Atos 16

Yalálag Zapotec NT (ZPU_TBL) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Naꞌ bllin Pablonꞌ ren Silas yell kaꞌ re Derbe naꞌ Listra. Gannaꞌ jadiꞌ akreꞌ to beꞌnn re Timoteo, naꞌ nxenraꞌlleꞌ Jesucristonꞌ, xhnaꞌ Timoteonꞌ nakeꞌ beꞌnn Israel, leskaꞌ nxenraꞌlleꞌ Jesucristonꞌ, naꞌ xeꞌe nakeꞌ beꞌnn griego.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Beꞌnn kaꞌ nxenraꞌll Jesucristonꞌ llaꞌa Listra, naꞌ Iconio, lloeꞌ akeꞌ diꞌll nak Timoteonꞌ beꞌnn wen.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Pablonꞌ byazraꞌlleꞌ wcheꞌe leꞌe, naꞌ zgaꞌtek bzoeꞌ leꞌe sen danꞌ nziꞌi circuncisión, nench bibi de nne beꞌnn Israel kaꞌ llaꞌa do gannaꞌ, le nnez akreꞌ xeꞌen bi nakeꞌ beꞌnn Israel.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Naꞌ yeololte yell ganꞌ bde akeꞌn, bdixjweꞌ akreꞌ beꞌnn kaꞌ ba nxenraꞌll Jesucristonꞌ kanꞌ llayaꞌl gon akeꞌ, kanꞌ bne postl kaꞌ, naꞌ ren beꞌnn gor brao kaꞌ llaꞌa Jerusalén naꞌ.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Naꞌ Beꞌnn kaꞌ ba lldop ll-llay llonliraꞌll Jesucristonꞌ, toto yell yezikre llxenraꞌll akeꞌ Leꞌe, naꞌ tlla tlla zjazell llan akeꞌ.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Spíritu ke Diosenꞌ bi beꞌn latj weꞌe akeꞌ xtiꞌll Diosenꞌ yell kaꞌ ganꞌ nziꞌi Asia, naꞌll to bde akzeꞌ yell kaꞌ ganꞌ nziꞌi Frigia naꞌ Galacia.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Bllin akteꞌ ganꞌ nziꞌi Misia, naꞌ gokraꞌll akeꞌ lljakeꞌ yell kaꞌ do ganꞌ nziꞌi Bitinia, leskaꞌ bi beꞌe Spíritu ke Diosenꞌ latj.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Naꞌll to bde akzeꞌ Misia, bllin akteꞌ yellenꞌ re Troas.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Rao lleꞌ naꞌ, breꞌdaꞌwe Pablonꞌ, breꞌreꞌ to beꞌnn Macedonianꞌ llaꞌtyoereꞌ leꞌe, lleꞌe leꞌe: “Yoꞌo Macedonianꞌ nench gakrenoꞌ netoꞌ.”
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Kate bde gok kaꞌ, le bsiniaꞌte ketoꞌ chejtoꞌ yell kaꞌ do ganꞌ nziꞌi Macedonianꞌ, le byejnieꞌtoꞌ Dios naꞌkzenꞌ llseꞌleꞌ netoꞌ chixjweꞌtoꞌ Diꞌll Wen ke Jesucristonꞌ gannaꞌ.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Troas naꞌ byoꞌtoꞌ barco da zej lixhej ganꞌ ne Samotracia, to yellrio da lliꞌ kllol nis, naꞌ bateyó naꞌ bllintoꞌ yellenꞌ re Neápolis.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Neápolis naꞌ bzaꞌtoꞌ, naꞌ bllintoꞌ yellenꞌ re Filipos ganꞌ nbane Macedonia, Filipos naꞌ naken to yell brao ga llaꞌa beꞌnn Roma, naꞌ bzotoꞌ to chiꞌi gannaꞌ.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 To lla nbaꞌnne ke beꞌnn Israel kaꞌ, bllojtoꞌ yellenꞌ byejtoꞌ lloaꞌ yeo ga lladop akeꞌ llalwill akeꞌ Diosenꞌ, naꞌ blleꞌtoꞌ beꞌrentoꞌ bal noꞌr kaꞌ bllayenꞌ diꞌlle.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Radj noꞌr kaꞌ ren to noꞌr re Lidia, beꞌnn yellenꞌ re Tiatira, naꞌ non xchineꞌ lloꞌteꞌ raꞌll chaꞌo da morad. Lidianꞌ lloeꞌraweꞌ Dios, naꞌ llieꞌ llzenayeꞌ, naꞌ Xanllo Diosenꞌ bsarjeꞌ yichjraꞌlldaꞌweꞌ nench bzenayeꞌ kanꞌ ne Pablonꞌ.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Naꞌ kaꞌ blloeꞌ nis ren beꞌnn kaꞌ llaꞌa rilleꞌn, naꞌ goꞌtyoereꞌ netoꞌ neꞌe: —Chaꞌ ba llakliere danꞌ ba llonliraꞌllaꞌ Xanllonꞌ, lechoꞌo rillaꞌ, naꞌ sore. Naꞌll bchieꞌreꞌ netoꞌ nench byejtoꞌ rilleꞌn.
