Atos 23

Yalálag Zapotec NT (ZPU_TBL) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Naꞌ Pablonꞌ, ka breꞌreꞌ beꞌnn wnebiaꞌ kaꞌ, lleꞌe leakeꞌ: —Reꞌ beꞌnn biꞌchaꞌ, chak ba bzorenaꞌ reꞌ bllinte nnaꞌ lla, nbaraz zo yichjraꞌlldaꞌwaꞌ llonaꞌ kanꞌ llazraꞌll Diosenꞌ.
1 Paulo, fixando os olhos no Sinédrio, disse: — Meus irmãos, tenho vivido até o dia de hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Naꞌ bxoz braonꞌ re Ananías golleꞌ beꞌnn kaꞌ ze kwit Pablonꞌ, bdap akeꞌ lloeꞌ.
2 Mas Ananias, o sumo sacerdote, mandou aos que estavam perto de Paulo que lhe batessem na boca.
3 Pablonꞌ lleꞌe leꞌe: —Dios kapeꞌ rweꞌ, beꞌnn wxhiyeꞌe, lliaꞌo gannaꞌ, gonoꞌ yel koxchis kanꞌ ne leyenꞌ, naꞌ llxinnjoꞌ, bi llonoꞌ kanꞌ ne leyenꞌ ke naken beꞌo latj bdap akeꞌ nadaꞌ.
3 Então Paulo lhe disse: — Deus há de ferir você, parede branqueada! Você está aí sentado para me julgar de acordo com a Lei e, contra a Lei, ordena que eu seja agredido?
4 Beꞌnn kaꞌ llaꞌa gannaꞌ, lle akeꞌ Pablonꞌ: —¿Bixchen lleꞌo bxoz brao ke Diosenꞌ kaꞌ?
4 Os que estavam ali perguntaram a Paulo: — Você está insultando o sumo sacerdote de Deus?
5 Naꞌll bne Pablonꞌ: —Beꞌnn biꞌchaꞌ ak, kere llakraꞌ chaꞌ bxoz braonꞌ, le ki nyoj xtiꞌll Diosenꞌ: “Bi nneꞌo zban ke beꞌnnenꞌ llnebiaꞌ rao yell koꞌo.”
5 Paulo respondeu: — Eu não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote. Porque está escrito: “Não fale mal de uma autoridade do seu povo.”
6 Pablonꞌ breꞌreꞌ beꞌnn kaꞌ llaꞌn, baleꞌ nak beꞌnn fariseo, naꞌ ye baleꞌ nak beꞌnn saduceo, naꞌll bnneꞌe zillje: —Lewzenay ke biꞌchaꞌ, nadaꞌ nakaꞌ beꞌnn fariseo, leskaꞌ biꞌch lwelljaꞌ nak akeꞌ beꞌnn fariseo. Naꞌ zoaꞌ ni, llonre yel koxchis kiaꞌ, ni ke danꞌ llejliaꞌ yebán beꞌnn wat kaꞌ.
6 Como Paulo sabia que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: — Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Estou sendo julgado por causa da esperança e da ressurreição dos mortos!
7 Ka bne Pablonꞌ kaꞌ, gok beꞌnn kaꞌ chopre, beꞌnn fariseo kaꞌ, naꞌ beꞌnn saduceo kaꞌ, bzorao llaꞌdyiꞌ lwellj akeꞌ.
7 Ditas estas palavras, começou uma grande discussão entre fariseus e saduceus, e o Sinédrio se dividiu.
8 Le beꞌnn saduceo kaꞌ, bi llejleꞌ akeꞌ chaꞌ yebán beꞌnn wat kaꞌ, naꞌ ne akeꞌ nono angl, naꞌ bibi spíritu zo. Naꞌ beꞌnn fariseo kaꞌ llejleꞌ akeꞌ yeolol da ki.
