Atos 16
Yalálag Zapotec NT (ZPU_TBL) vs NVT
1 Naꞌ bllin Pablonꞌ ren Silas yell kaꞌ re Derbe naꞌ Listra. Gannaꞌ jadiꞌ akreꞌ to beꞌnn re Timoteo, naꞌ nxenraꞌlleꞌ Jesucristonꞌ, xhnaꞌ Timoteonꞌ nakeꞌ beꞌnn Israel, leskaꞌ nxenraꞌlleꞌ Jesucristonꞌ, naꞌ xeꞌe nakeꞌ beꞌnn griego.
1 Paulo foi primeiro a Derbe e depois a Listra, onde havia um jovem discípulo chamado Timóteo. A mãe dele era uma judia convertida, e o pai era grego.
2 Beꞌnn kaꞌ nxenraꞌll Jesucristonꞌ llaꞌa Listra, naꞌ Iconio, lloeꞌ akeꞌ diꞌll nak Timoteonꞌ beꞌnn wen.
2 Os irmãos em Listra e em Icônio o tinham em alta consideração,
3 Pablonꞌ byazraꞌlleꞌ wcheꞌe leꞌe, naꞌ zgaꞌtek bzoeꞌ leꞌe sen danꞌ nziꞌi circuncisión, nench bibi de nne beꞌnn Israel kaꞌ llaꞌa do gannaꞌ, le nnez akreꞌ xeꞌen bi nakeꞌ beꞌnn Israel.
3 de modo que Paulo pediu que ele os acompanhasse em sua viagem. Em respeito aos judeus da região, providenciou que Timóteo fosse circuncidado antes de partirem, pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Naꞌ yeololte yell ganꞌ bde akeꞌn, bdixjweꞌ akreꞌ beꞌnn kaꞌ ba nxenraꞌll Jesucristonꞌ kanꞌ llayaꞌl gon akeꞌ, kanꞌ bne postl kaꞌ, naꞌ ren beꞌnn gor brao kaꞌ llaꞌa Jerusalén naꞌ.
4 Em toda cidade por onde passavam, instruíam os irmãos a seguirem as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém.
5 Naꞌ Beꞌnn kaꞌ ba lldop ll-llay llonliraꞌll Jesucristonꞌ, toto yell yezikre llxenraꞌll akeꞌ Leꞌe, naꞌ tlla tlla zjazell llan akeꞌ.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número a cada dia.
6 Spíritu ke Diosenꞌ bi beꞌn latj weꞌe akeꞌ xtiꞌll Diosenꞌ yell kaꞌ ganꞌ nziꞌi Asia, naꞌll to bde akzeꞌ yell kaꞌ ganꞌ nziꞌi Frigia naꞌ Galacia.
6 Em seguida, Paulo e Silas viajaram pela região da Frígia e da Galácia, pois o Espírito Santo os impediu de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Bllin akteꞌ ganꞌ nziꞌi Misia, naꞌ gokraꞌll akeꞌ lljakeꞌ yell kaꞌ do ganꞌ nziꞌi Bitinia, leskaꞌ bi beꞌe Spíritu ke Diosenꞌ latj.
7 Então, chegando à fronteira da Mísia, tentaram ir para o norte, em direção à Bitínia, mas o Espírito de Jesus não permitiu.
8 Naꞌll to bde akzeꞌ Misia, bllin akteꞌ yellenꞌ re Troas.
8 Assim, seguiram viagem pela Mísia até o porto de Trôade.
9 Rao lleꞌ naꞌ, breꞌdaꞌwe Pablonꞌ, breꞌreꞌ to beꞌnn Macedonianꞌ llaꞌtyoereꞌ leꞌe, lleꞌe leꞌe: “Yoꞌo Macedonianꞌ nench gakrenoꞌ netoꞌ.”
9 Naquela noite, Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia em pé lhe suplicava: “Venha para a Macedônia e ajude-nos!”.
10 Kate bde gok kaꞌ, le bsiniaꞌte ketoꞌ chejtoꞌ yell kaꞌ do ganꞌ nziꞌi Macedonianꞌ, le byejnieꞌtoꞌ Dios naꞌkzenꞌ llseꞌleꞌ netoꞌ chixjweꞌtoꞌ Diꞌll Wen ke Jesucristonꞌ gannaꞌ.
10 Então decidimos partir de imediato para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para anunciar ali as boas-novas.
11 Troas naꞌ byoꞌtoꞌ barco da zej lixhej ganꞌ ne Samotracia, to yellrio da lliꞌ kllol nis, naꞌ bateyó naꞌ bllintoꞌ yellenꞌ re Neápolis.