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Gok ye to lla chak zejtoꞌ lljeꞌrentoꞌ Diosenꞌ diꞌlle, balláyetoꞌ to bi noꞌre, yoꞌbeꞌ daxiꞌo da llanneyaꞌ. Da xhen llon xanbeꞌ gan ke danꞌ llanneyaꞌbeꞌ naꞌ.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Naꞌll badnnaobeꞌ netoꞌ ren Pablo naꞌ, llosiaꞌbeꞌ nebeꞌ: —¡Beꞌnn kinꞌ llon akeꞌ xchin Dios, beꞌnn zo yebá, naꞌ llyixjweꞌ akreꞌ akre nak nez ke Diosenꞌ danꞌ nsaꞌa yel wasrá!
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Naꞌ kaꞌ llonbeꞌ naobeꞌ netoꞌ gokte zan lla, naꞌ bi byazraꞌll Pablonꞌ kanꞌ llonbeꞌ, naꞌ bayechjeꞌ, lleꞌe daxiꞌon yoꞌ yichjraꞌlldaꞌo bi noꞌrenꞌ: —Kone yel wak ke Jesucristo, llepaꞌ rweꞌ yellojoꞌ yichjraꞌlldaꞌo bi noꞌrenꞌ. Naꞌll le ballojten.
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Bixha ka gokbeꞌe beꞌnn kaꞌ nak xan bi noꞌrenꞌ, naꞌ zerao yel wniaꞌ ke akeꞌn, ka nak ba balloj yel llnneyaꞌ ke bi noꞌrenꞌ, naꞌ beꞌx akeꞌ Pablonꞌ ren Silas, naꞌ jwaꞌa akeꞌ leakeꞌ lao yaꞌa ganꞌ llaꞌa beꞌnn kaꞌ llnebiaꞌ.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Ka bllin akeꞌ rao koxchis kaꞌ, lle akeꞌ leakeꞌ: —Beꞌnn Israel ki da akeꞌ llta llnne akeꞌ beꞌnn rao yell kellonꞌ.
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 Llroeꞌ akreꞌ leakeꞌ to da yobre da bi gak nnao lliꞌo, naꞌ bi llayaꞌl gonllon nakllo beꞌnn Roma.
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Naꞌll bdop beꞌnn zan goꞌdyiꞌ akeꞌ Pablonꞌ ren Silas, naꞌ golj akeꞌ xharaꞌn akeꞌn, naꞌ koxchis kaꞌ goll akeꞌ beꞌnn kaꞌ bdin akeꞌ leakeꞌ xhis.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Bayoll bdintat akeꞌ leakeꞌ, naꞌll broꞌ akeꞌ leakeꞌ rill ya, naꞌ goll akeꞌ beꞌnnenꞌ llap rill yanꞌ wsejeꞌn da war.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Ka bene beꞌnnenꞌ llap rill yanꞌ kaꞌ, naꞌ jaloeꞌ leakeꞌ lo rill ya da zo loete. Naꞌll ye to chiꞌi, broeꞌ yen niaꞌ akeꞌn to lo yay da nziꞌi cepo.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Do llere naꞌ, Pablo ren Silas lloeꞌrén akeꞌ Diosenꞌ diꞌlle, naꞌ llol akeꞌ lloeꞌrao akeꞌ Dios, naꞌ beꞌnn kaꞌ yelaꞌ llaꞌa rill yanꞌ, llzenay akeꞌ kanꞌ llol akeꞌn.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 Bixha kate bxhoꞌkze da xhen, naꞌ bnniben rill yanꞌ, yeololte ganꞌ nsej akeꞌ warenꞌ, byarj aken naꞌ gden kaꞌ yoꞌ yen taꞌk beꞌnn kaꞌ llaꞌa lo rill yanꞌ, to wrazze bayell akeꞌn.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Ka babán beꞌnnenꞌ llap rill yanꞌ, gokbeꞌreꞌ ba nyarj rill yanꞌ, naꞌ blechj spad keꞌen gokraꞌlleꞌ wayot kwineꞌ, llakreꞌ chaꞌ yeolol beꞌnn kaꞌ llaꞌa lo rill ya naꞌ, ba baxhonnj akeꞌ.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Naꞌ Pablonꞌ bnneꞌe zillj, lleꞌe leꞌe: —Bi gonoꞌ kaꞌ, ni llaꞌa yeololtoꞌ.
