Lucas 15
Dižaʼ güen c̱he ancho Jesucristo (ZPQNT) vs ARA
1 Na' beṉe' güec̱hixjw ca' na' yebaḻe beṉe' güen da' xiṉj, yogüe' gosebigue' gan' zoa Jesúsen' cont gosende' xtiže'na'.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Na' beṉe' fariseo ca' na' beṉe' ca' chososed chosolo'e ley dan' bzoj da' Moisés gosezi'diže' ḻe', gosene':
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Nach Jesúsen' be'e to jempl, gože' ḻegaque':
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 ―Še nita' to gayoa xila' c̱hele na' gacžeje toba', ¿bi yocua'aṉle be ca' taplaḻj togaḻj gan' že'ba' latje daša' na' šjaydiljwle ben' ba gocžejena' cont yeželba'?
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Na' cate' yeželban' yebechgüele na' yex̱oalba' ya'axic̱hjle yeyoa'lba'.
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 Na' cate' yežin ližle, gwtoble beṉe' migw c̱hele na' beṉe' gualiž c̱hele na' ye'lne': “Ḻe yebe len neda'. Ba bežel xila' c̱hia' ben' gocžeje.”
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Chnia' le'e, gwbeche Diosen' txen len angl c̱he' ca' cate' to beṉe' chon da' mal yetiṉjde' xtoḻe' clel ca yesyebede' c̱he tapḻaḻj togaḻj beṉe' zjanaque' beṉe' güen beṉe' bitw de xtoḻa'gaque' da' yesyetiṉjde'.
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 ’Na' le'e no'ole še de ši mechw plata c̱hele na' še ṉit ton, ḻa' gwguaḻa'tele to yi' na' gwḻoale ḻo' yo'o c̱hele na' yeyiljwyožlen cont yeželen.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Na' cate' yeželenṉa', na' yotoble no'ole migw c̱hele ca' na' beṉe' gualiž c̱hele na' ye'le ḻegaque': “Ḻe yebe len neda', ḻe ba beželda' mechw c̱hia' dan' gwnit.”
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Chnia' le'e ḻecze chesyebe chesyezaque' angl c̱he Diosen' beṉe' zoa yaba cate' to beṉe' chon da' xiṉj chetiṉjde' xtoḻe'na'.
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Na' ḻecze gože' ḻegaque':
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 Na' bžin ža beṉe' xcuiden' gože' x̱en': “X̱a', beṉ neda' dan' cheyaḻa' sia' da' de c̱hio'.” Nach x̱en' bnežjue' dan' cheyaḻa' si'en.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 Goc to c̱hop ža nach beṉe' xcuiden' btobe' yogo'ḻoḻ bi da' de c̱he' na' gwze'e gwyeje' nación zito' na' zlez da' bi zaca' jene'. Na' benditjde' xmechue'na' zejlene' da' malen'.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Na' cate' beya xmechuen', goc to gwbin juisyw doxen naciónṉa', na' bich bi gota' xmechue' cont si'e da' ye'ej gagüe'.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Da'nan' gwyeje' gan' zoa to beṉe' naciónṉa' gwṉabe' žin, na' bena' gwseḻe' ḻe' yix̱e' ga že' be zan xcoše' na' jayoe'ba'.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Na' catec gwdone' goclaže' gagüe' dan' chosonežjue' chesagw coš ca', perw ṉe ḻen ca bosonežjue' ḻe' gagüe'.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 Na' beyone' to xbab šagüe', gwne': “Nita' mos zan c̱he x̱an' na' dechgua da' chesagüe', na' neda' gatda' yeḻa' chdon.
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Yeza' nga na' yeya'a gan' zoa x̱a' na' yapa'ne' bena' da' mal lao Diosen' na' lao ḻe',
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 na' bich zaca' gone' neda' cuent ca xi'iṉe', con še goṉe' latje gaca' ca to xmose'.”
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 Nach beze'e beyeje' gan' zoa x̱en'. Na' zito'le za' yežine' cate' ble'e x̱en' ḻe' na' beyaše'de' ḻe' na' gwza'sese' jašague'ne'. Na' gwdeḻe'ne' bnope'ne'.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 Nach gož xi'iṉe'na' ḻe': “X̱a', ba bena' da' mal lao Diosen' na' laguo' le'. Bich zaca' gono' neda' cuent ca xi'iṉo'.”
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Na' x̱e'na' gože' xmose' ca': “Ḻe šjaḻej tgot lache' šagüe', ḻe guacwben', na' ḻe šjax̱i' to niy na' ḻe co'on xbembe', na' ḻe šjax̱i' šcue' yel na' gwdelen ṉi'abe'.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 Na' ḻe šjax̱i' go'ṉ dao' ben' chaṉe' na' ḻe gotba' cont gagwchoba', ḻe goncho ḻṉi.
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 Xi'iṉa' nga ba bena'be' cuent ca to bi' guat, perw ṉe' zoabe' mbambe' ṉa'a. Gwlejyic̱hjbe' chio', perw ṉa'a ba bela'be'.” Na' gosezolaogüe' chesone' ḻṉi.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 ’Na' xi'iṉe' beṉe' nechon' zeje' yix̱e' cate' bežin xi'iṉen' yeto ben' benditje xmechuen', na' cate' zeza' ben' gwyej yix̱en', ba zoa yežine' liž x̱en' cate' bende' chosocueže' na' chosoye'e.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Na' goxe' to mosen' na' gwṉabde' ḻe' bixc̱hen' chesone' ḻṉi.
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Na' mosen' gože'ne': “Bi' bišo'na' ba bela' na' x̱aon' ba betue' go'ṉ daon' ben' chaṉe'chgua da' bela'be' to šagüe' to güen.”
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 Nach xi'iṉe' nechua' bže'e na' bi goclaže' yeyo'e liž x̱en'. Na' bchoj x̱en' na' gota'yoede' ḻe' yeyo'e yo'o.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 Perw xi'iṉe' beṉe' nechua' gože' x̱en': “Zan iz ba chac zoa' nga chonteza' žin con can' žo' le', na' biṉa' gaca' beṉe' güedenag. Na' ṉe to šib dao' caṉa' goṉo' neda' cont gota'ba' gona' ḻṉi len beṉe' migw c̱hia' ca'.
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 Na' ṉa'a ba bela' xi'iṉo' nga benditjbe' yogo'ḻoḻ da' bnežjo'be' gwdalembe' no'ole zḻe', na' beto' par ḻebe' go'ṉ dao' ben' chaṉe'.”
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 Na' x̱e'na' gože'ne': “Xi'iṉdagua', le' zoatezo' len neda', na' yogo'ḻoḻ da' de naquen c̱hio'.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Perw cheyaḻa' goncho ḻṉi nga ṉa'a da' chbechgüecho ba bela' bi' bišon', ḻe ba bena'be' cuent ca to bi' guat, perw ṉa'a zoabe' mbambe'; gwlejyic̱hjbe' chio', perw ba bela'be'.”
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.