn kaꞌ bi nak beꞌnn Israel, naꞌ leakeꞌ wzenay, naꞌ yesrá Diosenꞌ leakeꞌ rao da xhinnj ke akeꞌn.
28 Seja-vos pois notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles ouvirão.
29 Bayoll bne Pablonꞌ kaꞌ, naꞌ ballach beꞌnn Israel kaꞌ, zayej akeꞌ llak dilrén lwellj akeꞌ.
29 {E, havendo ele dito isto, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.}
30 Pablonꞌ bzoeꞌ chop iz Romanꞌ lo yoꞌ ga bdixhjeꞌ, naꞌ brebeꞌ yeolol beꞌnn jawiá leꞌe.
30 E morou dois anos inteiros na casa que alugara, e recebia a todos os que o visitavam,
31 Naꞌ llyixjweꞌreꞌ kanꞌ nak yel llnebiaꞌ ke Diosenꞌ. Latj xhen goꞌt nench bzejnieꞌreꞌ xtiꞌll Xanllo Jesucristonꞌ, nono bze wlloneꞌ.
31 pregando o reino de Deus e ensinando as coisas concernentes ao Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.