Lucas 14
Dižaʼ güen c̱he ancho Jesucristo (ZPQNT) vs NVT
1 Na' to ža c̱he Dios Jesúsen' gwyeje' jatagüe' liž to beṉe' fariseo ben' nac beṉe' blao. Na' yezica'chle beṉe' fariseo ca' chosogüia cheseṉe'e bixen' goncze' cont gata' da' yosode'ede' yesagüe' xya c̱he'.
1 Certo sábado, Jesus foi comer na casa de um líder fariseu, onde o observavam atentamente.
2 Na' lagüe'na' zecha to beṉe' chacšene, de cuerp c̱hen' yi.
2 Estava ali um homem com o corpo muito inchado.
3 Na' gož Jesúsen' beṉe' fariseo ca' na' beṉe' ca' chososed chosolo'e ley dan' bzoj da' Moisés:
3 Jesus perguntou aos fariseus e aos especialistas da lei: “A lei permite ou não curar no sábado?”.
4 Perw notno boži'i xtiže'na'. Nach Jesúsen' bex̱ue' na' bena' na' beyone' ḻe', na' gože'ne':
4 Eles nada responderam, e Jesus tocou no homem enfermo, o curou e o mandou embora.
5 Nach gož Jesúsen' beṉe' ca' že' liž beṉe' fariseon':
5 Depois, perguntou a eles: “Qual de vocês, se seu filho ou seu boi cair num buraco, não se apressará em tirá-lo de lá, mesmo que seja sábado?”.
6 Na' nono goc yoži'i xtiža' Jesúsen'.
6 Mais uma vez, não puderam responder.
7 Na' ble'e Jesúsen' can' cheson beṉe' ca' gosaxe' liž beṉe' fariseon', gosebeje' gan' zjachi' beṉe' blao ca' cont gosebi'ena'. Na' Jesúsen' be'e to jempl, gože' ḻegaque':
7 Quando Jesus observou que os convidados para o jantar procuravam ocupar os lugares de honra à mesa, deu-lhes este conselho:
8 ―Cate' to beṉe' gaxe' le'e gan' chac güešagna', bitw cue'le gan' cheyaḻa' cue' beṉe' blao ca', ḻe še cue'le na', guacte yid beṉe' nacch beṉe' blao
8 “Quando você for convidado para um banquete de casamento, não ocupe o lugar de honra. E se chegar algum convidado mais importante que você?
9 na' x̱an yo'ona' ye'e le'e: “Ḻe soža' cont cue' benga.” Nach do chaquele zto' soža'le cue'le ga yoble len beṉe' ca' bitec bi zjazaca'.
9 O anfitrião virá e dirá: ‘Dê o seu lugar a esta pessoa’, e você, envergonhado, terá de sentar-se no último lugar da mesa.
10 Na' cate' gan' gaxe' le'e cue'le len beṉe' bitec bi zjazaca', na' cate' yid x̱an yo'ona' na' ye'e to tole: “Beṉe' migw c̱hia', da cui'o len beṉe' blao ca'.” Nach gacxenḻe lao beṉe' ca' zjachi' len le'e cho'a mesen'.
10 “Em vez disso, ocupe o lugar menos importante à mesa. Assim, quando o anfitrião o vir, dirá: ‘Amigo, temos um lugar melhor para você!’. Então você será honrado diante de todos os convidados.
11 Ḻe note'teze beṉe' chonxen cuine', Diosen' gone' cont si'e zto' lagüen'. Na' note'teze beṉe' chzex̱jwlaže' lagüen', Diosen' gone' cont gacxene'.
11 Pois os que se exaltam serão humilhados, e os que se humilham serão exaltados”.
12 Na' ḻecze gož Jesúsen' ben' goxe' ḻe' ližen':
12 Então Jesus se voltou para o anfitrião e disse: “Quando oferecer um banquete ou jantar, não convide amigos, irmãos, parentes e vizinhos ricos. Eles poderão retribuir o convite, e essa será sua única recompensa.