8 Pois os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito, ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 Llakia kwis llak llchachrén lwellj akeꞌ. Naꞌ bzollaꞌa beꞌnn kaꞌ llsedre ke ley danꞌ bzoj da Moisésenꞌ, llon akeꞌ txhen beꞌnn fariseo kaꞌ, bne akeꞌ: —Bibi doꞌl ke beꞌnnenꞌ de, bixha chaꞌ to alm o chaꞌ to angl balwill leꞌe, bi gonllo kaꞌ, nxholl gonllo da bi lloꞌraꞌll Diosenꞌ.
9 Houve, pois, muita gritaria no Sinédrio. E, levantando-se alguns escribas que eram do partido dos fariseus, discutiam, dizendo: — Não achamos neste homem mal algum. E se, de fato, algum espírito ou anjo falou com ele?
10 Naꞌ blleꞌ to wdil xhen radj akeꞌn, to blleb xan wakaꞌa ya kaꞌ wxhoxhjtin akeꞌ Pablonꞌ. Naꞌ golleꞌ beꞌnn wakaꞌa ya kaꞌ, jaxhob akeꞌ leꞌe radj akeꞌn, naꞌ bacheꞌe akeꞌ leꞌe ganꞌ llaꞌa akeꞌn.
10 Como a discussão ficava cada vez mais intensa, o comandante, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 Bateyó, tlleꞌle broeꞌrao Xanllo Jesucristonꞌ, Pablonꞌ, lleꞌe leꞌe: —Bendipraꞌll Pablo, kanꞌ benoꞌ beꞌo xtiꞌllaꞌn Jerusalén ni, kaꞌkze gonoꞌ kat llinoꞌ Roma.
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado de Paulo, disse:
12 Naꞌ bateyó bal beꞌnn Israel kaꞌ, beꞌe akeꞌ diꞌll got akeꞌ Pablonꞌ, naꞌ bcheb akeꞌ bne akeꞌ: —Bi yeꞌj gaokzllo llinte kat gotllo Pablonꞌ, Dios wlleyieꞌ kon to lliꞌo chaꞌ bi gonllo danꞌ ba bnello gonllo.
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 Nak ka choa (40) wde beꞌnn kaꞌ beꞌe diꞌllenꞌ kaꞌ.
13 Eram mais de quarenta os que se envolveram nessa conspiração.
14 Naꞌll byej akeꞌ rao bxoz wnebiaꞌ kaꞌ, naꞌ rao beꞌnn gor brao ke beꞌnn Israel kaꞌ, naꞌ goll akeꞌ leakeꞌ: —Ba bentoꞌ diꞌll bi yeꞌj gaotoꞌ llinte kat gottoꞌ Pablonꞌ.
14 Estes foram falar com os principais sacerdotes e os anciãos e disseram: — Juramos, sob pena de maldição, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 Naꞌ lleꞌnetoꞌ reꞌ beꞌnn wnebiaꞌ yere xan wakaꞌa ya kaꞌ, yedweꞌe Pablonꞌ raorenꞌ, yereꞌ lleꞌnere nnézere ye to chop binꞌ lloneꞌ, naꞌ netoꞌ kweꞌnaotoꞌ tnez gottoeꞌ.
15 Por isso, agora, juntamente com o Sinédrio, mandem um recado ao comandante para que ele o apresente a vocês, sob o pretexto de que desejam investigar mais acuradamente o caso dele; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para matá-lo.
16 Bixha to bi nak xhiꞌnn noꞌr zan Pablonꞌ, bénebeꞌ kanꞌ llwia akeꞌ gon akeꞌn, naꞌ byejbeꞌ ganꞌ llaꞌa wakaꞌa ya kaꞌ, naꞌ gollbeꞌ Pablonꞌ kaꞌ.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a respeito da trama, foi, entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Pablonꞌ goxheꞌ to beꞌnn nak xan wakaꞌa ya kaꞌ, lleꞌe leꞌe: —Jwaꞌa bi ni rao xanrenꞌ, de to diꞌll weꞌrenbeꞌ leꞌe.
