Atos 28

Yalálag Zapotec NT (ZPU_TBL) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Naꞌ kaꞌ ballojtoꞌ lo nisdaꞌon wen kwis, ni totoꞌ bibi goke. Naꞌ bnnézetoꞌ yellrionꞌ bllintoꞌn nziꞌn Malta, naken to yellrio da lliꞌ lo nisdaꞌo.
1 Uma vez em terra, descobrimos que a ilha se chamava Malta.
2 Beꞌnn Malta kaꞌ le wen ben akreꞌ netoꞌ, bxhen akeꞌ to yiꞌ xhen ka nak bllintoꞌn, le llak yejw, naꞌ llak zay.
2 Os habitantes da ilha mostraram extraordinária bondade para conosco. Fizeram uma fogueira e receberam bem a todos nós, pois estava chovendo e fazia frio.
3 Naꞌ Pablonꞌ jatopeꞌ to chop xhis yeꞌche, naꞌ bxoeꞌn rao yiꞌn, bixha ballojkze to bel znia, ka nak bllebbaꞌ yiꞌn, goꞌlbaꞌ taꞌk Pablonꞌ.
3 Paulo ajuntou um monte de gravetos; quando os colocava no fogo, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se à sua mão.
4 Ka breꞌe beꞌnn Malta kaꞌ naꞌl belenꞌ taꞌk Pablonꞌ, naꞌ lle lwellj akeꞌ: —Beꞌnn wen xhia beꞌnnenꞌ, laꞌkze ba bareꞌe lo nisdaꞌon, Diosenꞌ bi lloeꞌkzeꞌ latj soeꞌ.
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra agarrada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: "Certamente este homem é assassino, pois, tendo escapado do mar, a Justiça não lhe permite viver".
5 Naꞌ Pablonꞌ bllibeꞌ taꞌkeꞌn rao yiꞌn, naꞌ baxhoꞌp belenꞌ, naꞌ bibi gokreꞌ.
5 Mas Paulo, sacudindo a cobra no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Naꞌ llbexh akeꞌ kweꞌ Pablonꞌ yi, naꞌ sete yaleꞌ naꞌ gateꞌ. Ba gokte scha bexh akeꞌ, naꞌ Pablonꞌ bibi llakreꞌ, naꞌ ballaꞌa xhbab ke akeꞌn. Naꞌll ne akeꞌ, cheke Pablonꞌ nakeꞌ to dios.
6 Eles, porém, esperavam que ele começasse a inchar ou que caísse morto de repente, mas, tendo esperado muito tempo e vendo que nada de estranho lhe sucedia, mudaram de idéia e passaram a dizer que ele era um deus.
7 Awllo gannaꞌ de to yellrio ke to beꞌnn re Publio, naꞌ Publionꞌ nakeꞌ beꞌnn wnebiaꞌ ke doxhen Malta naꞌ. Leꞌe brebeꞌ netoꞌ, bzotoꞌ rilleꞌn chonn lla.
7 Próximo dali havia uma propriedade pertencente a Públio, o homem principal da ilha. Ele nos convidou a ficar em sua casa e, por três dias, bondosamente nos recebeu e nos hospedou.
8 Naꞌ xa Publionꞌ deꞌe llakeꞌ yillweꞌ, yoeꞌ da la res, naꞌ yicheꞌ goll llen. Naꞌ byej Pablonꞌ jawieꞌ leꞌe, naꞌ balwilleꞌ Dios. Bayoll naꞌ bxoa taꞌkeꞌn yichjeꞌn, naꞌ bayakeꞌ.
8 Seu pai estava doente, acamado, sofrendo de febre e disenteria. Paulo entrou para vê-lo e, depois de orar, impôs-lhe as mãos e o curou.
9 Ka breꞌe beꞌnn kaꞌ kaꞌ, naꞌll kon beꞌnn llak yillweꞌ rao yellrionꞌ, byej akeꞌ rao Pablonꞌ, naꞌ bayak akteꞌ.
9 Tendo acontecido isso, os outros doentes da ilha vieram e foram curados.
10 Leskaꞌ ben akeꞌ wen ketoꞌ, ka bllin lla bazaꞌtoꞌn, benn akeꞌ yeolol da yálljetoꞌ rao nezenꞌ.
10 Eles nos prestaram muitas honras e, quando estávamos para embarcar, forneceram-nos os suprimentos que necessitávamos.
11 Gok chonn beꞌo zotoꞌ Maltanꞌ, naꞌll bazaꞌtoꞌ byoꞌtoꞌ to lo barco da bzaꞌa yellenꞌ nziꞌi Alejandría, leskaꞌ ganꞌ nziꞌi Malta, naꞌ brexhen chak bde da zayenꞌ. Naꞌ nben leꞌ barconꞌ lwaꞌa lsaꞌk ke beꞌnn kaꞌ re Cástor naꞌ Pólux.
