Lucas 15
Dižaʼ güen c̱he ancho Jesucristo (ZPQNT) vs ACF
1 Na' beṉe' güec̱hixjw ca' na' yebaḻe beṉe' güen da' xiṉj, yogüe' gosebigue' gan' zoa Jesúsen' cont gosende' xtiže'na'.
1 E Chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Na' beṉe' fariseo ca' na' beṉe' ca' chososed chosolo'e ley dan' bzoj da' Moisés gosezi'diže' ḻe', gosene':
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Nach Jesúsen' be'e to jempl, gože' ḻegaque':
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 ―Še nita' to gayoa xila' c̱hele na' gacžeje toba', ¿bi yocua'aṉle be ca' taplaḻj togaḻj gan' že'ba' latje daša' na' šjaydiljwle ben' ba gocžejena' cont yeželba'?
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 Na' cate' yeželban' yebechgüele na' yex̱oalba' ya'axic̱hjle yeyoa'lba'.
5 E achando-a, a põe sobre os seus ombros, jubiloso;
6 Na' cate' yežin ližle, gwtoble beṉe' migw c̱hele na' beṉe' gualiž c̱hele na' ye'lne': “Ḻe yebe len neda'. Ba bežel xila' c̱hia' ben' gocžeje.”
6 E, chegando a casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Chnia' le'e, gwbeche Diosen' txen len angl c̱he' ca' cate' to beṉe' chon da' mal yetiṉjde' xtoḻe' clel ca yesyebede' c̱he tapḻaḻj togaḻj beṉe' zjanaque' beṉe' güen beṉe' bitw de xtoḻa'gaque' da' yesyetiṉjde'.
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 ’Na' le'e no'ole še de ši mechw plata c̱hele na' še ṉit ton, ḻa' gwguaḻa'tele to yi' na' gwḻoale ḻo' yo'o c̱hele na' yeyiljwyožlen cont yeželen.
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até a achar?
9 Na' cate' yeželenṉa', na' yotoble no'ole migw c̱hele ca' na' beṉe' gualiž c̱hele na' ye'le ḻegaque': “Ḻe yebe len neda', ḻe ba beželda' mechw c̱hia' dan' gwnit.”
9 E achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Chnia' le'e ḻecze chesyebe chesyezaque' angl c̱he Diosen' beṉe' zoa yaba cate' to beṉe' chon da' xiṉj chetiṉjde' xtoḻe'na'.
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Na' ḻecze gože' ḻegaque':
11 E disse: Um certo homem tinha dois filhos;
12 Na' bžin ža beṉe' xcuiden' gože' x̱en': “X̱a', beṉ neda' dan' cheyaḻa' sia' da' de c̱hio'.” Nach x̱en' bnežjue' dan' cheyaḻa' si'en.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me pertence. E ele repartiu por eles a fazenda.
13 Goc to c̱hop ža nach beṉe' xcuiden' btobe' yogo'ḻoḻ bi da' de c̱he' na' gwze'e gwyeje' nación zito' na' zlez da' bi zaca' jene'. Na' benditjde' xmechue'na' zejlene' da' malen'.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Na' cate' beya xmechuen', goc to gwbin juisyw doxen naciónṉa', na' bich bi gota' xmechue' cont si'e da' ye'ej gagüe'.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Da'nan' gwyeje' gan' zoa to beṉe' naciónṉa' gwṉabe' žin, na' bena' gwseḻe' ḻe' yix̱e' ga že' be zan xcoše' na' jayoe'ba'.
15 E foi, e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos, a apascentar porcos.
16 Na' catec gwdone' goclaže' gagüe' dan' chosonežjue' chesagw coš ca', perw ṉe ḻen ca bosonežjue' ḻe' gagüe'.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 Na' beyone' to xbab šagüe', gwne': “Nita' mos zan c̱he x̱an' na' dechgua da' chesagüe', na' neda' gatda' yeḻa' chdon.
