Atos 16
Yalálag Zapotec NT (ZPU_TBL) vs VC
1 Naꞌ bllin Pablonꞌ ren Silas yell kaꞌ re Derbe naꞌ Listra. Gannaꞌ jadiꞌ akreꞌ to beꞌnn re Timoteo, naꞌ nxenraꞌlleꞌ Jesucristonꞌ, xhnaꞌ Timoteonꞌ nakeꞌ beꞌnn Israel, leskaꞌ nxenraꞌlleꞌ Jesucristonꞌ, naꞌ xeꞌe nakeꞌ beꞌnn griego.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,
2 Beꞌnn kaꞌ nxenraꞌll Jesucristonꞌ llaꞌa Listra, naꞌ Iconio, lloeꞌ akeꞌ diꞌll nak Timoteonꞌ beꞌnn wen.
2 que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.
3 Pablonꞌ byazraꞌlleꞌ wcheꞌe leꞌe, naꞌ zgaꞌtek bzoeꞌ leꞌe sen danꞌ nziꞌi circuncisión, nench bibi de nne beꞌnn Israel kaꞌ llaꞌa do gannaꞌ, le nnez akreꞌ xeꞌen bi nakeꞌ beꞌnn Israel.
3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.
4 Naꞌ yeololte yell ganꞌ bde akeꞌn, bdixjweꞌ akreꞌ beꞌnn kaꞌ ba nxenraꞌll Jesucristonꞌ kanꞌ llayaꞌl gon akeꞌ, kanꞌ bne postl kaꞌ, naꞌ ren beꞌnn gor brao kaꞌ llaꞌa Jerusalén naꞌ.
4 Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Naꞌ Beꞌnn kaꞌ ba lldop ll-llay llonliraꞌll Jesucristonꞌ, toto yell yezikre llxenraꞌll akeꞌ Leꞌe, naꞌ tlla tlla zjazell llan akeꞌ.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.
6 Spíritu ke Diosenꞌ bi beꞌn latj weꞌe akeꞌ xtiꞌll Diosenꞌ yell kaꞌ ganꞌ nziꞌi Asia, naꞌll to bde akzeꞌ yell kaꞌ ganꞌ nziꞌi Frigia naꞌ Galacia.
6 Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.
7 Bllin akteꞌ ganꞌ nziꞌi Misia, naꞌ gokraꞌll akeꞌ lljakeꞌ yell kaꞌ do ganꞌ nziꞌi Bitinia, leskaꞌ bi beꞌe Spíritu ke Diosenꞌ latj.
7 Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Naꞌll to bde akzeꞌ Misia, bllin akteꞌ yellenꞌ re Troas.
8 Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.
9 Rao lleꞌ naꞌ, breꞌdaꞌwe Pablonꞌ, breꞌreꞌ to beꞌnn Macedonianꞌ llaꞌtyoereꞌ leꞌe, lleꞌe leꞌe: “Yoꞌo Macedonianꞌ nench gakrenoꞌ netoꞌ.”
9 De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!
10 Kate bde gok kaꞌ, le bsiniaꞌte ketoꞌ chejtoꞌ yell kaꞌ do ganꞌ nziꞌi Macedonianꞌ, le byejnieꞌtoꞌ Dios naꞌkzenꞌ llseꞌleꞌ netoꞌ chixjweꞌtoꞌ Diꞌll Wen ke Jesucristonꞌ gannaꞌ.
10 Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.
11 Troas naꞌ byoꞌtoꞌ barco da zej lixhej ganꞌ ne Samotracia, to yellrio da lliꞌ kllol nis, naꞌ bateyó naꞌ bllintoꞌ yellenꞌ re Neápolis.
11 Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;
12 Neápolis naꞌ bzaꞌtoꞌ, naꞌ bllintoꞌ yellenꞌ re Filipos ganꞌ nbane Macedonia, Filipos naꞌ naken to yell brao ga llaꞌa beꞌnn Roma, naꞌ bzotoꞌ to chiꞌi gannaꞌ.
12 e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.
13 To lla nbaꞌnne ke beꞌnn Israel kaꞌ, bllojtoꞌ yellenꞌ byejtoꞌ lloaꞌ yeo ga lladop akeꞌ llalwill akeꞌ Diosenꞌ, naꞌ blleꞌtoꞌ beꞌrentoꞌ bal noꞌr kaꞌ bllayenꞌ diꞌlle.