11 Passados três meses, embarcamos num navio que tinha passado o inverno na ilha; era um navio alexandrino, que tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Naꞌ ka bllintoꞌ yell nziꞌi Siracusa naꞌ, bzotoꞌ gannaꞌ chonn lla.
12 Aportando em Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Naꞌ bdetoꞌ to lloeꞌ, to lloeꞌ yellrionꞌ, naꞌll bllintoꞌ yellenꞌ nziꞌi Regio. Bateyó dá to beꞌ daꞌo zaꞌa lleꞌlre, naꞌ bzaꞌtoꞌ, ballop lla bllintetoꞌ yellenꞌ re Puteoli.
13 Dali partimos e chegamos a Régio. No dia seguinte, soprando o vento sul, prosseguimos, chegando a Potéoli no segundo dia.
14 Puteoli naꞌ balláyetoꞌ beꞌnn lwelljtoꞌ kaꞌ nxenraꞌll Jesucristonꞌ, naꞌ goꞌtyoe akreꞌ netoꞌ nench gaꞌytoꞌ. Naꞌ bzorén aktoeꞌ to xhman, naꞌtell byejtoꞌ yellenꞌ nziꞌi Roma.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. E depois fomos para Roma.
15 Beꞌnn lwelljtoꞌ kaꞌ nxenraꞌll Jesucristonꞌ llaꞌa Romanꞌ, bnnez akreꞌ kaꞌ, naꞌ broꞌ akeꞌ nez badlez akeꞌ netoꞌ ganꞌ nziꞌi Foro de Apia, naꞌ ganꞌ nziꞌi Chonn Tiend. Ka breꞌe Pablonꞌ leakeꞌ, beꞌe yel llioxken ke Dios, naꞌll da xhen bayakxhenreꞌ.
15 Os irmãos dali tinham ouvido falar que estávamos chegando e foram até a praça de Ápio e às Três Vendas para nos encontrar. Vendo-os, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se encorajado.
16 Ka bllintoꞌ Romanꞌ, beꞌnn xan wakaꞌa ya kaꞌ, beneꞌ pres kaꞌ rallnaꞌa beꞌnn wnebiaꞌ ke wakaꞌa ya kaꞌ. Naꞌ Pablonꞌ beꞌe akeꞌ latj bzoeꞌ to kere, naꞌ kaꞌ bzo akteꞌ to wakaꞌa ya bdapeꞌ leꞌe.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão para morar por conta própria, sob a custódia de um soldado.
17 Ba gok chonn lla zo Pablonꞌ Romanꞌ, naꞌ goxheꞌ beꞌnn kaꞌ nak beꞌnn brao ke beꞌnn Israel kaꞌ llaꞌa Romanꞌ, naꞌ bdop akeꞌ lleꞌe leakeꞌ: —Reꞌ beꞌnn biꞌchaꞌ, nadaꞌ bibi da xhinnj nna gonaꞌ da wlleyiꞌ yell kellonꞌ, naꞌ bibi nna nniaꞌ ke da kaꞌ nao xozxtaꞌollo kaꞌ, naꞌ beꞌnn wrall kello kaꞌ beꞌx akeꞌ nadaꞌ Jerusalén naꞌ, naꞌll ben akeꞌ nadaꞌ rallnaꞌa beꞌnn Roma kaꞌ.
17 Três dias depois, ele convocou os líderes dos judeus. Quando estes se reuniram, Paulo lhes disse: "Meus irmãos, embora eu não tenha feito nada contra o nosso povo nem contra os costumes dos nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Naꞌ beꞌnn Roma kaꞌ, bnnabyoll akreꞌ nadaꞌ, naꞌll gokraꞌll akeꞌ yesán akeꞌ nadaꞌ, le bibi da xhinnj benaꞌ da nello llayaꞌl gataꞌ.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, porque eu não era culpado de crime algum que merecesse pena de morte.
19 Ka gokraꞌll akeꞌ yesán akeꞌ nadaꞌn, bi beꞌe beꞌnn wrall kello kaꞌ latj. Ke len naꞌ bnnabaꞌ wde akeꞌ nadaꞌ rao kwin rey Césarenꞌ, naꞌ kere zaꞌa gawaꞌ xhia ke yell kello naꞌn.
19 Todavia, tendo os judeus feito objeção, fui obrigado a apelar para César, não porém, por ter alguma acusação contra o meu próprio povo.
20 Naꞌllenꞌ ba goxhaꞌ reꞌ nench reꞌraꞌ reꞌ, naꞌ weꞌrenaꞌ reꞌ diꞌlle. Nllejaꞌ gden ki, ni ke danꞌ llbexhaꞌ yesbán Diosenꞌ beꞌnn wat kaꞌ, kaꞌkze llbexh zan beꞌnn Israel ak.