11 Embarcamos em Trôade e navegamos diretamente para a ilha de Samotrácia e, no dia seguinte, chegamos a Neápolis.
12 Neápolis naꞌ bzaꞌtoꞌ, naꞌ bllintoꞌ yellenꞌ re Filipos ganꞌ nbane Macedonia, Filipos naꞌ naken to yell brao ga llaꞌa beꞌnn Roma, naꞌ bzotoꞌ to chiꞌi gannaꞌ.
12 Dali, alcançamos Filipos, cidade importante dessa região da Macedônia e colônia romana, e ali permanecemos vários dias.
13 To lla nbaꞌnne ke beꞌnn Israel kaꞌ, bllojtoꞌ yellenꞌ byejtoꞌ lloaꞌ yeo ga lladop akeꞌ llalwill akeꞌ Diosenꞌ, naꞌ blleꞌtoꞌ beꞌrentoꞌ bal noꞌr kaꞌ bllayenꞌ diꞌlle.
13 No sábado, saímos da cidade e fomos à margem do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com algumas mulheres ali reunidas.
14 Radj noꞌr kaꞌ ren to noꞌr re Lidia, beꞌnn yellenꞌ re Tiatira, naꞌ non xchineꞌ lloꞌteꞌ raꞌll chaꞌo da morad. Lidianꞌ lloeꞌraweꞌ Dios, naꞌ llieꞌ llzenayeꞌ, naꞌ Xanllo Diosenꞌ bsarjeꞌ yichjraꞌlldaꞌweꞌ nench bzenayeꞌ kanꞌ ne Pablonꞌ.
14 Uma delas era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, da cidade de Tiatira, comerciante de tecido de púrpura. Enquanto ela nos ouvia, o Senhor lhe abriu o coração, e ela aceitou aquilo que Paulo estava dizendo.
15 Naꞌ kaꞌ blloeꞌ nis ren beꞌnn kaꞌ llaꞌa rilleꞌn, naꞌ goꞌtyoereꞌ netoꞌ neꞌe: —Chaꞌ ba llakliere danꞌ ba llonliraꞌllaꞌ Xanllonꞌ, lechoꞌo rillaꞌ, naꞌ sore. Naꞌll bchieꞌreꞌ netoꞌ nench byejtoꞌ rilleꞌn.
15 Foi batizada, junto com sua família, e pediu que nos hospedássemos em sua casa. “Se concordam que creio de fato no Senhor, venham ficar em minha casa”, disse ela, e insistiu até que aceitamos.
16 Gok ye to lla chak zejtoꞌ lljeꞌrentoꞌ Diosenꞌ diꞌlle, balláyetoꞌ to bi noꞌre, yoꞌbeꞌ daxiꞌo da llanneyaꞌ. Da xhen llon xanbeꞌ gan ke danꞌ llanneyaꞌbeꞌ naꞌ.
16 Certo dia, enquanto íamos ao lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava possuída por um espírito pelo qual ela predizia o futuro. Com suas adivinhações, ganhava muito dinheiro para seus senhores.
17 Naꞌll badnnaobeꞌ netoꞌ ren Pablo naꞌ, llosiaꞌbeꞌ nebeꞌ: —¡Beꞌnn kinꞌ llon akeꞌ xchin Dios, beꞌnn zo yebá, naꞌ llyixjweꞌ akreꞌ akre nak nez ke Diosenꞌ danꞌ nsaꞌa yel wasrá!
17 Ela seguia Paulo e a nós, gritando: “Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vieram anunciar como vocês podem ser salvos!”.
18 Naꞌ kaꞌ llonbeꞌ naobeꞌ netoꞌ gokte zan lla, naꞌ bi byazraꞌll Pablonꞌ kanꞌ llonbeꞌ, naꞌ bayechjeꞌ, lleꞌe daxiꞌon yoꞌ yichjraꞌlldaꞌo bi noꞌrenꞌ: —Kone yel wak ke Jesucristo, llepaꞌ rweꞌ yellojoꞌ yichjraꞌlldaꞌo bi noꞌrenꞌ. Naꞌll le ballojten.
18 Isso continuou por vários dias, até que Paulo, indignado, se voltou e disse ao espírito dentro da jovem: “Eu ordeno em nome de Jesus Cristo que saia dela”. E, no mesmo instante, o espírito a deixou.