13 Cate' gono' to lṉi gox beṉe' yaše' na' beṉe' nchog no ṉi'a na'gaque', beṉe' nxiṉj ṉi'e, na' beṉe' lc̱hoḻ.
13 Em vez disso, convide os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos.
14 Še gaxo' ḻegaque', Diosen' gone' so' mbalaz, ḻe beṉe' ca' bi gac yesyegüe'e gwzon c̱hio'. So' mbalaz cate' Diosen' yosbane' le' ladjo beṉe' guat ca' txen len yezica'chle ben' ja'ac to ḻicha cate' gosebane'.
14 Assim, na ressurreição dos justos, você será recompensado por ter convidado aqueles que não podiam lhe retribuir”.
15 Na' to beṉe' chi' cho'a mesen' txen len Jesúsen' bende' xtiže'na' na' gože'ne':
15 Ao ouvir isso, um homem que estava à mesa com Jesus exclamou: “Feliz será aquele que participar do banquete no reino de Deus!”.
16 Nach Jesúsen' gwne':
16 Jesus respondeu com a seguinte parábola: “Certo homem preparou um grande banquete e enviou muitos convites.
17 Na' cate' bžin hor yesagüe', na' x̱an yo'ona' gwseḻe' xmosen' cont šjatobe' ḻegaque' yesagüe'. Na' cate' jaṉe'e to toe', gože' ḻegaque': “Ḻe šo'o, ba bsiṉi'e dan' gagwchon'.”
17 Quando estava tudo pronto, mandou seu servo dizer aos convidados: ‘Venham, o banquete está pronto’.
18 Na' yogo'ḻoḻe' gose'e ben' bi zjazoe' latje šja'aque' gan' chone' ḻṉin'. Beṉe' nechon' gwne': “Za' gwxia' to yežlio, na' cheyaḻa' šjaṉa'an. Na' ye'šco' x̱anon' bitw gac yida'.”
18 Mas todos eles deram desculpas. Um disse: ‘Acabei de comprar um campo e preciso inspecioná-lo. Peço que me desculpe’.
19 Na' yetoe' gwne': “Za' gwxia' gayo' cue' go'ṉ na' ṉa'a šjengaca'ba' prueba. Ye'šco' x̱anon' si'xene' c̱hia', bitw gac yida'.”
19 Outro disse: ‘Acabei de comprar cinco juntas de bois e quero experimentá-las. Sinto muito’.
20 Na' yetoe' gože'ne': “Za' bšagna'. Da'nan' bitw gac yida'.”
20 Ainda outro disse: ‘Acabei de me casar e não posso ir’.
21 Na' mosen' beyeje' na' jayeže' x̱anen' can' gose' beṉe' ca' ḻe'. Nach x̱an yo'ona' ben' chon ḻṉin' bže'e. Nach gože' xmosen': “Gwyej jata to to cay na' to to nez ḻo ciudan', na' gwtobo' beṉe' yaše' na' beṉe' nchog ṉi'a na'gaque' na' beṉe' nxiṉj ṉi'e, na' beṉe' lc̱hoḻ cont yeside' yesagüe'.”
21 “O servo voltou e informou a seu senhor o que tinham dito. Ele ficou furioso e ordenou: ‘Vá depressa pelas ruas e becos da cidade e convide os pobres, os aleijados, os cegos e os mancos’.
22 Gwde bene' ca' nach gože' ḻe': “X̱ana', ba jatoba' beṉe' ca' ba gwnaon', na' ṉe' dechcze latje par beṉe' yoble.”
22 Depois de cumprir essa ordem, o servo informou: ‘Ainda há lugar para mais gente’.
23 Nach x̱ane'na' gože' ḻe': “Bchoj ḻo' ciudan' na' gono' byen yesid ben' nita' chanez. Na' šjax̱i'o beṉe' ca' zjaže' yix̱e'. Gono' byen yeside' liža' nga yesagüe' cont yežan' bich bi latje šo'.