13 No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.
14 Radj noꞌr kaꞌ ren to noꞌr re Lidia, beꞌnn yellenꞌ re Tiatira, naꞌ non xchineꞌ lloꞌteꞌ raꞌll chaꞌo da morad. Lidianꞌ lloeꞌraweꞌ Dios, naꞌ llieꞌ llzenayeꞌ, naꞌ Xanllo Diosenꞌ bsarjeꞌ yichjraꞌlldaꞌweꞌ nench bzenayeꞌ kanꞌ ne Pablonꞌ.
14 Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Naꞌ kaꞌ blloeꞌ nis ren beꞌnn kaꞌ llaꞌa rilleꞌn, naꞌ goꞌtyoereꞌ netoꞌ neꞌe: —Chaꞌ ba llakliere danꞌ ba llonliraꞌllaꞌ Xanllonꞌ, lechoꞌo rillaꞌ, naꞌ sore. Naꞌll bchieꞌreꞌ netoꞌ nench byejtoꞌ rilleꞌn.
15 Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.
16 Gok ye to lla chak zejtoꞌ lljeꞌrentoꞌ Diosenꞌ diꞌlle, balláyetoꞌ to bi noꞌre, yoꞌbeꞌ daxiꞌo da llanneyaꞌ. Da xhen llon xanbeꞌ gan ke danꞌ llanneyaꞌbeꞌ naꞌ.
16 Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.
17 Naꞌll badnnaobeꞌ netoꞌ ren Pablo naꞌ, llosiaꞌbeꞌ nebeꞌ: —¡Beꞌnn kinꞌ llon akeꞌ xchin Dios, beꞌnn zo yebá, naꞌ llyixjweꞌ akreꞌ akre nak nez ke Diosenꞌ danꞌ nsaꞌa yel wasrá!
17 Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.
18 Naꞌ kaꞌ llonbeꞌ naobeꞌ netoꞌ gokte zan lla, naꞌ bi byazraꞌll Pablonꞌ kanꞌ llonbeꞌ, naꞌ bayechjeꞌ, lleꞌe daxiꞌon yoꞌ yichjraꞌlldaꞌo bi noꞌrenꞌ: —Kone yel wak ke Jesucristo, llepaꞌ rweꞌ yellojoꞌ yichjraꞌlldaꞌo bi noꞌrenꞌ. Naꞌll le ballojten.
18 Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.
19 Bixha ka gokbeꞌe beꞌnn kaꞌ nak xan bi noꞌrenꞌ, naꞌ zerao yel wniaꞌ ke akeꞌn, ka nak ba balloj yel llnneyaꞌ ke bi noꞌrenꞌ, naꞌ beꞌx akeꞌ Pablonꞌ ren Silas, naꞌ jwaꞌa akeꞌ leakeꞌ lao yaꞌa ganꞌ llaꞌa beꞌnn kaꞌ llnebiaꞌ.
19 Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.
20 Ka bllin akeꞌ rao koxchis kaꞌ, lle akeꞌ leakeꞌ: —Beꞌnn Israel ki da akeꞌ llta llnne akeꞌ beꞌnn rao yell kellonꞌ.
20 Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.
21 Llroeꞌ akreꞌ leakeꞌ to da yobre da bi gak nnao lliꞌo, naꞌ bi llayaꞌl gonllon nakllo beꞌnn Roma.
21 E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.
22 Naꞌll bdop beꞌnn zan goꞌdyiꞌ akeꞌ Pablonꞌ ren Silas, naꞌ golj akeꞌ xharaꞌn akeꞌn, naꞌ koxchis kaꞌ goll akeꞌ beꞌnn kaꞌ bdin akeꞌ leakeꞌ xhis.
22 O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.
23 Bayoll bdintat akeꞌ leakeꞌ, naꞌll broꞌ akeꞌ leakeꞌ rill ya, naꞌ goll akeꞌ beꞌnnenꞌ llap rill yanꞌ wsejeꞌn da war.
23 Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Ka bene beꞌnnenꞌ llap rill yanꞌ kaꞌ, naꞌ jaloeꞌ leakeꞌ lo rill ya da zo loete. Naꞌll ye to chiꞌi, broeꞌ yen niaꞌ akeꞌn to lo yay da nziꞌi cepo.
24 Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.
25 Do llere naꞌ, Pablo ren Silas lloeꞌrén akeꞌ Diosenꞌ diꞌlle, naꞌ llol akeꞌ lloeꞌrao akeꞌ Dios, naꞌ beꞌnn kaꞌ yelaꞌ llaꞌa rill yanꞌ, llzenay akeꞌ kanꞌ llol akeꞌn.
25 Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26 Bixha kate bxhoꞌkze da xhen, naꞌ bnniben rill yanꞌ, yeololte ganꞌ nsej akeꞌ warenꞌ, byarj aken naꞌ gden kaꞌ yoꞌ yen taꞌk beꞌnn kaꞌ llaꞌa lo rill yanꞌ, to wrazze bayell akeꞌn.