19 Bixha ka gokbeꞌe beꞌnn kaꞌ nak xan bi noꞌrenꞌ, naꞌ zerao yel wniaꞌ ke akeꞌn, ka nak ba balloj yel llnneyaꞌ ke bi noꞌrenꞌ, naꞌ beꞌx akeꞌ Pablonꞌ ren Silas, naꞌ jwaꞌa akeꞌ leakeꞌ lao yaꞌa ganꞌ llaꞌa beꞌnn kaꞌ llnebiaꞌ.
19 Quando os senhores da escrava viram que suas expectativas de lucro haviam sido frustradas, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram à presença das autoridades, na praça do mercado.
20 Ka bllin akeꞌ rao koxchis kaꞌ, lle akeꞌ leakeꞌ: —Beꞌnn Israel ki da akeꞌ llta llnne akeꞌ beꞌnn rao yell kellonꞌ.
20 “Estes judeus estão tumultuando a cidade!”, gritaram para os magistrados.
21 Llroeꞌ akreꞌ leakeꞌ to da yobre da bi gak nnao lliꞌo, naꞌ bi llayaꞌl gonllon nakllo beꞌnn Roma.
21 “Eles ensinam costumes que nós, romanos, não podemos seguir, pois contrariam nossas leis!”
22 Naꞌll bdop beꞌnn zan goꞌdyiꞌ akeꞌ Pablonꞌ ren Silas, naꞌ golj akeꞌ xharaꞌn akeꞌn, naꞌ koxchis kaꞌ goll akeꞌ beꞌnn kaꞌ bdin akeꞌ leakeꞌ xhis.
22 Logo, uma multidão revoltada se juntou contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que os dois fossem despidos e açoitados com varas.
23 Bayoll bdintat akeꞌ leakeꞌ, naꞌll broꞌ akeꞌ leakeꞌ rill ya, naꞌ goll akeꞌ beꞌnnenꞌ llap rill yanꞌ wsejeꞌn da war.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu ordens para não os deixar escapar,
24 Ka bene beꞌnnenꞌ llap rill yanꞌ kaꞌ, naꞌ jaloeꞌ leakeꞌ lo rill ya da zo loete. Naꞌll ye to chiꞌi, broeꞌ yen niaꞌ akeꞌn to lo yay da nziꞌi cepo.
24 por isso os colocou no cárcere interno, prendendo-lhes os pés no tronco.
25 Do llere naꞌ, Pablo ren Silas lloeꞌrén akeꞌ Diosenꞌ diꞌlle, naꞌ llol akeꞌ lloeꞌrao akeꞌ Dios, naꞌ beꞌnn kaꞌ yelaꞌ llaꞌa rill yanꞌ, llzenay akeꞌ kanꞌ llol akeꞌn.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos ouviam.
26 Bixha kate bxhoꞌkze da xhen, naꞌ bnniben rill yanꞌ, yeololte ganꞌ nsej akeꞌ warenꞌ, byarj aken naꞌ gden kaꞌ yoꞌ yen taꞌk beꞌnn kaꞌ llaꞌa lo rill yanꞌ, to wrazze bayell akeꞌn.
26 De repente, houve um forte terremoto, e até os alicerces da prisão foram sacudidos. No mesmo instante, todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Ka babán beꞌnnenꞌ llap rill yanꞌ, gokbeꞌreꞌ ba nyarj rill yanꞌ, naꞌ blechj spad keꞌen gokraꞌlleꞌ wayot kwineꞌ, llakreꞌ chaꞌ yeolol beꞌnn kaꞌ llaꞌa lo rill ya naꞌ, ba baxhonnj akeꞌ.
27 Quando o carcereiro acordou, viu as portas da prisão escancaradas. Imaginando que os prisioneiros haviam escapado, puxou a espada para se matar.
28 Naꞌ Pablonꞌ bnneꞌe zillj, lleꞌe leꞌe: —Bi gonoꞌ kaꞌ, ni llaꞌa yeololtoꞌ.
28 Paulo, porém, gritou: “Não se mate! Estamos todos aqui!”.
29 Naꞌll beꞌnnenꞌ bnnabeꞌ to yiꞌ, naꞌ byoꞌdoeꞌ lo rill yanꞌ, bllinte ganꞌ ze Pablo ren Silas naꞌ, to xhiztiteꞌ bcheꞌk xhibeꞌ rao akeꞌn.
29 O carcereiro mandou que trouxessem luz e correu até o cárcere, onde se prostrou, tremendo de medo, diante de Paulo e Silas.
30 Naꞌll le babejteꞌ leakeꞌ, naꞌ lleꞌe leakeꞌ: —¿Bi llayaꞌl gonaꞌ nench yeraꞌ rao da xhinnjenꞌ?
30 Então ele os levou para fora e perguntou: “Senhores, que devo fazer para ser salvo?”.
31 Naꞌll lle akeꞌ leꞌe: —Gonliraꞌlloꞌ Xanllo Jesucristonꞌ, naꞌll yesreꞌe rweꞌ rao da xhinnjenꞌ ren beꞌnn llaꞌa lo yoꞌ rilloꞌ.