20 Por essa razão pedi para vê-los e conversar com vocês. Por causa da esperança de Israel é que estou preso com estas algemas".
21 Naꞌll lle beꞌnn kaꞌ leꞌe: —Ni to yich bi nna siꞌtoꞌ da zaꞌa Judeanꞌ weꞌn xtiꞌlloꞌ, leskaꞌ ni to beꞌnn wrall kello kaꞌ, bi nna yed yedtaweꞌ xhia, nneꞌe bi llonoꞌ wen.
21 Eles responderam: "Não recebemos nenhuma carta da Judéia a seu respeito, e nenhum dos irmãos que vieram de lá relatou ou disse qualquer coisa de mal contra você.
22 Naꞌ lleꞌnetoꞌ nnézetoꞌ bixhanꞌ nsaꞌo, gateze llénetoꞌ llwie akreꞌ da kobenꞌ naoꞌn.
22 Todavia, queremos ouvir de sua parte o que você pensa, pois sabemos que por todo lugar há gente falando contra esta seita".
23 Naꞌ beꞌe akeꞌ diꞌll dop akeꞌ to lla. Kat bllin llanꞌ, beꞌnn zan jak ganꞌ zo Pablonꞌ. Naꞌ bzoraweꞌ tzirte bllinte tlleꞌle lloeꞌreneꞌ leakeꞌ diꞌll kanꞌ nak yel llnebiaꞌ ke Diosenꞌ, naꞌ llzejnieꞌreꞌ leakeꞌ danꞌ ne ley danꞌ bzoj da Moisésenꞌ, naꞌ danꞌ bzoj beꞌnn kaꞌ beꞌe xtiꞌll Diosenꞌ kanaꞌ ke Jesús, nench chejleꞌ akeꞌ.
23 Assim combinaram encontrar-se com Paulo em dia determinado, indo em grupo ainda mais numeroso ao lugar onde ele estava. Desde a manhã até à tarde ele lhes deu explicações e lhes testemunhou do Reino de Deus, procurando convencê-los a respeito de Jesus, com base na Lei de Moisés e nos Profetas.
24 Baleꞌ llaze diꞌll kanꞌ ne Pablonꞌ, naꞌ ye baleꞌ bi llaz akseꞌ xtiꞌlleꞌn.
24 Alguns foram convencidos pelo que ele dizia, mas outros não creram.
25 Ka nak bi llak toze diꞌlle, naꞌ bzorao llallach akeꞌ. Naꞌ lle Pablonꞌ leakeꞌ: —Da li kwis llakte kanꞌ bzejnieꞌ Spíritu ke Diosenꞌ Isaías beꞌnnenꞌ beꞌe xtiꞌll Diosenꞌ kanaꞌ, nench golleꞌ xozxtaꞌollo kaꞌ:
25 Discordaram entre si mesmos e começaram a ir embora, depois de Paulo ter feito esta declaração final: "Bem que o Espírito Santo falou aos seus antepassados, por meio do profeta Isaías:
26 — ausente —
26 ‘Vá a este povo e diga: "Ainda que estejam sempre ouvindo, vocês nunca entenderão; ainda que estejam sempre vendo, jamais perceberão".
27 — ausente —
27 Pois o coração deste povo se tornou insensível; de má vontade ouviram com os seus ouvidos, e fecharam os seus olhos. Se assim não fosse, poderiam ver com os olhos, ouvir com os ouvidos, entender com o coração e converter-se, e eu os curaria’.
28 Naꞌ nnaꞌ llayaꞌl nnézere, ba bseꞌl Diosenꞌ yel wasrá rao beꞌnn kaꞌ bi nak beꞌnn Israel, naꞌ leakeꞌ wzenay, naꞌ yesrá Diosenꞌ leakeꞌ rao da xhinnj ke akeꞌn.
28 "Portanto, quero que saibam que esta salvação de Deus é enviada aos gentios; eles a ouvirão! "
29 Bayoll bne Pablonꞌ kaꞌ, naꞌ ballach beꞌnn Israel kaꞌ, zayej akeꞌ llak dilrén lwellj akeꞌ.
29 Depois que ele disse isto, os judeus se retiraram, discutindo intensamente entre si.
30 Pablonꞌ bzoeꞌ chop iz Romanꞌ lo yoꞌ ga bdixhjeꞌ, naꞌ brebeꞌ yeolol beꞌnn jawiá leꞌe.
30 Por dois anos inteiros Paulo permaneceu na casa que havia alugado, e recebia a todos os que iam vê-lo.
31 Naꞌ llyixjweꞌreꞌ kanꞌ nak yel llnebiaꞌ ke Diosenꞌ. Latj xhen goꞌt nench bzejnieꞌreꞌ xtiꞌll Xanllo Jesucristonꞌ, nono bze wlloneꞌ.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, abertamente e sem impedimento algum.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.