17 E, tornando em si, disse: Quantos jornaleiros de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Yeza' nga na' yeya'a gan' zoa x̱a' na' yapa'ne' bena' da' mal lao Diosen' na' lao ḻe',
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti;
19 na' bich zaca' gone' neda' cuent ca xi'iṉe', con še goṉe' latje gaca' ca to xmose'.”
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus jornaleiros.
20 Nach beze'e beyeje' gan' zoa x̱en'. Na' zito'le za' yežine' cate' ble'e x̱en' ḻe' na' beyaše'de' ḻe' na' gwza'sese' jašague'ne'. Na' gwdeḻe'ne' bnope'ne'.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Nach gož xi'iṉe'na' ḻe': “X̱a', ba bena' da' mal lao Diosen' na' laguo' le'. Bich zaca' gono' neda' cuent ca xi'iṉo'.”
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti, e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Na' x̱e'na' gože' xmose' ca': “Ḻe šjaḻej tgot lache' šagüe', ḻe guacwben', na' ḻe šjax̱i' to niy na' ḻe co'on xbembe', na' ḻe šjax̱i' šcue' yel na' gwdelen ṉi'abe'.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa; e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão, e alparcas nos pés;
23 Na' ḻe šjax̱i' go'ṉ dao' ben' chaṉe' na' ḻe gotba' cont gagwchoba', ḻe goncho ḻṉi.
23 E trazei o bezerro cevado, e matai-o; e comamos, e alegremo-nos;
24 Xi'iṉa' nga ba bena'be' cuent ca to bi' guat, perw ṉe' zoabe' mbambe' ṉa'a. Gwlejyic̱hjbe' chio', perw ṉa'a ba bela'be'.” Na' gosezolaogüe' chesone' ḻṉi.
24 Porque este meu filho estava morto, e reviveu, tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 ’Na' xi'iṉe' beṉe' nechon' zeje' yix̱e' cate' bežin xi'iṉen' yeto ben' benditje xmechuen', na' cate' zeza' ben' gwyej yix̱en', ba zoa yežine' liž x̱en' cate' bende' chosocueže' na' chosoye'e.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e quando veio, e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Na' goxe' to mosen' na' gwṉabde' ḻe' bixc̱hen' chesone' ḻṉi.
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Na' mosen' gože'ne': “Bi' bišo'na' ba bela' na' x̱aon' ba betue' go'ṉ daon' ben' chaṉe'chgua da' bela'be' to šagüe' to güen.”
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Nach xi'iṉe' nechua' bže'e na' bi goclaže' yeyo'e liž x̱en'. Na' bchoj x̱en' na' gota'yoede' ḻe' yeyo'e yo'o.
28 Mas ele se indignou, e não queria entrar.
29 Perw xi'iṉe' beṉe' nechua' gože' x̱en': “Zan iz ba chac zoa' nga chonteza' žin con can' žo' le', na' biṉa' gaca' beṉe' güedenag. Na' ṉe to šib dao' caṉa' goṉo' neda' cont gota'ba' gona' ḻṉi len beṉe' migw c̱hia' ca'.
29 E saindo o pai, instava com ele. Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo há tantos anos, sem nunca transgredir o teu mandamento, e nunca me deste um cabrito para alegrar-me com os meus amigos;
30 Na' ṉa'a ba bela' xi'iṉo' nga benditjbe' yogo'ḻoḻ da' bnežjo'be' gwdalembe' no'ole zḻe', na' beto' par ḻebe' go'ṉ dao' ben' chaṉe'.”
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Na' x̱e'na' gože'ne': “Xi'iṉdagua', le' zoatezo' len neda', na' yogo'ḻoḻ da' de naquen c̱hio'.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas coisas são tuas;
32 Perw cheyaḻa' goncho ḻṉi nga ṉa'a da' chbechgüecho ba bela' bi' bišon', ḻe ba bena'be' cuent ca to bi' guat, perw ṉa'a zoabe' mbambe'; gwlejyic̱hjbe' chio', perw ba bela'be'.”
32 Mas era justo alegrarmo-nos e folgarmos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; e tinha-se perdido, e achou-se.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.