Lucas 15

Dižaʼ güen c̱he ancho Jesucristo (ZPQNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Na' beṉe' güec̱hixjw ca' na' yebaḻe beṉe' güen da' xiṉj, yogüe' gosebigue' gan' zoa Jesúsen' cont gosende' xtiže'na'.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Na' beṉe' fariseo ca' na' beṉe' ca' chososed chosolo'e ley dan' bzoj da' Moisés gosezi'diže' ḻe', gosene':
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Nach Jesúsen' be'e to jempl, gože' ḻegaque':
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 ―Še nita' to gayoa xila' c̱hele na' gacžeje toba', ¿bi yocua'aṉle be ca' taplaḻj togaḻj gan' že'ba' latje daša' na' šjaydiljwle ben' ba gocžejena' cont yeželba'?
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 Na' cate' yeželban' yebechgüele na' yex̱oalba' ya'axic̱hjle yeyoa'lba'.
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 Na' cate' yežin ližle, gwtoble beṉe' migw c̱hele na' beṉe' gualiž c̱hele na' ye'lne': “Ḻe yebe len neda'. Ba bežel xila' c̱hia' ben' gocžeje.”
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Chnia' le'e, gwbeche Diosen' txen len angl c̱he' ca' cate' to beṉe' chon da' mal yetiṉjde' xtoḻe' clel ca yesyebede' c̱he tapḻaḻj togaḻj beṉe' zjanaque' beṉe' güen beṉe' bitw de xtoḻa'gaque' da' yesyetiṉjde'.
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 ’Na' le'e no'ole še de ši mechw plata c̱hele na' še ṉit ton, ḻa' gwguaḻa'tele to yi' na' gwḻoale ḻo' yo'o c̱hele na' yeyiljwyožlen cont yeželen.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Na' cate' yeželenṉa', na' yotoble no'ole migw c̱hele ca' na' beṉe' gualiž c̱hele na' ye'le ḻegaque': “Ḻe yebe len neda', ḻe ba beželda' mechw c̱hia' dan' gwnit.”
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Chnia' le'e ḻecze chesyebe chesyezaque' angl c̱he Diosen' beṉe' zoa yaba cate' to beṉe' chon da' xiṉj chetiṉjde' xtoḻe'na'.
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Na' ḻecze gože' ḻegaque':
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Na' bžin ža beṉe' xcuiden' gože' x̱en': “X̱a', beṉ neda' dan' cheyaḻa' sia' da' de c̱hio'.” Nach x̱en' bnežjue' dan' cheyaḻa' si'en.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 Goc to c̱hop ža nach beṉe' xcuiden' btobe' yogo'ḻoḻ bi da' de c̱he' na' gwze'e gwyeje' nación zito' na' zlez da' bi zaca' jene'. Na' benditjde' xmechue'na' zejlene' da' malen'.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Na' cate' beya xmechuen', goc to gwbin juisyw doxen naciónṉa', na' bich bi gota' xmechue' cont si'e da' ye'ej gagüe'.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Da'nan' gwyeje' gan' zoa to beṉe' naciónṉa' gwṉabe' žin, na' bena' gwseḻe' ḻe' yix̱e' ga že' be zan xcoše' na' jayoe'ba'.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Na' catec gwdone' goclaže' gagüe' dan' chosonežjue' chesagw coš ca', perw ṉe ḻen ca bosonežjue' ḻe' gagüe'.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 Na' beyone' to xbab šagüe', gwne': “Nita' mos zan c̱he x̱an' na' dechgua da' chesagüe', na' neda' gatda' yeḻa' chdon.
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Yeza' nga na' yeya'a gan' zoa x̱a' na' yapa'ne' bena' da' mal lao Diosen' na' lao ḻe',
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 na' bich zaca' gone' neda' cuent ca xi'iṉe', con še goṉe' latje gaca' ca to xmose'.”
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Nach beze'e beyeje' gan' zoa x̱en'. Na' zito'le za' yežine' cate' ble'e x̱en' ḻe' na' beyaše'de' ḻe' na' gwza'sese' jašague'ne'. Na' gwdeḻe'ne' bnope'ne'.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Nach gož xi'iṉe'na' ḻe': “X̱a', ba bena' da' mal lao Diosen' na' laguo' le'. Bich zaca' gono' neda' cuent ca xi'iṉo'.”
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Na' x̱e'na' gože' xmose' ca': “Ḻe šjaḻej tgot lache' šagüe', ḻe guacwben', na' ḻe šjax̱i' to niy na' ḻe co'on xbembe', na' ḻe šjax̱i' šcue' yel na' gwdelen ṉi'abe'.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Na' ḻe šjax̱i' go'ṉ dao' ben' chaṉe' na' ḻe gotba' cont gagwchoba', ḻe goncho ḻṉi.
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 Xi'iṉa' nga ba bena'be' cuent ca to bi' guat, perw ṉe' zoabe' mbambe' ṉa'a. Gwlejyic̱hjbe' chio', perw ṉa'a ba bela'be'.” Na' gosezolaogüe' chesone' ḻṉi.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 ’Na' xi'iṉe' beṉe' nechon' zeje' yix̱e' cate' bežin xi'iṉen' yeto ben' benditje xmechuen', na' cate' zeza' ben' gwyej yix̱en', ba zoa yežine' liž x̱en' cate' bende' chosocueže' na' chosoye'e.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Na' goxe' to mosen' na' gwṉabde' ḻe' bixc̱hen' chesone' ḻṉi.
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Na' mosen' gože'ne': “Bi' bišo'na' ba bela' na' x̱aon' ba betue' go'ṉ daon' ben' chaṉe'chgua da' bela'be' to šagüe' to güen.”
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Nach xi'iṉe' nechua' bže'e na' bi goclaže' yeyo'e liž x̱en'. Na' bchoj x̱en' na' gota'yoede' ḻe' yeyo'e yo'o.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Perw xi'iṉe' beṉe' nechua' gože' x̱en': “Zan iz ba chac zoa' nga chonteza' žin con can' žo' le', na' biṉa' gaca' beṉe' güedenag. Na' ṉe to šib dao' caṉa' goṉo' neda' cont gota'ba' gona' ḻṉi len beṉe' migw c̱hia' ca'.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Na' ṉa'a ba bela' xi'iṉo' nga benditjbe' yogo'ḻoḻ da' bnežjo'be' gwdalembe' no'ole zḻe', na' beto' par ḻebe' go'ṉ dao' ben' chaṉe'.”
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Na' x̱e'na' gože'ne': “Xi'iṉdagua', le' zoatezo' len neda', na' yogo'ḻoḻ da' de naquen c̱hio'.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Perw cheyaḻa' goncho ḻṉi nga ṉa'a da' chbechgüecho ba bela' bi' bišon', ḻe ba bena'be' cuent ca to bi' guat, perw ṉa'a zoabe' mbambe'; gwlejyic̱hjbe' chio', perw ba bela'be'.”
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.