26 Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.
27 Ka babán beꞌnnenꞌ llap rill yanꞌ, gokbeꞌreꞌ ba nyarj rill yanꞌ, naꞌ blechj spad keꞌen gokraꞌlleꞌ wayot kwineꞌ, llakreꞌ chaꞌ yeolol beꞌnn kaꞌ llaꞌa lo rill ya naꞌ, ba baxhonnj akeꞌ.
27 Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.
28 Naꞌ Pablonꞌ bnneꞌe zillj, lleꞌe leꞌe: —Bi gonoꞌ kaꞌ, ni llaꞌa yeololtoꞌ.
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.
29 Naꞌll beꞌnnenꞌ bnnabeꞌ to yiꞌ, naꞌ byoꞌdoeꞌ lo rill yanꞌ, bllinte ganꞌ ze Pablo ren Silas naꞌ, to xhiztiteꞌ bcheꞌk xhibeꞌ rao akeꞌn.
29 Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.
30 Naꞌll le babejteꞌ leakeꞌ, naꞌ lleꞌe leakeꞌ: —¿Bi llayaꞌl gonaꞌ nench yeraꞌ rao da xhinnjenꞌ?
30 Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?
31 Naꞌll lle akeꞌ leꞌe: —Gonliraꞌlloꞌ Xanllo Jesucristonꞌ, naꞌll yesreꞌe rweꞌ rao da xhinnjenꞌ ren beꞌnn llaꞌa lo yoꞌ rilloꞌ.
31 Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.
32 Naꞌll le broeꞌ aktereꞌ leꞌe xtiꞌll Xanllonꞌ rente beꞌnn kaꞌ llaꞌa lo yoꞌ rilleꞌ.
32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33 Leskaꞌ rao yer naꞌ, bdib beꞌnnenꞌ llap rill yanꞌ rao weꞌe ke akeꞌn, naꞌll le blloateꞌ nis ren yeolol beꞌnn kaꞌ llaꞌa lo yoꞌ rilleꞌ naꞌ.
33 Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.
34 Le bacheꞌteꞌ leakeꞌ rilleꞌ, beꞌe da bdao akeꞌ, llawereꞌ kwis ka nak yeolol akeꞌ ba nxenraꞌll Dios.
34 Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.
35 Ka byeniꞌn bseꞌl koxchis kaꞌ policía kaꞌ, naꞌ goll akeꞌ beꞌnnenꞌ llap rill yanꞌ: —Basán beꞌnn kaꞌ.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.
36 Naꞌll beꞌnnenꞌ llap rill yanꞌ lleꞌe Pablonꞌ: —Ba bseꞌl koxchis kaꞌ rson ba gok yesanaꞌ reꞌ, naꞌ nnaꞌ lewalloje, lewayejchga wen nnaꞌ.
36 O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.
37 Naꞌ Pablonꞌ lleꞌe policía kaꞌ: —Zgaꞌtek bdintat akeꞌ netoꞌ rao lkweꞌ beꞌnn zan kaꞌ latj gon akeꞌ yel koxchis ketoꞌ, naꞌtell broꞌ akeꞌ netoꞌ rill ya, naꞌ nnaꞌ lleꞌn akchekreꞌ yesán akeꞌ netoꞌ llillize, renchaꞌ ndetetoꞌ leꞌ yich naktoꞌ beꞌnn Roma. Naꞌ bi yellojtoꞌ, dekz de yed kwin akeꞌ yedrej akeꞌ netoꞌ.
37 Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!
38 Policía kaꞌ le jayell akteꞌ koxchis kaꞌ kanꞌ bne Pablonꞌ, naꞌll blleb akeꞌ kwis, ka ben akreꞌ nak beꞌnn kaꞌ beꞌnn Roma.
38 Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.
39 Naꞌll jak koxchis kaꞌ rao Pablonꞌ ren Silas, naꞌ bnnab akeꞌ siꞌxhen akeꞌ kanꞌ goken, naꞌ babej akeꞌ leakeꞌ rill yanꞌ. Naꞌ goꞌtyoe akreꞌ leakeꞌ gon akeꞌ okré yelloj akeꞌ yellenꞌ.
39 Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.
40 Kaꞌ balloj akeꞌ rill yanꞌ, naꞌ jayakeꞌ rill Lidianꞌ, naꞌ beꞌrén akeꞌ beꞌnn kaꞌ nxenraꞌll Jesucristonꞌ diꞌlle, beꞌltip akeꞌ leakeꞌ, naꞌll bazaꞌa akeꞌ.
40 Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.