17 Então este, chamando um dos centuriões, disse: — Leve este rapaz ao comandante, porque tem algo a dizer.
18 Naꞌ bcheꞌe beꞌnnenꞌ lebeꞌ, jweꞌebeꞌ rao xan akeꞌn, naꞌ lleꞌe leꞌe: —Pablonꞌ beꞌnnenꞌ yoꞌ rill yanꞌ bnnabeꞌ okré yedwaꞌa bi ni raoꞌn, de to diꞌll weꞌrenbeꞌ rweꞌ.
18 O centurião levou o rapaz ao comandante e disse: — O prisioneiro Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse à sua presença este rapaz, pois tem algo a dizer ao senhor.
19 Beꞌnnenꞌ llnebiaꞌn beꞌxeꞌ taꞌkbeꞌ, bcheꞌebeꞌ ga yobre, naꞌ bnnabrebeꞌ: —¿Bi diꞌllenꞌ lleꞌnroꞌ weꞌrenoꞌ nadaꞌ?
19 O comandante pegou o rapaz pela mão e, levando-o para um lado, perguntou-lhe: — O que você tem para me dizer?
20 Naꞌll llebeꞌ leꞌe: —Beꞌnn wrall ketoꞌ kaꞌ, ba beꞌe akeꞌ diꞌll, ye akeꞌ rweꞌ, wxe lljwaꞌo Pablonꞌ rao beꞌnn wnebiaꞌ ke akeꞌ kaꞌ, nne akeꞌ lleꞌn akreꞌ nnez akreꞌ ye to chop diꞌll binꞌ lloneꞌ.
20 Ele respondeu: — Os judeus decidiram pedir ao senhor que, amanhã, apresente Paulo ao Sinédrio, sob o pretexto de que desejam fazer uma investigação mais acurada a respeito dele.
21 Bi chejleꞌo ke akeꞌ, ke do choa beꞌnn kaꞌ kweꞌnao akeꞌ leꞌe tnez, ba beꞌe akeꞌ diꞌll, bi yeꞌj gao akeꞌ llinte kat got akeꞌ Pablonꞌ. Naꞌ nnaꞌ to llbexh akzeꞌ bi nneꞌo rweꞌ.
21 Não se deixe persuadir, porque mais de quarenta deles armaram uma emboscada. Fizeram um pacto de, sob pena de maldição, não comer, nem beber, enquanto não matarem Paulo; e agora estão prontos, esperando que o senhor prometa atender o pedido deles.
22 Ka bazaꞌbeꞌ naꞌ, xan wakaꞌa ya kaꞌ lleꞌebeꞌ, nono yebeꞌ ka diꞌllenꞌ beꞌe akeꞌn.
22 Então o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que não dissesse a ninguém ter lhe trazido estas informações.
23 Naꞌll xan wakaꞌa ya kaꞌ goxheꞌ chop beꞌnn kaꞌ nlan to gayoa (100) wej wakaꞌa ya, naꞌ golleꞌ leakeꞌ gon akeꞌ xhnid chop gayoa (200) wakaꞌa ya, ye wyon chi (70) beꞌnn llbia kabay, naꞌll chop gayoa (200) beꞌnn llak yitjen yay da nak da rao la nench lljakeꞌ Cesarea lladá ga tlleꞌle.
23 Chamando dois centuriões, ordenou: — Tenham de prontidão duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem até Cesareia a partir das nove horas da noite.
24 Leskaꞌ lleꞌe leakeꞌ gon akeꞌ xhnid to kabay kwia Pablonꞌ nench llineꞌ wen ka nak lljwaꞌa akeꞌ leꞌe rao beꞌnnenꞌ llnebiaꞌn re Félix.