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Naꞌll beꞌnnenꞌ bnnabeꞌ to yiꞌ, naꞌ byoꞌdoeꞌ lo rill yanꞌ, bllinte ganꞌ ze Pablo ren Silas naꞌ, to xhiztiteꞌ bcheꞌk xhibeꞌ rao akeꞌn.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Naꞌll le babejteꞌ leakeꞌ, naꞌ lleꞌe leakeꞌ: —¿Bi llayaꞌl gonaꞌ nench yeraꞌ rao da xhinnjenꞌ?
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Naꞌll lle akeꞌ leꞌe: —Gonliraꞌlloꞌ Xanllo Jesucristonꞌ, naꞌll yesreꞌe rweꞌ rao da xhinnjenꞌ ren beꞌnn llaꞌa lo yoꞌ rilloꞌ.
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Naꞌll le broeꞌ aktereꞌ leꞌe xtiꞌll Xanllonꞌ rente beꞌnn kaꞌ llaꞌa lo yoꞌ rilleꞌ.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Leskaꞌ rao yer naꞌ, bdib beꞌnnenꞌ llap rill yanꞌ rao weꞌe ke akeꞌn, naꞌll le blloateꞌ nis ren yeolol beꞌnn kaꞌ llaꞌa lo yoꞌ rilleꞌ naꞌ.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Le bacheꞌteꞌ leakeꞌ rilleꞌ, beꞌe da bdao akeꞌ, llawereꞌ kwis ka nak yeolol akeꞌ ba nxenraꞌll Dios.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Ka byeniꞌn bseꞌl koxchis kaꞌ policía kaꞌ, naꞌ goll akeꞌ beꞌnnenꞌ llap rill yanꞌ: —Basán beꞌnn kaꞌ.
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Naꞌll beꞌnnenꞌ llap rill yanꞌ lleꞌe Pablonꞌ: —Ba bseꞌl koxchis kaꞌ rson ba gok yesanaꞌ reꞌ, naꞌ nnaꞌ lewalloje, lewayejchga wen nnaꞌ.
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Naꞌ Pablonꞌ lleꞌe policía kaꞌ: —Zgaꞌtek bdintat akeꞌ netoꞌ rao lkweꞌ beꞌnn zan kaꞌ latj gon akeꞌ yel koxchis ketoꞌ, naꞌtell broꞌ akeꞌ netoꞌ rill ya, naꞌ nnaꞌ lleꞌn akchekreꞌ yesán akeꞌ netoꞌ llillize, renchaꞌ ndetetoꞌ leꞌ yich naktoꞌ beꞌnn Roma. Naꞌ bi yellojtoꞌ, dekz de yed kwin akeꞌ yedrej akeꞌ netoꞌ.
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Policía kaꞌ le jayell akteꞌ koxchis kaꞌ kanꞌ bne Pablonꞌ, naꞌll blleb akeꞌ kwis, ka ben akreꞌ nak beꞌnn kaꞌ beꞌnn Roma.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 Naꞌll jak koxchis kaꞌ rao Pablonꞌ ren Silas, naꞌ bnnab akeꞌ siꞌxhen akeꞌ kanꞌ goken, naꞌ babej akeꞌ leakeꞌ rill yanꞌ. Naꞌ goꞌtyoe akreꞌ leakeꞌ gon akeꞌ okré yelloj akeꞌ yellenꞌ.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Kaꞌ balloj akeꞌ rill yanꞌ, naꞌ jayakeꞌ rill Lidianꞌ, naꞌ beꞌrén akeꞌ beꞌnn kaꞌ nxenraꞌll Jesucristonꞌ diꞌlle, beꞌltip akeꞌ leakeꞌ, naꞌll bazaꞌa akeꞌ.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.