31 Eles responderam: “Creia no Senhor Jesus, e você e sua família serão salvos”.
32 Naꞌll le broeꞌ aktereꞌ leꞌe xtiꞌll Xanllonꞌ rente beꞌnn kaꞌ llaꞌa lo yoꞌ rilleꞌ.
32 Então pregaram a palavra do Senhor a ele e a toda a sua família.
33 Leskaꞌ rao yer naꞌ, bdib beꞌnnenꞌ llap rill yanꞌ rao weꞌe ke akeꞌn, naꞌll le blloateꞌ nis ren yeolol beꞌnn kaꞌ llaꞌa lo yoꞌ rilleꞌ naꞌ.
33 Mesmo sendo tarde da noite, o carcereiro cuidou deles e lavou suas feridas. Em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Le bacheꞌteꞌ leakeꞌ rilleꞌ, beꞌe da bdao akeꞌ, llawereꞌ kwis ka nak yeolol akeꞌ ba nxenraꞌll Dios.
34 Depois, levou-os para sua casa e lhes serviu uma refeição, e ele e toda a sua família se alegraram porque creram em Deus.
35 Ka byeniꞌn bseꞌl koxchis kaꞌ policía kaꞌ, naꞌ goll akeꞌ beꞌnnenꞌ llap rill yanꞌ: —Basán beꞌnn kaꞌ.
35 Na manhã seguinte, os magistrados mandaram os guardas ordenarem ao carcereiro: “Solte estes homens!”.
36 Naꞌll beꞌnnenꞌ llap rill yanꞌ lleꞌe Pablonꞌ: —Ba bseꞌl koxchis kaꞌ rson ba gok yesanaꞌ reꞌ, naꞌ nnaꞌ lewalloje, lewayejchga wen nnaꞌ.
36 Então o carcereiro mandou dizer a Paulo: “Os magistrados disseram que você e Silas estão livres. Vão em paz”.
37 Naꞌ Pablonꞌ lleꞌe policía kaꞌ: —Zgaꞌtek bdintat akeꞌ netoꞌ rao lkweꞌ beꞌnn zan kaꞌ latj gon akeꞌ yel koxchis ketoꞌ, naꞌtell broꞌ akeꞌ netoꞌ rill ya, naꞌ nnaꞌ lleꞌn akchekreꞌ yesán akeꞌ netoꞌ llillize, renchaꞌ ndetetoꞌ leꞌ yich naktoꞌ beꞌnn Roma. Naꞌ bi yellojtoꞌ, dekz de yed kwin akeꞌ yedrej akeꞌ netoꞌ.
37 Paulo, no entanto, respondeu: “Eles nos açoitaram publicamente sem julgamento e nos colocaram na prisão, e nós somos cidadãos romanos. Agora querem que vamos embora às escondidas? De maneira nenhuma! Que venham eles mesmos e nos soltem”.
38 Policía kaꞌ le jayell akteꞌ koxchis kaꞌ kanꞌ bne Pablonꞌ, naꞌll blleb akeꞌ kwis, ka ben akreꞌ nak beꞌnn kaꞌ beꞌnn Roma.
38 Os guardas relataram isso aos magistrados, que ficaram assustados por saber que Paulo e Silas eram cidadãos romanos.
39 Naꞌll jak koxchis kaꞌ rao Pablonꞌ ren Silas, naꞌ bnnab akeꞌ siꞌxhen akeꞌ kanꞌ goken, naꞌ babej akeꞌ leakeꞌ rill yanꞌ. Naꞌ goꞌtyoe akreꞌ leakeꞌ gon akeꞌ okré yelloj akeꞌ yellenꞌ.
39 Foram até a prisão e lhes pediram desculpas. Então os trouxeram para fora e suplicaram que deixassem a cidade.
40 Kaꞌ balloj akeꞌ rill yanꞌ, naꞌ jayakeꞌ rill Lidianꞌ, naꞌ beꞌrén akeꞌ beꞌnn kaꞌ nxenraꞌll Jesucristonꞌ diꞌlle, beꞌltip akeꞌ leakeꞌ, naꞌll bazaꞌa akeꞌ.
40 Quando Paulo e Silas saíram da prisão, voltaram à casa de Lídia. Ali se encontraram com os irmãos e os encorajaram mais uma vez. Depois, partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.