24 Preparem também animais para fazer Paulo montar e levem-no com segurança ao governador Félix.
25 Naꞌll bzojeꞌ to yich da bseꞌleꞌ rao beꞌnnenꞌ llnebiaꞌn nen ki:
25 O comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 “Nadaꞌ Claudio Lisias, llzojaꞌ rweꞌ beꞌnn llnebiaꞌ, rweꞌ Félix, nakoꞌ beꞌnn brao, llwapaꞌ rweꞌ lliox.
26 “Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Beꞌnn Israel kaꞌ beꞌx akeꞌ beꞌnnenꞌ gokraꞌll akeꞌ got akeꞌ leꞌe. Bixha bnnezraꞌ ndieꞌ yich nakeꞌ beꞌnn Roma, naꞌ bakeꞌe rao naꞌa akeꞌn.
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 Gokraꞌllaꞌ nnezraꞌ bi ken llao akeꞌ xhia keꞌe, naꞌ jweꞌe rao beꞌnn wnebiaꞌ ke akeꞌ kaꞌ.
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, levei-o ao Sinédrio deles.
29 Naꞌ benraꞌ llao akeꞌ xhia bi lloneꞌ ka ne ley ke akeꞌn. Bixha ke nak da ni, bi naken zi gotlloeꞌ, naꞌ bi naken zi choeꞌ rill yanꞌ.
29 Descobri que ele era acusado de coisas referentes à lei que os rege, mas nada que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 Bixha bnnézkzeraꞌ beꞌnn Israel kaꞌ beꞌe akeꞌ diꞌll kweꞌnao akeꞌ leꞌe nench got akeꞌ leꞌe. Ke len naꞌ llseꞌleꞌ raoꞌn, naꞌ leskaꞌ ba gollaꞌ beꞌnn kaꞌ llao xhianꞌ yed akeꞌ raoꞌn, naꞌ nne akeꞌ binꞌ de ke akeꞌ ren leꞌe. Sochgoꞌ wen.”
30 Sendo eu informado de que ia haver uma emboscada contra o homem, tratei de enviá-lo imediatamente ao senhor, intimando também os acusadores a irem dizer, na sua presença, o que eles têm contra ele. Passe bem.”
31 Bllin tlleꞌle, naꞌ ben wakaꞌa ya kaꞌ kon kanꞌ bne xan akeꞌ, bcheꞌe akeꞌ Pablonꞌ, jwaꞌa akeꞌ leꞌe ganꞌ ne Antípatris.
31 Então os soldados, conforme lhes foi ordenado, pegaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride.
32 Bateyó wakaꞌa ya kaꞌ jak kon niaꞌ babiꞌ akeꞌ ganꞌ llaꞌa akeꞌn naꞌ zjak zreze beꞌnn kaꞌ llia kabayenꞌ ren Pablonꞌ.
32 No dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado os cavaleiros encarregados de seguir viagem com ele.
33 Ka bllin akeꞌ ganꞌ nziꞌi Cesareanꞌ, naꞌ beꞌe akeꞌ beꞌnnenꞌ llnebiaꞌn yichenꞌ, leskaꞌ ben akteꞌ Pablonꞌ rallneꞌe.
33 Quando estes chegaram a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 Bayoll beleꞌ yichenꞌ naꞌ bnnabeꞌ ga beꞌnne Pablonꞌ, naꞌ ka bnnezreꞌ zeꞌe ganꞌ nziꞌi Cilicia,
34 Lida a carta, o governador perguntou de que província Paulo era. E, quando soube que era da Cilícia,
35 naꞌll lleꞌe Pablonꞌ: —Nnaꞌ weꞌllo diꞌll katenꞌ yed beꞌnn kaꞌ llao xhianꞌ. Naꞌ golleꞌ leakeꞌ jaloꞌ akeꞌ leꞌe lo yoꞌ ganꞌ llon Herodes yel koxchis.
35 disse: — Ouvirei você quando chegarem os seus acusadores. E mandou que ele ficasse preso no Pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.