23 Então o senhor disse: ‘Vá pelas estradas do campo e junto às cercas entre as videiras e insista com todos que encontrar para que venham, de modo que minha casa fique cheia.
24 Na' ca nac beṉe' ca' goxa' da' nechw, bich gua' latje yesagw ḻegaque' dan' ba bsiṉi'ana'.”
24 Pois nenhum dos que antes foram convidados provará do meu banquete’”.
25 Na' beṉe' zan juisyw zjana'ogüe' Jesúsen', na' gwyec̱hje' gože' ḻegaque':
25 Uma grande multidão seguia Jesus, que se voltou para ela e disse:
26 ―Note'teze beṉe' še chaclaže' šejnilaže' neda' na' gwzenague' c̱hia', še bi gacchde' neda' clel ca x̱axṉe'e, no'ol c̱he', xi'iṉe', biše', zane', na' lente cuine', bi gac gone' neda' txen.
26 “Se alguém que me segue amar pai e mãe, esposa e filhos, irmãos e irmãs, e até mesmo a própria vida, mais que a mim, não pode ser meu discípulo.
27 Na' note'teze beṉe' bi chzanḻaže' cuine' saca'zi'e o gate' ṉe c̱hia' neda', ḻecze bitw gac gone' neda' txen.
27 E, se não tomar sua cruz e me seguir, não pode ser meu discípulo.
28 Še tole che'nele gonḻe to campanaryw, zgua'tec cue'le na' gonḻe xbab gwsaca'le ca do gaca' da' chyažjele cont gonḻen, še gaque xmechwle cont yeyož campanaryon'.
28 “Quem começa a construir uma torre sem antes calcular o custo e ver se possui dinheiro suficiente para terminá-la?
29 Še bi gwchix̱ gwtoḻe xbab c̱helna' gaca'te' dan' chyažjele, cate' ba gwlecle lenenṉa' na' gacbe'ele bich bi mechw de cont yeyožen, na' yogo' beṉe' yesele'ede' lenenṉa' yesezi'diže' le'e,
29 Pois, se completar apenas os alicerces e ficar sem dinheiro, todos rirão dele,
30 yesene': “Benga gwzolao chone' to campanaryw perw bitw beyož xšinen'.”
30 dizendo: ‘Esse aí começou a construir, mas não conseguiu terminar!’.
31 Na' še to rey chone' xbab tiḻe' len yeto rey, ḻecze zgua'tec gwsaque' še gwzoede' len ši mil soldadw c̱he' gone' gan yeto rey beṉe' nc̱he' gaḻje mil soldadw.
31 “Ou que rei iria à guerra sem antes avaliar se seu exército de dez mil poderia derrotar os vinte mil que vêm contra ele?
32 Na' še chacbe'ede' bi gone' gan, šlac ṉe' zoa ben' yeto, zito', seḻe' ben' šjasedie' xtižen' lao rey ben' yeto yeseṉabe' yesyenite' binḻo.
32 E, se concluir que não, o rei enviará uma delegação para negociar um acordo de paz enquanto o inimigo está longe.
33 Ca' naquen len le'e, note'tezle še bi cuejyic̱hjle yogo'ḻoḻ bi da' de c̱hele, bitw gac gonḻe neda' txen.
33 Da mesma forma, ninguém pode se tornar meu discípulo sem abrir mão de tudo que possui.
34 ’Zeden' naquen güen, perw na' še bich naquen zxi', ¿nacxe goncho cont yeyaquen zxi' da' yoble?
34 “O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez?
35 Bibi zacan', ṉeca gaclenen yežlio, ṉeca gaquen par beb, lete c̱ho'oṉchon. Le'e žia nagle da' chene, ḻe gwzenag xtiža'na'.
35 O sal sem sabor não serve nem para o solo nem para adubo; é jogado fora. Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.